Gênesis 43

rifa (RIFA) vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ مَاشَا ڒَاژْ ثُوغَا إِمْغَارْ أَطَّاسْ ذِي ثمُّورْثْ.

¹ Ora, a fome era gravíssima na terra.

² ڒَْامِي كمّْڒنْ شِّينْ ڒْحبّْ ن يِيرْذنْ نِّي كِيذْسنْ د-إِوْينْ زِي مِيصْرَا، إِنَّا أَسنْ بَابَاثْسنْ: ”ذوْڒمْ-د عَاوذْ ؤُشَا سْغمْ أَنغْ-د شْوَايْثْ ن مَاشَّا.“

² Tendo eles acabado de comer o mantimento que trouxeram do Egito, disse-lhes seu pai: voltai, comprai-nos um pouco de alimento.

³ خنِّي إِسِّيوڒْ يَاهُوذَا، إِنَّا: ”أَقَا أَرْيَازْ نِّي إِنَّا أَنغْ س ؤُركّزْ: ”وَارْ ثْژَارّمْ عَاذْ ؤُذمْ إِنُو، مْغِيرْ مَاڒَا ثِيوْيمْ-د ؤُمَاثْومْ أَكِيذْومْ.“

³ Mas respondeu-lhe Judá: Expressamente nos advertiu o homem, dizendo: Não vereis a minha face, se vosso irmão não estiver convosco.

⁴ مَاڒَا ثسّكّذْ ؤُمَاثْنغْ أَكِيذْنغْ، أَذْ نْرَاحْ ذِينْ ؤُشَا أَذْ أَشْ د-نْسغْ مَاشَّا،

⁴ Se queres enviar conosco o nosso irmão, desceremos e te compraremos alimento;

⁵ مَاشَا مَاڒَا وَارْ ث ثسّكِّيذْ أَكِيذْنغْ، خنِّي وَارْ ذِينِّي نتّْرَاحْ، مِينْزِي أَرْيَازْ نِّي إِنَّا أَنغْ: ’وَارْ ثْژَارّمْ عَاذْ ؤُذمْ إِنُو مْغِيرْ مَاڒَا يُوسَا-د ؤُمَاثْومْ أَكِيذْومْ.‘ “

⁵ mas se não queres enviá-lo, não desceremos, porquanto o homem nos disse: Não vereis a minha face, se vosso irmão não estiver convosco.

⁶ إِنَّا إِسْرَائِيل: ”مَاغَارْ ذ أَيِي ثڭِّيمْ ڒْغَارْ ؤُشَا ثنَّامْ إِ ورْيَازْ نِّي بلِّي أَقَا غَارْومْ عَاذْ ؤُمَاثْومْ نّغْنِي؟“

⁶ Perguntou Israel: Por que me fizeste este mal, fazendo saber ao homem que tínheis ainda outro irmão?

⁷ نِيثْنِي نَّانْ: ”أَرْيَازْ نِّي إِسّقْسَا خَانغْ نِيشَانْ، ؤُ خْ ثمُّورْثْ مَانِي نخْڒقْ، إِنَّا: ’مَا إِدَّارْ عَاذْ بَابَاثْومْ؟ مَا غَارْومْ شَا ن ؤُمَاثْومْ نّغْنِي؟‘ خنِّي نْعَاوذْ أَسْ ث. مَا نْزمَّارْ زڭْ وَاوَاڒنْ-أَ أَذْ د-نجْبذْ إِلَّا أَذْ نسّنْ زعْمَا أَذْ يِينِي: ’أَوْيمْ-د ؤُمَاثْومْ؟‘ “

⁷ Responderam eles: O homem perguntou particularmente por nós, e pela nossa parentela, dizendo: vive ainda vosso pai? tendes mais um irmão? e respondemos-lhe segundo o teor destas palavras. Podíamos acaso saber que ele diria: Trazei vosso irmão?

⁸ ؤُشَا إِنَّا يَاهُوذَا إِ بَابَاسْ إِسْرَائِيل: ”سكّْ أَكِيذِي أَحنْجِيرْ ؤُشَا أَذْ نكَّارْ أَذْ نْرَاحْ، حِيمَا أَذْ ندَّارْ ؤُ وَارْ نتّْمتِّي شَا نشِّينْ ذ شكْ ذ ثَارْوَا نّغْ.

⁸ Então disse Judá a Israel, seu pai: Envia o mancebo comigo, e levantar-nos-emos e iremos, para que vivamos e não morramos, nem nós, nem tu, nem nossos filhinhos.

⁹ نشّْ أَذْ أَسْ إِڒِيغْ ذ أَضْمَانْ ؤُ زڭْ ؤُفُوسْ إِنُو أَذْ ث ثتَّارذْ عَاوذْ. مَاڒَا وَارْ ذ أَشْ ث-إِ-د-أَرِّيغْ، أَذْ ث سّْبدّغْ زَّاثكْ، أَذْ يِيڒِي خْضِيغْ أَكِيذكْ إِ ڒبْذَا!

⁹ Eu serei fiador por ele; da minha mão o requererás. Se eu to não trouxer, e o não puser diante de ti, serei réu de crime para contigo para sempre.

¹⁰ معْلِيكْ وَارْ نقِّيمْ نتّْرَاجَا أَطَّاسْ، ثِيڒِي ڒخُّو نذْوڒْ-د ثْنَاينْ ن ثْوَاڒَاوِينْ.“

¹⁰ E se não nos tivéssemos demorado, certamente já segunda vez estaríamos de volta.

¹¹ ؤُشَا يَارَّا-د خَاسنْ إِسْرَائِيل، بَابَاثْسنْ: ”مَاڒَا أَمُّو إِ يدْجَا س ثِيذتّْ، ڭّمْ أَمُّو ؤُشَا كْسِيمْ مِينْ إِشْنَانْ أَطَّاسْ ن ثمُّورْثْ ذِي ثْخُونْشَايْ نْومْ، هْوَامْ-د مَاحنْذْ أَذْ ث ثِيوْيمْ ذ أَرِّيغَالُو إِ ورْيَازْ نِّي: شْوَايْثْ ن بَالْسَامْ ذ شْوَايْثْ ن ثَامّنْثْ، ڒعْطُورْ ذ مِيرُّو ذ ثغْيَاشْثْ ن پِيسْثَاشْ ذ دْجُوزْ.

¹¹ Então disse-lhes Israel seu pai: Se é sim, fazei isto: tomai os melhores produtos da terra nas vossas vasilhas, e levai ao homem um presente: um pouco de bálsamo e um pouco de mel, tragacanto e mirra, nozes de fístico e amêndoas;

¹² كْسِيمْ ثْنَاينْ ن ثْسقَّارْ ن ثنْعَاشِينْ ن نُّوقَارْثْ أَكِيذْومْ ؤُشَا أَرّمْ س ؤُفُوسْ نْومْ نُّوقَارْثْ إِ د-إِعقْبنْ ذِي ثْخُونْشَايْ نْومْ. أَذْ ثَاغْ ثُوغَا ذ شَا ن لْغَالَاطْ.

¹² levai em vossas mãos dinheiro em dobro; e o dinheiro que foi devolvido na boca dos vossos sacos, tornai a levá-lo em vossas mãos; bem pode ser que fosse engano.

¹³ أَوْيمْ-د عَاوذْ ؤُمَاثْومْ أَكِيذْومْ، كَّارمْ،عقْبمْ غَارْ ورْيَازْ نِّي.

¹³ Levai também vosso irmão; levantai-vos e voltai ao homem;

¹⁴ ؤُشَا أَقَا أَربِّي، أَمْزمَّارْ خْ كُوڒْشِي، أَذْ أَومْ إِوْشْ أَرّحْمثْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ورْيَازْ نِّي ؤُشَا أَذْ يَارْخُو إِ ؤُمَاثْومْ نّغْنِي ذ بِينْيَامِينْ. ؤُ مِينْ ذ أَيِي إِقِّيمنْ نشّْ، مَاڒَا تّْوَاحَارّْمغْ زڭْ إِحنْجِيرنْ إِنُو، أَقَا أَذْ زَّايْسنْ تّْوَاحَارّْمغْ!“

¹⁴ e Deus Todo-Poderoso vos dê misericórdia diante do homem, para que ele deixe vir convosco vosso outro irmão, e Benjamim; e eu, se for desfilhado, desfilhado ficarei.

¹⁵ خنِّي إِوْينْ إِرْيَازنْ أَرِّيغَالُو ؤُشَا كْسِينْ ذڭْ ؤُفُوسْ نْسنْ ثْنَاينْ ن ثْسقَّارْ ن ثْمنْيَاثْ ن نُّوقَارْثْ ؤُڒَا ذ بِينْيَامِينْ ؤُشَا كَّارنْ، هْوَانْ غَارْ مِيصْرَا ؤُشَا بدّنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن يُوسُوفْ.

¹⁵ Tomaram, pois, os homens aquele presente, e dinheiro em dobro nas mãos, e a Benjamim; e, levantando-se desceram ao Egito e apresentaram-se diante de José.

¹⁶ ؤُمِي إِژْرَا يُوسُوفْ بِينْيَامِينْ أَكِيذْسنْ، إِنَّا إِ ونِّي ثُوغَا خْ ثَادَّارْثْ نّسْ: ”سِيذفْ إِرْيَازنْ-أَ غَارْ ثَادَّارْثْ، ثْغَارْصذْ إِ شَا مِينْ إِدْجَانْ إِ ثْغَارْصْثْ، سوْجذْ إِ-ت، مِينْزِي إِرْيَازنْ-أَ أَذْ كِيذِي شّنْ غَارْ وزْينْ ن وَاسّْ.“

¹⁶ Quando José viu Benjamim com eles, disse ao despenseiro de sua casa: Leva os homens à casa, mata reses, e apronta tudo; pois eles comerão comigo ao meio-dia.

¹⁷ إِڭَّا ورْيَازْ أَمْ مَامّشْ ذ أَسْ إِنَّا يُوسُوفْ ؤُشَا يِيوِي إِرْيَازنْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن يُوسُوفْ.

¹⁷ E o homem fez como José ordenara, e levou-os à casa de José.

¹⁸ خنِّي ذوْڒنْ يرْيَازنْ نِّي ڭّْوذنْ أَطَّاسْ، ؤُمِي ثنْ سِّيذْفنْ ذِي ثَادَّارْثْ ن يُوسُوفْ ؤُشَا نِيثْنِي نَّانْ: ”خْ ثْمنْيَاثْ ن نُّوقَارْثْ إِ ذ أَنغْ د-إِذوْڒنْ ذِي ثْخُونْشَايْ نّغْ ثْوَاڒَا ثَامزْوَارُوثْ إِوْينْ أَنغْ-د ذَا حِيمَا خنِّي عَاوذْ أَذْ خَانغْعفْسنْ ؤُشَا أَذْ خَانغْعدَّانْ، خنِّي أَذْ أَنغْ كْسِينْ ذ إِسمْغَانْ أَكْ-ذ يغْيَاڒْ نّغْ.“

¹⁸ Então os homens tiveram medo, por terem sido levados à casa de José; e diziam: por causa do dinheiro que da outra vez foi devolvido nos nossos sacos que somos trazidos aqui, para nos criminar e cair sobre nós, para que nos tome por servos, tanto a nós como a nossos jumentos.

¹⁹ قَارّْبنْ-د غَارْ ورْيَازْ نِّي إِڭَّا يُوسُوفْ خْ ثَادَّارْثْ ؤُشَا سِّيوْڒنْ أَكِيذسْ غَارْ وَاذَافْ ن ثَادَّارْثْ،

¹⁹ Por isso eles se chegaram ao despenseiro da casa de José, e falaram com ele à porta da casa,

²⁰ نَّانْ: ”أَ سِيذِي إِنُو، نشِّينْ أَقَا نِيشَانْ نهْوَا-د ذ أَمزْوَارْ، مَاحنْذْ أَذْ نْسغْ مَاشَّا.

²⁰ e disseram: Ai! senhor meu, na verdade descemos dantes a comprar mantimento;

²¹ إِمْسَارْ ؤُمِي د-نِيوضْ غَارْ ڒمْرَاحْ ؤُشَا نَارْزمْ ثِيخُونْشَايْ نّغْ، نژْرَا نُّوقَارْثْ ن كُوڒْ إِجّْ غَارْ ورْزَامْ ن ؤُقمُّومْ ن ثْخَانْشثْ نّسْ، نُّوقَارْثْ نّغْ س ڒْمِيزَانْ نّسْ نِيشَانْ. أَقَا نَارَّا إِ-ت-إِ-د س إِفَاسّنْ نّغْ.

²¹ e quando chegamos à estalagem, abrimos os nossos sacos, e eis que o dinheiro de cada um estava na boca do seu saco, nosso dinheiro por seu peso; e tornamos a trazê-lo em nossas mãos;

²² عَاوذْ نِيوِي-د ذڭْ إِفَاسّنْ نّغْ نُّوقَارْثْ نّغْنِي، حِيمَا أَذْ نْسغْ مَاشَّا. نشِّينْ وَارْ نسِّينْ وِي إِڭِّينْ نُّوقَارْثْ ذِي ثْخُونْشَايْ نّغْ.“

²² também trouxemos outro dinheiro em nossas mãos, para comprar mantimento; não sabemos quem tenha posto o dinheiro em nossos sacos.

²³ يَارَّا-د خَاسنْ: ”سْڒَامْ خَاومْ، وَارْ تّڭّْوذمْ شَا! أَربِّي نْومْ ذ أَربِّي ن بَابَاثْومْ إِوْشَا أَومْ إِشْثْ ن ثْخَابشْثْ ذِي ثْخُونْشَايْ نْومْ. أَقَا نُّوقَارْثْ نْومْ طّْفغْ ت.“ ؤُشَا إِسُّوفّغْ-د غَارْسنْ شِيمْعُونْ.

²³ Respondeu ele: Paz seja convosco, não temais; o vosso Deus, e o Deus de vosso pai, deu-vos um tesouro nos vossos sacos; o vosso dinheiro chegou-me às mãos. E trouxe-lhes fora Simeão.

²⁴ خنِّي إِسِّيذفْ ورْيَازْ إِرْيَازنْ نِّي غَارْ ثَادَّارْثْ ن يُوسُوفْ، إِوْشَا أَسنْ أَمَانْ ؤُشَا سِيرْذنْ إِضَارنْ نْسنْ. إِوْشَا أَسنْ عَاوذْ ڒعْڒفْ إِ يغْيَاڒْ نْسنْ.

²⁴ Depois levou os homens à casa de José, e deu-lhes água, e eles lavaram os pés; também deu forragem aos seus jumentos.

²⁵ ؤُ نِيثْنِي سّْوجْذنْ أَرِّيغَالُو إِ يُوسُوفْ، ونِّي إِڭُّورنْ أَذْ د-يَاسْ غَارْ وزْينْ ن وَاسّْ، مِينْزِي نِيثْنِي سْڒِينْ أَقَا أَذْ شّنْ ذِينِّي.

²⁵ Então eles prepararam o presente para quando José viesse ao meio-dia; porque tinham ouvido que ali haviam de comer.

²⁶ ڒَْامِي د- يُوذفْ يُوسُوفْ غَارْ ثَادَّارْثْ، وْشِينْ أَسْ-د ذِي ثَادَّارْثْ أَرِّيغَالُو نِّي د-إِوْينْ أَكِيذْسنْ، ؤُشَا بنْذْقنْ أَسْ غَارْ ثمُّورْثْ.

²⁶ Quando José chegou em casa, trouxeram-lhe ali o presente que guardavam junto de si; e inclinaram-se a ele até a terra.

²⁷ إِسّقْسَا ثنْ خْ مَامّشْ دْجَانْ ؤُشَا إِنَّا: ”مَامّشْ إِدْجَا بَابَاثْومْ أَوسَّارْ إِ خفْ ثسِّيوْڒمْ؟ مَا أَقَا عَاذْ إِدَّارْ؟“

²⁷ Então ele lhes perguntou como estavam; e prosseguiu: vosso pai, o ancião de quem falastes, está bem? ainda vive?

²⁸ نِيثْنِي أَرِّينْ: ”مْلِيهْ إِ يدْجَا ؤُمْسخَّارْ نّشْ، بَابَاثْنغْ، نتَّا عَاذْ إِدَّارْ.“ ؤُضَارنْ نِيثْنِي ؤُشَا نتَّا إِبنْذقْ.

²⁸ Responderam eles: O teu servo, nosso pai, está bem; ele ainda vive. E abaixaram a cabeça, e inclinaram-se.

²⁹ ڒَْامِي نتَّا إِسّْڭعّذْ ثِيطَّاوِينْ نّسْ ؤُشَا إِژْرَا بِينْيَامِينْ، ؤُمَاسْ، مِّيسْ ن يمَّاسْ، إِنَّا: ”مَا ذ وَا ذ ؤُمَاثْومْ، أَمَاژُوژْ، مِينْ خفْ ذ أَيِي ثسِّيوْڒمْ؟“ خنِّي إِنَّا: ”أَذْ خَاكْ إِحِينّْ أَربِّي، أَ مِّي!“

²⁹ Levantando os olhos, José viu a Benjamim, seu irmão, filho de sua mãe, e perguntou: É este o vosso irmão mais novo de quem me falastes? E disse: Deus seja benévolo para contigo, meu filho.

³⁰ يُوسُوفْ إِفّغْ خنِّي ذغْيَا، مِينْزِي ثَاحْنُونشْثْ نّسْ خْ ؤُمَاسْ ثُوغَا ثمْغَارْ. يَارْزُو خْ مَانِي غَا إِرُو ؤُشَا يُوذفْ غَارْ إِجّْ ن وخَّامْ ؤُشَا إِرُو ذِينْ.

³⁰ E José apressou-se, porque se lhe comoveram as entranhas por causa de seu irmão, e procurou onde chorar; e, entrando na sua câmara, chorou ali.

³¹ إِسِّيرْذْ ؤُذمْ نّسْ ؤُشَا إِفّغْ-د غَارْ بَارَّا، إِطّفْ ذڭْ إِخفْ نّسْ، إِنَّا: ”قذْممْ-د مَاشَّا.“

³¹ Depois lavou o rosto, e saiu; e se conteve e disse: Servi a comida.

³² نِيثْنِي سّْوجْذنْ أَسْ إِ نتَّا وحّْذسْ ؤُ إِ نِيثْنِي وحّذْسنْ ؤُڒَا إِ إِمِيصْرِييّنْ إِنِّي أَكِيذسْ شِّينْ وحّذْسنْ، مِينْزِي إِمِيصْرِييّنْ وَارْ زمَّارنْ أَذْ شّنْ أَغْرُومْ أَكْ-ذ إِعِيبْرَانِييّنْ، مِينْزِي ذ مَانْ أَيَا ذ جّْعِيفشْثْ غَارْ إِمِيصْرِييّنْ.

³² Serviram-lhe, pois, a ele à parte, e a eles também à parte, e à parte aos egípcios que comiam com ele; porque os egípcios não podiam comer com os hebreus, porquanto é isso abominação aos egípcios.

³³ ؤُشَا نِيثْنِي قِّيمنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ: أَمنْزُو ذڭْ ومْشَانْ نّسْ عْلَاحْسَابْ ثَاسْغَارْثْ ن ثْمنْزُوثْ نّسْ ؤُشَا أَمَاژُوژْ ذڭْ ومْشَانْ نّسْ عْلَاحْسَابْ ثمْژِي نّسْ. ثُوغَا إِرْيَازنْ تّْبهَاثنْ، خزَّارنْ إِجّنْ ذڭْ ونّغْنِي.

³³ Sentaram-se diante dele, o primogênito segundo a sua primogenitura, e o menor segundo a sua menoridade; do que os homens se maravilhavam entre si.

³⁴ ؤُشَا نتَّا إِقدّمْ أَسنْ-د زِي مِينْ ثُوغَا إِدْجَانْ زَّاثسْ، مَاشَا ثَاسْغَارْثْ ن بِينْيَامِينْ ثُوغَا-ت خمْسَا ن ثْسقَّارْ كْثَارْ زِي ثْسقَّارْ ن مَارَّا إِذْسنْ. ؤُشَا سْوِينْ نِيثْنِي، سّنِّي ذوْڒنْ فَارْحنْ أَكِيذسْ.

³⁴ Então ele lhes apresentou as porções que estavam diante dele; mas a porção de Benjamim era cinco vezes maior do que a de qualquer deles. E eles beberam, e se regalaram com ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Gênesis 43 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →