Gênesis 47

rifa (RIFA) vs BKJ

¹ ڒَْامِي د-يُوسَا يُوسُوفْ، إِخبَّارْ فِيرْعُونْ، إِنَّا أَسْ: ”بَابَا ذ أَيْثْمَا ذ وُودْجِي نْسنْ ذ إِفُونَاسنْ ذ ثْفُونَاسِينْ نْسنْ ذ مَارَّا مِينْ غَارْسنْ، أَقَا ؤُسِينْ-د زِي ثمُّورْثْ ن كنْعَانْ. خْزَارْ، أَقَا أَثنْ ذِي ثمُّورْثْ ن جُوشَانْ.“

¹ Então, José veio e contou a Faraó, e disse: Meu pai e meus irmãos, e seus rebanhos, e seu gado, e tudo que eles possuem vieram da terra de Canaã; e eis que eles estão na terra de Gósen.

² ؤُشَا زِي جَارْ مَارَّا أَيْثْمَاسْ يِيوِي خمْسَا ن يرْيَازنْ، إِقدّمْ أَسْ ثنْ إِ فِيرْعُونْ.

² E ele tomou alguns de seus irmãos, cinco homens, e os apresentou a Faraó.

³ خنِّي إِنَّا فِيرْعُونْ إِ يَايْثْمَاسْ: ”مِينْ ثعْنَا ڒْخذْمثْ إِ ثتّڭّمْ؟“ نِيثْنِي أَرِّينْ-د خْ فِيرْعُونْ: ”إِمْسخَّارنْ نّشْ ذ إِمكْسَاونْ ن وُودْجِي، أَمْ نشِّينْ أَمْ ڒجْذُوذْ نّغْ.“

³ E Faraó disse a seus irmãos: Qual é a vossa ocupação? E eles disseram a Faraó: Teus servos são pastores, tanto nós como também nossos pais.

⁴ نَّانْ عَاوذْ إِ فِيرْعُونْ: ”إِ ثْزذِّيغْثْ ذِي ثمُّورْثْ-أَ أَمْ إِبَارَّانِييّنْ إِ د-نُوسَا، مِينْزِي وَارْ يدْجِي وفْسُو إِ وُودْجِي ن إِمْسخَّارنْ نّشْ، مِينْزِي ڒَاژْ إِقْسحْ ذِي ثمُّورْثْ ن كنْعَانْ. خنِّي ڒخُّو، نتّْزَاوڭْ إِ شكْ، أجّْ إِمْسخَّارنْ نّشْ أَذْ زذْغنْ ذِي ثمُّورْثْ ن جُوشَانْ!“

⁴ Disseram mais a Faraó: Viemos para peregrinar nesta terra, porque teus servos não têm pastagem para seus rebanhos. Porque a fome é dolorida na terra de Canaã, por isso, suplicamos-te agora, deixa que teus servos habitem na terra de Gósen.

⁵ ؤُشَا إِسِّيوڒْ فِيرْعُونْ أَكْ-ذ يُوسُوفْ، إِنَّا: ”بَابَاشْ ذ أَيْثْمَاشْ ؤُسِينْ-د غَاركْ.

⁵ E Faraó falou a José, dizendo: Teu pai e teus irmãos vieram a ti.

⁶ ثَامُّورْثْ ن مِيصْرَا أَقَا-ت نّشْ مَارَّا. أجّْ بَابَاشْ ذ أَيْثْمَاشْ أَذْ زذْغنْ ذِي ثمُّورْثْ إِصبْحنْ، أجّْ إِ-ثنْ أَذْ زذْغنْ ذِي ثمُّورْثْ ن جُوشَانْ ؤُشَا مَاڒَا ثْحكَّارذْ بلِّي أَقَا جَارْ أَسنْ إِرْيَازنْ إِونْڭِيثنْ، ڭّمْ ثنْ ذ إِمحْضَاينْ خْ ڒبْهَايمْ إِنُو.“

⁶ A terra do Egito está diante de ti; no melhor da terra faze teu pai e teus irmãos habitar; na terra de Gósen, deixa-os habitar. E se tu conheces algum homem de atividade entre eles, então faze-os responsáveis por meu gado.

⁷ ؤُشَا إِنْذهْ يُوسُوفْ بَابَاسْ، إِقدّمْ إِ-ث إِ فِيرْعُونْ ؤُشَا يَاعْقُوبْ إِبَاركْ فِيرْعُونْ.

⁷ E José trouxe Jacó, seu pai, e o colocou diante de Faraó, e Jacó abençoou Faraó.

⁸ إِنَّا فِيرْعُونْ إِ يَاعْقُوبْ: ”مشْهَاڒْ غَاركْ ن إِسڭّْوُوسَا؟“

⁸ E Faraó disse a Jacó: Quantos anos tu tens?

⁹ يَاعْقُوبْ يَارَّا-د خْ فِيرْعُونْ: ”مْيَا ؤُ-ثْڒَاثِينْ ن إِسڭّْوُوسَا إِ دَّارغْ ذ أَبَارَّانِي. ؤُسَّانْ ن إِسڭّْوُوسَا ن ثُوذَارْثْ إِنُو يُوقْڒِيڒنْ ؤُ شُّورنْ س ڒْغَارْ. وَارْ إِوِيضنْ شَا وُوسَّانْ ن إِسڭّْوُوسَا ن ثُوذَارْثْ ن ڒجْذُوذْ إِنُو ذڭْ وُوسَّانْ ن لْغُورْبَا نْسنْ.“

⁹ E Jacó disse a Faraó: Os dias da minha peregrinação são cento e trinta anos. Poucos e maus têm sido os dias dos anos da minha vida, e não alcançaram aos dias dos anos da vida de meus pais nos dias de suas peregrinações.

¹⁰ خنِّي يَاعْقُوبْ إِبَارْكْ فِيرْعُونْ ؤُشَا إِفّغْ سّنِّي زَّاثْ إِ وُوذمْ ن فِيرْعُونْ.

¹⁰ E Jacó abençoou Faraó, e saiu da presença de Faraó.

¹¹ إِسّْشنْ يُوسُوفْ ثَازذِّيغْثْ إِ بَابَاسْ ذ أَيْثْمَاسْ، إِوْشَا أَسنْ ثَاسْغَارْثْ ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا، زِي لمْلِيحْ ن ثمُّورْثْ، ذِي ثمُّورْثْ ن رَاعَامْسِيسْ أَمْ مَامّشْ ث إِوصَّا فِيرْعُونْ.

¹¹ E José estabeleceu seu pai e seus irmãos, e lhes deu posses na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.

¹² إِعوّڒْ يُوسُوفْ بَابَاسْ ذ أَيْثْمَاسْ ذ مَارَّا ثَادَّارْثْ ن بَابَاسْ. إِعوّڒْ ؤُڒَا ذ مَاشَّا إِ إِحنْجِيرنْ إِمژْيَاننْ.

¹² E José sustentou seu pai, e seus irmãos, e toda a casa de seu pai com pão, de acordo com suas famílias.

¹³ أَغْرُومْ ثُوغَا وَارْ إِدْجِي ذِي ثمُّورْثْ مَارَّا، مِينْزِي ڒَاژْ ثُوغَا إِقْسحْ أَطَّاسْ، أَڒَامِي ثِيوضْ ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا ذ ثمُّورْثْ ن كنْعَانْ فنَّانْثْ س ڒَاژْ.

¹³ E não havia pão em toda a terra, porque a fome era muito dolorida, de modo que a terra do Egito e toda a terra de Canaã desfaleciam por causa da fome.

¹⁴ خنِّي إِيْرُو يُوسُوفْ مَارَّا نُّوقَارْثْ نِّي إِتّْوَافنْ ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا ؤُ ذِي ثمُّورْثْ ن كنْعَانْ ذڭْ ؤُبدّڒْ ن إِمنْذِي إِ إِسْغِينْ. إِڭَّا يُوسُوفْ نُّوقَارْثْ نِّي ذِي ثَادَّارْثْ ن فِيرْعُونْ.

¹⁴ E José ajuntou todo o dinheiro que foi encontrado na terra do Egito, e na terra de Canaã, pelo trigo que eles compravam, e José levou o dinheiro para a casa de Faraó.

¹⁵ ؤُمِي ثقْضَا نُّوقَارْثْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا ذ ثمُّورْثْ ن كنْعَانْ، ؤُسِينْ-د مَارَّا إِمِيصْرِييّنْ غَارْ يُوسُوفْ نَّانْ: ”أوْشْ أَنغْ أَغْرُومْ، مَاغَارْ مَايمِّي غَا نمّثْ زَّاثكْ؟ وَارْ ذِينْ عَاذْ شَا نُّوقَارْثْ.“

¹⁵ E quando o dinheiro acabou na terra do Egito, e na terra de Canaã, todos os egípcios vieram a José, e disseram: Dá-nos pão, por que morreremos na tua presença? Pois o dinheiro acabou.

¹⁶ يُوسُوفْ إِنَّا: ”مَاڒَا وَارْ غَارْومْ بُو نُّوقَارْثْ عَاذْ، وْشمْ خنِّي ڒبْهَايمْ نْومْ ؤُ نشّْ أَذْ أَومْ وْشغْ مَاشَّا ذڭْ ؤُبدّڒْ ن ڒبْهَايمْ نْومْ.“

¹⁶ E José disse: Dai o vosso gado, e eu vos darei pelo vosso gado, se não há dinheiro.

¹⁷ نِيثْنِي إِوْينْ-د ڒبْهَايمْ نْسنْ غَارْ يُوسُوفْ ؤُشَا إِوْشَا أَسنْ يُوسُوفْ أَغْرُومْ ذڭْ ومْشَانْ ن إِيْسَانْ ذ وُودْجِي ذ إِفُونَاسنْ ذ ثْفُونَاسِينْ ذ يغْيَاڒْ نْسنْ ؤُشَا إِسّشّْ إِ-ثنْ س وغْرُومْ ذڭْ ومْشَانْ ن مَارَّا ڒبْهَايمْ نْسنْ ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ نِّي.

¹⁷ E eles levaram seu gado a José, e José lhes deu pão em troca pelos cavalos, e pelos rebanhos, e pelo gado dos rebanhos, e pelos jumentos. E durante aquele ano ele os alimentou em troca de todo o seu gado.

¹⁸ ؤُمِي إِعْذُو ؤُسڭّْوَاسْ نِّي، ؤُسِينْ-د غَارسْ ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ ثْنَاينْ ؤُشَا نَّانْ أَسْ: ”وَارْ نتّفَّارْ شَا خْ سِيذِي إِنُو بلِّي أَقَا نُّوقَارْثْ نّغْ ثقْضَا ؤُشَا ڒبْهَايمْ أَقَا أَثنْثْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن سِيذِي إِنُو. وَارْ إِقِّيمْ وَالُو زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي إِنُو، مْغِيرْ أَرِّيمثْ نّغْ ذ إِيَّارنْ نّغْ.

¹⁸ Quando aquele ano terminou, vieram a ele no segundo ano, e lhe disseram: Não ocultaremos a meu senhor que o nosso dinheiro acabou. Meu senhor também tem nossos rebanhos de gado. Nada nos sobrou diante da vista do meu senhor, exceto nossos corpos e nossas terras.

¹⁹ مَايمِّي غَا نمّثْ زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ نّشْ، ؤُڒَا ذ نشِّينْ ؤُڒَا ذ إِيَّارنْ نّغْ؟ سغْ أَنغْ، ثسْغذْ ثَامُّورْثْ نّغْ إِ وغْرُومْ ؤُشَا نشِّينْ ذ ثمُّورْثْ نّغْ أَذْ نِيڒِي ذ إِمْسخَّارنْ ن فِيرْعُونْ. أوْشْ أَنغْ زَّارِيعثْ حِيمَا أَذْ ندَّارْ وَارْ نتّْمتِّي شَا ؤُشَا ثَامُّورْثْ وَارْ ثذِّيكّْوِيڒْ ذ أَمسُّوشِي!“

¹⁹ Por que morreremos diante dos teus olhos, tanto nós, como a nossa terra? Compra a nós e a nossa terra por pão, e nós e nossa terra seremos servos de Faraó, e dá-nos semente, para que possamos viver, e não morrer, para que a terra não seja desolada.

²⁰ خنِّي إِسْغَا يُوسُوفْ مَارَّا ثَامُّورْثْ ن مِيصْرَا إِ فِيرْعُونْ، مِينْزِي إِمِيصْرِييّنْ زّنْزنْ مَارَّا إِيَّارْ نْسنْ، مِينْزِي ثُوغَا ڒَاژْ إِقْسحْ خَاسنْ. ؤُ أَمُّو إِ ثذْوڒْ ثمُّورْثْ ذ أَڭْڒَا ن فِيرْعُونْ.

²⁰ E José comprou toda a terra do Egito para Faraó, porque os egípcios venderam, cada homem, o seu campo, porque a fome prevalecia sobre eles. Assim, a terra passou a ser de Faraó.

²¹ ؤُشَا إِسّْمُوطِّييْ ڒْڭنْسْ زڭْ ؤُنڭَّارُو ن ويْمِيرْ أَڒْ أَنڭَّارُو نّغْنِي ن ويْمِيرْ ن مِيصْرَا غَارْ ثْندَّامْ.

²¹ E quanto ao povo, ele os removeu para as cidades, desde uma extremidade das fronteiras do Egito até a outra extremidade.

²² مْغِيرْ ثَامُّورْثْ ن إِكهَّاننْ وَارْ ت إِسْغِي شَا. أَقَا إِكهَّاننْ غَارْسنْ إِشْثْ ن ڒْمُونثْ زِي فِيرْعُونْ، نِيثْنِي تّتّنْ ثَاسْغَارْثْ نْسنْ، ثنِّي إِ ذ أَسنْ إِوْشَا فِيرْعُونْ. خْ ؤُيَا وَارْ زّنْزنْ شَا ثَامُّورْثْ نْسنْ.

²² Somente a terra dos sacerdotes ele não comprou, pois os sacerdotes possuíam uma porção atribuída por Faraó, e comiam a sua porção que Faraó lhes dava; por isso, eles não venderam suas terras.

²³ خنِّي إِنَّا يُوسُوفْ إِ ڒْڭنْسْ: ”خْزَارْ، أَسّْ-أَ نشّْ سْغِيغْ كنِّيوْ ؤُڒَا ذ ثَامُّورْثْ نْومْ إِ فِيرْعُونْ. خْزَارمْ، أَقَا ذَا زَّارِيعثْ نْومْ. زَارْعمْ زَّايسْ ثَامُّورْثْ!

²³ Então José disse a seu povo: Eis que neste dia comprei a vós e a vossa terra para Faraó. Vede, aqui há semente para vós, e semeareis a terra.

²⁴ زِي ڒْغِيدْجثْ أَذْ ثوْشمْ ثَاسْغَارْثْ ثخْمُوسشْثْ إِ فِيرْعُونْ ؤُ أَربْعَا ن ثْسقَّارْ إِ إِقِّيمنْ أَذْ إِڒِينْثْ إِ يِيخفْ نْومْ ذ زَّارِيعثْ إِ ييَّارْ ؤُشَا أَذْ إِڒِينْثْ، مَاحنْذْ أَذْ زَّايْسنْثْ ثشّمْ كنِّيوْ أَكْ-ذ أَيْثْبَابْ ن ثَادَّارْثْ نْومْ ؤُ عَاوذْ، مَاحنْذْ أَذْ زَّايْسنْثْ شّنْ إِحنْجِيرنْ إِمژْيَاننْ نْومْ.“

²⁴ E acontecerá que, das colheitas, dareis uma quinta parte a Faraó, e quatro partes serão vossas, para semear o campo, e para vosso alimento, e para os da vossa família, e para alimento para os vossos pequenos.

²⁵ نِيثْنِي نَّانْ: ”شكْ ثحْضِيذْ ثُوذَارْثْ نّغْ. أجّْ أَنغْ أَذْ نَافْ أَرْضَا ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي إِنُو ؤُشَا نشِّينْ أَذْ نِيڒِي ذ إِمْسخَّارنْ إِ فِيرْعُونْ.“

²⁵ E eles disseram: Tu salvaste as nossas vidas. Que encontremos graça à vista de meu senhor, e nós seremos servos de Faraó.

²⁶ إِڭَّا يُوسُوفْ مَانْ أَيَا ذ ثَاوْصيّثْ إِ ذِينْ إِدْجَانْ أَڒْ أَسّْ-أَ، بلِّي إِشْثْ ن ثسْغَارْثْ ن ثخْمُوسشْثْ ن ڒْغِيدْجثْ ن ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا أَذْ ثِيڒِي إِ فِيرْعُونْ. مْغِيرْ إِيَّارنْ ن إِكهَّاننْ قِّيمنْ ذ أَڭْڒَا نْسنْ، وَارْ دِّيكّْوِيڒنْ شَا ذ أَڭْڒَا ن فِيرْعُونْ.

²⁶ E José fez esta lei sobre a terra do Egito até este dia, que Faraó deveria ter a quinta parte, exceto a terra dos sacerdotes, que não se tornou de Faraó.

²⁷ أَمُّو إِ إِزْذغْ إِسْرَائِيل ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا، ذِي ثمُّورْثْ ن جُوشَانْ، ملّْكنْ ذَايسْ ؤُشَا وْشِينْ ڒْغِيدْجثْ ؤُشَا كْثَارنْ س يِيجّْ ن شّْكلْ إِمْغَارْ.

²⁷ E Israel habitou na terra do Egito, na região de Gósen; e eles tinham posses ali, e cresceram, e se multiplicaram grandemente.

²⁸ إِدَّارْ يَاعْقُوبْ ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا سْبعْطَاشْ ن إِسڭّْوُوسَا ؤُشَا ثُوغَا ؤُسَّانْ ن يَاعْقُوبْ، إِسڭّْوُوسَا ن ثُوذَارْثْ نّسْ، مْيَا ؤُ-سبْعَا ؤُ-ربْعِينْ ن إِسڭّْوُوسَا.

²⁸ E Jacó viveu na terra do Egito por dezessete anos. Assim, toda a idade de Jacó foi cento e quarenta e sete anos.

²⁹ ؤُمِي د-إِوْضنْ وُوسَّانْ إِ إِسْرَائِيل أَذْ إِمّثْ، إِڒَاغَا-د خْ يُوسُوفْ مِّيسْ، إِنَّا أَسْ: ”مَاڒَا ؤُفِيغْ أَرْضَا ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ، تّْزَاوَاڭغْ شكْ، أَذْ ثڭّذْ أَفُوسْ نّشْ سَاذُو ثْمصَّاضْثْ إِنُو ؤُشَا أڭّْ أَكِيذِي س ثْمخْسِيوْثْ إِشوَّارنْ ذ ڒَامَانْ ؤُ وَارْ ذ أَيِي نطّڒْ شَا ذِي مِيصْرَا،

²⁹ E chegando-se o tempo que Israel devia morrer. Ele chamou seu filho José, e lhe disse: Se agora eu encontrei graça à tua vista, rogo-te que ponhas tua mão debaixo da minha coxa, e age com bondade e verdade para comigo: Não me enterres, rogo-te, no Egito,

³⁰ مَاشَا خْمِي غَا ڭّغْ أَذْ أَريّْحغْ جَارْ ڒجْذُوذْ إِنُو، خنِّي أَوِي أَيِي زِي مِيصْرَا ؤُشَا نْضڒْ أَيِي ذڭْ ونْضڒْ نْسنْ. يَارَّا-د خَاسْ: ”نشّْ أَذْ ڭّغْ مِينْ ثنِّيذْ!“

³⁰ mas quando eu descansar com meus pais, tu me levarás para fora do Egito, e me enterrarás no lugar de sepultamento deles. E ele disse: Eu farei como tu disseste.

³¹ خَاسْ ؤُشَا إِنَّا أَسْ: ”جَادْجْ أَيِي!“، ؤُشَا إِجُّودْجْ أَسْ. ڒخْذنِّي يُوضَارْ إِسْرَائِيل خْ ؤُزدْجِيفْ ن قَامَا.

³¹ E ele disse: Jura-me. E ele lhe jurou. E Israel se curvou sobre a cabeceira da cama.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Gênesis 47 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →