Gênesis 47

rifa (RIFA) vs NVI

NVI Nova Versão Internacional

¹ ڒَْامِي د-يُوسَا يُوسُوفْ، إِخبَّارْ فِيرْعُونْ، إِنَّا أَسْ: ”بَابَا ذ أَيْثْمَا ذ وُودْجِي نْسنْ ذ إِفُونَاسنْ ذ ثْفُونَاسِينْ نْسنْ ذ مَارَّا مِينْ غَارْسنْ، أَقَا ؤُسِينْ-د زِي ثمُّورْثْ ن كنْعَانْ. خْزَارْ، أَقَا أَثنْ ذِي ثمُّورْثْ ن جُوشَانْ.“

¹ José foi dar as notícias ao faraó: "Meu pai e meus irmãos chegaram de Canaã com suas ovelhas, seus bois e tudo o que lhes pertence, e estão agora em Gósen".

² ؤُشَا زِي جَارْ مَارَّا أَيْثْمَاسْ يِيوِي خمْسَا ن يرْيَازنْ، إِقدّمْ أَسْ ثنْ إِ فِيرْعُونْ.

² Depois escolheu cinco de seus irmãos e os apresentou ao faraó.

³ خنِّي إِنَّا فِيرْعُونْ إِ يَايْثْمَاسْ: ”مِينْ ثعْنَا ڒْخذْمثْ إِ ثتّڭّمْ؟“ نِيثْنِي أَرِّينْ-د خْ فِيرْعُونْ: ”إِمْسخَّارنْ نّشْ ذ إِمكْسَاونْ ن وُودْجِي، أَمْ نشِّينْ أَمْ ڒجْذُوذْ نّغْ.“

³ Perguntou-lhes o faraó: "Em que vocês trabalham? " Eles lhe responderam: "Teus servos são pastores, como os nossos antepassados".

⁴ نَّانْ عَاوذْ إِ فِيرْعُونْ: ”إِ ثْزذِّيغْثْ ذِي ثمُّورْثْ-أَ أَمْ إِبَارَّانِييّنْ إِ د-نُوسَا، مِينْزِي وَارْ يدْجِي وفْسُو إِ وُودْجِي ن إِمْسخَّارنْ نّشْ، مِينْزِي ڒَاژْ إِقْسحْ ذِي ثمُّورْثْ ن كنْعَانْ. خنِّي ڒخُّو، نتّْزَاوڭْ إِ شكْ، أجّْ إِمْسخَّارنْ نّشْ أَذْ زذْغنْ ذِي ثمُّورْثْ ن جُوشَانْ!“

⁴ Disseram-lhe ainda: "Viemos morar aqui por uns tempos, porque a fome é rigorosa em Canaã, e os rebanhos de teus servos não têm pastagem. Agora, por favor, permite que teus servos se estabeleçam em Gósen".

⁵ ؤُشَا إِسِّيوڒْ فِيرْعُونْ أَكْ-ذ يُوسُوفْ، إِنَّا: ”بَابَاشْ ذ أَيْثْمَاشْ ؤُسِينْ-د غَاركْ.

⁵ Então o faraó disse a José: "Seu pai e seus irmãos vieram a você,

⁶ ثَامُّورْثْ ن مِيصْرَا أَقَا-ت نّشْ مَارَّا. أجّْ بَابَاشْ ذ أَيْثْمَاشْ أَذْ زذْغنْ ذِي ثمُّورْثْ إِصبْحنْ، أجّْ إِ-ثنْ أَذْ زذْغنْ ذِي ثمُّورْثْ ن جُوشَانْ ؤُشَا مَاڒَا ثْحكَّارذْ بلِّي أَقَا جَارْ أَسنْ إِرْيَازنْ إِونْڭِيثنْ، ڭّمْ ثنْ ذ إِمحْضَاينْ خْ ڒبْهَايمْ إِنُو.“

⁶ e a terra do Egito está a sua disposição; faça com que seu pai e seus irmãos habitem na melhor parte da terra. Deixe-os morar em Gósen. E se você vê que alguns deles são competentes, coloque-os como responsáveis por meu rebanho".

⁷ ؤُشَا إِنْذهْ يُوسُوفْ بَابَاسْ، إِقدّمْ إِ-ث إِ فِيرْعُونْ ؤُشَا يَاعْقُوبْ إِبَاركْ فِيرْعُونْ.

⁷ Então José levou seu pai Jacó ao faraó e o apresentou a ele. Depois Jacó abençoou o faraó,

⁸ إِنَّا فِيرْعُونْ إِ يَاعْقُوبْ: ”مشْهَاڒْ غَاركْ ن إِسڭّْوُوسَا؟“

⁸ e este lhe perguntou: "Quantos anos o senhor tem? "

⁹ يَاعْقُوبْ يَارَّا-د خْ فِيرْعُونْ: ”مْيَا ؤُ-ثْڒَاثِينْ ن إِسڭّْوُوسَا إِ دَّارغْ ذ أَبَارَّانِي. ؤُسَّانْ ن إِسڭّْوُوسَا ن ثُوذَارْثْ إِنُو يُوقْڒِيڒنْ ؤُ شُّورنْ س ڒْغَارْ. وَارْ إِوِيضنْ شَا وُوسَّانْ ن إِسڭّْوُوسَا ن ثُوذَارْثْ ن ڒجْذُوذْ إِنُو ذڭْ وُوسَّانْ ن لْغُورْبَا نْسنْ.“

⁹ Jacó respondeu ao faraó: "São cento e trinta os anos da minha peregrinação. Foram poucos e difíceis e não chegam aos anos da peregrinação dos meus antepassados".

¹⁰ خنِّي يَاعْقُوبْ إِبَارْكْ فِيرْعُونْ ؤُشَا إِفّغْ سّنِّي زَّاثْ إِ وُوذمْ ن فِيرْعُونْ.

¹⁰ Então, Jacó abençoou o faraó e retirou-se.

¹¹ إِسّْشنْ يُوسُوفْ ثَازذِّيغْثْ إِ بَابَاسْ ذ أَيْثْمَاسْ، إِوْشَا أَسنْ ثَاسْغَارْثْ ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا، زِي لمْلِيحْ ن ثمُّورْثْ، ذِي ثمُّورْثْ ن رَاعَامْسِيسْ أَمْ مَامّشْ ث إِوصَّا فِيرْعُونْ.

¹¹ José instalou seu pai e seus irmãos e deu-lhes propriedade na melhor parte das terras do Egito, na região de Ramessés, conforme a ordem do faraó.

¹² إِعوّڒْ يُوسُوفْ بَابَاسْ ذ أَيْثْمَاسْ ذ مَارَّا ثَادَّارْثْ ن بَابَاسْ. إِعوّڒْ ؤُڒَا ذ مَاشَّا إِ إِحنْجِيرنْ إِمژْيَاننْ.

¹² Providenciou também sustento para seu pai, para seus irmãos e para toda a sua família, de acordo com o número de filhos de cada um.

¹³ أَغْرُومْ ثُوغَا وَارْ إِدْجِي ذِي ثمُّورْثْ مَارَّا، مِينْزِي ڒَاژْ ثُوغَا إِقْسحْ أَطَّاسْ، أَڒَامِي ثِيوضْ ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا ذ ثمُّورْثْ ن كنْعَانْ فنَّانْثْ س ڒَاژْ.

¹³ Não havia mantimento em toda a região, pois a fome era rigorosa; tanto o Egito como Canaã desfaleciam por causa da fome.

¹⁴ خنِّي إِيْرُو يُوسُوفْ مَارَّا نُّوقَارْثْ نِّي إِتّْوَافنْ ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا ؤُ ذِي ثمُّورْثْ ن كنْعَانْ ذڭْ ؤُبدّڒْ ن إِمنْذِي إِ إِسْغِينْ. إِڭَّا يُوسُوفْ نُّوقَارْثْ نِّي ذِي ثَادَّارْثْ ن فِيرْعُونْ.

¹⁴ José recolheu toda a prata que circulava no Egito e em Canaã, dada como pagamento do trigo que o povo comprava, e levou-a ao palácio do faraó.

¹⁵ ؤُمِي ثقْضَا نُّوقَارْثْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا ذ ثمُّورْثْ ن كنْعَانْ، ؤُسِينْ-د مَارَّا إِمِيصْرِييّنْ غَارْ يُوسُوفْ نَّانْ: ”أوْشْ أَنغْ أَغْرُومْ، مَاغَارْ مَايمِّي غَا نمّثْ زَّاثكْ؟ وَارْ ذِينْ عَاذْ شَا نُّوقَارْثْ.“

¹⁵ Quando toda a prata do Egito e de Canaã se esgotou, todos os egípcios foram suplicar a José: "Dá-nos comida! Não nos deixes morrer só porque a nossa prata acabou".

¹⁶ يُوسُوفْ إِنَّا: ”مَاڒَا وَارْ غَارْومْ بُو نُّوقَارْثْ عَاذْ، وْشمْ خنِّي ڒبْهَايمْ نْومْ ؤُ نشّْ أَذْ أَومْ وْشغْ مَاشَّا ذڭْ ؤُبدّڒْ ن ڒبْهَايمْ نْومْ.“

¹⁶ E José lhes disse: "Tragam então os seus rebanhos, e em troca lhes darei trigo, uma vez que a prata de vocês acabou".

¹⁷ نِيثْنِي إِوْينْ-د ڒبْهَايمْ نْسنْ غَارْ يُوسُوفْ ؤُشَا إِوْشَا أَسنْ يُوسُوفْ أَغْرُومْ ذڭْ ومْشَانْ ن إِيْسَانْ ذ وُودْجِي ذ إِفُونَاسنْ ذ ثْفُونَاسِينْ ذ يغْيَاڒْ نْسنْ ؤُشَا إِسّشّْ إِ-ثنْ س وغْرُومْ ذڭْ ومْشَانْ ن مَارَّا ڒبْهَايمْ نْسنْ ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ نِّي.

¹⁷ E trouxeram a José os rebanhos, e ele deu-lhes trigo em troca de cavalos, ovelhas, bois e jumentos. Durante aquele ano inteiro ele os sustentou em troca de todos os seus rebanhos.

¹⁸ ؤُمِي إِعْذُو ؤُسڭّْوَاسْ نِّي، ؤُسِينْ-د غَارسْ ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ ثْنَاينْ ؤُشَا نَّانْ أَسْ: ”وَارْ نتّفَّارْ شَا خْ سِيذِي إِنُو بلِّي أَقَا نُّوقَارْثْ نّغْ ثقْضَا ؤُشَا ڒبْهَايمْ أَقَا أَثنْثْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن سِيذِي إِنُو. وَارْ إِقِّيمْ وَالُو زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي إِنُو، مْغِيرْ أَرِّيمثْ نّغْ ذ إِيَّارنْ نّغْ.

¹⁸ O ano passou, e no ano seguinte voltaram a José, dizendo: "Não temos como esconder de ti, meu senhor, que uma vez que a nossa prata acabou e os nossos rebanhos lhe pertencem, nada mais nos resta para oferecer, a não ser os nossos próprios corpos e as nossas terras.

¹⁹ مَايمِّي غَا نمّثْ زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ نّشْ، ؤُڒَا ذ نشِّينْ ؤُڒَا ذ إِيَّارنْ نّغْ؟ سغْ أَنغْ، ثسْغذْ ثَامُّورْثْ نّغْ إِ وغْرُومْ ؤُشَا نشِّينْ ذ ثمُّورْثْ نّغْ أَذْ نِيڒِي ذ إِمْسخَّارنْ ن فِيرْعُونْ. أوْشْ أَنغْ زَّارِيعثْ حِيمَا أَذْ ندَّارْ وَارْ نتّْمتِّي شَا ؤُشَا ثَامُّورْثْ وَارْ ثذِّيكّْوِيڒْ ذ أَمسُّوشِي!“

¹⁹ Não deixes que morramos e que as nossas terras pereçam diante dos teus olhos! Compra-nos, juntamente com as terras, em troca de trigo, e nós, com as nossas terras, seremos escravos do faraó. Dá-nos sementes para que sobrevivamos e não morramos de fome, a fim de que a terra não fique desolada".

²⁰ خنِّي إِسْغَا يُوسُوفْ مَارَّا ثَامُّورْثْ ن مِيصْرَا إِ فِيرْعُونْ، مِينْزِي إِمِيصْرِييّنْ زّنْزنْ مَارَّا إِيَّارْ نْسنْ، مِينْزِي ثُوغَا ڒَاژْ إِقْسحْ خَاسنْ. ؤُ أَمُّو إِ ثذْوڒْ ثمُّورْثْ ذ أَڭْڒَا ن فِيرْعُونْ.

²⁰ Assim, José comprou todas as terras do Egito para o faraó. Todos os egípcios tiveram que vender os seus campos, pois a fome os obrigou a isso. A terra tornou-se propriedade do faraó.

²¹ ؤُشَا إِسّْمُوطِّييْ ڒْڭنْسْ زڭْ ؤُنڭَّارُو ن ويْمِيرْ أَڒْ أَنڭَّارُو نّغْنِي ن ويْمِيرْ ن مِيصْرَا غَارْ ثْندَّامْ.

²¹ Quanto ao povo, José o reduziu à servidão, de uma à outra extremidade do Egito.

²² مْغِيرْ ثَامُّورْثْ ن إِكهَّاننْ وَارْ ت إِسْغِي شَا. أَقَا إِكهَّاننْ غَارْسنْ إِشْثْ ن ڒْمُونثْ زِي فِيرْعُونْ، نِيثْنِي تّتّنْ ثَاسْغَارْثْ نْسنْ، ثنِّي إِ ذ أَسنْ إِوْشَا فِيرْعُونْ. خْ ؤُيَا وَارْ زّنْزنْ شَا ثَامُّورْثْ نْسنْ.

²² Somente as terras dos sacerdotes não foram compradas, porque, por lei, esses recebiam sustento regular do faraó, e disso viviam. Por isso não tiveram que vender as suas terras.

²³ خنِّي إِنَّا يُوسُوفْ إِ ڒْڭنْسْ: ”خْزَارْ، أَسّْ-أَ نشّْ سْغِيغْ كنِّيوْ ؤُڒَا ذ ثَامُّورْثْ نْومْ إِ فِيرْعُونْ. خْزَارمْ، أَقَا ذَا زَّارِيعثْ نْومْ. زَارْعمْ زَّايسْ ثَامُّورْثْ!

²³ Então José disse ao povo: "Ouçam! Hoje comprei vocês e suas terras para o faraó; aqui estão as sementes para que cultivem a terra.

²⁴ زِي ڒْغِيدْجثْ أَذْ ثوْشمْ ثَاسْغَارْثْ ثخْمُوسشْثْ إِ فِيرْعُونْ ؤُ أَربْعَا ن ثْسقَّارْ إِ إِقِّيمنْ أَذْ إِڒِينْثْ إِ يِيخفْ نْومْ ذ زَّارِيعثْ إِ ييَّارْ ؤُشَا أَذْ إِڒِينْثْ، مَاحنْذْ أَذْ زَّايْسنْثْ ثشّمْ كنِّيوْ أَكْ-ذ أَيْثْبَابْ ن ثَادَّارْثْ نْومْ ؤُ عَاوذْ، مَاحنْذْ أَذْ زَّايْسنْثْ شّنْ إِحنْجِيرنْ إِمژْيَاننْ نْومْ.“

²⁴ Mas vocês darão a quinta parte das suas colheitas ao faraó. Os outros quatro quintos ficarão para vocês como sementes para os campos e como alimento para vocês, seus filhos e os que vivem em suas casas".

²⁵ نِيثْنِي نَّانْ: ”شكْ ثحْضِيذْ ثُوذَارْثْ نّغْ. أجّْ أَنغْ أَذْ نَافْ أَرْضَا ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي إِنُو ؤُشَا نشِّينْ أَذْ نِيڒِي ذ إِمْسخَّارنْ إِ فِيرْعُونْ.“

²⁵ Eles disseram: "Meu senhor, tu nos salvaste a vida. Visto que nos favoreceste, seremos escravos do faraó".

²⁶ إِڭَّا يُوسُوفْ مَانْ أَيَا ذ ثَاوْصيّثْ إِ ذِينْ إِدْجَانْ أَڒْ أَسّْ-أَ، بلِّي إِشْثْ ن ثسْغَارْثْ ن ثخْمُوسشْثْ ن ڒْغِيدْجثْ ن ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا أَذْ ثِيڒِي إِ فِيرْعُونْ. مْغِيرْ إِيَّارنْ ن إِكهَّاننْ قِّيمنْ ذ أَڭْڒَا نْسنْ، وَارْ دِّيكّْوِيڒنْ شَا ذ أَڭْڒَا ن فِيرْعُونْ.

²⁶ Assim, quanto à terra, José estabeleceu o seguinte decreto no Egito, que permanece até hoje: Um quinto da produção pertence ao faraó. Somente as terras dos sacerdotes não se tornaram propriedade do faraó.

²⁷ أَمُّو إِ إِزْذغْ إِسْرَائِيل ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا، ذِي ثمُّورْثْ ن جُوشَانْ، ملّْكنْ ذَايسْ ؤُشَا وْشِينْ ڒْغِيدْجثْ ؤُشَا كْثَارنْ س يِيجّْ ن شّْكلْ إِمْغَارْ.

²⁷ Os israelitas se estabeleceram no Egito, na região de Gósen. Lá adquiriram propriedades, foram prolíferos e multiplicaram-se muito.

²⁸ إِدَّارْ يَاعْقُوبْ ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا سْبعْطَاشْ ن إِسڭّْوُوسَا ؤُشَا ثُوغَا ؤُسَّانْ ن يَاعْقُوبْ، إِسڭّْوُوسَا ن ثُوذَارْثْ نّسْ، مْيَا ؤُ-سبْعَا ؤُ-ربْعِينْ ن إِسڭّْوُوسَا.

²⁸ Jacó viveu dezessete anos no Egito, e os anos da sua vida chegaram a cento e quarenta e sete.

²⁹ ؤُمِي د-إِوْضنْ وُوسَّانْ إِ إِسْرَائِيل أَذْ إِمّثْ، إِڒَاغَا-د خْ يُوسُوفْ مِّيسْ، إِنَّا أَسْ: ”مَاڒَا ؤُفِيغْ أَرْضَا ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ، تّْزَاوَاڭغْ شكْ، أَذْ ثڭّذْ أَفُوسْ نّشْ سَاذُو ثْمصَّاضْثْ إِنُو ؤُشَا أڭّْ أَكِيذِي س ثْمخْسِيوْثْ إِشوَّارنْ ذ ڒَامَانْ ؤُ وَارْ ذ أَيِي نطّڒْ شَا ذِي مِيصْرَا،

²⁹ Aproximando-se a hora da sua morte, Israel chamou seu filho José e lhe disse: "Se quer agradar-me, ponha a mão debaixo da minha coxa e prometa que será bondoso e fiel comigo: Não me sepulte no Egito.

³⁰ مَاشَا خْمِي غَا ڭّغْ أَذْ أَريّْحغْ جَارْ ڒجْذُوذْ إِنُو، خنِّي أَوِي أَيِي زِي مِيصْرَا ؤُشَا نْضڒْ أَيِي ذڭْ ونْضڒْ نْسنْ. يَارَّا-د خَاسْ: ”نشّْ أَذْ ڭّغْ مِينْ ثنِّيذْ!“

³⁰ Quando eu descansar com meus pais, leve-me daqui do Egito e sepulte-me junto a eles". José respondeu: "Farei como o senhor me pede".

³¹ خَاسْ ؤُشَا إِنَّا أَسْ: ”جَادْجْ أَيِي!“، ؤُشَا إِجُّودْجْ أَسْ. ڒخْذنِّي يُوضَارْ إِسْرَائِيل خْ ؤُزدْجِيفْ ن قَامَا.

³¹ Mas Jacó insistiu: "Jure-me". E José lhe jurou, e Israel curvou-se apoiado em seu bordão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Gênesis 47 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →