Gênesis 43

rifa (RIFA) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ مَاشَا ڒَاژْ ثُوغَا إِمْغَارْ أَطَّاسْ ذِي ثمُّورْثْ.

¹ A fome persistia gravíssima na terra.

² ڒَْامِي كمّْڒنْ شِّينْ ڒْحبّْ ن يِيرْذنْ نِّي كِيذْسنْ د-إِوْينْ زِي مِيصْرَا، إِنَّا أَسنْ بَابَاثْسنْ: ”ذوْڒمْ-د عَاوذْ ؤُشَا سْغمْ أَنغْ-د شْوَايْثْ ن مَاشَّا.“

² Tendo eles acabado de consumir o cereal que trouxeram do Egito, disse-lhes seu pai: Voltai, comprai-nos um pouco de mantimento.

³ خنِّي إِسِّيوڒْ يَاهُوذَا، إِنَّا: ”أَقَا أَرْيَازْ نِّي إِنَّا أَنغْ س ؤُركّزْ: ”وَارْ ثْژَارّمْ عَاذْ ؤُذمْ إِنُو، مْغِيرْ مَاڒَا ثِيوْيمْ-د ؤُمَاثْومْ أَكِيذْومْ.“

³ Mas Judá lhe respondeu: Fortemente nos protestou o homem, dizendo: Não me vereis o rosto, se o vosso irmão não vier convosco.

⁴ مَاڒَا ثسّكّذْ ؤُمَاثْنغْ أَكِيذْنغْ، أَذْ نْرَاحْ ذِينْ ؤُشَا أَذْ أَشْ د-نْسغْ مَاشَّا،

⁴ Se resolveres enviar conosco o nosso irmão, desceremos e te compraremos mantimento;

⁵ مَاشَا مَاڒَا وَارْ ث ثسّكِّيذْ أَكِيذْنغْ، خنِّي وَارْ ذِينِّي نتّْرَاحْ، مِينْزِي أَرْيَازْ نِّي إِنَّا أَنغْ: ’وَارْ ثْژَارّمْ عَاذْ ؤُذمْ إِنُو مْغِيرْ مَاڒَا يُوسَا-د ؤُمَاثْومْ أَكِيذْومْ.‘ “

⁵ se, porém, não o enviares, não desceremos; pois o homem nos disse: Não me vereis o rosto, se o vosso irmão não vier convosco.

⁶ إِنَّا إِسْرَائِيل: ”مَاغَارْ ذ أَيِي ثڭِّيمْ ڒْغَارْ ؤُشَا ثنَّامْ إِ ورْيَازْ نِّي بلِّي أَقَا غَارْومْ عَاذْ ؤُمَاثْومْ نّغْنِي؟“

⁶ Disse-lhes Israel: Por que me fizestes esse mal, dando a saber àquele homem que tínheis outro irmão?

⁷ نِيثْنِي نَّانْ: ”أَرْيَازْ نِّي إِسّقْسَا خَانغْ نِيشَانْ، ؤُ خْ ثمُّورْثْ مَانِي نخْڒقْ، إِنَّا: ’مَا إِدَّارْ عَاذْ بَابَاثْومْ؟ مَا غَارْومْ شَا ن ؤُمَاثْومْ نّغْنِي؟‘ خنِّي نْعَاوذْ أَسْ ث. مَا نْزمَّارْ زڭْ وَاوَاڒنْ-أَ أَذْ د-نجْبذْ إِلَّا أَذْ نسّنْ زعْمَا أَذْ يِينِي: ’أَوْيمْ-د ؤُمَاثْومْ؟‘ “

⁷ Responderam eles: O homem nos perguntou particularmente por nós e pela nossa parentela, dizendo: Vive ainda vosso pai? Tendes outro irmão? Respondemos-lhe segundo as suas palavras. Acaso, poderíamos adivinhar que haveria de dizer: Trazei vosso irmão?

⁸ ؤُشَا إِنَّا يَاهُوذَا إِ بَابَاسْ إِسْرَائِيل: ”سكّْ أَكِيذِي أَحنْجِيرْ ؤُشَا أَذْ نكَّارْ أَذْ نْرَاحْ، حِيمَا أَذْ ندَّارْ ؤُ وَارْ نتّْمتِّي شَا نشِّينْ ذ شكْ ذ ثَارْوَا نّغْ.

⁸ Com isto disse Judá a Israel, seu pai: Envia o jovem comigo, e nos levantaremos e iremos; para que vivamos e não morramos, nem nós, nem tu, nem os nossos filhinhos.

⁹ نشّْ أَذْ أَسْ إِڒِيغْ ذ أَضْمَانْ ؤُ زڭْ ؤُفُوسْ إِنُو أَذْ ث ثتَّارذْ عَاوذْ. مَاڒَا وَارْ ذ أَشْ ث-إِ-د-أَرِّيغْ، أَذْ ث سّْبدّغْ زَّاثكْ، أَذْ يِيڒِي خْضِيغْ أَكِيذكْ إِ ڒبْذَا!

⁹ Eu serei responsável por ele, da minha mão o requererás; se eu to não trouxer e não to puser à presença, serei culpado para contigo para sempre.

¹⁰ معْلِيكْ وَارْ نقِّيمْ نتّْرَاجَا أَطَّاسْ، ثِيڒِي ڒخُّو نذْوڒْ-د ثْنَاينْ ن ثْوَاڒَاوِينْ.“

¹⁰ Se não nos tivéssemos demorado já estaríamos, com certeza, de volta segunda vez.

¹¹ ؤُشَا يَارَّا-د خَاسنْ إِسْرَائِيل، بَابَاثْسنْ: ”مَاڒَا أَمُّو إِ يدْجَا س ثِيذتّْ، ڭّمْ أَمُّو ؤُشَا كْسِيمْ مِينْ إِشْنَانْ أَطَّاسْ ن ثمُّورْثْ ذِي ثْخُونْشَايْ نْومْ، هْوَامْ-د مَاحنْذْ أَذْ ث ثِيوْيمْ ذ أَرِّيغَالُو إِ ورْيَازْ نِّي: شْوَايْثْ ن بَالْسَامْ ذ شْوَايْثْ ن ثَامّنْثْ، ڒعْطُورْ ذ مِيرُّو ذ ثغْيَاشْثْ ن پِيسْثَاشْ ذ دْجُوزْ.

¹¹ Respondeu-lhes Israel, seu pai: Se é tal, fazei, pois, isto: tomai do mais precioso desta terra nos sacos para o mantimento e levai de presente a esse homem: um pouco de bálsamo e um pouco de mel, arômatas e mirra, nozes de pistácia e amêndoas;

¹² كْسِيمْ ثْنَاينْ ن ثْسقَّارْ ن ثنْعَاشِينْ ن نُّوقَارْثْ أَكِيذْومْ ؤُشَا أَرّمْ س ؤُفُوسْ نْومْ نُّوقَارْثْ إِ د-إِعقْبنْ ذِي ثْخُونْشَايْ نْومْ. أَذْ ثَاغْ ثُوغَا ذ شَا ن لْغَالَاطْ.

¹² levai também dinheiro em dobro; e o dinheiro restituído na boca dos sacos de cereal, tornai a levá-lo convosco; pode bem ser que fosse engano.

¹³ أَوْيمْ-د عَاوذْ ؤُمَاثْومْ أَكِيذْومْ، كَّارمْ،عقْبمْ غَارْ ورْيَازْ نِّي.

¹³ Levai também vosso irmão, levantai-vos e voltai àquele homem.

¹⁴ ؤُشَا أَقَا أَربِّي، أَمْزمَّارْ خْ كُوڒْشِي، أَذْ أَومْ إِوْشْ أَرّحْمثْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ورْيَازْ نِّي ؤُشَا أَذْ يَارْخُو إِ ؤُمَاثْومْ نّغْنِي ذ بِينْيَامِينْ. ؤُ مِينْ ذ أَيِي إِقِّيمنْ نشّْ، مَاڒَا تّْوَاحَارّْمغْ زڭْ إِحنْجِيرنْ إِنُو، أَقَا أَذْ زَّايْسنْ تّْوَاحَارّْمغْ!“

¹⁴ Deus Todo-Poderoso vos dê misericórdia perante o homem, para que vos restitua o vosso outro irmão e deixe vir Benjamim. Quanto a mim, se eu perder os filhos, sem filhos ficarei.

¹⁵ خنِّي إِوْينْ إِرْيَازنْ أَرِّيغَالُو ؤُشَا كْسِينْ ذڭْ ؤُفُوسْ نْسنْ ثْنَاينْ ن ثْسقَّارْ ن ثْمنْيَاثْ ن نُّوقَارْثْ ؤُڒَا ذ بِينْيَامِينْ ؤُشَا كَّارنْ، هْوَانْ غَارْ مِيصْرَا ؤُشَا بدّنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن يُوسُوفْ.

¹⁵ Tomaram, pois, os homens os presentes, o dinheiro em dobro e a Benjamim; levantaram-se, desceram ao Egito e se apresentaram perante José.

¹⁶ ؤُمِي إِژْرَا يُوسُوفْ بِينْيَامِينْ أَكِيذْسنْ، إِنَّا إِ ونِّي ثُوغَا خْ ثَادَّارْثْ نّسْ: ”سِيذفْ إِرْيَازنْ-أَ غَارْ ثَادَّارْثْ، ثْغَارْصذْ إِ شَا مِينْ إِدْجَانْ إِ ثْغَارْصْثْ، سوْجذْ إِ-ت، مِينْزِي إِرْيَازنْ-أَ أَذْ كِيذِي شّنْ غَارْ وزْينْ ن وَاسّْ.“

¹⁶ Vendo José a Benjamim com eles, disse ao despenseiro de sua casa: Leva estes homens para casa, mata reses e prepara tudo; pois estes homens comerão comigo ao meio-dia.

¹⁷ إِڭَّا ورْيَازْ أَمْ مَامّشْ ذ أَسْ إِنَّا يُوسُوفْ ؤُشَا يِيوِي إِرْيَازنْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن يُوسُوفْ.

¹⁷ Fez ele como José lhe ordenara e levou os homens para a casa de José.

¹⁸ خنِّي ذوْڒنْ يرْيَازنْ نِّي ڭّْوذنْ أَطَّاسْ، ؤُمِي ثنْ سِّيذْفنْ ذِي ثَادَّارْثْ ن يُوسُوفْ ؤُشَا نِيثْنِي نَّانْ: ”خْ ثْمنْيَاثْ ن نُّوقَارْثْ إِ ذ أَنغْ د-إِذوْڒنْ ذِي ثْخُونْشَايْ نّغْ ثْوَاڒَا ثَامزْوَارُوثْ إِوْينْ أَنغْ-د ذَا حِيمَا خنِّي عَاوذْ أَذْ خَانغْعفْسنْ ؤُشَا أَذْ خَانغْعدَّانْ، خنِّي أَذْ أَنغْ كْسِينْ ذ إِسمْغَانْ أَكْ-ذ يغْيَاڒْ نّغْ.“

¹⁸ Os homens tiveram medo, porque foram levados à casa de José; e diziam: É por causa do dinheiro que da outra vez voltou nos sacos de cereal, para nos acusar e arremeter contra nós, escravizar-nos e tomar nossos jumentos.

¹⁹ قَارّْبنْ-د غَارْ ورْيَازْ نِّي إِڭَّا يُوسُوفْ خْ ثَادَّارْثْ ؤُشَا سِّيوْڒنْ أَكِيذسْ غَارْ وَاذَافْ ن ثَادَّارْثْ،

¹⁹ E se chegaram ao mordomo da casa de José, e lhe falaram à porta,

²⁰ نَّانْ: ”أَ سِيذِي إِنُو، نشِّينْ أَقَا نِيشَانْ نهْوَا-د ذ أَمزْوَارْ، مَاحنْذْ أَذْ نْسغْ مَاشَّا.

²⁰ e disseram: Ai! Senhor meu, já uma vez descemos a comprar mantimento;

²¹ إِمْسَارْ ؤُمِي د-نِيوضْ غَارْ ڒمْرَاحْ ؤُشَا نَارْزمْ ثِيخُونْشَايْ نّغْ، نژْرَا نُّوقَارْثْ ن كُوڒْ إِجّْ غَارْ ورْزَامْ ن ؤُقمُّومْ ن ثْخَانْشثْ نّسْ، نُّوقَارْثْ نّغْ س ڒْمِيزَانْ نّسْ نِيشَانْ. أَقَا نَارَّا إِ-ت-إِ-د س إِفَاسّنْ نّغْ.

²¹ quando chegamos à estalagem, abrindo os sacos de cereal, eis que o dinheiro de cada um estava na boca do saco de cereal, nosso dinheiro intacto; tornamos a trazê-lo conosco.

²² عَاوذْ نِيوِي-د ذڭْ إِفَاسّنْ نّغْ نُّوقَارْثْ نّغْنِي، حِيمَا أَذْ نْسغْ مَاشَّا. نشِّينْ وَارْ نسِّينْ وِي إِڭِّينْ نُّوقَارْثْ ذِي ثْخُونْشَايْ نّغْ.“

²² Trouxemos também outro dinheiro conosco, para comprar mantimento; não sabemos quem tenha posto o nosso dinheiro nos sacos de cereal.

²³ يَارَّا-د خَاسنْ: ”سْڒَامْ خَاومْ، وَارْ تّڭّْوذمْ شَا! أَربِّي نْومْ ذ أَربِّي ن بَابَاثْومْ إِوْشَا أَومْ إِشْثْ ن ثْخَابشْثْ ذِي ثْخُونْشَايْ نْومْ. أَقَا نُّوقَارْثْ نْومْ طّْفغْ ت.“ ؤُشَا إِسُّوفّغْ-د غَارْسنْ شِيمْعُونْ.

²³ Ele disse: Paz seja convosco, não temais; o vosso Deus, e o Deus de vosso pai, vos deu tesouro nos sacos de cereal; o vosso dinheiro me chegou a mim. E lhes trouxe fora a Simeão.

²⁴ خنِّي إِسِّيذفْ ورْيَازْ إِرْيَازنْ نِّي غَارْ ثَادَّارْثْ ن يُوسُوفْ، إِوْشَا أَسنْ أَمَانْ ؤُشَا سِيرْذنْ إِضَارنْ نْسنْ. إِوْشَا أَسنْ عَاوذْ ڒعْڒفْ إِ يغْيَاڒْ نْسنْ.

²⁴ Depois, levou o mordomo aqueles homens à casa de José e lhes deu água, e eles lavaram os pés; também deu ração aos seus jumentos.

²⁵ ؤُ نِيثْنِي سّْوجْذنْ أَرِّيغَالُو إِ يُوسُوفْ، ونِّي إِڭُّورنْ أَذْ د-يَاسْ غَارْ وزْينْ ن وَاسّْ، مِينْزِي نِيثْنِي سْڒِينْ أَقَا أَذْ شّنْ ذِينِّي.

²⁵ Então, prepararam o presente, para quando José viesse ao meio-dia; pois ouviram que ali haviam de comer.

²⁶ ڒَْامِي د- يُوذفْ يُوسُوفْ غَارْ ثَادَّارْثْ، وْشِينْ أَسْ-د ذِي ثَادَّارْثْ أَرِّيغَالُو نِّي د-إِوْينْ أَكِيذْسنْ، ؤُشَا بنْذْقنْ أَسْ غَارْ ثمُّورْثْ.

²⁶ Chegando José a casa, trouxeram-lhe para dentro o presente que tinham em mãos; e prostraram-se perante ele até à terra.

²⁷ إِسّقْسَا ثنْ خْ مَامّشْ دْجَانْ ؤُشَا إِنَّا: ”مَامّشْ إِدْجَا بَابَاثْومْ أَوسَّارْ إِ خفْ ثسِّيوْڒمْ؟ مَا أَقَا عَاذْ إِدَّارْ؟“

²⁷ Ele lhes perguntou pelo seu bem-estar e disse: Vosso pai, o ancião de quem me falastes, vai bem? Ainda vive?

²⁸ نِيثْنِي أَرِّينْ: ”مْلِيهْ إِ يدْجَا ؤُمْسخَّارْ نّشْ، بَابَاثْنغْ، نتَّا عَاذْ إِدَّارْ.“ ؤُضَارنْ نِيثْنِي ؤُشَا نتَّا إِبنْذقْ.

²⁸ Responderam: Vai bem o teu servo, nosso pai vive ainda; e abaixaram a cabeça e prostraram-se.

²⁹ ڒَْامِي نتَّا إِسّْڭعّذْ ثِيطَّاوِينْ نّسْ ؤُشَا إِژْرَا بِينْيَامِينْ، ؤُمَاسْ، مِّيسْ ن يمَّاسْ، إِنَّا: ”مَا ذ وَا ذ ؤُمَاثْومْ، أَمَاژُوژْ، مِينْ خفْ ذ أَيِي ثسِّيوْڒمْ؟“ خنِّي إِنَّا: ”أَذْ خَاكْ إِحِينّْ أَربِّي، أَ مِّي!“

²⁹ Levantando José os olhos, viu a Benjamim, seu irmão, filho de sua mãe, e disse: É este o vosso irmão mais novo, de quem me falastes? E acrescentou: Deus te conceda graça, meu filho.

³⁰ يُوسُوفْ إِفّغْ خنِّي ذغْيَا، مِينْزِي ثَاحْنُونشْثْ نّسْ خْ ؤُمَاسْ ثُوغَا ثمْغَارْ. يَارْزُو خْ مَانِي غَا إِرُو ؤُشَا يُوذفْ غَارْ إِجّْ ن وخَّامْ ؤُشَا إِرُو ذِينْ.

³⁰ José se apressou e procurou onde chorar, porque se movera no seu íntimo, para com seu irmão; entrou na câmara e chorou ali.

³¹ إِسِّيرْذْ ؤُذمْ نّسْ ؤُشَا إِفّغْ-د غَارْ بَارَّا، إِطّفْ ذڭْ إِخفْ نّسْ، إِنَّا: ”قذْممْ-د مَاشَّا.“

³¹ Depois, lavou o rosto e saiu; conteve-se e disse: Servi a refeição.

³² نِيثْنِي سّْوجْذنْ أَسْ إِ نتَّا وحّْذسْ ؤُ إِ نِيثْنِي وحّذْسنْ ؤُڒَا إِ إِمِيصْرِييّنْ إِنِّي أَكِيذسْ شِّينْ وحّذْسنْ، مِينْزِي إِمِيصْرِييّنْ وَارْ زمَّارنْ أَذْ شّنْ أَغْرُومْ أَكْ-ذ إِعِيبْرَانِييّنْ، مِينْزِي ذ مَانْ أَيَا ذ جّْعِيفشْثْ غَارْ إِمِيصْرِييّنْ.

³² Serviram-lhe a ele à parte, e a eles também à parte, e à parte aos egípcios que comiam com ele; porque aos egípcios não lhes era lícito comer pão com os hebreus, porquanto é isso abominação para os egípcios.

³³ ؤُشَا نِيثْنِي قِّيمنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ: أَمنْزُو ذڭْ ومْشَانْ نّسْ عْلَاحْسَابْ ثَاسْغَارْثْ ن ثْمنْزُوثْ نّسْ ؤُشَا أَمَاژُوژْ ذڭْ ومْشَانْ نّسْ عْلَاحْسَابْ ثمْژِي نّسْ. ثُوغَا إِرْيَازنْ تّْبهَاثنْ، خزَّارنْ إِجّنْ ذڭْ ونّغْنِي.

³³ E assentaram-se diante dele, o primogênito segundo a sua primogenitura e o mais novo segundo a sua menoridade; disto os homens se maravilhavam entre si.

³⁴ ؤُشَا نتَّا إِقدّمْ أَسنْ-د زِي مِينْ ثُوغَا إِدْجَانْ زَّاثسْ، مَاشَا ثَاسْغَارْثْ ن بِينْيَامِينْ ثُوغَا-ت خمْسَا ن ثْسقَّارْ كْثَارْ زِي ثْسقَّارْ ن مَارَّا إِذْسنْ. ؤُشَا سْوِينْ نِيثْنِي، سّنِّي ذوْڒنْ فَارْحنْ أَكِيذسْ.

³⁴ Então, lhes apresentou as porções que estavam diante dele; a porção de Benjamim era cinco vezes mais do que a de qualquer deles. E eles beberam e se regalaram com ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Gênesis 43 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →