Gênesis 43

rifa (RIFA) vs NVI

NVI Nova Versão Internacional

¹ مَاشَا ڒَاژْ ثُوغَا إِمْغَارْ أَطَّاسْ ذِي ثمُّورْثْ.

¹ A fome continuava rigorosa na terra.

² ڒَْامِي كمّْڒنْ شِّينْ ڒْحبّْ ن يِيرْذنْ نِّي كِيذْسنْ د-إِوْينْ زِي مِيصْرَا، إِنَّا أَسنْ بَابَاثْسنْ: ”ذوْڒمْ-د عَاوذْ ؤُشَا سْغمْ أَنغْ-د شْوَايْثْ ن مَاشَّا.“

² Assim, quando acabou todo o trigo que os filhos de Jacó tinham trazido do Egito, seu pai lhes disse: "Voltem e comprem um pouco mais de comida para nós".

³ خنِّي إِسِّيوڒْ يَاهُوذَا، إِنَّا: ”أَقَا أَرْيَازْ نِّي إِنَّا أَنغْ س ؤُركّزْ: ”وَارْ ثْژَارّمْ عَاذْ ؤُذمْ إِنُو، مْغِيرْ مَاڒَا ثِيوْيمْ-د ؤُمَاثْومْ أَكِيذْومْ.“

³ Mas Judá lhe disse: "O homem nos advertiu severamente: ‘Não voltem à minha presença, a não ser que tragam o seu irmão’.

⁴ مَاڒَا ثسّكّذْ ؤُمَاثْنغْ أَكِيذْنغْ، أَذْ نْرَاحْ ذِينْ ؤُشَا أَذْ أَشْ د-نْسغْ مَاشَّا،

⁴ Se enviares o nosso irmão conosco, desceremos e compraremos comida para ti.

⁵ مَاشَا مَاڒَا وَارْ ث ثسّكِّيذْ أَكِيذْنغْ، خنِّي وَارْ ذِينِّي نتّْرَاحْ، مِينْزِي أَرْيَازْ نِّي إِنَّا أَنغْ: ’وَارْ ثْژَارّمْ عَاذْ ؤُذمْ إِنُو مْغِيرْ مَاڒَا يُوسَا-د ؤُمَاثْومْ أَكِيذْومْ.‘ “

⁵ Mas se não o enviares conosco, não iremos, porque foi assim que o homem falou: ‘Não voltem à minha presença, a não ser que tragam o seu irmão’ ".

⁶ إِنَّا إِسْرَائِيل: ”مَاغَارْ ذ أَيِي ثڭِّيمْ ڒْغَارْ ؤُشَا ثنَّامْ إِ ورْيَازْ نِّي بلِّي أَقَا غَارْومْ عَاذْ ؤُمَاثْومْ نّغْنِي؟“

⁶ Israel perguntou: "Por que me causaram esse mal, contando àquele homem que tinham outro irmão? "

⁷ نِيثْنِي نَّانْ: ”أَرْيَازْ نِّي إِسّقْسَا خَانغْ نِيشَانْ، ؤُ خْ ثمُّورْثْ مَانِي نخْڒقْ، إِنَّا: ’مَا إِدَّارْ عَاذْ بَابَاثْومْ؟ مَا غَارْومْ شَا ن ؤُمَاثْومْ نّغْنِي؟‘ خنِّي نْعَاوذْ أَسْ ث. مَا نْزمَّارْ زڭْ وَاوَاڒنْ-أَ أَذْ د-نجْبذْ إِلَّا أَذْ نسّنْ زعْمَا أَذْ يِينِي: ’أَوْيمْ-د ؤُمَاثْومْ؟‘ “

⁷ E lhe responderam: "Ele nos interrogou sobre nós e sobre nossa família. E também nos perguntou: ‘O pai de vocês ainda está vivo? Vocês têm outro irmão? ’ Nós simplesmente respondemos ao que ele nos perguntou. Como poderíamos saber que ele exigiria que levássemos o nosso irmão? "

⁸ ؤُشَا إِنَّا يَاهُوذَا إِ بَابَاسْ إِسْرَائِيل: ”سكّْ أَكِيذِي أَحنْجِيرْ ؤُشَا أَذْ نكَّارْ أَذْ نْرَاحْ، حِيمَا أَذْ ندَّارْ ؤُ وَارْ نتّْمتِّي شَا نشِّينْ ذ شكْ ذ ثَارْوَا نّغْ.

⁸ Então disse Judá a Israel, seu pai: "Deixa o jovem ir comigo e partiremos imediatamente, a fim de que tu, nós e nossas crianças sobrevivamos e não venhamos a morrer.

⁹ نشّْ أَذْ أَسْ إِڒِيغْ ذ أَضْمَانْ ؤُ زڭْ ؤُفُوسْ إِنُو أَذْ ث ثتَّارذْ عَاوذْ. مَاڒَا وَارْ ذ أَشْ ث-إِ-د-أَرِّيغْ، أَذْ ث سّْبدّغْ زَّاثكْ، أَذْ يِيڒِي خْضِيغْ أَكِيذكْ إِ ڒبْذَا!

⁹ Eu me comprometo pessoalmente pela segurança dele; podes me considerar responsável por ele. Se eu não o trouxer de volta e não o colocar bem aqui na tua presença, serei culpado diante de ti pelo resto da minha vida.

¹⁰ معْلِيكْ وَارْ نقِّيمْ نتّْرَاجَا أَطَّاسْ، ثِيڒِي ڒخُّو نذْوڒْ-د ثْنَاينْ ن ثْوَاڒَاوِينْ.“

¹⁰ Como se vê, se não tivéssemos demorado tanto, já teríamos ido e voltado duas vezes".

¹¹ ؤُشَا يَارَّا-د خَاسنْ إِسْرَائِيل، بَابَاثْسنْ: ”مَاڒَا أَمُّو إِ يدْجَا س ثِيذتّْ، ڭّمْ أَمُّو ؤُشَا كْسِيمْ مِينْ إِشْنَانْ أَطَّاسْ ن ثمُّورْثْ ذِي ثْخُونْشَايْ نْومْ، هْوَامْ-د مَاحنْذْ أَذْ ث ثِيوْيمْ ذ أَرِّيغَالُو إِ ورْيَازْ نِّي: شْوَايْثْ ن بَالْسَامْ ذ شْوَايْثْ ن ثَامّنْثْ، ڒعْطُورْ ذ مِيرُّو ذ ثغْيَاشْثْ ن پِيسْثَاشْ ذ دْجُوزْ.

¹¹ Então Israel, seu pai, lhes disse: "Se tem que ser assim, que seja! Coloquem alguns dos melhores produtos da nossa terra na bagagem e levem-nos como presente ao tal homem: um pouco de bálsamo, um pouco de mel, algumas especiarias e mirra, algumas nozes de pistache e amêndoas.

¹² كْسِيمْ ثْنَاينْ ن ثْسقَّارْ ن ثنْعَاشِينْ ن نُّوقَارْثْ أَكِيذْومْ ؤُشَا أَرّمْ س ؤُفُوسْ نْومْ نُّوقَارْثْ إِ د-إِعقْبنْ ذِي ثْخُونْشَايْ نْومْ. أَذْ ثَاغْ ثُوغَا ذ شَا ن لْغَالَاطْ.

¹² Levem prata em dobro, e devolvam a prata que foi colocada de volta na boca da bagagem de vocês. Talvez isso tenha acontecido por engano.

¹³ أَوْيمْ-د عَاوذْ ؤُمَاثْومْ أَكِيذْومْ، كَّارمْ،عقْبمْ غَارْ ورْيَازْ نِّي.

¹³ Peguem também o seu irmão e voltem àquele homem.

¹⁴ ؤُشَا أَقَا أَربِّي، أَمْزمَّارْ خْ كُوڒْشِي، أَذْ أَومْ إِوْشْ أَرّحْمثْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ورْيَازْ نِّي ؤُشَا أَذْ يَارْخُو إِ ؤُمَاثْومْ نّغْنِي ذ بِينْيَامِينْ. ؤُ مِينْ ذ أَيِي إِقِّيمنْ نشّْ، مَاڒَا تّْوَاحَارّْمغْ زڭْ إِحنْجِيرنْ إِنُو، أَقَا أَذْ زَّايْسنْ تّْوَاحَارّْمغْ!“

¹⁴ Que o Deus Todo-poderoso lhes conceda misericórdia diante daquele homem, para que ele permita que o seu outro irmão e Benjamim voltem com vocês. Quanto a mim, se ficar sem filhos, sem filhos ficarei".

¹⁵ خنِّي إِوْينْ إِرْيَازنْ أَرِّيغَالُو ؤُشَا كْسِينْ ذڭْ ؤُفُوسْ نْسنْ ثْنَاينْ ن ثْسقَّارْ ن ثْمنْيَاثْ ن نُّوقَارْثْ ؤُڒَا ذ بِينْيَامِينْ ؤُشَا كَّارنْ، هْوَانْ غَارْ مِيصْرَا ؤُشَا بدّنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن يُوسُوفْ.

¹⁵ Então os homens desceram ao Egito, levando o presente, prata em dobro e Benjamim, e foram à presença de José.

¹⁶ ؤُمِي إِژْرَا يُوسُوفْ بِينْيَامِينْ أَكِيذْسنْ، إِنَّا إِ ونِّي ثُوغَا خْ ثَادَّارْثْ نّسْ: ”سِيذفْ إِرْيَازنْ-أَ غَارْ ثَادَّارْثْ، ثْغَارْصذْ إِ شَا مِينْ إِدْجَانْ إِ ثْغَارْصْثْ، سوْجذْ إِ-ت، مِينْزِي إِرْيَازنْ-أَ أَذْ كِيذِي شّنْ غَارْ وزْينْ ن وَاسّْ.“

¹⁶ Quando José viu Benjamim junto com eles, disse ao administrador de sua casa: "Leve estes homens à minha casa, mate um animal e prepare-o; eles almoçarão comigo ao meio-dia".

¹⁷ إِڭَّا ورْيَازْ أَمْ مَامّشْ ذ أَسْ إِنَّا يُوسُوفْ ؤُشَا يِيوِي إِرْيَازنْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن يُوسُوفْ.

¹⁷ Ele fez o que lhe fora ordenado e levou-os à casa de José.

¹⁸ خنِّي ذوْڒنْ يرْيَازنْ نِّي ڭّْوذنْ أَطَّاسْ، ؤُمِي ثنْ سِّيذْفنْ ذِي ثَادَّارْثْ ن يُوسُوفْ ؤُشَا نِيثْنِي نَّانْ: ”خْ ثْمنْيَاثْ ن نُّوقَارْثْ إِ ذ أَنغْ د-إِذوْڒنْ ذِي ثْخُونْشَايْ نّغْ ثْوَاڒَا ثَامزْوَارُوثْ إِوْينْ أَنغْ-د ذَا حِيمَا خنِّي عَاوذْ أَذْ خَانغْعفْسنْ ؤُشَا أَذْ خَانغْعدَّانْ، خنِّي أَذْ أَنغْ كْسِينْ ذ إِسمْغَانْ أَكْ-ذ يغْيَاڒْ نّغْ.“

¹⁸ Eles ficaram com medo quando foram levados à casa de José, e pensaram: "Trouxeram-nos aqui por causa da prata que foi devolvida às nossas bagagens na primeira vez. Ele quer atacar-nos, subjugar-nos, tornar-nos escravos e tomar de nós os nossos jumentos".

¹⁹ قَارّْبنْ-د غَارْ ورْيَازْ نِّي إِڭَّا يُوسُوفْ خْ ثَادَّارْثْ ؤُشَا سِّيوْڒنْ أَكِيذسْ غَارْ وَاذَافْ ن ثَادَّارْثْ،

¹⁹ Por isso, dirigiram-se ao administrador da casa de José e lhe disseram à entrada da casa:

²⁰ نَّانْ: ”أَ سِيذِي إِنُو، نشِّينْ أَقَا نِيشَانْ نهْوَا-د ذ أَمزْوَارْ، مَاحنْذْ أَذْ نْسغْ مَاشَّا.

²⁰ "Ouça, senhor! A primeira vez que viemos aqui foi realmente para comprar comida.

²¹ إِمْسَارْ ؤُمِي د-نِيوضْ غَارْ ڒمْرَاحْ ؤُشَا نَارْزمْ ثِيخُونْشَايْ نّغْ، نژْرَا نُّوقَارْثْ ن كُوڒْ إِجّْ غَارْ ورْزَامْ ن ؤُقمُّومْ ن ثْخَانْشثْ نّسْ، نُّوقَارْثْ نّغْ س ڒْمِيزَانْ نّسْ نِيشَانْ. أَقَا نَارَّا إِ-ت-إِ-د س إِفَاسّنْ نّغْ.

²¹ Mas no lugar em que paramos para pernoitar, abrimos nossas bagagens e cada um de nós encontrou sua prata, na quantia exata. Por isso a trouxemos de volta conosco,

²² عَاوذْ نِيوِي-د ذڭْ إِفَاسّنْ نّغْ نُّوقَارْثْ نّغْنِي، حِيمَا أَذْ نْسغْ مَاشَّا. نشِّينْ وَارْ نسِّينْ وِي إِڭِّينْ نُّوقَارْثْ ذِي ثْخُونْشَايْ نّغْ.“

²² além de mais prata, para comprar comida. Não sabemos quem pôs a prata em nossa bagagem".

²³ يَارَّا-د خَاسنْ: ”سْڒَامْ خَاومْ، وَارْ تّڭّْوذمْ شَا! أَربِّي نْومْ ذ أَربِّي ن بَابَاثْومْ إِوْشَا أَومْ إِشْثْ ن ثْخَابشْثْ ذِي ثْخُونْشَايْ نْومْ. أَقَا نُّوقَارْثْ نْومْ طّْفغْ ت.“ ؤُشَا إِسُّوفّغْ-د غَارْسنْ شِيمْعُونْ.

²³ "Fiquem tranqüilos", disse o administrador. "Não tenham medo. O seu Deus, o Deus de seu pai, foi quem lhes deu um tesouro em suas bagagens, porque a prata de vocês eu recebi. " Então soltou Simeão e o levou à presença deles.

²⁴ خنِّي إِسِّيذفْ ورْيَازْ إِرْيَازنْ نِّي غَارْ ثَادَّارْثْ ن يُوسُوفْ، إِوْشَا أَسنْ أَمَانْ ؤُشَا سِيرْذنْ إِضَارنْ نْسنْ. إِوْشَا أَسنْ عَاوذْ ڒعْڒفْ إِ يغْيَاڒْ نْسنْ.

²⁴ Em seguida os levou à casa de José, deu-lhes água para lavarem os pés e forragem para os seus jumentos.

²⁵ ؤُ نِيثْنِي سّْوجْذنْ أَرِّيغَالُو إِ يُوسُوفْ، ونِّي إِڭُّورنْ أَذْ د-يَاسْ غَارْ وزْينْ ن وَاسّْ، مِينْزِي نِيثْنِي سْڒِينْ أَقَا أَذْ شّنْ ذِينِّي.

²⁵ Eles então prepararam o presente para a chegada de José ao meio-dia, porque ficaram sabendo que iriam almoçar ali.

²⁶ ڒَْامِي د- يُوذفْ يُوسُوفْ غَارْ ثَادَّارْثْ، وْشِينْ أَسْ-د ذِي ثَادَّارْثْ أَرِّيغَالُو نِّي د-إِوْينْ أَكِيذْسنْ، ؤُشَا بنْذْقنْ أَسْ غَارْ ثمُّورْثْ.

²⁶ Quando José chegou, eles o presentearam com o que tinham trazido e curvaram-se diante dele até o chão.

²⁷ إِسّقْسَا ثنْ خْ مَامّشْ دْجَانْ ؤُشَا إِنَّا: ”مَامّشْ إِدْجَا بَابَاثْومْ أَوسَّارْ إِ خفْ ثسِّيوْڒمْ؟ مَا أَقَا عَاذْ إِدَّارْ؟“

²⁷ Ele então lhes perguntou como passavam e disse em seguida: "Como vai o pai de vocês, o homem idoso de quem me falaram? Ainda está vivo? "

²⁸ نِيثْنِي أَرِّينْ: ”مْلِيهْ إِ يدْجَا ؤُمْسخَّارْ نّشْ، بَابَاثْنغْ، نتَّا عَاذْ إِدَّارْ.“ ؤُضَارنْ نِيثْنِي ؤُشَا نتَّا إِبنْذقْ.

²⁸ Eles responderam: "Teu servo, nosso pai, ainda vive e passa bem". E se curvaram para prestar-lhe honra.

²⁹ ڒَْامِي نتَّا إِسّْڭعّذْ ثِيطَّاوِينْ نّسْ ؤُشَا إِژْرَا بِينْيَامِينْ، ؤُمَاسْ، مِّيسْ ن يمَّاسْ، إِنَّا: ”مَا ذ وَا ذ ؤُمَاثْومْ، أَمَاژُوژْ، مِينْ خفْ ذ أَيِي ثسِّيوْڒمْ؟“ خنِّي إِنَّا: ”أَذْ خَاكْ إِحِينّْ أَربِّي، أَ مِّي!“

²⁹ Olhando ao redor e vendo seu irmão Benjamim, filho de sua mãe, José perguntou: "É este o irmão caçula de quem me falaram? " E acrescentou: "Deus lhe conceda graça, meu filho".

³⁰ يُوسُوفْ إِفّغْ خنِّي ذغْيَا، مِينْزِي ثَاحْنُونشْثْ نّسْ خْ ؤُمَاسْ ثُوغَا ثمْغَارْ. يَارْزُو خْ مَانِي غَا إِرُو ؤُشَا يُوذفْ غَارْ إِجّْ ن وخَّامْ ؤُشَا إِرُو ذِينْ.

³⁰ Profundamente emocionado por causa de seu irmão, José apressou-se em sair à procura de um lugar para chorar, e entrando em seu quarto, chorou.

³¹ إِسِّيرْذْ ؤُذمْ نّسْ ؤُشَا إِفّغْ-د غَارْ بَارَّا، إِطّفْ ذڭْ إِخفْ نّسْ، إِنَّا: ”قذْممْ-د مَاشَّا.“

³¹ Depois de lavar o rosto, saiu e, controlando-se, disse: "Sirvam a comida".

³² نِيثْنِي سّْوجْذنْ أَسْ إِ نتَّا وحّْذسْ ؤُ إِ نِيثْنِي وحّذْسنْ ؤُڒَا إِ إِمِيصْرِييّنْ إِنِّي أَكِيذسْ شِّينْ وحّذْسنْ، مِينْزِي إِمِيصْرِييّنْ وَارْ زمَّارنْ أَذْ شّنْ أَغْرُومْ أَكْ-ذ إِعِيبْرَانِييّنْ، مِينْزِي ذ مَانْ أَيَا ذ جّْعِيفشْثْ غَارْ إِمِيصْرِييّنْ.

³² Serviram a ele em separado dos seus irmãos e também dos egípcios que comiam com ele, porque os egípcios não podiam comer com os hebreus, pois isso era sacrilégio para eles.

³³ ؤُشَا نِيثْنِي قِّيمنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ: أَمنْزُو ذڭْ ومْشَانْ نّسْ عْلَاحْسَابْ ثَاسْغَارْثْ ن ثْمنْزُوثْ نّسْ ؤُشَا أَمَاژُوژْ ذڭْ ومْشَانْ نّسْ عْلَاحْسَابْ ثمْژِي نّسْ. ثُوغَا إِرْيَازنْ تّْبهَاثنْ، خزَّارنْ إِجّنْ ذڭْ ونّغْنِي.

³³ Seus irmãos foram colocados à mesa perante ele por ordem de idade, do mais velho ao mais moço, e olhavam perplexos uns para os outros.

³⁴ ؤُشَا نتَّا إِقدّمْ أَسنْ-د زِي مِينْ ثُوغَا إِدْجَانْ زَّاثسْ، مَاشَا ثَاسْغَارْثْ ن بِينْيَامِينْ ثُوغَا-ت خمْسَا ن ثْسقَّارْ كْثَارْ زِي ثْسقَّارْ ن مَارَّا إِذْسنْ. ؤُشَا سْوِينْ نِيثْنِي، سّنِّي ذوْڒنْ فَارْحنْ أَكِيذسْ.

³⁴ Então lhes serviram da comida da mesa de José, e a porção de Benjamim era cinco vezes maior que a dos outros. E eles festejaram e beberam à vontade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Gênesis 43 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →