Gênesis 37

rifa (RIFA) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ ڒَامِي ثُوغَا غَارْ يُوسُوفْ سْبعْطَاشْ ن إِسڭّْوُوسَا، يَارْوسْ ؤُدْجِي ن بَابَاسْ أَكْ-ذ أَيْثْمَاسْ. ثُوغَا يُوسُوفْ ذ أَمْسخَّارْ غَارْ إِحنْجِيرنْ ن بِيلْهَا ذ إِحنْجِيرنْ ن زِيلْپَا، ثِيمْغَارِينْ ن بَابَاسْ ؤُشَا إِسِّيوضْ يُوسُوفْ أَوَاڒنْ نْسنْ إِعفَّاننْ إِ بَابَاثْسنْ.

¹ Habitou Jacó na terra das peregrinações de seu pai, na terra de Canaã.

² ؤُشَا إِخْسْ إِسْرَائِيل يُوسُوفْ قَاعْ خْ مَارَّا إِحنْجِيرنْ نّسْ، مِينْزِي ثُوغَا-ث غَارسْ ذ مِّيسْ خْ ثوْسَارْ نّسْ ؤُشَا إِڭَّا أَسْ أَرُّوضْ س إِفَاسّنْ ذ إِزِيرَارنْ.

² Esta é a história de Jacó. Tendo José dezessete anos, apascentava os rebanhos com seus irmãos; sendo ainda jovem, acompanhava os filhos de Bila e os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai; e trazia más notícias deles a seu pai.

³ ڒَْامِي ژْرِينْ أَيْثْمَاسْ بلِّي بَابَاسْ إِتّخْسْ إِ-ث قَاعْ خَاسنْ، شَارْهنْ ث ؤُشَا وَارْ زمَّارنْ أَكِيذسْ سِّيوْڒنْ عَاذْ س ڒهْنَا.

³ Ora, Israel amava mais a José que a todos os seus filhos, porque era filho da sua velhice; e fez-lhe uma túnica talar de mangas compridas.

⁴ ؤُشَا يُورْجَا يُوسُوفْ إِشْثْ ن ثَارْجِيثْ، إِعَاوْذْ إِ-ت إِ يَايْثْمَاسْ. س ؤُيَا نِيثْنِي ذوْڒنْ شَارْهنْ ث عَاذْ كْثَارْ.

⁴ Vendo, pois, seus irmãos que o pai o amava mais que a todos os outros filhos, odiaram-no e já não lhe podiam falar pacificamente.

⁵ إِنَّا أَسنْ: ”سْڒمْ ڒخُّو ثَارْجِيثْ-أَ نِّي ؤُرْجِيغْ.

⁵ Teve José um sonho e o relatou a seus irmãos; por isso, o odiaram ainda mais.

⁶ خْزَارْ، ثُوغَا نتّْشدَّا ثِيقبِّيضِينْ ن إِمنْذِي ذِي ڒْوسْطْ ن ييَّارْ. ؤُ خْزَارْ، ثَاقبِّيضْثْ إِنُو ثْبدّْ، ثقِّيمْ ثْبدّْ ؤُ ثِيقبِّيضِينْ نْومْ نِّي ثُوغَا ذ أَسْ د-إِنّْضنْثْ، بنْذْقنْ إِ ثْقبِّيضْثْ إِنُو.“

⁶ Pois lhes disse: Rogo-vos, ouvi este sonho que tive:

⁷ أَرِّينْ-د خَاسْ أَيْثْمَاسْ: ”مَا أَذْ ثْحكْمذْ زعْمَا نِيشَانْ خَانغْ أَمْ ؤُجدْجِيذْ نِيغْ أَذْ خَانغْ ثْسدْجْضذْ ذ أَسدْجضْ؟“ ؤُشَا شَارْهنْ ث عَاذْ كْثَارْ ذِي سِّيبّثْ ن ثِيرْجَا نّسْ ذ وَاوَاڒنْ نّسْ.

⁷ Atávamos feixes no campo, e eis que o meu feixe se levantou e ficou em pé; e os vossos feixes o rodeavam e se inclinavam perante o meu.

⁸ ؤُشَا يُورْجَا عَاذْ ثَارْجِيثْ نّغْنِي، إِعَاوْذْ إِ-ت إِ يَايْثْمَاسْ، إِنَّا: ”خْزَارْ، أَرْجِيغْ عَاذْ ثَارْجِيثْ نّغْنِي. خْزَارْ ثَافُوشْثْ ذ ؤُيُورْ ذ حِيطَاشْ ن إِثْرَانْ بنْذْقنْ أَيِي.“

⁸ Então, lhe disseram seus irmãos: Reinarás, com efeito, sobre nós? E sobre nós dominarás realmente? E com isso tanto mais o odiavam, por causa dos seus sonhos e de suas palavras.

⁹ إِعَاوذْ إِ-ت إِ بَابَاسْ ذ أَيْثْمَاسْ ؤُشَا إِوبّخْ إِ-ث بَابَاسْ، إِنَّا أَسْ: ”مَانَا ثَارْجِيثْ-أَ إِ ثَارْجِيذْ؟ مَا أَذْ د-نَاسْ جْمِيعْ، نشّْ ذ يمَّاشْ ذ أَيْثْمَاشْ، أَذْ أَشْ نْبنْذقْ غَارْ ثمُّورْثْ؟“

⁹ Teve ainda outro sonho e o referiu a seus irmãos, dizendo: Sonhei também que o sol, a lua e onze estrelas se inclinavam perante mim.

¹⁰ أَيْثْمَاسْ ؤُسْمنْ زَّايسْ. مَاشَا بَابَاسْ إِعْقڒْ خْ وَاوَاڒنْ-أَ.

¹⁰ Contando-o a seu pai e a seus irmãos, repreendeu-o o pai e lhe disse: Que sonho é esse que tiveste? Acaso, viremos, eu e tua mãe e teus irmãos, a inclinar-nos perante ti em terra?

¹¹ ؤُشَا رُوحنْ أَيْثْمَاسْ، حِيمَا أَذْ أَروْسنْ ؤُدْجِي ن بَابَاثْسنْ غَارْ شَاكِيمْ.

¹¹ Seus irmãos lhe tinham ciúmes; o pai, no entanto, considerava o caso consigo mesmo.

¹² خنِّي إِنَّا إِسْرَائِيل إِ يُوسُوفْ: ”مَا وَارْ أَروْسنْ أَيْثْمَاشْ ؤُدْجِي غَارْ شَاكِيمْ؟ زِيذْ، أَذْ شكْ غَارْسنْ سّكّغْ.“ ؤُشَا يَارَّا-د خَاسْ: ”أَقَا أَيِي ذَا!“

¹² E, como foram os irmãos apascentar o rebanho do pai, em Siquém,

¹³ ؤُشَا إِنَّا أَسْ: ”رُوحْ شكْ، خْزَارْ مُوخَاسْ دْجَانْ أَيْثْمَاشْ ذ مُوخَاسْ دْجَانْ وُودْجِي ؤُشَا أَوِي أَيِي-د ڒخْبَارْ عَاوذْ.“ أَمُّو إِ-ث إِسّكّْ زِي ڒوْضَا ن ثغْزُورْثْ ن حَابْرُونْ ؤُشَا نتَّا يِيوضْ-د غَارْ شَاكِيمْ.

¹³ perguntou Israel a José: Não apascentam teus irmãos o rebanho em Siquém? Vem, enviar-te-ei a eles. Respondeu-lhe José: Eis-me aqui.

¹⁴ يُوفَا إِ-ث إِجّْ ن ورْيَازْ ؤُمِي إِودَّارْ ذڭْ إِيَّارْ. إِسّقْسَا ث ورْيَازْ، إِنَّا: ”مِينْ ثَارزُّوذْ؟“

¹⁴ Disse-lhe Israel: Vai, agora, e vê se vão bem teus irmãos e o rebanho; e traze-me notícias. Assim, o enviou do vale de Hebrom, e ele foi a Siquém.

¹⁵ إِنَّا: ”أَرزُّوغْ خْ أَيْثْمَا. تّْزَاوْڭغْ شكْ، إِنِي أَيِي مَانِي أَروْسنْ.“

¹⁵ E um homem encontrou a José, que andava errante pelo campo, e lhe perguntou: Que procuras?

¹⁶ أَرْيَازْ يَارَّا-د: ”أَقَا مُوطِّيينْ إِقِيضَانْ نْسنْ سَّا، نشّْ سْڒِيغْ أَسنْ قَّارنْ: ’أجّْ أَنغْ أَذْ نْرَاحْ غَارْ ذُوثَانْ.‘ “ ڒخْذنِّي إِرُوحْ يُوسُوفْ أَوَارْنِي أَيْثْمَاسْ ؤُشَا يُوفَا إِ-ثنْ ذِي ذُوثَانْ.

¹⁶ Respondeu: Procuro meus irmãos; dize-me: Onde apascentam eles o rebanho?

¹⁷ ؤُمِي ث ژْرِينْ زِي ڒَاڭّْوَاجْ، قْبڒْ مَا أَذْ غَارْسنْ د-إِقَارّبْ، مْعَاهَاذنْ ضِيدّْ نّسْ حِيمَا أَذْ ث نْغنْ،

¹⁷ Disse-lhe o homem: Foram-se daqui, pois ouvi-os dizer: Vamos a Dotã. Então, seguiu José atrás dos irmãos e os achou em Dotã.

¹⁸ نَّانْ إِجّْ إِ ونّغْنِي: ”خْزَارْ، يُوسَا-د بُو-ثِيرْجَا نِّي!

¹⁸ De longe o viram e, antes que chegasse, conspiraram contra ele para o matar.

¹⁹ زِيذْ ڒخُّو، أجّْ أَنغْ أَذْ ث ننّغْ ؤُشَا أَذْ ث ننْضَارْ ذڭْ وَانُو، أَذْ نِينِي: ’شَا ن ڒْوحْشْ يوْعَارْ إِشَّا إِ-ث!‘، ؤُشَا خنِّي أَذْ نْژَارْ مِينْ غَا إِڒِينْثْ ثِيرْجَا نّسْ.“

¹⁹ E dizia um ao outro: Vem lá o tal sonhador!

²⁰ إِسْڒَا رُوبِينْ مَانْ أَيَا ؤُشَا إِفكّْ إِ-ث زڭْ إِفَاسّنْ نْسنْ، إِنَّا: ”وَارْ ث نّقّْ شَا!“

²⁰ Vinde, pois, agora, matemo-lo e lancemo-lo numa destas cisternas; e diremos: Um animal selvagem o comeu; e vejamos em que lhe darão os sonhos.

²¹ إِنَّا أَسنْ عَاوذْ رُوبِينْ: ”وَارْ سِيزِّيڒمْ إِذَامّنْ! نْضَارمْ ث ذڭْ وَانُو-يَا ذَا ذِي ڒخْڒَا. وَارْ خَاسْ تّڭّمْ أَفُوسْ!“. إِنَّا أَمُّو حِيمَا أَذْ ث إِفكّْ زڭْ إِفَاسّنْ نْسنْ ؤُشَا أَذْ ث يَارّْ غَارْ بَابَاسْ.

²¹ Mas Rúben, ouvindo isso, livrou-o das mãos deles e disse: Não lhe tiremos a vida.

²² ؤُشَا إِمْسَارْ، ؤُمِي د-يِيوضْ يُوسُوفْ غَارْ أَيْثْمَاسْ، كّْسنْ نِيثْنِي أَرُّوضْ خْ يُوسُوفْ، أَرُّوضْ س إِفَاسّنْ ذ إِزِيرَارنْ نِّي خَاسْ ثُوغَا،

²² Também lhes disse Rúben: Não derrameis sangue; lançai-o nesta cisterna que está no deserto, e não ponhais mão sobre ele; isto disse para o livrar deles, a fim de o restituir ao pai.

²³ ؤُشَا طّْفنْ ث، نْضَارنْ ث ذڭْ وَانُو. مَاشَا أَنُو ثُوغَا إِخْوَا، وَارْ ذَايسْ ثُوغِي شَا أَمَانْ.

²³ Mas, logo que chegou José a seus irmãos, despiram-no da túnica, a túnica talar de mangas compridas que trazia.

²⁴ أَوَارْنِي مَانْ أَيَا قِّيمنْ مَاحنْذْ أَذْ شّنْ أَغْرُومْ، ؤُشَا ڒَامِي سّْڭعّْذنْ نِيثْنِي ثِيطَّاوِينْ نْسنْ، زْڒِينْ إِجّْ ن ؤُكَارَابَانْ ن إِسْمَاعِيلِييّنْ إِ د-يُوسِينْ زِي جِيلْعَاذْ. إِڒغْمَانْ نْسنْ أَرْبُونْ ڒعْطُورْ ذ ڒفْوَاهْ ن بَالْسَامْ ذ مِيرُّو، ڭُّورنْ أَذْ ث أَوْينْ غَارْ مِيصْرَا.

²⁴ E, tomando-o, o lançaram na cisterna, vazia, sem água.

²⁵ خنِّي إِنَّا يَاهُوذَا إِ يَايْثْمَاسْ: ”مَانْ ڒفْضڒْ مَاڒَا ننْغَا ؤُمَاثْنغْ ؤُشَا أَذْ نفَّارْ إِذَامّنْ نّسْ؟

²⁵ Ora, sentando-se para comer pão, olharam e viram que uma caravana de ismaelitas vinha de Gileade; seus camelos traziam arômatas, bálsamo e mirra, que levavam para o Egito.

²⁶ غَاوْرمْ، أَذْ ث نزّنْزْ إِ إِسْمَاعِيلِييّنْ، وَارْ إِتِّيڒِي ؤُفُوسْ نّغْ خَاسْ، أَقَا ذ ؤُمَاثْنغْ ذ أَيْسُومْ نّغْ.“ ؤُشَا سْڒِينْ أَيْثْمَاسْ غَارسْ.

²⁶ Então, disse Judá a seus irmãos: De que nos aproveita matar o nosso irmão e esconder-lhe o sangue?

²⁷ أَمْ د-عْذُونْ ثُوجَّارْ ن مِيذْيَانْ، سّْڭعّْذنْ-د يُوسُوفْ زڭْ وَانُو ؤُشَا زّنْزنْ ث س عِيشْرِينْ ن ؤُقِييَّاثْ ن نُّوقَارْثْ إِ إِسْمَاعِيلِييّنْ، إِنِّي د-يِيوْينْ يُوسُوفْ غَارْ مِيصْرَا.

²⁷ Vinde, vendamo-lo aos ismaelitas; não ponhamos sobre ele a mão, pois é nosso irmão e nossa carne. Seus irmãos concordaram.

²⁸ ڒَْامِي د-إِذْوڒْ رُوبِينْ غَارْ وَانُو، وَارْ ذِينْ يُوفِي يُوسُوفْ عَاذْ ذڭْ وَانُو. خنِّي إِشَارّڭْ أَرُّوضْ نّسْ.

²⁸ E, passando os mercadores midianitas, os irmãos de José o alçaram, e o tiraram da cisterna, e o venderam por vinte siclos de prata aos ismaelitas; estes levaram José ao Egito.

²⁹ إِذْوڒْ غَارْ أَيْثْمَاسْ ؤُشَا إِنَّا: ”أَحنْجِيرْ وَارْ ذِينْ إِدْجِي عَاذْ. إِ نشّْ، مَانِي غَا رَاحغْ؟“

²⁹ Tendo Rúben voltado à cisterna, eis que José não estava nela; então, rasgou as suas vestes.

³⁰ خنِّي كْسِينْ أَرُّوضْ ن يُوسُوفْ ؤُشَا غَارْصنْ إِ يِيجّْ ن ؤُمْيَانْ زڭْ إِغَايْضنْ ؤُشَا مَارْغنْ أَرُّوضْ س إِذَامّنْ.

³⁰ E, voltando a seus irmãos, disse: Não está lá o menino; e, eu, para onde irei?

³¹ سّكّنْ إِجّنْ س أَرُّوضْ ذ لمْلِيحْ س إِفَاسّنْ ذ إِزِيرَارنْ، جِّينْ ث أَذْ ث يَاوِي غَارْ بَابَاثْسنْ، نَّانْ: ”ذ وَا إِ نُوفَا. خْزَارْ ڒخُّو، مَا وَاهْ نِيغْ لَّا أَرُّوضْ ن مِّيشْ؟“

³¹ Então, tomaram a túnica de José, mataram um bode e a molharam no sangue.

³² ؤُشَا نتَّا إِعقْڒْ إِ-ث، إِنَّا: ”أَرُّوضْ ن مِّي إِ يدْجَا! شَا ن ڒْوحْشْ يوْعَارْ إِشَّا إِ-ث. يُوسُوفْ س ثِيذتّْ بتّْقنْ ث!“

³² E enviaram a túnica talar de mangas compridas, fizeram-na levar a seu pai e lhe disseram: Achamos isto; vê se é ou não a túnica de teu filho.

³³ إِشَارّڭْ يَاعْقُوبْ أَرُّوضْ نّسْ ؤُشَا يَارْضْ إِشْثْ ن ثْخَانْشثْ ن وشْضَانْ خْ ثجْعِينَّا نّسْ، إِشْضنْ خْ مِّيسْ أَطَّاسْ ن وُوسَّانْ.

³³ Ele a reconheceu e disse: É a túnica de meu filho; um animal selvagem o terá comido, certamente José foi despedaçado.

³⁴ كَّارنْ مَارَّا إِحنْجِيرنْ نّسْ ذ مَارَّا ثِيحنْجِيرِينْ نّسْ مَاحنْذْ أَذْ ثعزَّانْ، عَاذْ نتَّا وَارْ إِخْسْ أَذْ إِتّْوَاعزَّا، إِنَّا: ”لَّ، أَذْ د-هْوِيغْ نُّورْيغْ غَارْ ڒَاخَارْثْ.“ ؤُشَا إِسْغُويْ خَاسْ بَابَاسْ.

³⁴ Então, Jacó rasgou as suas vestes, e se cingiu de pano de saco, e lamentou o filho por muitos dias.

³⁵ إِمِيذِييَانِييّنْ زّنْزنْ ث ذِي مِيصْرَا إِ بُوثِيفَارْ، أَمْسخَّارْ أَمْشنّعْ ن فِيرْعُونْ، ڒْقبْطَانْ ن إِعسَّاسنْ ن أَرِّيمثْ.

³⁵ Levantaram-se todos os seus filhos e todas as suas filhas, para o consolarem; ele, porém, recusou ser consolado e disse: Chorando, descerei a meu filho até à sepultura. E de fato o chorou seu pai.

³⁶ — ausente —

³⁶ Entrementes, os midianitas venderam José no Egito a Potifar, oficial de Faraó, comandante da guarda.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Gênesis 37 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →