Gênesis 32

rifa (RIFA) vs NVT

NVT Nova Versão Transformadora

¹ إِكَّارْ لَابَانْ غَارْ ثُوفُّوثْ ن صّْبحْ، إِسُّوذمْ إِحنْجِيرنْ نّسْ ذ يسِّيسْ، إِبَارْكْ إِ-ثنْ. خنِّي إِرُوحْ لَابَانْ، إِعْقبْ غَارْ ومْشَانْ نّسْ.

¹ Quando Jacó seguiu viagem, anjos de Deus vieram encontrar-se com ele.

² ؤُشَا إِطّفْ يَاعْقُوبْ عَاوذْ أَبْرِيذْ نّسْ ؤُشَا ؤُسِينْثْ-إِ-د لْمَالَاكَاثْ ن أَربِّي، ڒْقَانْثْ ث-إِ-د.

² Ao vê-los, Jacó exclamou: “Este é o acampamento de Deus!”. Por isso, chamou o lugar de Maanaim.

³ إِنَّا يَاعْقُوبْ ؤُمِي ثنْ إِژْرَا: ”ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ ن أَربِّي ذ وَا!“، ؤُشَا إِڒَاغَا إِسمْ ن ومْشَانْ نِّي مَاحَانَايِيمْ.

³ Então Jacó enviou adiante dele mensageiros a seu irmão Esaú, que vivia na região de Seir, na terra de Edom.

⁴ إِسّكّْ يَاعْقُوبْ إِرقَّاسنْ غَارْ زَّاثْ، غَارْ عِيسُو ؤُمَاسْ غَارْ ثمُّورْثْ ن سَاعِيرْ، أَقَا-ت ذ جِّيهثْ ن إِذُومْ.

⁴ Disse-lhes: “Deem a seguinte mensagem ao meu senhor Esaú: ‘Assim diz seu servo Jacó: Até o momento, estava morando com nosso tio Labão

⁵ ؤُشَا إِوصَّا إِ-ثنْ، إِنَّا أَسنْ: ”أَمُّو إِ غَا ثِينِيمْ إِ سِيذِي إِنُو عِيسُو: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ ؤُمْسخَّارْ نّشْ يَاعْقُوبْ: ثُوغَا زدّْغغْ أَكْ-ذ لَابَانْ أَمْ ؤُبَارَّانِي ؤُشَا قِّيمغْ ذِينْ أَڒْ إِ ڒخُّو.

⁵ e, agora, tenho bois, jumentos, rebanhos de ovelhas e cabras, além de muitos servos e servas. Enviei estes mensageiros para informar meu senhor da minha chegada, na esperança de que me receba amistosamente”.

⁶ غَارِي إِفُونَاسنْ ذ يغْيَاڒْ ذ وُودْجِي ذ إِسمْغَانْ ذ ثِييَّا ؤُشَا سّكّغْ إِرقَّاسنْ، مَاحنْذْ أَذْ ث إِنِيغْ إِ سِيذِي إِنُو، مَاحنْذْ أَذْ أَفغْ أَرْضَا ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ.‘ “

⁶ Depois de transmitirem a mensagem, voltaram a Jacó e lhe disseram: “Estivemos com seu irmão Esaú, e ele está vindo ao seu encontro com um bando de quatrocentos homens!”.

⁷ إِرقَّاسنْ ذوْڒنْ-د غَارْ يَاعْقُوبْ، نَّانْ: ”نْرُوحْ غَارْ ؤُمَاشْ عِيسُو، ؤُ نتَّا عَاوذْ يُوسَا-د أَذْ شكْ إِڒْقَا ؤُ أَقَا ذِينْ أَربْعَا-مْيَا ن يرْيَازنْ أَكِيذسْ.“

⁷ Quando ouviu a notícia, Jacó ficou apavorado. Dividiu em dois grupos sua família e seus servos, e também os rebanhos, os bois e os camelos,

⁸ خنِّي يَاعْقُوبْ ثُوذفْ إِ-ث ثِيڭّْوُوذِي ثمْغَارْ ؤُشَا إِسّْقنْضْ إِ-ث ڒْحَاڒْ. نتَّا إِبْضَا إِوْذَانْ، إِنِّي أَكِيذسْ ذ وُودْجِي ذ إِفُونَاسنْ ذ ثْفُونَاسِينْ ذ إِڒغْمَانْ خْ ثْنَاينْ ن ڒمْرَاڭحْ ن ڒْعسْكَارْ.

⁸ pois pensou: “Se Esaú encontrar um dos grupos e atacá-lo, talvez o outro consiga escapar”.

⁹ إِنَّا: ”مَاڒَا يُوسَا-د عِيسُو غَارْ إِجّْ ن ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ، أَذْ خَاسْ إِغْڒبْ، خنِّي أَذْ يَارْوڒْ ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ إِ إِقِّيمنْ.“

⁹ Então Jacó orou: “Ó Deus de meu avô, Abraão, e Deus de meu pai, Isaque; ó S enhor , tu me disseste: ‘Volte para sua terra natal, para seus parentes’. E prometeste: ‘Tratarei bem de você’.

¹⁰ ؤُشَا إِنَّا يَاعْقُوبْ: ”أَ أَربِّي ن بَابَا إِبْرَاهِيمْ ذ أَربِّي ن بَابَا إِسْحَاقْ، أَ سِيذِي، شكْ ونِّي ذ أَيِي إِنَّانْ: ’ذْوڒْ غَارْ ثمُّورْثْ نّشْ ذ رَادْجْ نّشْ ؤُشَا نشّْ أَذْ أَشْ ڭّغْ مِينْ إِشْنَانْ!‘

¹⁰ Não sou digno de toda a bondade e fidelidade que tens mostrado a mim, teu servo. Quando saí de casa e atravessei o rio Jordão, não possuía nada além de um cajado. Agora, minha família e meus servos formam duas caravanas!

¹¹ أَقَا أَيِي قلّْ خْ مَارَّا ثِيمڭَّا ن ثْمخْسِيوْثْ إِشوَّارنْ ذ مَارَّا ڒَامَانْ إِ ثسّشْنذْ إِ ؤُمْسخَّارْ نّشْ، مِينْزِي ژْوِيغْ لْ-ؤُرْذُونْ س ثغَّارْشْثْ إِنُو ڒَامِي د-فّْغغْ ؤُشَا ڒخُّو ذوْڒغْ-د ذ ثْنَاينْ ن ڒمْرَاڭحْ ن ڒْعسْكَارْ.

¹¹ Por favor, salva-me de meu irmão, Esaú. Estou com medo de que ele venha atacar tanto a mim quanto a minhas mulheres e meus filhos.

¹² فكّْ أَيِي ڒخُّو زڭْ ؤُفُوسْ ن عِيسُو ؤُمَا، مِينْزِي تّڭّْوذغْ بَالَاكْ أَذْ د-يَاسْ ؤُشَا أَذْ إِنغْ ؤُڒَا ذ ثِييمَّاثِينْ أَكْ-ذ إِحنْجِيرنْ!

¹² Mas tu prometeste: ‘Certamente tratarei bem de você e multiplicarei seus descendentes até que se tornem tão numerosos quanto a areia à beira do mar, que não se pode contar’”.

¹³ ؤُشَا شكْ ثنِّيذْ: ’نشّْ أَذْ كِيكْ ڭّغْ مْلِيحْ، أَذْ ڭّغْ زَّارِيعثْ نّشْ أَمْ يِيجْذِي ن ڒبْحَارْ إِ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِتّْوَاحْسبْ زِي سِّيبّثْ ن ؤُبَارُّو نّسْ!‘ “

¹³ Jacó passou a noite ali. Depois, escolheu entre seus bens os seguintes presentes para seu irmão, Esaú:

¹⁴ إِسّنْسْ ذِينْ دْجِيڒثْ نِّي ؤُشَا إِكْسِي زِي مِينْ د-يُوسِينْ ذڭْ إِفَاسّنْ نّسْ ذ أَڭْڒَا، مَاحنْذْ أَذْ ث يوْشْ ذ أَرِّيغَالُو إِ ؤُمَاسْ عِيسُو:

¹⁴ duzentas cabras, vinte bodes, duzentas ovelhas, vinte carneiros,

¹⁵ مِيثَاينْ ن ثْغَايْضِينْ ذ عِيشْرِينْ ن إِمُويَانْ ذ مِيثَاينْ ن ثْخسْوِينْ ذ عِيشْرِينْ ن إِشَارِّييّنْ

¹⁵ trinta fêmeas de camelo com seus filhotes, quarenta vacas, dez touros, vinte jumentas e dez jumentos.

¹⁶ ذ ثْڒَاثِينْ ن ثْڒغْمِينْ إِسُّوطُّوضنْ أَكْ-ذ ثَارْوَا نْسنْثْ، أَربْعِينْ ن ثْفُونَاسِينْ ثِيمژْيَانِينْ،عشْرَا ن إِفُونَاسنْ إِمژْيَاننْ ذ عِيشْرِينْ ن ثغْيَاڒْ ذعشْرَا ن يغْيَاڒْ إِمژْيَانِينْ.

¹⁶ Dividiu esses animais em rebanhos, entregou cada rebanho a um servo e lhes disse: “Vão à minha frente com os animais, mas mantenham certa distância entre os rebanhos”.

¹⁷ إِسّعْذُو ثنْ غَارْ إِفَاسّنْ ن إِمْسخَّارنْ نّسْ، كُوڒْ ثَاحِيمَارْثْ وحّْذسْ، ؤُشَا إِنَّا إِ إِمْسخَّارنْ نّسْ: ”عْذُومْ كنِّيوْ ڒخُّو زَّاثْ إِنُو، ڭّمْ تَّاسِيعْ جَارْ ثْحِيمَارْثْ ذ ثْحِيمَارْثْ.“

¹⁷ Aos homens encarregados do primeiro grupo, deu as seguintes instruções: “Quando meu irmão, Esaú, se encontrar com vocês, ele perguntará: ‘De quem são servos? Para onde vão? Quem é o dono destes animais?’.

¹⁸ خنِّي يُومُورْ ؤُمزْوَارْ، إِنَّا أَسْ: ”مَاڒَا يُوسَا-د عِيسُو إِ ؤُمْسَاڭَارْ أَكِيذكْ ؤُشَا إِسّقْسَا أَشْ، إِنَّا: ’وِي شكْ يِيڒَانْ ذ مَانِي غَا ثْرَاحذْ؟‘ ؤُ ’ؤُمِي ثِينَا إِ إِدْجَانْ زَّاثكْ؟‘،

¹⁸ Respondam: ‘Eles pertencem ao seu servo Jacó, mas são um presente para Esaú, o senhor dele. Veja, ele está vindo atrás de nós’”.

¹⁹ ڒخْذنِّي أَذْ ثِينِيذْ: ’ذ أَرِّيغَالُو إِ يدْجَا ن ؤُمْسخَّارْ نّشْ يَاعْقُوبْ، ونِّي د-إِسّكّْ إِ سِيذِي إِنُو عِيسُو. خْزَارْ، نتَّا عَاوذْ يُوسَا-د أَوَارْنِي أَنغْ!‘ “

¹⁹ Jacó deu a mesma instrução aos encarregados do segundo e do terceiro grupo e a todos que seguiam os rebanhos: “Digam a mesma coisa a Esaú quando o encontrarem,

²⁰ يُومُورْ عَاوذْ ونِّي وِيسّْ ثْنَاينْ ذ وِيسّْ ثْڒَاثَا إِنِّي إِڭُّورنْ أَوَارْنِي إِ ثْحِيمْرِيوِينْ، إِنَّا: ”سِيوْڒمْ أَوَاڒنْ-أَ ذ إِجّنْ أَكْ-ذ عِيسُو، خْمِي ث غَا ثڒْقَامْ.

²⁰ e não se esqueçam de acrescentar: ‘Veja, seu servo Jacó está vindo atrás de nós’”. Jacó pensou: “Tentarei apaziguá-lo com os presentes que estou enviando à minha frente. Quando o vir, quem sabe ele me receberá amistosamente”.

²¹ كنِّيوْ عَاوذْ أَذْ ثِينِيمْ: ’خْزَارْ، أَمْسخَّارْ نّشْ يَاعْقُوبْ يُوسَا-د أَوَارْنِي أَنغْ!‘ “ مِينْزِي إِنَّا: ”أَذْ ث سَّاريّْحغْ س أَرِّيغَالُو-يَا إِ د-يُوسِينْ زَّاثْ إِنُو. خنِّي أَوَارْنِي مَانْ أَيَا أَذْ ژَترغْ أَغمْبُوبْ نّسْ، بَالَاكْ أَذْ إِقْبڒْ أَغمْبُوبْ إِنُو زَّاثسْ.“

²¹ Assim, os presentes foram enviados à frente, enquanto Jacó passou aquela noite no acampamento.

²² أَمُّو إِ إِسِّيزَّارْ أَرِّيغَالُو زَّاثسْ غَارْ ؤُجمَّاضْ أَمْ إِسّنْسْ نتَّا دْجِيرثْ نِّي ذِي ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ.

²² Durante a noite, Jacó se levantou, tomou suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos e atravessou com eles o rio Jaboque.

²³ إِكَّارْ دْجِيڒثْ نِّي ؤُشَا إِكْسِي ثْنَاينْ ن ثمْغَارِينْ نّسْ ذ ثْنَاينْ ن ثِييَّا نّسْ ذ حِيطَاشْ ن إِحنْجِيرنْ نّسْ، إِژْوَا أَمْشَانْ ن ؤُژكّْوُو ن يغْزَارْ ن يَابُّوقْ.

²³ Depois de levá-los para a outra margem, fez passar todos os seus bens.

²⁴ يِيوْيِي إِ-ثنْ ؤُشَا إِسّژْوَا ثنْ إِ ثغْزُورْثْ ؤُ مَارَّا مِينْ غَارسْ إِسّعْذُو ث غَارْ ؤُجمَّاضْ.

²⁴ Com isso, Jacó ficou sozinho no acampamento. Veio então um homem, que lutou com ele até o amanhecer.

²⁵ مَاشَا إِقِّيمْ يَاعْقُوبْ وحّْذسْ ؤُ نتَّا إِمُّوغْزڒْ أَكْ-ذ إِجّْ ن ورْيَازْ أَڒْمِي ذ ثُوفُّوثْ ن ڒفْجَارْ.

²⁵ Quando o homem viu que não poderia vencer, tocou a articulação do quadril de Jacó e a deslocou.

²⁶ ؤُمِي إِژْرَا وَانِيثَا أَقَا وَارْ خَاسْ إِقدّْ شَا، إِحَاذَا ث غَارْ ومْشَانْ ن ثمْقِيقّشْثْ ن ثْمصَّاضْثْ نّسْ، مَاحنْذْ أَذْ د-ثنْخُوخرْ ثَامْقِيقّشْثْ ن ثْمصَّاضْثْ ن يَاعْقُوبْ ؤُمِي كِيذسْ ثُوغَا إِتّْمُوغْزُوڒْ.

²⁶ O homem disse: “Deixe-me ir, pois está amanhecendo!”. Jacó, porém, respondeu: “Não o deixarei ir enquanto não me abençoar”.

²⁷ إِنَّا: ”أجّْ أَيِي أَذْ رَاحغْ، أَقَا إِصْبحْ ڒْحَاڒْ.“ مَاشَا نتَّا إِنَّا: ”وَارْ شكْ تّجِّيغْ، مْغِيرْ مَاڒَا ثْبَارْكذْ أَيِي.“

²⁷ “Qual é seu nome?”, perguntou o homem. “Jacó”, respondeu ele.

²⁸ ؤُشَا نتَّا إِنَّا أَسْ: ”مَامّشْ ذ أَشْ قَّارنْ؟“ يَارَّا-د خَاسْ: ”يَاعْقُوبْ.“

²⁸ O homem disse: “Seu nome não será mais Jacó. De agora em diante, você se chamará Israel, pois lutou com Deus e com os homens e venceu”.

²⁹ خنِّي إِنَّا أَسْ: ”وَارْ ذ أَشْ قَّارنْ عَاذْ يَاعْقُوبْ، مَاشَا إِسْرَائِيل، مِينْزِي ثمّنْغذْ أَكْ-ذ أَربِّي ذ إِوْذَانْ، ؤُشَا شكْ ثْغڒْبذْ.“

²⁹ “Por favor, diga-me qual é seu nome”, disse Jacó. “Por que quer saber meu nome?”, replicou o homem. E abençoou Jacó ali.

³⁰ إِسّقْسَا يَاعْقُوبْ خنِّي، إِنَّا: ”إِنِي أَيِي ڒخُّو إِسمْ نّشْ!“ يَارَّا-د خَاسْ: ”مَاغَارْ ثسّقْسِيذْ خْ يِيسمْ إِنُو؟“ ؤُشَا إِبَارْكْ إِ-ث ذِينْ.

³⁰ Jacó chamou aquele lugar de Peniel, pois disse: “Vi Deus face a face e, no entanto, minha vida foi poupada”.

³¹ ؤُشَا إِسمَّا يَاعْقُوبْ أَمْشَانْ نِّي فَانُووِيلْ، إِنَّا: ”مِينْزِي ژْرِيغْ أَربِّي أَغمْبُوبْ ذڭْ ؤُغمْبُوبْ ؤُشَا إِنْجمْ ڒعْمَارْ إِنُو.“

³¹ O sol estava nascendo quando Jacó partiu de Peniel, mancando por causa do quadril deslocado.

³² ثنْقَارْ-د خَاسْ ثْفُوشْثْ ؤُمِي ثُوغَا إِعْذُو خْ فَانُووِيلْ، ؤُشَا يُويُورْ إِتّْزحّفْ زِي ثْمصَّاضْثْ نّسْ.

³² (Até hoje, o povo de Israel não come o tendão perto da articulação do quadril, por causa do que aconteceu naquela noite em que o homem feriu o tendão do quadril de Jacó.)

³³ خْ ؤُيَا وَارْ تّتّنْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل أَڒْ أَسّْ-أَ زڭْ وژْوَارْ إِڭْذَارنْ إِ إِتّكّنْ خْ ثمْقِيقّشْثْ ن ثْمصَّاضْثْ، مِينْزِي إِحَاذَا ثَامصَّاضْثْ ن يَاعْقُوبْ غَارْ مَانِي إِدْجَا وژْوَارْ إِڭْذَارنْ.

³³ — ausente —

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Gênesis 32 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →