Gênesis 43

rifa (RIFA) vs ARC

ARC Almeida Revista e Corrigida 2009

¹ مَاشَا ڒَاژْ ثُوغَا إِمْغَارْ أَطَّاسْ ذِي ثمُّورْثْ.

¹ E a fome era gravíssima na terra.

² ڒَْامِي كمّْڒنْ شِّينْ ڒْحبّْ ن يِيرْذنْ نِّي كِيذْسنْ د-إِوْينْ زِي مِيصْرَا، إِنَّا أَسنْ بَابَاثْسنْ: ”ذوْڒمْ-د عَاوذْ ؤُشَا سْغمْ أَنغْ-د شْوَايْثْ ن مَاشَّا.“

² E aconteceu que, como acabaram de comer o mantimento que trouxeram do Egito, disse-lhes seu pai: Tornai, comprai-nos um pouco de alimento.

³ خنِّي إِسِّيوڒْ يَاهُوذَا، إِنَّا: ”أَقَا أَرْيَازْ نِّي إِنَّا أَنغْ س ؤُركّزْ: ”وَارْ ثْژَارّمْ عَاذْ ؤُذمْ إِنُو، مْغِيرْ مَاڒَا ثِيوْيمْ-د ؤُمَاثْومْ أَكِيذْومْ.“

³ Mas Judá respondeu-lhe, dizendo: Fortemente nos protestou aquele varão, dizendo: Não vereis a minha face, se o vosso irmão não vier convosco.

⁴ مَاڒَا ثسّكّذْ ؤُمَاثْنغْ أَكِيذْنغْ، أَذْ نْرَاحْ ذِينْ ؤُشَا أَذْ أَشْ د-نْسغْ مَاشَّا،

⁴ Se enviares conosco o nosso irmão, desceremos e te compraremos alimento;

⁵ مَاشَا مَاڒَا وَارْ ث ثسّكِّيذْ أَكِيذْنغْ، خنِّي وَارْ ذِينِّي نتّْرَاحْ، مِينْزِي أَرْيَازْ نِّي إِنَّا أَنغْ: ’وَارْ ثْژَارّمْ عَاذْ ؤُذمْ إِنُو مْغِيرْ مَاڒَا يُوسَا-د ؤُمَاثْومْ أَكِيذْومْ.‘ “

⁵ mas, se não o enviares, não desceremos, porquanto aquele varão nos disse: Não vereis a minha face, se o vosso irmão não vier convosco.

⁶ إِنَّا إِسْرَائِيل: ”مَاغَارْ ذ أَيِي ثڭِّيمْ ڒْغَارْ ؤُشَا ثنَّامْ إِ ورْيَازْ نِّي بلِّي أَقَا غَارْومْ عَاذْ ؤُمَاثْومْ نّغْنِي؟“

⁶ E disse Israel: Por que me fizestes tal mal, fazendo saber àquele varão que tínheis ainda outro irmão?

⁷ نِيثْنِي نَّانْ: ”أَرْيَازْ نِّي إِسّقْسَا خَانغْ نِيشَانْ، ؤُ خْ ثمُّورْثْ مَانِي نخْڒقْ، إِنَّا: ’مَا إِدَّارْ عَاذْ بَابَاثْومْ؟ مَا غَارْومْ شَا ن ؤُمَاثْومْ نّغْنِي؟‘ خنِّي نْعَاوذْ أَسْ ث. مَا نْزمَّارْ زڭْ وَاوَاڒنْ-أَ أَذْ د-نجْبذْ إِلَّا أَذْ نسّنْ زعْمَا أَذْ يِينِي: ’أَوْيمْ-د ؤُمَاثْومْ؟‘ “

⁷ E eles disseram: Aquele varão particularmente nos perguntou por nós e pela nossa parentela, dizendo: Vive ainda vosso pai? Tendes mais um irmão? E respondemos-lhe conforme as mesmas palavras. Podíamos nós saber que diria: Trazei vosso irmão?

⁸ ؤُشَا إِنَّا يَاهُوذَا إِ بَابَاسْ إِسْرَائِيل: ”سكّْ أَكِيذِي أَحنْجِيرْ ؤُشَا أَذْ نكَّارْ أَذْ نْرَاحْ، حِيمَا أَذْ ندَّارْ ؤُ وَارْ نتّْمتِّي شَا نشِّينْ ذ شكْ ذ ثَارْوَا نّغْ.

⁸ Então, disse Judá a Israel, seu pai: Envia o jovem comigo, e levantar-nos-emos e iremos, para que vivamos e não morramos, nem nós, nem tu, nem os nossos filhos.

⁹ نشّْ أَذْ أَسْ إِڒِيغْ ذ أَضْمَانْ ؤُ زڭْ ؤُفُوسْ إِنُو أَذْ ث ثتَّارذْ عَاوذْ. مَاڒَا وَارْ ذ أَشْ ث-إِ-د-أَرِّيغْ، أَذْ ث سّْبدّغْ زَّاثكْ، أَذْ يِيڒِي خْضِيغْ أَكِيذكْ إِ ڒبْذَا!

⁹ Eu serei fiador por ele, da minha mão o requererás; se eu não to trouxer e não o puser perante a tua face, serei réu de crime para contigo para sempre.

¹⁰ معْلِيكْ وَارْ نقِّيمْ نتّْرَاجَا أَطَّاسْ، ثِيڒِي ڒخُّو نذْوڒْ-د ثْنَاينْ ن ثْوَاڒَاوِينْ.“

¹⁰ E, se nós não nos tivéssemos detido, certamente já estaríamos segunda vez de volta.

¹¹ ؤُشَا يَارَّا-د خَاسنْ إِسْرَائِيل، بَابَاثْسنْ: ”مَاڒَا أَمُّو إِ يدْجَا س ثِيذتّْ، ڭّمْ أَمُّو ؤُشَا كْسِيمْ مِينْ إِشْنَانْ أَطَّاسْ ن ثمُّورْثْ ذِي ثْخُونْشَايْ نْومْ، هْوَامْ-د مَاحنْذْ أَذْ ث ثِيوْيمْ ذ أَرِّيغَالُو إِ ورْيَازْ نِّي: شْوَايْثْ ن بَالْسَامْ ذ شْوَايْثْ ن ثَامّنْثْ، ڒعْطُورْ ذ مِيرُّو ذ ثغْيَاشْثْ ن پِيسْثَاشْ ذ دْجُوزْ.

¹¹ Então, disse-lhes Israel, seu pai: Pois que assim é, fazei isso; tomai do mais precioso desta terra em vossos sacos e levai ao varão um presente: um pouco de bálsamo, um pouco de mel, especiarias, mirra, terebinto e amêndoas.

¹² كْسِيمْ ثْنَاينْ ن ثْسقَّارْ ن ثنْعَاشِينْ ن نُّوقَارْثْ أَكِيذْومْ ؤُشَا أَرّمْ س ؤُفُوسْ نْومْ نُّوقَارْثْ إِ د-إِعقْبنْ ذِي ثْخُونْشَايْ نْومْ. أَذْ ثَاغْ ثُوغَا ذ شَا ن لْغَالَاطْ.

¹² E tomai em vossas mãos dinheiro dobrado; e o dinheiro que tornou na boca dos vossos sacos tornai a levar em vossas mãos; bem pode ser que fosse erro.

¹³ أَوْيمْ-د عَاوذْ ؤُمَاثْومْ أَكِيذْومْ، كَّارمْ،عقْبمْ غَارْ ورْيَازْ نِّي.

¹³ Tomai também a vosso irmão, e levantai-vos, e voltai àquele varão.

¹⁴ ؤُشَا أَقَا أَربِّي، أَمْزمَّارْ خْ كُوڒْشِي، أَذْ أَومْ إِوْشْ أَرّحْمثْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ورْيَازْ نِّي ؤُشَا أَذْ يَارْخُو إِ ؤُمَاثْومْ نّغْنِي ذ بِينْيَامِينْ. ؤُ مِينْ ذ أَيِي إِقِّيمنْ نشّْ، مَاڒَا تّْوَاحَارّْمغْ زڭْ إِحنْجِيرنْ إِنُو، أَقَا أَذْ زَّايْسنْ تّْوَاحَارّْمغْ!“

¹⁴ E Deus Todo-Poderoso vos dê misericórdia diante do varão, para que deixe vir convosco vosso outro irmão, e Benjamim; e eu, se for desfilhado, desfilhado ficarei.

¹⁵ خنِّي إِوْينْ إِرْيَازنْ أَرِّيغَالُو ؤُشَا كْسِينْ ذڭْ ؤُفُوسْ نْسنْ ثْنَاينْ ن ثْسقَّارْ ن ثْمنْيَاثْ ن نُّوقَارْثْ ؤُڒَا ذ بِينْيَامِينْ ؤُشَا كَّارنْ، هْوَانْ غَارْ مِيصْرَا ؤُشَا بدّنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن يُوسُوفْ.

¹⁵ E os varões tomaram aquele presente e tomaram dinheiro dobrado em suas mãos e a Benjamim; e levantaram-se, e desceram ao Egito, e apresentaram-se diante da face de José.

¹⁶ ؤُمِي إِژْرَا يُوسُوفْ بِينْيَامِينْ أَكِيذْسنْ، إِنَّا إِ ونِّي ثُوغَا خْ ثَادَّارْثْ نّسْ: ”سِيذفْ إِرْيَازنْ-أَ غَارْ ثَادَّارْثْ، ثْغَارْصذْ إِ شَا مِينْ إِدْجَانْ إِ ثْغَارْصْثْ، سوْجذْ إِ-ت، مِينْزِي إِرْيَازنْ-أَ أَذْ كِيذِي شّنْ غَارْ وزْينْ ن وَاسّْ.“

¹⁶ Vendo, pois, José a Benjamim com eles, disse ao que estava sobre a sua casa: Leva estes varões à casa, e mata reses, e prepara tudo; porque estes varões comerão comigo ao meio-dia.

¹⁷ إِڭَّا ورْيَازْ أَمْ مَامّشْ ذ أَسْ إِنَّا يُوسُوفْ ؤُشَا يِيوِي إِرْيَازنْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن يُوسُوفْ.

¹⁷ E o varão fez como José dissera e o varão levou aqueles varões à casa de José.

¹⁸ خنِّي ذوْڒنْ يرْيَازنْ نِّي ڭّْوذنْ أَطَّاسْ، ؤُمِي ثنْ سِّيذْفنْ ذِي ثَادَّارْثْ ن يُوسُوفْ ؤُشَا نِيثْنِي نَّانْ: ”خْ ثْمنْيَاثْ ن نُّوقَارْثْ إِ ذ أَنغْ د-إِذوْڒنْ ذِي ثْخُونْشَايْ نّغْ ثْوَاڒَا ثَامزْوَارُوثْ إِوْينْ أَنغْ-د ذَا حِيمَا خنِّي عَاوذْ أَذْ خَانغْعفْسنْ ؤُشَا أَذْ خَانغْعدَّانْ، خنِّي أَذْ أَنغْ كْسِينْ ذ إِسمْغَانْ أَكْ-ذ يغْيَاڒْ نّغْ.“

¹⁸ Então, temeram aqueles varões, porquanto foram levados à casa de José e diziam: Por causa do dinheiro que da outra vez voltou nos nossos sacos, fomos trazidos aqui, para nos criminar e cair sobre nós, para que nos tome por servos e a nossos jumentos.

¹⁹ قَارّْبنْ-د غَارْ ورْيَازْ نِّي إِڭَّا يُوسُوفْ خْ ثَادَّارْثْ ؤُشَا سِّيوْڒنْ أَكِيذسْ غَارْ وَاذَافْ ن ثَادَّارْثْ،

¹⁹ Por isso, chegaram-se ao varão que estava sobre a casa de José, e falaram com ele à porta da casa.

²⁰ نَّانْ: ”أَ سِيذِي إِنُو، نشِّينْ أَقَا نِيشَانْ نهْوَا-د ذ أَمزْوَارْ، مَاحنْذْ أَذْ نْسغْ مَاشَّا.

²⁰ E disseram: Ai! Senhor meu, certamente descemos, dantes, a comprar mantimento;

²¹ إِمْسَارْ ؤُمِي د-نِيوضْ غَارْ ڒمْرَاحْ ؤُشَا نَارْزمْ ثِيخُونْشَايْ نّغْ، نژْرَا نُّوقَارْثْ ن كُوڒْ إِجّْ غَارْ ورْزَامْ ن ؤُقمُّومْ ن ثْخَانْشثْ نّسْ، نُّوقَارْثْ نّغْ س ڒْمِيزَانْ نّسْ نِيشَانْ. أَقَا نَارَّا إِ-ت-إِ-د س إِفَاسّنْ نّغْ.

²¹ e aconteceu que, chegando nós à venda e abrindo os nossos sacos, eis que o dinheiro de cada varão estava na boca do seu saco, nosso dinheiro por seu peso; e tornamos a trazê-lo em nossas mãos.

²² عَاوذْ نِيوِي-د ذڭْ إِفَاسّنْ نّغْ نُّوقَارْثْ نّغْنِي، حِيمَا أَذْ نْسغْ مَاشَّا. نشِّينْ وَارْ نسِّينْ وِي إِڭِّينْ نُّوقَارْثْ ذِي ثْخُونْشَايْ نّغْ.“

²² Também trouxemos outro dinheiro em nossas mãos, para comprar mantimento; não sabemos quem tenha posto o nosso dinheiro nos nossos sacos.

²³ يَارَّا-د خَاسنْ: ”سْڒَامْ خَاومْ، وَارْ تّڭّْوذمْ شَا! أَربِّي نْومْ ذ أَربِّي ن بَابَاثْومْ إِوْشَا أَومْ إِشْثْ ن ثْخَابشْثْ ذِي ثْخُونْشَايْ نْومْ. أَقَا نُّوقَارْثْ نْومْ طّْفغْ ت.“ ؤُشَا إِسُّوفّغْ-د غَارْسنْ شِيمْعُونْ.

²³ E ele disse: Paz seja convosco, não temais; o vosso Deus, e o Deus de vosso pai, vos tem dado um tesouro nos vossos sacos; o vosso dinheiro me chegou a mim. E trouxe-lhes fora a Simeão.

²⁴ خنِّي إِسِّيذفْ ورْيَازْ إِرْيَازنْ نِّي غَارْ ثَادَّارْثْ ن يُوسُوفْ، إِوْشَا أَسنْ أَمَانْ ؤُشَا سِيرْذنْ إِضَارنْ نْسنْ. إِوْشَا أَسنْ عَاوذْ ڒعْڒفْ إِ يغْيَاڒْ نْسنْ.

²⁴ Depois, levou o varão aqueles varões à casa de José e deu- lhes água, e lavaram os seus pés; também deu pasto aos seus jumentos.

²⁵ ؤُ نِيثْنِي سّْوجْذنْ أَرِّيغَالُو إِ يُوسُوفْ، ونِّي إِڭُّورنْ أَذْ د-يَاسْ غَارْ وزْينْ ن وَاسّْ، مِينْزِي نِيثْنِي سْڒِينْ أَقَا أَذْ شّنْ ذِينِّي.

²⁵ E prepararam o presente, para quando José viesse ao meio-dia; porque tinham ouvido que ali haviam de comer pão.

²⁶ ڒَْامِي د- يُوذفْ يُوسُوفْ غَارْ ثَادَّارْثْ، وْشِينْ أَسْ-د ذِي ثَادَّارْثْ أَرِّيغَالُو نِّي د-إِوْينْ أَكِيذْسنْ، ؤُشَا بنْذْقنْ أَسْ غَارْ ثمُّورْثْ.

²⁶ Vindo, pois, José à casa, trouxeram-lhe ali o presente que estava na sua mão; e inclinaram-se a ele até à terra.

²⁷ إِسّقْسَا ثنْ خْ مَامّشْ دْجَانْ ؤُشَا إِنَّا: ”مَامّشْ إِدْجَا بَابَاثْومْ أَوسَّارْ إِ خفْ ثسِّيوْڒمْ؟ مَا أَقَا عَاذْ إِدَّارْ؟“

²⁷ E ele lhes perguntou como estavam e disse: Vosso pai, o velho de quem falastes, está bem? Ainda vive?

²⁸ نِيثْنِي أَرِّينْ: ”مْلِيهْ إِ يدْجَا ؤُمْسخَّارْ نّشْ، بَابَاثْنغْ، نتَّا عَاذْ إِدَّارْ.“ ؤُضَارنْ نِيثْنِي ؤُشَا نتَّا إِبنْذقْ.

²⁸ E eles disseram: Bem está o teu servo, nosso pai vive ainda. E abaixaram a cabeça e inclinaram-se.

²⁹ ڒَْامِي نتَّا إِسّْڭعّذْ ثِيطَّاوِينْ نّسْ ؤُشَا إِژْرَا بِينْيَامِينْ، ؤُمَاسْ، مِّيسْ ن يمَّاسْ، إِنَّا: ”مَا ذ وَا ذ ؤُمَاثْومْ، أَمَاژُوژْ، مِينْ خفْ ذ أَيِي ثسِّيوْڒمْ؟“ خنِّي إِنَّا: ”أَذْ خَاكْ إِحِينّْ أَربِّي، أَ مِّي!“

²⁹ E ele levantou os olhos, e viu a Benjamim, seu irmão, filho de sua mãe, e disse: Este é o vosso irmão mais novo, de quem me falastes? Depois, ele disse: Deus te abençoe, meu filho.

³⁰ يُوسُوفْ إِفّغْ خنِّي ذغْيَا، مِينْزِي ثَاحْنُونشْثْ نّسْ خْ ؤُمَاسْ ثُوغَا ثمْغَارْ. يَارْزُو خْ مَانِي غَا إِرُو ؤُشَا يُوذفْ غَارْ إِجّْ ن وخَّامْ ؤُشَا إِرُو ذِينْ.

³⁰ E José apressou-se, porque o seu íntimo moveu-se para o seu irmão; e procurou onde chorar, e entrou na câmara, e chorou ali.

³¹ إِسِّيرْذْ ؤُذمْ نّسْ ؤُشَا إِفّغْ-د غَارْ بَارَّا، إِطّفْ ذڭْ إِخفْ نّسْ، إِنَّا: ”قذْممْ-د مَاشَّا.“

³¹ Depois, lavou o rosto e saiu; e conteve-se e disse: Ponde pão.

³² نِيثْنِي سّْوجْذنْ أَسْ إِ نتَّا وحّْذسْ ؤُ إِ نِيثْنِي وحّذْسنْ ؤُڒَا إِ إِمِيصْرِييّنْ إِنِّي أَكِيذسْ شِّينْ وحّذْسنْ، مِينْزِي إِمِيصْرِييّنْ وَارْ زمَّارنْ أَذْ شّنْ أَغْرُومْ أَكْ-ذ إِعِيبْرَانِييّنْ، مِينْزِي ذ مَانْ أَيَا ذ جّْعِيفشْثْ غَارْ إِمِيصْرِييّنْ.

³² E puseram-lhe a ele à parte, e a eles à parte, e aos egípcios que comiam com ele à parte; porque os egípcios não podem comer pão com os hebreus, porquanto é abominação para os egípcios.

³³ ؤُشَا نِيثْنِي قِّيمنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ: أَمنْزُو ذڭْ ومْشَانْ نّسْ عْلَاحْسَابْ ثَاسْغَارْثْ ن ثْمنْزُوثْ نّسْ ؤُشَا أَمَاژُوژْ ذڭْ ومْشَانْ نّسْ عْلَاحْسَابْ ثمْژِي نّسْ. ثُوغَا إِرْيَازنْ تّْبهَاثنْ، خزَّارنْ إِجّنْ ذڭْ ونّغْنِي.

³³ E assentaram-se diante dele, o primogênito segundo a sua primogenitura e o menor segundo a sua menoridade; do que os varões se maravilhavam entre si.

³⁴ ؤُشَا نتَّا إِقدّمْ أَسنْ-د زِي مِينْ ثُوغَا إِدْجَانْ زَّاثسْ، مَاشَا ثَاسْغَارْثْ ن بِينْيَامِينْ ثُوغَا-ت خمْسَا ن ثْسقَّارْ كْثَارْ زِي ثْسقَّارْ ن مَارَّا إِذْسنْ. ؤُشَا سْوِينْ نِيثْنِي، سّنِّي ذوْڒنْ فَارْحنْ أَكِيذسْ.

³⁴ E apresentou-lhe as porções que estavam diante dele; porém a porção de Benjamim era cinco vezes maior do que a de qualquer deles. E eles beberam e se regalaram com ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Gênesis 43 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →