Gênesis 37

rifa (RIFA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 ڒَامِي ثُوغَا غَارْ يُوسُوفْ سْبعْطَاشْ ن إِسڭّْوُوسَا، يَارْوسْ ؤُدْجِي ن بَابَاسْ أَكْ-ذ أَيْثْمَاسْ. ثُوغَا يُوسُوفْ ذ أَمْسخَّارْ غَارْ إِحنْجِيرنْ ن بِيلْهَا ذ إِحنْجِيرنْ ن زِيلْپَا، ثِيمْغَارِينْ ن بَابَاسْ ؤُشَا إِسِّيوضْ يُوسُوفْ أَوَاڒنْ نْسنْ إِعفَّاننْ إِ بَابَاثْسنْ.
1 Jacó habitou na região onde seu pai havia morado, na terra de Canaã.
2 ؤُشَا إِخْسْ إِسْرَائِيل يُوسُوفْ قَاعْ خْ مَارَّا إِحنْجِيرنْ نّسْ، مِينْزِي ثُوغَا-ث غَارسْ ذ مِّيسْ خْ ثوْسَارْ نّسْ ؤُشَا إِڭَّا أَسْ أَرُّوضْ س إِفَاسّنْ ذ إِزِيرَارنْ.
2 Eis a história da descendência de Jacó: José, ainda jovem, com a idade de dezessete anos, apascentava o rebanho com seus irmãos, os filhos de Bala e os filhos de Zelfa, mulheres de seu pai; e ele contou ao seu pai as más conversas dos irmãos.
3 ڒَْامِي ژْرِينْ أَيْثْمَاسْ بلِّي بَابَاسْ إِتّخْسْ إِ-ث قَاعْ خَاسنْ، شَارْهنْ ث ؤُشَا وَارْ زمَّارنْ أَكِيذسْ سِّيوْڒنْ عَاذْ س ڒهْنَا.
3 Israel amava José mais do que todos os outros filhos, porque ele era o filho de sua velhice; e mandara-lhe fazer uma túnica de várias cores.
4 ؤُشَا يُورْجَا يُوسُوفْ إِشْثْ ن ثَارْجِيثْ، إِعَاوْذْ إِ-ت إِ يَايْثْمَاسْ. س ؤُيَا نِيثْنِي ذوْڒنْ شَارْهنْ ث عَاذْ كْثَارْ.
4 Seus irmãos, vendo que seu pai o preferia a eles, conceberam ódio contra ele e não podiam mais tratá-lo com bons modos.
5 إِنَّا أَسنْ: ”سْڒمْ ڒخُّو ثَارْجِيثْ-أَ نِّي ؤُرْجِيغْ.
5 Ora, José teve um sonho, e o contou aos seus irmãos, que o detestaram ainda mais:
6 خْزَارْ، ثُوغَا نتّْشدَّا ثِيقبِّيضِينْ ن إِمنْذِي ذِي ڒْوسْطْ ن ييَّارْ. ؤُ خْزَارْ، ثَاقبِّيضْثْ إِنُو ثْبدّْ، ثقِّيمْ ثْبدّْ ؤُ ثِيقبِّيضِينْ نْومْ نِّي ثُوغَا ذ أَسْ د-إِنّْضنْثْ، بنْذْقنْ إِ ثْقبِّيضْثْ إِنُو.“
6 "Ouvi, disse-lhes ele, o sonho que tive:
7 أَرِّينْ-د خَاسْ أَيْثْمَاسْ: ”مَا أَذْ ثْحكْمذْ زعْمَا نِيشَانْ خَانغْ أَمْ ؤُجدْجِيذْ نِيغْ أَذْ خَانغْ ثْسدْجْضذْ ذ أَسدْجضْ؟“ ؤُشَا شَارْهنْ ث عَاذْ كْثَارْ ذِي سِّيبّثْ ن ثِيرْجَا نّسْ ذ وَاوَاڒنْ نّسْ.
7 estávamos ligando feixes no campo, e eis que o meu feixe se levantou e se pôs de pé, enquanto os vossos o cercavam e se prostravam diante dele."
8 ؤُشَا يُورْجَا عَاذْ ثَارْجِيثْ نّغْنِي، إِعَاوْذْ إِ-ت إِ يَايْثْمَاسْ، إِنَّا: ”خْزَارْ، أَرْجِيغْ عَاذْ ثَارْجِيثْ نّغْنِي. خْزَارْ ثَافُوشْثْ ذ ؤُيُورْ ذ حِيطَاشْ ن إِثْرَانْ بنْذْقنْ أَيِي.“
8 Seus irmãos disseram-lhe: "Quererias, porventura, reinar sobre nós e tornar-te nosso senhor?" E odiaram-no ainda mais por causa de seus sonhos e de suas palavras.
9 إِعَاوذْ إِ-ت إِ بَابَاسْ ذ أَيْثْمَاسْ ؤُشَا إِوبّخْ إِ-ث بَابَاسْ، إِنَّا أَسْ: ”مَانَا ثَارْجِيثْ-أَ إِ ثَارْجِيذْ؟ مَا أَذْ د-نَاسْ جْمِيعْ، نشّْ ذ يمَّاشْ ذ أَيْثْمَاشْ، أَذْ أَشْ نْبنْذقْ غَارْ ثمُّورْثْ؟“
9 José teve ainda outro sonho, que contou aos seus irmãos. "Tive, disse ele, ainda um sonho: o sol, a lua e onze estrelas prostravam-se diante de mim."
10 أَيْثْمَاسْ ؤُسْمنْ زَّايسْ. مَاشَا بَابَاسْ إِعْقڒْ خْ وَاوَاڒنْ-أَ.
10 Ele contou isso ao seu pai e aos seus irmãos, mas foi repreendido por seu pai: "Que significa, disse-lhe ele, este sonho que tiveste? Viremos, porventura, eu, tua mãe e teus irmãos, a nos prostrar por terra diante de ti?"
11 ؤُشَا رُوحنْ أَيْثْمَاسْ، حِيمَا أَذْ أَروْسنْ ؤُدْجِي ن بَابَاثْسنْ غَارْ شَاكِيمْ.
11 Seus irmãos ficaram, pois, com inveja dele, mas seu pai guardou a lembrança desse acontecimento.
12 خنِّي إِنَّا إِسْرَائِيل إِ يُوسُوفْ: ”مَا وَارْ أَروْسنْ أَيْثْمَاشْ ؤُدْجِي غَارْ شَاكِيمْ؟ زِيذْ، أَذْ شكْ غَارْسنْ سّكّغْ.“ ؤُشَا يَارَّا-د خَاسْ: ”أَقَا أَيِي ذَا!“
12 Os irmãos de José foram apascentar os rebanhos de seu pai em Siquém.
13 ؤُشَا إِنَّا أَسْ: ”رُوحْ شكْ، خْزَارْ مُوخَاسْ دْجَانْ أَيْثْمَاشْ ذ مُوخَاسْ دْجَانْ وُودْجِي ؤُشَا أَوِي أَيِي-د ڒخْبَارْ عَاوذْ.“ أَمُّو إِ-ث إِسّكّْ زِي ڒوْضَا ن ثغْزُورْثْ ن حَابْرُونْ ؤُشَا نتَّا يِيوضْ-د غَارْ شَاكِيمْ.
13 Israel disse a José: "Teus irmãos guardam os rebanhos em Siquém. Vem: vou mandar-te a eles." "Eis-me aqui", respondeu José.
14 يُوفَا إِ-ث إِجّْ ن ورْيَازْ ؤُمِي إِودَّارْ ذڭْ إِيَّارْ. إِسّقْسَا ث ورْيَازْ، إِنَّا: ”مِينْ ثَارزُّوذْ؟“
14 "Vai, pois, ver se tudo corre bem a teus irmãos e ao rebanho, e traze-me notícias deles." Enviou-o do vale de Hebron, e José foi a Siquém.
15 إِنَّا: ”أَرزُّوغْ خْ أَيْثْمَا. تّْزَاوْڭغْ شكْ، إِنِي أَيِي مَانِي أَروْسنْ.“
15 Um homem encontrou-o errando pelo campo: "Que buscas?" perguntou ele.
16 أَرْيَازْ يَارَّا-د: ”أَقَا مُوطِّيينْ إِقِيضَانْ نْسنْ سَّا، نشّْ سْڒِيغْ أَسنْ قَّارنْ: ’أجّْ أَنغْ أَذْ نْرَاحْ غَارْ ذُوثَانْ.‘ “ ڒخْذنِّي إِرُوحْ يُوسُوفْ أَوَارْنِي أَيْثْمَاسْ ؤُشَا يُوفَا إِ-ثنْ ذِي ذُوثَانْ.
16 "Busco meus irmãos, respondeu ele. Dize-me onde apascentam os rebanhos."
17 ؤُمِي ث ژْرِينْ زِي ڒَاڭّْوَاجْ، قْبڒْ مَا أَذْ غَارْسنْ د-إِقَارّبْ، مْعَاهَاذنْ ضِيدّْ نّسْ حِيمَا أَذْ ث نْغنْ،
17 E o homem respondeu: "Partiram daqui e ouvi-os dizer: Vamos a Dotain." Partiu então José em busca dos seus irmãos e encontrou-os em Dotain.
18 نَّانْ إِجّْ إِ ونّغْنِي: ”خْزَارْ، يُوسَا-د بُو-ثِيرْجَا نِّي!
18 Eles o viram de longe. Antes que José se aproximasse, combinaram entre si como o haveriam de matar;
19 زِيذْ ڒخُّو، أجّْ أَنغْ أَذْ ث ننّغْ ؤُشَا أَذْ ث ننْضَارْ ذڭْ وَانُو، أَذْ نِينِي: ’شَا ن ڒْوحْشْ يوْعَارْ إِشَّا إِ-ث!‘، ؤُشَا خنِّي أَذْ نْژَارْ مِينْ غَا إِڒِينْثْ ثِيرْجَا نّسْ.“
19 e disseram: "Eis o sonhador que chega.
20 إِسْڒَا رُوبِينْ مَانْ أَيَا ؤُشَا إِفكّْ إِ-ث زڭْ إِفَاسّنْ نْسنْ، إِنَّا: ”وَارْ ث نّقّْ شَا!“
20 Vamos, matemo-lo e atiremo-lo numa cisterna; diremos depois que uma fera o devorou; e então veremos de que lhe aproveitaram os seus sonhos."
21 إِنَّا أَسنْ عَاوذْ رُوبِينْ: ”وَارْ سِيزِّيڒمْ إِذَامّنْ! نْضَارمْ ث ذڭْ وَانُو-يَا ذَا ذِي ڒخْڒَا. وَارْ خَاسْ تّڭّمْ أَفُوسْ!“. إِنَّا أَمُّو حِيمَا أَذْ ث إِفكّْ زڭْ إِفَاسّنْ نْسنْ ؤُشَا أَذْ ث يَارّْ غَارْ بَابَاسْ.
21 Ouvindo-o, porém, Rubem, quis livra-lo de suas mãos: "Não lhe tiremos a vida, disse ele.
22 ؤُشَا إِمْسَارْ، ؤُمِي د-يِيوضْ يُوسُوفْ غَارْ أَيْثْمَاسْ، كّْسنْ نِيثْنِي أَرُّوضْ خْ يُوسُوفْ، أَرُّوضْ س إِفَاسّنْ ذ إِزِيرَارنْ نِّي خَاسْ ثُوغَا،
22 Não derrameis sangue. Jogai-o naquela cisterna, no deserto, mas não levanteis vossa mão contra ele." Pois Rubem pensava livrá-lo de suas mãos para o reconduzir ao pai.
23 ؤُشَا طّْفنْ ث، نْضَارنْ ث ذڭْ وَانُو. مَاشَا أَنُو ثُوغَا إِخْوَا، وَارْ ذَايسْ ثُوغِي شَا أَمَانْ.
23 Quando José se aproximou de seus irmãos, eles o despojaram de sua túnica, daquela bela túnica de várias cores que trazia,
24 أَوَارْنِي مَانْ أَيَا قِّيمنْ مَاحنْذْ أَذْ شّنْ أَغْرُومْ، ؤُشَا ڒَامِي سّْڭعّْذنْ نِيثْنِي ثِيطَّاوِينْ نْسنْ، زْڒِينْ إِجّْ ن ؤُكَارَابَانْ ن إِسْمَاعِيلِييّنْ إِ د-يُوسِينْ زِي جِيلْعَاذْ. إِڒغْمَانْ نْسنْ أَرْبُونْ ڒعْطُورْ ذ ڒفْوَاهْ ن بَالْسَامْ ذ مِيرُّو، ڭُّورنْ أَذْ ث أَوْينْ غَارْ مِيصْرَا.
24 e jogaram-no numa cisterna velha, que não tinha água.
25 خنِّي إِنَّا يَاهُوذَا إِ يَايْثْمَاسْ: ”مَانْ ڒفْضڒْ مَاڒَا ننْغَا ؤُمَاثْنغْ ؤُشَا أَذْ نفَّارْ إِذَامّنْ نّسْ؟
25 E, sentando-se para comer, eis que, levantando os olhos, viram surgir no horizonte uma caravana de ismaelitas vinda de Galaad. Seus camelos estavam carregados de resina, de bálsamo e de ládano, que transportavam para o Egito.
26 غَاوْرمْ، أَذْ ث نزّنْزْ إِ إِسْمَاعِيلِييّنْ، وَارْ إِتِّيڒِي ؤُفُوسْ نّغْ خَاسْ، أَقَا ذ ؤُمَاثْنغْ ذ أَيْسُومْ نّغْ.“ ؤُشَا سْڒِينْ أَيْثْمَاسْ غَارسْ.
26 Então Judá disse aos seus irmãos: "Que nos aproveita matar nosso irmão e ocultar o seu sangue?
27 أَمْ د-عْذُونْ ثُوجَّارْ ن مِيذْيَانْ، سّْڭعّْذنْ-د يُوسُوفْ زڭْ وَانُو ؤُشَا زّنْزنْ ث س عِيشْرِينْ ن ؤُقِييَّاثْ ن نُّوقَارْثْ إِ إِسْمَاعِيلِييّنْ، إِنِّي د-يِيوْينْ يُوسُوفْ غَارْ مِيصْرَا.
27 Vinde e vendamo-lo aos ismaelitas. Não levantemos nossas mãos contra ele, pois, afinal, é nosso irmão, nossa carne." Seus irmãos concordaram.
28 ڒَْامِي د-إِذْوڒْ رُوبِينْ غَارْ وَانُو، وَارْ ذِينْ يُوفِي يُوسُوفْ عَاذْ ذڭْ وَانُو. خنِّي إِشَارّڭْ أَرُّوضْ نّسْ.
28 E, quando passaram os negociantes madianitas, tiraram José da cisterna e venderam-no por vinte moedas de prata aos ismaelitas, que o levaram para o Egito.
29 إِذْوڒْ غَارْ أَيْثْمَاسْ ؤُشَا إِنَّا: ”أَحنْجِيرْ وَارْ ذِينْ إِدْجِي عَاذْ. إِ نشّْ، مَانِي غَا رَاحغْ؟“
29 Rubem voltou à cisterna, e eis que José já não estava ali.
30 خنِّي كْسِينْ أَرُّوضْ ن يُوسُوفْ ؤُشَا غَارْصنْ إِ يِيجّْ ن ؤُمْيَانْ زڭْ إِغَايْضنْ ؤُشَا مَارْغنْ أَرُّوضْ س إِذَامّنْ.
30 Rasgou então suas vestes e voltou para junto dos seus irmãos: "O menino desapareceu, disse ele. E eu, para onde irei?"
31 سّكّنْ إِجّنْ س أَرُّوضْ ذ لمْلِيحْ س إِفَاسّنْ ذ إِزِيرَارنْ، جِّينْ ث أَذْ ث يَاوِي غَارْ بَابَاثْسنْ، نَّانْ: ”ذ وَا إِ نُوفَا. خْزَارْ ڒخُّو، مَا وَاهْ نِيغْ لَّا أَرُّوضْ ن مِّيشْ؟“
31 Tomaram então a túnica de José, mataram um cabrito e a mergulharam no seu sangue.
32 ؤُشَا نتَّا إِعقْڒْ إِ-ث، إِنَّا: ”أَرُّوضْ ن مِّي إِ يدْجَا! شَا ن ڒْوحْشْ يوْعَارْ إِشَّا إِ-ث. يُوسُوفْ س ثِيذتّْ بتّْقنْ ث!“
32 E mandaram-na levar ao seu pai com esta mensagem: "Eis o que encontramos: vê se não é, porventura, a túnica do teu filho."
33 إِشَارّڭْ يَاعْقُوبْ أَرُّوضْ نّسْ ؤُشَا يَارْضْ إِشْثْ ن ثْخَانْشثْ ن وشْضَانْ خْ ثجْعِينَّا نّسْ، إِشْضنْ خْ مِّيسْ أَطَّاسْ ن وُوسَّانْ.
33 Jacó reconheceu-a e exclamou: "É a túnica de meu filho! Uma fera o devorou! José foi estraçalhado!"
34 كَّارنْ مَارَّا إِحنْجِيرنْ نّسْ ذ مَارَّا ثِيحنْجِيرِينْ نّسْ مَاحنْذْ أَذْ ثعزَّانْ، عَاذْ نتَّا وَارْ إِخْسْ أَذْ إِتّْوَاعزَّا، إِنَّا: ”لَّ، أَذْ د-هْوِيغْ نُّورْيغْ غَارْ ڒَاخَارْثْ.“ ؤُشَا إِسْغُويْ خَاسْ بَابَاسْ.
34 E, rasgando as vestes, cobriu-se de um saco, e chorou o seu filho por muito tempo.
35 إِمِيذِييَانِييّنْ زّنْزنْ ث ذِي مِيصْرَا إِ بُوثِيفَارْ، أَمْسخَّارْ أَمْشنّعْ ن فِيرْعُونْ، ڒْقبْطَانْ ن إِعسَّاسنْ ن أَرِّيمثْ.
35 Todos os seus filhos e filhas vieram consolá-lo, mas ele não aceitou nenhuma condolência: "É chorando, disse ele, que descerei para junto de meu filho na habitação dos mortos." Foi assim que o seu pai o chorou.
36 — ausente —
36 Os madianitas venderam-no a Putifar, no Egito, eunuco do faraó e chefe da guarda.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.