Gênesis 40
rifa (RIFA) vs ARIB
1 إِمْسَارْ أَوَارْنِي مَانْ أَيَا بلِّي أَوَارَّاذْ ن ؤُجدْجِيذْ ن مِيصْرَا ذ ؤُخبَّازْ ذنّْبنْ ضِيدّْ إِ سِيذِيثْسنْ، أَجدْجِيذْ ن مِيصْرَا.
1 Depois destas coisas o copeiro do rei do Egito e o seu padeiro ofenderam o seu senhor, o rei do Egito.
2 إِفُّوڭمْ فِيرْعُونْ خْ ثْنَاينْ ن إِمْسخَّارنْ إِشنّْعنْ نّسْ، خْ ؤُمقّْرَانْ ن إِوَارَّاذنْ ؤُ خْ ؤُمقّْرَانْ ن إِخبَّازنْ.
2 Pelo que se indignou Faraó contra os seus dois oficiais, contra o copeiro-mor e contra o padeiro-mor;
3 إِڭَّا إِ-ثنْ ذڭْ ؤُحطُّو ذِي ثَادَّارْثْ ن ڒْقبْطَانْ ن إِعسَّاسنْ ن أَرِّيمثْ، ذِي ثَادَّارْثْ ن ثْعسَّاسْثْ، مَانِي إِحبّسْ يُوسُوفْ.
3 e mandou detê-los na casa do capitão da guarda, no cárcere onde José estava preso;
4 ڒْقبْطَانْ ن إِعسَّاسنْ ن أَرِّيمثْ إِڭَّا يُوسُوفْ ذ أَمحْضَايْ نْسنْ، ؤُشَا نتَّا ثُوغَا إِتّْسخَّارْ خَاسنْ. أَمُّو ثُوغَا أَثنْ ؤُسَّانْ ذ إِزِيرَارنْ ذِي ڒحْبسْ.
4 e o capitão da guarda pô-los a cargo de José, que os servia. Assim estiveram por algum tempo em detenção.
5 ؤُرْجِينْ ثَارْجِيثْ س ثْنَاينْ إِذْسنْ نْسنْ، كُوڒْ إِجّنْ زَّايْسنْ يُورْجَا ذِي دْجِيڒثْ نِّي ثَارْجِيثْ نّسْ س ڒْمعْنَا نّسْ، أَمْ ؤُوَارَّاذْ أَمْ ؤُخبَّازْ ن ؤُجدْجِيذْ ن مِيصْرَا، إِنِّي ثُوغَا إِتّْوَاحبّْسنْ ذِي ثَادَّارْثْ ن ثْعسَّاسْثْ.
5 Ora, tiveram ambos um sonho, cada um seu sonho na mesma noite, cada um conforme a interpretação do seu sonho, o copeiro e o padeiro do rei do Egito, que se achavam presos no cárcere:
6 ؤُشَا يُوسَا-د غَارْسنْ يُوسُوفْ خْ صّْبحْ، إِخْزَارْ ذَايْسنْ ؤُشَا إِژْرَا إِ-ثنْ تّْقلّْقنْ.
6 Quando José veio a eles pela manhã, viu que estavam perturbados:
7 ڒخْذنِّي إِسّقْسَا نتَّا إِمْسخَّارنْ إِشنّْعنْ ن فِيرْعُونْ، إِنِّي ثُوغَا أَكِيذسْ ذِي ڒحْبسْ ذِي ثَادَّارْثْ ن سِيذِيسْ، إِنَّا: ”مَاغَارْ بَارشْننْ ؤُذْمَاونْ نْومْ أَسّْ-أَ قَاعْ أَمُّو؟“
7 Perguntou, pois, a esses oficiais de Faraó, que com ele estavam no cárcere da casa de seu senhor, dizendo: Por que estão os vossos semblantes tão tristes hoje?
8 نِيثْنِي نَّانْ: ”أَقَا نُورْجَا ثَارْجِيثْ، وَارْ ذَا وِي ت غَا إِفكّنْ.“ إِنَّا أَسنْ يُوسُوفْ: ”مَا وَارْ دْجِينْ شَا إِفسَّارنْ زِي أَربِّي؟ إِوَا، عَاوْذمْ أَيِي ثنْثْ ڒخُّو!“
8 Responderam-lhe: Tivemos um sonho e ninguém há que o interprete. Pelo que lhes disse José: Porventura não pertencem a Deus as interpretações? Contai-mo, peço-vos.
9 خنِّي إِعَاوذْ ؤُمقّْرَانْ ن إِوَارَّاذنْ ثَارْجِيثْ نّسْ إِ يُوسُوفْ، إِنَّا أَسْ: ”نشّْ ذِي ثَارْجِيثْ إِنُو ژْرِيغْ ثَازَايَارْثْ زَّاثِي ثْبدّْ.
9 Então contou o copeiro-mor o seu sonho a José, dizendo-lhe: Eis que em meu sonho havia uma vide diante de mim,
10 ثَازَايَارْثْ نِّي غَارسْ ثْڒَاثَا ن ثْسضْوِينْ. خْمِي ثسّنْذِييْ، إِتّْڭعَّاذْ نُّووَّارْ نّسْ ؤُ غَارْ إِزكُّوننْ نّسْ إِبَانْ-د ڒْحبّْ ن ؤُضِيڒْ يِيوضْ.
10 e na vide três sarmentos; e, tendo a vide brotado, saíam as suas flores, e os seus cachos produziam uvas maduras.
11 ؤُشَا ڒْكَاسْ ن فِيرْعُونْ ثُوغَا-ث غَارِي ذڭْ ؤُفُوسْ إِنُو ؤُشَا كْسِيغْ أَضِيڒْ نِّي ؤُشَاعسَّارغْ ث ذِي ڒْكَاسْ ن فِيرْعُونْ ؤُشَا سّعْذُوغْ ڒْكَاسْ غَارْ ؤُفُوسْ ن فِيرْعُونْ.“
11 O copo de Faraó estava na minha mão; e, tomando as uvas, eu as espremia no copo de Faraó e entregava o copo na mão de Faraó.
12 إِنَّا أَسْ يُوسُوفْ: ”ذ وَا ذ أَفسَّارْ نّسْ: ثْڒَاثَا ن ثِيسضْوِينْ، أَقَا ذ ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ.
12 Então disse-lhe José: Esta é a sua interpretação: Os três sarmentos são três dias;
13 عَاذْ ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ خنِّي أَذْ أَشْ إِسّْڭعّذْ فِيرْعُونْ أَزدْجِيفْ نّشْ ؤُشَا أَذْ شكْ يَارّْ غَارْ ثْسخَّارْثْ نّشْ، أَذْ ثسّعْذُوذْ ڒْكَاسْ إِ فِيرْعُونْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ، أَمْ مَامّشْ ثُوغَا ثَاسْغَارْثْ نّشْ زِيشْ ڒَامِي شكْ ثُوغَا ذ أَوَارَّاذْ نّسْ.
13 dentro de três dias Faraó levantará a tua cabeça, e te restaurará ao teu cargo; e darás o copo de Faraó na sua mão, conforme o costume antigo, quando eras seu copeiro.
14 مَاشَا عْقڒْ خَافِي خْمِي ذ أَشْ د غَا يَاسْ ڒْخَارْ، تّْزَاوَاڭغْ شكْ أَذْ كِيذِي ثڭّذْ س ثْمخْسِيوْثْ إِشوَّارنْ ؤُشَا أجّْ فِيرْعُونْ أَذْ خَافِي إِعْقڒْ ؤُشَا فكّْ أَيِي-د زِي ثَادَّارْثْ-أَ.
14 Mas lembra-te de mim, quando te for bem; usa, peço-te, de compaixão para comigo e faze menção de mim a Faraó e tira-me desta casa;
15 مِينْزِي ؤُشَارنْ أَيِي زِي ثمُّورْثْ ن إِعِيبْرَانِييّنْ ؤُ ذَا وَارْ ڭِّيغْ خْ مِينْ خفْ ذَايِي إِ غَا ڭّنْ ذڭْ وحْفُورْ ن إِمحْبَاسْ.“
15 porque, na verdade, fui roubado da terra dos hebreus; e aqui também nada tenho feito para que me pusessem na masmorra.
16 ڒَْامِي إِژْرَا ؤُمقّْرَانْ ن إِخبَّازنْ بلِّي إِفسَّارْ أَسْ مْلِيحْ، إِنَّا إِ يُوسُوفْ: ”ؤُڒَا ذ نشّْ ژْرِيغْ ذِي ثَارْجِيثْ إِنُو ثْڒَاثَا ن ثْسُودْجَاثِينْ س وغْرُومْ ذ أَشمْڒَاڒْ خْ ؤُزدْجِيفْ إِنُو.
16 Quando o padeiro-mor viu que a interpretação era boa, disse a José: Eu também sonhei, e eis que três cestos de pão branco estavam sobre a minha cabeça.
17 ذِي ثْسُودْجثْ ن سنّجْ ثُوغَا ذَايسْ أَطَّاسْ ن مَاشَّا إِ فِيرْعُونْ إِ إِڭَّا ؤُخبَّازْ ؤُ إِجْضَاضْ تّتّنْ زِي ثْسُودْجثْ إِ إِدْجَانْ خْ ؤُزدْجِيفْ إِنُو.“
17 E no cesto mais alto havia para Faraó manjares de todas as qualidades que fazem os padeiros; e as aves os comiam do cesto que estava sobre a minha cabeça.
18 يَارَّا-د خَاسْ يُوسُوفْ، إِنَّا: ”ذ وَا ذ أَفسَّارْ نّسْ. ثْڒَاثَا ن ثْسُودْجَاثِينْ ذ ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ.
18 Então respondeu José: Esta é a interpretação do sonho: Os três cestos são três dias;
19 عَاذْ ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ خنِّي أَذْ خَاكْ إِسّْڭعّذْ فِيرْعُونْ أَزدْجِيفْ نّشْ جْمِيعْ أَكِيكْ ؤُشَا أَذْ شكْ يَايڒْ خْ إِشْثْ ن ثْشجَّارْثْ ؤُ إِجْضَاضْ أَذْ شّنْ أَيْسُومْ نّشْ.“
19 dentro de três dias tirará Faraó a tua cabeça, e te pendurará num madeiro, e as aves comerão a tua carne de sobre ti.
20 ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْڒَاثَا، أَسّْ ن وخْڒَاقْ ن فِيرْعُونْ، إِمْسَارْ بلِّي إِسّوْجذْ إِشْثْ ن زَّارْذثْ إِ مَارَّا إِمْسخَّارنْ نّسْ ؤُشَا إِسّْڭعّذْ أَزدْجِيفْ ن ؤُمقّْرَانْ ن إِوَارَّاذنْ ؤُ أَزدْجِيفْ ن ؤُمقّْرَانْ ن إِخبَّازنْ ثُوغَا-ث جَارْ إِمْسخَّارنْ نّسْ.
20 E aconteceu ao terceiro dia, o dia natalício de Faraó, que este deu um banquete a todos os seus servos; e levantou a cabeça do copeiro-mor, e a cabeça do padeiro-mor no meio dos seus servos;
21 ؤُشَا نتَّا يَارَّا أَمقّْرَانْ ن إِوَارَّاذنْ غَارْ ڒْخذْمثْ نّسْ ن ؤُوَارَّاذْ، أَڒَامِي وَانِيثَا إِوْشَا عَاوذْ أَغَارَّافْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن فِيرْعُونْ.
21 e restaurou o copeiro-mor ao seu cargo de copeiro, e este deu o copo na mão de Faraó;
22 مَاشَا أَمقّْرَانْ ن إِخبَّازنْ يُويڒْ إِ-ث، أَمْ مَامّشْ ذ أَسْ إِفسَّارْ يُوسُوفْ.
22 mas ao padeiro-mor enforcou, como José lhes havia interpretado.
23 مَاشَا أَمقّْرَانْ ن إِوَارَّاذنْ وَارْ إِفكَّارْ شَا عَاذْ ذِي يُوسُوفْ، إِتُّو ث.
23 O copeiro-mor, porém, não se lembrou de José, antes se esqueceu dele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 40, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.