Gênesis 37

rifa (RIFA) vs BKJ

¹ ڒَامِي ثُوغَا غَارْ يُوسُوفْ سْبعْطَاشْ ن إِسڭّْوُوسَا، يَارْوسْ ؤُدْجِي ن بَابَاسْ أَكْ-ذ أَيْثْمَاسْ. ثُوغَا يُوسُوفْ ذ أَمْسخَّارْ غَارْ إِحنْجِيرنْ ن بِيلْهَا ذ إِحنْجِيرنْ ن زِيلْپَا، ثِيمْغَارِينْ ن بَابَاسْ ؤُشَا إِسِّيوضْ يُوسُوفْ أَوَاڒنْ نْسنْ إِعفَّاننْ إِ بَابَاثْسنْ.

¹ E Jacó habitou na terra em que seu pai foi estrangeiro, na terra de Canaã.

² ؤُشَا إِخْسْ إِسْرَائِيل يُوسُوفْ قَاعْ خْ مَارَّا إِحنْجِيرنْ نّسْ، مِينْزِي ثُوغَا-ث غَارسْ ذ مِّيسْ خْ ثوْسَارْ نّسْ ؤُشَا إِڭَّا أَسْ أَرُّوضْ س إِفَاسّنْ ذ إِزِيرَارنْ.

² Estas são as gerações de Jacó. José, sendo da idade de dezessete anos, estava apascentando as ovelhas com seus irmãos. E o rapaz estava com os filhos de Bila, e com os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai. E José trouxe a seu pai más notícias sobre eles.

³ ڒَْامِي ژْرِينْ أَيْثْمَاسْ بلِّي بَابَاسْ إِتّخْسْ إِ-ث قَاعْ خَاسنْ، شَارْهنْ ث ؤُشَا وَارْ زمَّارنْ أَكِيذسْ سِّيوْڒنْ عَاذْ س ڒهْنَا.

³ Ora, Israel amava José mais do que a todos os seus filhos, porque ele era o filho da sua velhice, e ele lhe fez uma túnica de muitas cores.

⁴ ؤُشَا يُورْجَا يُوسُوفْ إِشْثْ ن ثَارْجِيثْ، إِعَاوْذْ إِ-ت إِ يَايْثْمَاسْ. س ؤُيَا نِيثْنِي ذوْڒنْ شَارْهنْ ث عَاذْ كْثَارْ.

⁴ E quando seus irmãos viram que seu pai o amava mais do que a todos os seus irmãos, eles o odiaram, e não conseguiam falar pacificamente com ele.

⁵ إِنَّا أَسنْ: ”سْڒمْ ڒخُّو ثَارْجِيثْ-أَ نِّي ؤُرْجِيغْ.

⁵ E José sonhou um sonho, e o contou a seus irmãos; e eles o odiaram ainda mais.

⁶ خْزَارْ، ثُوغَا نتّْشدَّا ثِيقبِّيضِينْ ن إِمنْذِي ذِي ڒْوسْطْ ن ييَّارْ. ؤُ خْزَارْ، ثَاقبِّيضْثْ إِنُو ثْبدّْ، ثقِّيمْ ثْبدّْ ؤُ ثِيقبِّيضِينْ نْومْ نِّي ثُوغَا ذ أَسْ د-إِنّْضنْثْ، بنْذْقنْ إِ ثْقبِّيضْثْ إِنُو.“

⁶ E ele lhes disse: Ouvi, rogo-vos, este sonho que eu sonhei:

⁷ أَرِّينْ-د خَاسْ أَيْثْمَاسْ: ”مَا أَذْ ثْحكْمذْ زعْمَا نِيشَانْ خَانغْ أَمْ ؤُجدْجِيذْ نِيغْ أَذْ خَانغْ ثْسدْجْضذْ ذ أَسدْجضْ؟“ ؤُشَا شَارْهنْ ث عَاذْ كْثَارْ ذِي سِّيبّثْ ن ثِيرْجَا نّسْ ذ وَاوَاڒنْ نّسْ.

⁷ Eis que estávamos amarrando feixes no campo; e eis que meu feixe se levantava e ficava em pé. E eis que vossos feixes estavam em pé ao redor e faziam reverência ao meu feixe.

⁸ ؤُشَا يُورْجَا عَاذْ ثَارْجِيثْ نّغْنِي، إِعَاوْذْ إِ-ت إِ يَايْثْمَاسْ، إِنَّا: ”خْزَارْ، أَرْجِيغْ عَاذْ ثَارْجِيثْ نّغْنِي. خْزَارْ ثَافُوشْثْ ذ ؤُيُورْ ذ حِيطَاشْ ن إِثْرَانْ بنْذْقنْ أَيِي.“

⁸ E seus irmãos lhe disseram: Deverias tu reinar sobre nós? Ou deverias ter domínio sobre nós? E eles o odiaram ainda mais por seus sonhos, e por suas palavras.

⁹ إِعَاوذْ إِ-ت إِ بَابَاسْ ذ أَيْثْمَاسْ ؤُشَا إِوبّخْ إِ-ث بَابَاسْ، إِنَّا أَسْ: ”مَانَا ثَارْجِيثْ-أَ إِ ثَارْجِيذْ؟ مَا أَذْ د-نَاسْ جْمِيعْ، نشّْ ذ يمَّاشْ ذ أَيْثْمَاشْ، أَذْ أَشْ نْبنْذقْ غَارْ ثمُّورْثْ؟“

⁹ E ele sonhou ainda outro sonho, e o contou a seus irmãos, e disse: Eis que eu sonhei mais um sonho. E eis que o sol e a lua e onze estrelas faziam reverência a mim.

¹⁰ أَيْثْمَاسْ ؤُسْمنْ زَّايسْ. مَاشَا بَابَاسْ إِعْقڒْ خْ وَاوَاڒنْ-أَ.

¹⁰ E ele o contou a seu pai, e a seus irmãos; e seu pai o repreendeu, e lhe disse: O que é este sonho que tu sonhaste? Iremos eu e tua mãe e teus irmãos, de fato nos curvar diante de ti em terra?

¹¹ ؤُشَا رُوحنْ أَيْثْمَاسْ، حِيمَا أَذْ أَروْسنْ ؤُدْجِي ن بَابَاثْسنْ غَارْ شَاكِيمْ.

¹¹ E seus irmãos o invejaram; mas seu pai observou o que se dizia.

¹² خنِّي إِنَّا إِسْرَائِيل إِ يُوسُوفْ: ”مَا وَارْ أَروْسنْ أَيْثْمَاشْ ؤُدْجِي غَارْ شَاكِيمْ؟ زِيذْ، أَذْ شكْ غَارْسنْ سّكّغْ.“ ؤُشَا يَارَّا-د خَاسْ: ”أَقَا أَيِي ذَا!“

¹² E seus irmãos foram apascentar o rebanho de seu pai em Siquém.

¹³ ؤُشَا إِنَّا أَسْ: ”رُوحْ شكْ، خْزَارْ مُوخَاسْ دْجَانْ أَيْثْمَاشْ ذ مُوخَاسْ دْجَانْ وُودْجِي ؤُشَا أَوِي أَيِي-د ڒخْبَارْ عَاوذْ.“ أَمُّو إِ-ث إِسّكّْ زِي ڒوْضَا ن ثغْزُورْثْ ن حَابْرُونْ ؤُشَا نتَّا يِيوضْ-د غَارْ شَاكِيمْ.

¹³ E Israel disse a José: Teus irmãos não estão apascentando o rebanho em Siquém? Vem, e eu te enviarei a eles. E ele disse: Aqui eu estou.

¹⁴ يُوفَا إِ-ث إِجّْ ن ورْيَازْ ؤُمِي إِودَّارْ ذڭْ إِيَّارْ. إِسّقْسَا ث ورْيَازْ، إِنَّا: ”مِينْ ثَارزُّوذْ؟“

¹⁴ E ele lhe disse: Vai, rogo-te, vê se está bem com teus irmãos, e bem com os rebanhos, e traze-me palavra novamente. Assim ele o enviou do vale de Hebrom, e ele foi a Siquém.

¹⁵ إِنَّا: ”أَرزُّوغْ خْ أَيْثْمَا. تّْزَاوْڭغْ شكْ، إِنِي أَيِي مَانِي أَروْسنْ.“

¹⁵ E um certo homem o encontrou; e eis que ele estava vagando pelo campo. E o homem lhe perguntou, dizendo: O que tu estás procurando?

¹⁶ أَرْيَازْ يَارَّا-د: ”أَقَا مُوطِّيينْ إِقِيضَانْ نْسنْ سَّا، نشّْ سْڒِيغْ أَسنْ قَّارنْ: ’أجّْ أَنغْ أَذْ نْرَاحْ غَارْ ذُوثَانْ.‘ “ ڒخْذنِّي إِرُوحْ يُوسُوفْ أَوَارْنِي أَيْثْمَاسْ ؤُشَا يُوفَا إِ-ثنْ ذِي ذُوثَانْ.

¹⁶ E ele disse: Eu procuro os meus irmãos. Dize-me, rogo-te, onde eles estão apascentando seus rebanhos.

¹⁷ ؤُمِي ث ژْرِينْ زِي ڒَاڭّْوَاجْ، قْبڒْ مَا أَذْ غَارْسنْ د-إِقَارّبْ، مْعَاهَاذنْ ضِيدّْ نّسْ حِيمَا أَذْ ث نْغنْ،

¹⁷ E o homem disse: Eles partiram daqui, pois eu os ouvi dizendo: Vamo-nos a Dotã. E José foi após seus irmãos, e os encontrou em Dotã.

¹⁸ نَّانْ إِجّْ إِ ونّغْنِي: ”خْزَارْ، يُوسَا-د بُو-ثِيرْجَا نِّي!

¹⁸ E quando eles o viram de longe, antes que se aproximasse deles, conspiraram contra ele para matá-lo.

¹⁹ زِيذْ ڒخُّو، أجّْ أَنغْ أَذْ ث ننّغْ ؤُشَا أَذْ ث ننْضَارْ ذڭْ وَانُو، أَذْ نِينِي: ’شَا ن ڒْوحْشْ يوْعَارْ إِشَّا إِ-ث!‘، ؤُشَا خنِّي أَذْ نْژَارْ مِينْ غَا إِڒِينْثْ ثِيرْجَا نّسْ.“

¹⁹ E eles disseram uns aos outros: Eis que está vindo o sonhador.

²⁰ إِسْڒَا رُوبِينْ مَانْ أَيَا ؤُشَا إِفكّْ إِ-ث زڭْ إِفَاسّنْ نْسنْ، إِنَّا: ”وَارْ ث نّقّْ شَا!“

²⁰ Vamos, pois, matá-lo e lançá-lo numa cova, e diremos: Algum animal o devorou, e veremos o que se tornará os seus sonhos.

²¹ إِنَّا أَسنْ عَاوذْ رُوبِينْ: ”وَارْ سِيزِّيڒمْ إِذَامّنْ! نْضَارمْ ث ذڭْ وَانُو-يَا ذَا ذِي ڒخْڒَا. وَارْ خَاسْ تّڭّمْ أَفُوسْ!“. إِنَّا أَمُّو حِيمَا أَذْ ث إِفكّْ زڭْ إِفَاسّنْ نْسنْ ؤُشَا أَذْ ث يَارّْ غَارْ بَابَاسْ.

²¹ E Rúben ouvindo isso, o livrou de suas mãos, e disse: Não o matemos.

²² ؤُشَا إِمْسَارْ، ؤُمِي د-يِيوضْ يُوسُوفْ غَارْ أَيْثْمَاسْ، كّْسنْ نِيثْنِي أَرُّوضْ خْ يُوسُوفْ، أَرُّوضْ س إِفَاسّنْ ذ إِزِيرَارنْ نِّي خَاسْ ثُوغَا،

²² E Rúben lhes disse: Não derrameis sangue, mas lançai-o nesta cova que está no deserto, e não ponde as mãos sobre ele; disse isso a fim de livrá-lo de suas mãos para fazê-lo voltar ao seu pai.

²³ ؤُشَا طّْفنْ ث، نْضَارنْ ث ذڭْ وَانُو. مَاشَا أَنُو ثُوغَا إِخْوَا، وَارْ ذَايسْ ثُوغِي شَا أَمَانْ.

²³ E aconteceu que, quando José havia chegado a seus irmãos, eles despiram José de sua túnica, a túnica de muitas cores que estava nele;

²⁴ أَوَارْنِي مَانْ أَيَا قِّيمنْ مَاحنْذْ أَذْ شّنْ أَغْرُومْ، ؤُشَا ڒَامِي سّْڭعّْذنْ نِيثْنِي ثِيطَّاوِينْ نْسنْ، زْڒِينْ إِجّْ ن ؤُكَارَابَانْ ن إِسْمَاعِيلِييّنْ إِ د-يُوسِينْ زِي جِيلْعَاذْ. إِڒغْمَانْ نْسنْ أَرْبُونْ ڒعْطُورْ ذ ڒفْوَاهْ ن بَالْسَامْ ذ مِيرُّو، ڭُّورنْ أَذْ ث أَوْينْ غَارْ مِيصْرَا.

²⁴ e eles o tomaram, e o lançaram em uma cova. E a cova estava vazia, não havia água nela.

²⁵ خنِّي إِنَّا يَاهُوذَا إِ يَايْثْمَاسْ: ”مَانْ ڒفْضڒْ مَاڒَا ننْغَا ؤُمَاثْنغْ ؤُشَا أَذْ نفَّارْ إِذَامّنْ نّسْ؟

²⁵ E eles sentaram-se para comer pão, e levantaram seus olhos e olharam, e eis que uma companhia de ismaelitas vinha de Gileade com seus camelos carregando especiarias e bálsamo e mirra, transportando para o Egito.

²⁶ غَاوْرمْ، أَذْ ث نزّنْزْ إِ إِسْمَاعِيلِييّنْ، وَارْ إِتِّيڒِي ؤُفُوسْ نّغْ خَاسْ، أَقَا ذ ؤُمَاثْنغْ ذ أَيْسُومْ نّغْ.“ ؤُشَا سْڒِينْ أَيْثْمَاسْ غَارسْ.

²⁶ E Judá disse a seus irmãos: Que proveito haverá se matarmos nosso irmão e escondermos seu sangue?

²⁷ أَمْ د-عْذُونْ ثُوجَّارْ ن مِيذْيَانْ، سّْڭعّْذنْ-د يُوسُوفْ زڭْ وَانُو ؤُشَا زّنْزنْ ث س عِيشْرِينْ ن ؤُقِييَّاثْ ن نُّوقَارْثْ إِ إِسْمَاعِيلِييّنْ، إِنِّي د-يِيوْينْ يُوسُوفْ غَارْ مِيصْرَا.

²⁷ Vinde, e vendamo-lo aos ismaelitas, e que nossas mãos não estejam sobre ele, pois ele é nosso irmão e nossa carne; e seus irmãos ficaram satisfeitos.

²⁸ ڒَْامِي د-إِذْوڒْ رُوبِينْ غَارْ وَانُو، وَارْ ذِينْ يُوفِي يُوسُوفْ عَاذْ ذڭْ وَانُو. خنِّي إِشَارّڭْ أَرُّوضْ نّسْ.

²⁸ Então, passavam ali mercadores midianitas, e eles tiraram e levantaram José da cova, e venderam José aos ismaelitas por vinte peças de prata; e eles trouxeram José ao Egito.

²⁹ إِذْوڒْ غَارْ أَيْثْمَاسْ ؤُشَا إِنَّا: ”أَحنْجِيرْ وَارْ ذِينْ إِدْجِي عَاذْ. إِ نشّْ، مَانِي غَا رَاحغْ؟“

²⁹ E Rúben retornou à cova, e eis que José não estava na cova; e ele rasgou suas vestes.

³⁰ خنِّي كْسِينْ أَرُّوضْ ن يُوسُوفْ ؤُشَا غَارْصنْ إِ يِيجّْ ن ؤُمْيَانْ زڭْ إِغَايْضنْ ؤُشَا مَارْغنْ أَرُّوضْ س إِذَامّنْ.

³⁰ E ele retornou aos seus irmãos, e disse: O menino não está; e eu, para onde irei?

³¹ سّكّنْ إِجّنْ س أَرُّوضْ ذ لمْلِيحْ س إِفَاسّنْ ذ إِزِيرَارنْ، جِّينْ ث أَذْ ث يَاوِي غَارْ بَابَاثْسنْ، نَّانْ: ”ذ وَا إِ نُوفَا. خْزَارْ ڒخُّو، مَا وَاهْ نِيغْ لَّا أَرُّوضْ ن مِّيشْ؟“

³¹ E eles tomaram a túnica de José, e mataram um cabrito, e mergulharam a túnica no sangue.

³² ؤُشَا نتَّا إِعقْڒْ إِ-ث، إِنَّا: ”أَرُّوضْ ن مِّي إِ يدْجَا! شَا ن ڒْوحْشْ يوْعَارْ إِشَّا إِ-ث. يُوسُوفْ س ثِيذتّْ بتّْقنْ ث!“

³² E eles enviaram a túnica de muitas cores, e a levaram a seu pai, e disseram: Achamos isto; vê agora se é ou não a túnica de teu filho.

³³ إِشَارّڭْ يَاعْقُوبْ أَرُّوضْ نّسْ ؤُشَا يَارْضْ إِشْثْ ن ثْخَانْشثْ ن وشْضَانْ خْ ثجْعِينَّا نّسْ، إِشْضنْ خْ مِّيسْ أَطَّاسْ ن وُوسَّانْ.

³³ E ele a reconheceu, e disse: É a túnica de meu filho; uma fera o devorou; José sem dúvida foi rasgado em pedaços.

³⁴ كَّارنْ مَارَّا إِحنْجِيرنْ نّسْ ذ مَارَّا ثِيحنْجِيرِينْ نّسْ مَاحنْذْ أَذْ ثعزَّانْ، عَاذْ نتَّا وَارْ إِخْسْ أَذْ إِتّْوَاعزَّا، إِنَّا: ”لَّ، أَذْ د-هْوِيغْ نُّورْيغْ غَارْ ڒَاخَارْثْ.“ ؤُشَا إِسْغُويْ خَاسْ بَابَاسْ.

³⁴ E Jacó rasgou suas vestes, e colocou pano de saco sobre os seus lombos, e lamentou por seu filho durante muitos dias.

³⁵ إِمِيذِييَانِييّنْ زّنْزنْ ث ذِي مِيصْرَا إِ بُوثِيفَارْ، أَمْسخَّارْ أَمْشنّعْ ن فِيرْعُونْ، ڒْقبْطَانْ ن إِعسَّاسنْ ن أَرِّيمثْ.

³⁵ E todos os seus filhos e todas as suas filhas se levantaram para consolá-lo, mas ele recusou ser consolado. E ele disse: Pois, eu descerei ao túmulo lamentando meu filho. Assim seu pai chorou por ele.

³⁶ — ausente —

³⁶ E os midianitas o venderam ao Egito, a Potifar, oficial de Faraó, e capitão da guarda.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Gênesis 37 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →