Gênesis 43

rifa (RIFA) vs BKJ

¹ مَاشَا ڒَاژْ ثُوغَا إِمْغَارْ أَطَّاسْ ذِي ثمُّورْثْ.

¹ E a fome era grave na terra.

² ڒَْامِي كمّْڒنْ شِّينْ ڒْحبّْ ن يِيرْذنْ نِّي كِيذْسنْ د-إِوْينْ زِي مِيصْرَا، إِنَّا أَسنْ بَابَاثْسنْ: ”ذوْڒمْ-د عَاوذْ ؤُشَا سْغمْ أَنغْ-د شْوَايْثْ ن مَاشَّا.“

² E aconteceu que, quando eles terminaram de comer o trigo que haviam trazido do Egito, seu pai lhes disse: Ide novamente, comprai um pouco de alimento.

³ خنِّي إِسِّيوڒْ يَاهُوذَا، إِنَّا: ”أَقَا أَرْيَازْ نِّي إِنَّا أَنغْ س ؤُركّزْ: ”وَارْ ثْژَارّمْ عَاذْ ؤُذمْ إِنُو، مْغِيرْ مَاڒَا ثِيوْيمْ-د ؤُمَاثْومْ أَكِيذْومْ.“

³ E Judá falou com ele, dizendo: O homem nos afirmou solenemente, dizendo: Não vereis a minha face, exceto se vosso irmão estiver convosco.

⁴ مَاڒَا ثسّكّذْ ؤُمَاثْنغْ أَكِيذْنغْ، أَذْ نْرَاحْ ذِينْ ؤُشَا أَذْ أَشْ د-نْسغْ مَاشَّا،

⁴ Se tu enviares nosso irmão conosco, desceremos para comprar-te alimento,

⁵ مَاشَا مَاڒَا وَارْ ث ثسّكِّيذْ أَكِيذْنغْ، خنِّي وَارْ ذِينِّي نتّْرَاحْ، مِينْزِي أَرْيَازْ نِّي إِنَّا أَنغْ: ’وَارْ ثْژَارّمْ عَاذْ ؤُذمْ إِنُو مْغِيرْ مَاڒَا يُوسَا-د ؤُمَاثْومْ أَكِيذْومْ.‘ “

⁵ mas se tu não o enviares, não desceremos, porque o homem nos disse: Não vereis a minha face, exceto se vosso irmão estiver convosco.

⁶ إِنَّا إِسْرَائِيل: ”مَاغَارْ ذ أَيِي ثڭِّيمْ ڒْغَارْ ؤُشَا ثنَّامْ إِ ورْيَازْ نِّي بلِّي أَقَا غَارْومْ عَاذْ ؤُمَاثْومْ نّغْنِي؟“

⁶ E Israel disse: Por que agistes tão maldosamente comigo, ao contar ao homem que tínheis ainda um irmão?

⁷ نِيثْنِي نَّانْ: ”أَرْيَازْ نِّي إِسّقْسَا خَانغْ نِيشَانْ، ؤُ خْ ثمُّورْثْ مَانِي نخْڒقْ، إِنَّا: ’مَا إِدَّارْ عَاذْ بَابَاثْومْ؟ مَا غَارْومْ شَا ن ؤُمَاثْومْ نّغْنِي؟‘ خنِّي نْعَاوذْ أَسْ ث. مَا نْزمَّارْ زڭْ وَاوَاڒنْ-أَ أَذْ د-نجْبذْ إِلَّا أَذْ نسّنْ زعْمَا أَذْ يِينِي: ’أَوْيمْ-د ؤُمَاثْومْ؟‘ “

⁷ E eles disseram: O homem nos perguntou particularmente por nossa condição, e por nossa parentela, dizendo: Vosso pai ainda está vivo? Tendes outro irmão? E lhe contamos de acordo com o teor destas palavras. Como poderíamos saber que ele diria: Trazei vosso irmão?

⁸ ؤُشَا إِنَّا يَاهُوذَا إِ بَابَاسْ إِسْرَائِيل: ”سكّْ أَكِيذِي أَحنْجِيرْ ؤُشَا أَذْ نكَّارْ أَذْ نْرَاحْ، حِيمَا أَذْ ندَّارْ ؤُ وَارْ نتّْمتِّي شَا نشِّينْ ذ شكْ ذ ثَارْوَا نّغْ.

⁸ E Judá disse a Israel, seu pai: Envia o rapaz comigo, e nos levantaremos e partiremos, para que vivamos, e não morramos, tanto nós, como tu e também nossos pequenos.

⁹ نشّْ أَذْ أَسْ إِڒِيغْ ذ أَضْمَانْ ؤُ زڭْ ؤُفُوسْ إِنُو أَذْ ث ثتَّارذْ عَاوذْ. مَاڒَا وَارْ ذ أَشْ ث-إِ-د-أَرِّيغْ، أَذْ ث سّْبدّغْ زَّاثكْ، أَذْ يِيڒِي خْضِيغْ أَكِيذكْ إِ ڒبْذَا!

⁹ Eu serei fiador por ele; da minha mão o exigirás. Se eu não o trouxer a ti, e o colocar diante de ti, então deixa-me carregar a culpa para sempre,

¹⁰ معْلِيكْ وَارْ نقِّيمْ نتّْرَاجَا أَطَّاسْ، ثِيڒِي ڒخُّو نذْوڒْ-د ثْنَاينْ ن ثْوَاڒَاوِينْ.“

¹⁰ porque se não tivéssemos demorado, certamente agora já teríamos retornado uma segunda vez.

¹¹ ؤُشَا يَارَّا-د خَاسنْ إِسْرَائِيل، بَابَاثْسنْ: ”مَاڒَا أَمُّو إِ يدْجَا س ثِيذتّْ، ڭّمْ أَمُّو ؤُشَا كْسِيمْ مِينْ إِشْنَانْ أَطَّاسْ ن ثمُّورْثْ ذِي ثْخُونْشَايْ نْومْ، هْوَامْ-د مَاحنْذْ أَذْ ث ثِيوْيمْ ذ أَرِّيغَالُو إِ ورْيَازْ نِّي: شْوَايْثْ ن بَالْسَامْ ذ شْوَايْثْ ن ثَامّنْثْ، ڒعْطُورْ ذ مِيرُّو ذ ثغْيَاشْثْ ن پِيسْثَاشْ ذ دْجُوزْ.

¹¹ E o seu pai, Israel, disse-lhes: Se precisa ser assim agora, fazei-o: tomai os melhores frutos da terra em vossos vasos, e levai um presente ao homem, um pouco de bálsamo, um pouco de mel, especiarias e mirra, nozes e amêndoas.

¹² كْسِيمْ ثْنَاينْ ن ثْسقَّارْ ن ثنْعَاشِينْ ن نُّوقَارْثْ أَكِيذْومْ ؤُشَا أَرّمْ س ؤُفُوسْ نْومْ نُّوقَارْثْ إِ د-إِعقْبنْ ذِي ثْخُونْشَايْ نْومْ. أَذْ ثَاغْ ثُوغَا ذ شَا ن لْغَالَاطْ.

¹² E levai dinheiro em dobro em vossas mãos. E o dinheiro que foi trazido novamente na boca dos vossos sacos, levai-o novamente em vossas mãos. Talvez tenha sido um erro.

¹³ أَوْيمْ-د عَاوذْ ؤُمَاثْومْ أَكِيذْومْ، كَّارمْ،عقْبمْ غَارْ ورْيَازْ نِّي.

¹³ Levai também vosso irmão, e levantai-vos, ide novamente ao homem;

¹⁴ ؤُشَا أَقَا أَربِّي، أَمْزمَّارْ خْ كُوڒْشِي، أَذْ أَومْ إِوْشْ أَرّحْمثْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ورْيَازْ نِّي ؤُشَا أَذْ يَارْخُو إِ ؤُمَاثْومْ نّغْنِي ذ بِينْيَامِينْ. ؤُ مِينْ ذ أَيِي إِقِّيمنْ نشّْ، مَاڒَا تّْوَاحَارّْمغْ زڭْ إِحنْجِيرنْ إِنُو، أَقَا أَذْ زَّايْسنْ تّْوَاحَارّْمغْ!“

¹⁴ e o Deus Todo-Poderoso vos dê misericórdia diante do homem, para que ele possa enviar vosso outro irmão, e Benjamim. Se eu for privado de meus filhos, privado serei.

¹⁵ خنِّي إِوْينْ إِرْيَازنْ أَرِّيغَالُو ؤُشَا كْسِينْ ذڭْ ؤُفُوسْ نْسنْ ثْنَاينْ ن ثْسقَّارْ ن ثْمنْيَاثْ ن نُّوقَارْثْ ؤُڒَا ذ بِينْيَامِينْ ؤُشَا كَّارنْ، هْوَانْ غَارْ مِيصْرَا ؤُشَا بدّنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن يُوسُوفْ.

¹⁵ E os homens tomaram o presente, e levaram dinheiro em dobro nas suas mãos, e a Benjamim, e se levantaram, e desceram ao Egito, e se colocaram diante de José.

¹⁶ ؤُمِي إِژْرَا يُوسُوفْ بِينْيَامِينْ أَكِيذْسنْ، إِنَّا إِ ونِّي ثُوغَا خْ ثَادَّارْثْ نّسْ: ”سِيذفْ إِرْيَازنْ-أَ غَارْ ثَادَّارْثْ، ثْغَارْصذْ إِ شَا مِينْ إِدْجَانْ إِ ثْغَارْصْثْ، سوْجذْ إِ-ت، مِينْزِي إِرْيَازنْ-أَ أَذْ كِيذِي شّنْ غَارْ وزْينْ ن وَاسّْ.“

¹⁶ E quando José viu Benjamim com eles, disse ao administrador de sua casa: Levai estes homens para casa, e mata um animal, e prepara, porque estes homens comerão comigo ao meio-dia.

¹⁷ إِڭَّا ورْيَازْ أَمْ مَامّشْ ذ أَسْ إِنَّا يُوسُوفْ ؤُشَا يِيوِي إِرْيَازنْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن يُوسُوفْ.

¹⁷ E o homem fez como José ordenara, e o homem levou os homens para a casa de José.

¹⁸ خنِّي ذوْڒنْ يرْيَازنْ نِّي ڭّْوذنْ أَطَّاسْ، ؤُمِي ثنْ سِّيذْفنْ ذِي ثَادَّارْثْ ن يُوسُوفْ ؤُشَا نِيثْنِي نَّانْ: ”خْ ثْمنْيَاثْ ن نُّوقَارْثْ إِ ذ أَنغْ د-إِذوْڒنْ ذِي ثْخُونْشَايْ نّغْ ثْوَاڒَا ثَامزْوَارُوثْ إِوْينْ أَنغْ-د ذَا حِيمَا خنِّي عَاوذْ أَذْ خَانغْعفْسنْ ؤُشَا أَذْ خَانغْعدَّانْ، خنِّي أَذْ أَنغْ كْسِينْ ذ إِسمْغَانْ أَكْ-ذ يغْيَاڒْ نّغْ.“

¹⁸ E os homens ficaram temerosos, porque eles foram levados à casa de José, e disseram: Por causa do dinheiro que foi devolvido aos nossos sacos na primeira vez fomos trazidos aqui, para procurarem motivo contra nós, e se arremessar sobre nós, e nos tomar por escravos, e a nossos jumentos.

¹⁹ قَارّْبنْ-د غَارْ ورْيَازْ نِّي إِڭَّا يُوسُوفْ خْ ثَادَّارْثْ ؤُشَا سِّيوْڒنْ أَكِيذسْ غَارْ وَاذَافْ ن ثَادَّارْثْ،

¹⁹ E se aproximaram do administrador da casa de José, e conversaram com ele à porta da casa,

²⁰ نَّانْ: ”أَ سِيذِي إِنُو، نشِّينْ أَقَا نِيشَانْ نهْوَا-د ذ أَمزْوَارْ، مَاحنْذْ أَذْ نْسغْ مَاشَّا.

²⁰ e disseram: Ó Senhor, viemos, na verdade, a primeira vez para comprar alimento,

²¹ إِمْسَارْ ؤُمِي د-نِيوضْ غَارْ ڒمْرَاحْ ؤُشَا نَارْزمْ ثِيخُونْشَايْ نّغْ، نژْرَا نُّوقَارْثْ ن كُوڒْ إِجّْ غَارْ ورْزَامْ ن ؤُقمُّومْ ن ثْخَانْشثْ نّسْ، نُّوقَارْثْ نّغْ س ڒْمِيزَانْ نّسْ نِيشَانْ. أَقَا نَارَّا إِ-ت-إِ-د س إِفَاسّنْ نّغْ.

²¹ e aconteceu que, quando chegamos à hospedaria, abrimos nossos sacos e eis que o dinheiro de cada homem estava na boca de seu saco, nosso dinheiro em todo o seu peso, e o trouxemos nas nossas mãos novamente.

²² عَاوذْ نِيوِي-د ذڭْ إِفَاسّنْ نّغْ نُّوقَارْثْ نّغْنِي، حِيمَا أَذْ نْسغْ مَاشَّا. نشِّينْ وَارْ نسِّينْ وِي إِڭِّينْ نُّوقَارْثْ ذِي ثْخُونْشَايْ نّغْ.“

²² E outro dinheiro trouxemos nas nossas mãos para comprar alimento; não sabemos quem colocou o nosso dinheiro em nossos sacos.

²³ يَارَّا-د خَاسنْ: ”سْڒَامْ خَاومْ، وَارْ تّڭّْوذمْ شَا! أَربِّي نْومْ ذ أَربِّي ن بَابَاثْومْ إِوْشَا أَومْ إِشْثْ ن ثْخَابشْثْ ذِي ثْخُونْشَايْ نْومْ. أَقَا نُّوقَارْثْ نْومْ طّْفغْ ت.“ ؤُشَا إِسُّوفّغْ-د غَارْسنْ شِيمْعُونْ.

²³ E ele disse: Paz esteja convosco, não temais. Vosso Deus, e o Deus de vosso pai, deu-vos um tesouro em vossos sacos; eu recebi o vosso dinheiro. E ele lhes trouxe Simeão.

²⁴ خنِّي إِسِّيذفْ ورْيَازْ إِرْيَازنْ نِّي غَارْ ثَادَّارْثْ ن يُوسُوفْ، إِوْشَا أَسنْ أَمَانْ ؤُشَا سِيرْذنْ إِضَارنْ نْسنْ. إِوْشَا أَسنْ عَاوذْ ڒعْڒفْ إِ يغْيَاڒْ نْسنْ.

²⁴ E o homem conduziu os homens à casa de José, e lhes deu água, e eles lavaram seus pés, e ele deu forragem aos seus jumentos.

²⁵ ؤُ نِيثْنِي سّْوجْذنْ أَرِّيغَالُو إِ يُوسُوفْ، ونِّي إِڭُّورنْ أَذْ د-يَاسْ غَارْ وزْينْ ن وَاسّْ، مِينْزِي نِيثْنِي سْڒِينْ أَقَا أَذْ شّنْ ذِينِّي.

²⁵ E eles prepararam o presente para José, que viria ao meio-dia, porque ouviram que eles deveriam comer pão ali.

²⁶ ڒَْامِي د- يُوذفْ يُوسُوفْ غَارْ ثَادَّارْثْ، وْشِينْ أَسْ-د ذِي ثَادَّارْثْ أَرِّيغَالُو نِّي د-إِوْينْ أَكِيذْسنْ، ؤُشَا بنْذْقنْ أَسْ غَارْ ثمُّورْثْ.

²⁶ E quando José veio para casa, trouxeram-lhe o presente que estava nas mãos deles para dentro da casa, e se curvaram diante dele com a face em terra.

²⁷ إِسّقْسَا ثنْ خْ مَامّشْ دْجَانْ ؤُشَا إِنَّا: ”مَامّشْ إِدْجَا بَابَاثْومْ أَوسَّارْ إِ خفْ ثسِّيوْڒمْ؟ مَا أَقَا عَاذْ إِدَّارْ؟“

²⁷ E ele lhes perguntou sobre seu bem-estar, e disse: Está bem o vosso pai, o velho de quem falastes? Ele ainda está vivo?

²⁸ نِيثْنِي أَرِّينْ: ”مْلِيهْ إِ يدْجَا ؤُمْسخَّارْ نّشْ، بَابَاثْنغْ، نتَّا عَاذْ إِدَّارْ.“ ؤُضَارنْ نِيثْنِي ؤُشَا نتَّا إِبنْذقْ.

²⁸ E eles responderam: Teu servo, nosso pai, está com boa saúde, ele ainda está vivo. E eles curvaram sua cabeça, e fizeram reverência.

²⁹ ڒَْامِي نتَّا إِسّْڭعّذْ ثِيطَّاوِينْ نّسْ ؤُشَا إِژْرَا بِينْيَامِينْ، ؤُمَاسْ، مِّيسْ ن يمَّاسْ، إِنَّا: ”مَا ذ وَا ذ ؤُمَاثْومْ، أَمَاژُوژْ، مِينْ خفْ ذ أَيِي ثسِّيوْڒمْ؟“ خنِّي إِنَّا: ”أَذْ خَاكْ إِحِينّْ أَربِّي، أَ مِّي!“

²⁹ E ele levantou seus olhos, e viu seu irmão Benjamim, filho de sua mãe, e disse: Este é vosso irmão mais jovem, do qual me falastes? E ele disse: Deus seja gracioso contigo, meu filho.

³⁰ يُوسُوفْ إِفّغْ خنِّي ذغْيَا، مِينْزِي ثَاحْنُونشْثْ نّسْ خْ ؤُمَاسْ ثُوغَا ثمْغَارْ. يَارْزُو خْ مَانِي غَا إِرُو ؤُشَا يُوذفْ غَارْ إِجّْ ن وخَّامْ ؤُشَا إِرُو ذِينْ.

³⁰ E José se apressou, pois as suas entranhas se moveram para com seu irmão. E ele procurou onde chorar, e entrou na sua câmara, e chorou ali.

³¹ إِسِّيرْذْ ؤُذمْ نّسْ ؤُشَا إِفّغْ-د غَارْ بَارَّا، إِطّفْ ذڭْ إِخفْ نّسْ، إِنَّا: ”قذْممْ-د مَاشَّا.“

³¹ E ele lavou sua face, e saiu, e se conteve, e disse: Ponde o pão.

³² نِيثْنِي سّْوجْذنْ أَسْ إِ نتَّا وحّْذسْ ؤُ إِ نِيثْنِي وحّذْسنْ ؤُڒَا إِ إِمِيصْرِييّنْ إِنِّي أَكِيذسْ شِّينْ وحّذْسنْ، مِينْزِي إِمِيصْرِييّنْ وَارْ زمَّارنْ أَذْ شّنْ أَغْرُومْ أَكْ-ذ إِعِيبْرَانِييّنْ، مِينْزِي ذ مَانْ أَيَا ذ جّْعِيفشْثْ غَارْ إِمِيصْرِييّنْ.

³² E colocaram para ele à parte, e para eles à parte, e à parte para os egípcios que comiam com ele, porque os egípcios não podiam comer pão com os hebreus, porque isso é abominação para os egípcios.

³³ ؤُشَا نِيثْنِي قِّيمنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ: أَمنْزُو ذڭْ ومْشَانْ نّسْ عْلَاحْسَابْ ثَاسْغَارْثْ ن ثْمنْزُوثْ نّسْ ؤُشَا أَمَاژُوژْ ذڭْ ومْشَانْ نّسْ عْلَاحْسَابْ ثمْژِي نّسْ. ثُوغَا إِرْيَازنْ تّْبهَاثنْ، خزَّارنْ إِجّنْ ذڭْ ونّغْنِي.

³³ E assentaram-se diante dele, o primogênito de acordo com seu direito de nascimento, e o mais jovem de acordo com sua juventude, e os homens se maravilharam entre si.

³⁴ ؤُشَا نتَّا إِقدّمْ أَسنْ-د زِي مِينْ ثُوغَا إِدْجَانْ زَّاثسْ، مَاشَا ثَاسْغَارْثْ ن بِينْيَامِينْ ثُوغَا-ت خمْسَا ن ثْسقَّارْ كْثَارْ زِي ثْسقَّارْ ن مَارَّا إِذْسنْ. ؤُشَا سْوِينْ نِيثْنِي، سّنِّي ذوْڒنْ فَارْحنْ أَكِيذسْ.

³⁴ E de si mesmo ele tomou porções para eles, mas a porção de Benjamim era cinco vezes maior do que as dos outros. E eles beberam, e se alegraram com ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Gênesis 43 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →