Gênesis 32
rifa (RIFA) vs ARA
1 إِكَّارْ لَابَانْ غَارْ ثُوفُّوثْ ن صّْبحْ، إِسُّوذمْ إِحنْجِيرنْ نّسْ ذ يسِّيسْ، إِبَارْكْ إِ-ثنْ. خنِّي إِرُوحْ لَابَانْ، إِعْقبْ غَارْ ومْشَانْ نّسْ.
1 Também Jacó seguiu o seu caminho, e anjos de Deus lhe saíram a encontrá-lo.
2 ؤُشَا إِطّفْ يَاعْقُوبْ عَاوذْ أَبْرِيذْ نّسْ ؤُشَا ؤُسِينْثْ-إِ-د لْمَالَاكَاثْ ن أَربِّي، ڒْقَانْثْ ث-إِ-د.
2 Quando os viu, disse: Este é o acampamento de Deus. E chamou àquele lugar Maanaim.
3 إِنَّا يَاعْقُوبْ ؤُمِي ثنْ إِژْرَا: ”ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ ن أَربِّي ذ وَا!“، ؤُشَا إِڒَاغَا إِسمْ ن ومْشَانْ نِّي مَاحَانَايِيمْ.
3 Então, Jacó enviou mensageiros adiante de si a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, território de Edom,
4 إِسّكّْ يَاعْقُوبْ إِرقَّاسنْ غَارْ زَّاثْ، غَارْ عِيسُو ؤُمَاسْ غَارْ ثمُّورْثْ ن سَاعِيرْ، أَقَا-ت ذ جِّيهثْ ن إِذُومْ.
4 e lhes ordenou: Assim falareis a meu senhor Esaú: Teu servo Jacó manda dizer isto: Como peregrino morei com Labão, em cuja companhia fiquei até agora.
5 ؤُشَا إِوصَّا إِ-ثنْ، إِنَّا أَسنْ: ”أَمُّو إِ غَا ثِينِيمْ إِ سِيذِي إِنُو عِيسُو: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ ؤُمْسخَّارْ نّشْ يَاعْقُوبْ: ثُوغَا زدّْغغْ أَكْ-ذ لَابَانْ أَمْ ؤُبَارَّانِي ؤُشَا قِّيمغْ ذِينْ أَڒْ إِ ڒخُّو.
5 Tenho bois, jumentos, rebanhos, servos e servas; mando comunicá-lo a meu senhor, para lograr mercê à sua presença.
6 غَارِي إِفُونَاسنْ ذ يغْيَاڒْ ذ وُودْجِي ذ إِسمْغَانْ ذ ثِييَّا ؤُشَا سّكّغْ إِرقَّاسنْ، مَاحنْذْ أَذْ ث إِنِيغْ إِ سِيذِي إِنُو، مَاحنْذْ أَذْ أَفغْ أَرْضَا ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ.‘ “
6 Voltaram os mensageiros a Jacó, dizendo: Fomos a teu irmão Esaú; também ele vem de caminho para se encontrar contigo, e quatrocentos homens com ele.
7 إِرقَّاسنْ ذوْڒنْ-د غَارْ يَاعْقُوبْ، نَّانْ: ”نْرُوحْ غَارْ ؤُمَاشْ عِيسُو، ؤُ نتَّا عَاوذْ يُوسَا-د أَذْ شكْ إِڒْقَا ؤُ أَقَا ذِينْ أَربْعَا-مْيَا ن يرْيَازنْ أَكِيذسْ.“
7 Então, Jacó teve medo e se perturbou; dividiu em dois bandos o povo que com ele estava, e os rebanhos, e os bois, e os camelos.
8 خنِّي يَاعْقُوبْ ثُوذفْ إِ-ث ثِيڭّْوُوذِي ثمْغَارْ ؤُشَا إِسّْقنْضْ إِ-ث ڒْحَاڒْ. نتَّا إِبْضَا إِوْذَانْ، إِنِّي أَكِيذسْ ذ وُودْجِي ذ إِفُونَاسنْ ذ ثْفُونَاسِينْ ذ إِڒغْمَانْ خْ ثْنَاينْ ن ڒمْرَاڭحْ ن ڒْعسْكَارْ.
8 Pois disse: Se vier Esaú a um bando e o ferir, o outro bando escapará.
9 إِنَّا: ”مَاڒَا يُوسَا-د عِيسُو غَارْ إِجّْ ن ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ، أَذْ خَاسْ إِغْڒبْ، خنِّي أَذْ يَارْوڒْ ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ إِ إِقِّيمنْ.“
9 E orou Jacó: Deus de meu pai Abraão e Deus de meu pai Isaque, ó Senhor , que me disseste: Torna à tua terra e à tua parentela, e te farei bem;
10 ؤُشَا إِنَّا يَاعْقُوبْ: ”أَ أَربِّي ن بَابَا إِبْرَاهِيمْ ذ أَربِّي ن بَابَا إِسْحَاقْ، أَ سِيذِي، شكْ ونِّي ذ أَيِي إِنَّانْ: ’ذْوڒْ غَارْ ثمُّورْثْ نّشْ ذ رَادْجْ نّشْ ؤُشَا نشّْ أَذْ أَشْ ڭّغْ مِينْ إِشْنَانْ!‘
10 sou indigno de todas as misericórdias e de toda a fidelidade que tens usado para com teu servo; pois com apenas o meu cajado atravessei este Jordão; já agora sou dois bandos.
11 أَقَا أَيِي قلّْ خْ مَارَّا ثِيمڭَّا ن ثْمخْسِيوْثْ إِشوَّارنْ ذ مَارَّا ڒَامَانْ إِ ثسّشْنذْ إِ ؤُمْسخَّارْ نّشْ، مِينْزِي ژْوِيغْ لْ-ؤُرْذُونْ س ثغَّارْشْثْ إِنُو ڒَامِي د-فّْغغْ ؤُشَا ڒخُّو ذوْڒغْ-د ذ ثْنَاينْ ن ڒمْرَاڭحْ ن ڒْعسْكَارْ.
11 Livra-me das mãos de meu irmão Esaú, porque eu o temo, para que não venha ele matar-me e as mães com os filhos.
12 فكّْ أَيِي ڒخُّو زڭْ ؤُفُوسْ ن عِيسُو ؤُمَا، مِينْزِي تّڭّْوذغْ بَالَاكْ أَذْ د-يَاسْ ؤُشَا أَذْ إِنغْ ؤُڒَا ذ ثِييمَّاثِينْ أَكْ-ذ إِحنْجِيرنْ!
12 E disseste: Certamente eu te farei bem e dar-te-ei a descendência como a areia do mar, que, pela multidão, não se pode contar.
13 ؤُشَا شكْ ثنِّيذْ: ’نشّْ أَذْ كِيكْ ڭّغْ مْلِيحْ، أَذْ ڭّغْ زَّارِيعثْ نّشْ أَمْ يِيجْذِي ن ڒبْحَارْ إِ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِتّْوَاحْسبْ زِي سِّيبّثْ ن ؤُبَارُّو نّسْ!‘ “
13 E, tendo passado ali aquela noite, separou do que tinha um presente para seu irmão Esaú:
14 إِسّنْسْ ذِينْ دْجِيڒثْ نِّي ؤُشَا إِكْسِي زِي مِينْ د-يُوسِينْ ذڭْ إِفَاسّنْ نّسْ ذ أَڭْڒَا، مَاحنْذْ أَذْ ث يوْشْ ذ أَرِّيغَالُو إِ ؤُمَاسْ عِيسُو:
14 duzentas cabras e vinte bodes; duzentas ovelhas e vinte carneiros;
15 مِيثَاينْ ن ثْغَايْضِينْ ذ عِيشْرِينْ ن إِمُويَانْ ذ مِيثَاينْ ن ثْخسْوِينْ ذ عِيشْرِينْ ن إِشَارِّييّنْ
15 trinta camelas de leite com suas crias, quarenta vacas e dez touros; vinte jumentas e dez jumentinhos.
16 ذ ثْڒَاثِينْ ن ثْڒغْمِينْ إِسُّوطُّوضنْ أَكْ-ذ ثَارْوَا نْسنْثْ، أَربْعِينْ ن ثْفُونَاسِينْ ثِيمژْيَانِينْ،عشْرَا ن إِفُونَاسنْ إِمژْيَاننْ ذ عِيشْرِينْ ن ثغْيَاڒْ ذعشْرَا ن يغْيَاڒْ إِمژْيَانِينْ.
16 Entregou-os às mãos dos seus servos, cada rebanho à parte, e disse aos servos: Passai adiante de mim e deixai espaço entre rebanho e rebanho.
17 إِسّعْذُو ثنْ غَارْ إِفَاسّنْ ن إِمْسخَّارنْ نّسْ، كُوڒْ ثَاحِيمَارْثْ وحّْذسْ، ؤُشَا إِنَّا إِ إِمْسخَّارنْ نّسْ: ”عْذُومْ كنِّيوْ ڒخُّو زَّاثْ إِنُو، ڭّمْ تَّاسِيعْ جَارْ ثْحِيمَارْثْ ذ ثْحِيمَارْثْ.“
17 Ordenou ao primeiro, dizendo: Quando Esaú, meu irmão, te encontrar e te perguntar: De quem és, para onde vais, de quem são estes diante de ti?
18 خنِّي يُومُورْ ؤُمزْوَارْ، إِنَّا أَسْ: ”مَاڒَا يُوسَا-د عِيسُو إِ ؤُمْسَاڭَارْ أَكِيذكْ ؤُشَا إِسّقْسَا أَشْ، إِنَّا: ’وِي شكْ يِيڒَانْ ذ مَانِي غَا ثْرَاحذْ؟‘ ؤُ ’ؤُمِي ثِينَا إِ إِدْجَانْ زَّاثكْ؟‘،
18 Responderás: São de teu servo Jacó; é presente que ele envia a meu senhor Esaú; e eis que ele mesmo vem vindo atrás de nós.
19 ڒخْذنِّي أَذْ ثِينِيذْ: ’ذ أَرِّيغَالُو إِ يدْجَا ن ؤُمْسخَّارْ نّشْ يَاعْقُوبْ، ونِّي د-إِسّكّْ إِ سِيذِي إِنُو عِيسُو. خْزَارْ، نتَّا عَاوذْ يُوسَا-د أَوَارْنِي أَنغْ!‘ “
19 Ordenou também ao segundo, ao terceiro e a todos os que vinham conduzindo os rebanhos: Falareis desta maneira a Esaú, quando vos encontrardes com ele.
20 يُومُورْ عَاوذْ ونِّي وِيسّْ ثْنَاينْ ذ وِيسّْ ثْڒَاثَا إِنِّي إِڭُّورنْ أَوَارْنِي إِ ثْحِيمْرِيوِينْ، إِنَّا: ”سِيوْڒمْ أَوَاڒنْ-أَ ذ إِجّنْ أَكْ-ذ عِيسُو، خْمِي ث غَا ثڒْقَامْ.
20 Direis assim: Eis que o teu servo Jacó vem vindo atrás de nós. Porque dizia consigo mesmo: Eu o aplacarei com o presente que me antecede, depois o verei; porventura me aceitará a presença.
21 كنِّيوْ عَاوذْ أَذْ ثِينِيمْ: ’خْزَارْ، أَمْسخَّارْ نّشْ يَاعْقُوبْ يُوسَا-د أَوَارْنِي أَنغْ!‘ “ مِينْزِي إِنَّا: ”أَذْ ث سَّاريّْحغْ س أَرِّيغَالُو-يَا إِ د-يُوسِينْ زَّاثْ إِنُو. خنِّي أَوَارْنِي مَانْ أَيَا أَذْ ژَترغْ أَغمْبُوبْ نّسْ، بَالَاكْ أَذْ إِقْبڒْ أَغمْبُوبْ إِنُو زَّاثسْ.“
21 Assim, passou o presente para diante dele; ele, porém, ficou aquela noite no acampamento.
22 أَمُّو إِ إِسِّيزَّارْ أَرِّيغَالُو زَّاثسْ غَارْ ؤُجمَّاضْ أَمْ إِسّنْسْ نتَّا دْجِيرثْ نِّي ذِي ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ.
22 Levantou-se naquela mesma noite, tomou suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos e transpôs o vau de Jaboque.
23 إِكَّارْ دْجِيڒثْ نِّي ؤُشَا إِكْسِي ثْنَاينْ ن ثمْغَارِينْ نّسْ ذ ثْنَاينْ ن ثِييَّا نّسْ ذ حِيطَاشْ ن إِحنْجِيرنْ نّسْ، إِژْوَا أَمْشَانْ ن ؤُژكّْوُو ن يغْزَارْ ن يَابُّوقْ.
23 Tomou-os e fê-los passar o ribeiro; fez passar tudo o que lhe pertencia,
24 يِيوْيِي إِ-ثنْ ؤُشَا إِسّژْوَا ثنْ إِ ثغْزُورْثْ ؤُ مَارَّا مِينْ غَارسْ إِسّعْذُو ث غَارْ ؤُجمَّاضْ.
24 ficando ele só; e lutava com ele um homem, até ao romper do dia.
25 مَاشَا إِقِّيمْ يَاعْقُوبْ وحّْذسْ ؤُ نتَّا إِمُّوغْزڒْ أَكْ-ذ إِجّْ ن ورْيَازْ أَڒْمِي ذ ثُوفُّوثْ ن ڒفْجَارْ.
25 Vendo este que não podia com ele, tocou-lhe na articulação da coxa; deslocou-se a junta da coxa de Jacó, na luta com o homem.
26 ؤُمِي إِژْرَا وَانِيثَا أَقَا وَارْ خَاسْ إِقدّْ شَا، إِحَاذَا ث غَارْ ومْشَانْ ن ثمْقِيقّشْثْ ن ثْمصَّاضْثْ نّسْ، مَاحنْذْ أَذْ د-ثنْخُوخرْ ثَامْقِيقّشْثْ ن ثْمصَّاضْثْ ن يَاعْقُوبْ ؤُمِي كِيذسْ ثُوغَا إِتّْمُوغْزُوڒْ.
26 Disse este: Deixa-me ir, pois já rompeu o dia. Respondeu Jacó: Não te deixarei ir se me não abençoares.
27 إِنَّا: ”أجّْ أَيِي أَذْ رَاحغْ، أَقَا إِصْبحْ ڒْحَاڒْ.“ مَاشَا نتَّا إِنَّا: ”وَارْ شكْ تّجِّيغْ، مْغِيرْ مَاڒَا ثْبَارْكذْ أَيِي.“
27 Perguntou-lhe, pois: Como te chamas? Ele respondeu: Jacó.
28 ؤُشَا نتَّا إِنَّا أَسْ: ”مَامّشْ ذ أَشْ قَّارنْ؟“ يَارَّا-د خَاسْ: ”يَاعْقُوبْ.“
28 Então, disse: Já não te chamarás Jacó, e sim Israel, pois como príncipe lutaste com Deus e com os homens e prevaleceste.
29 خنِّي إِنَّا أَسْ: ”وَارْ ذ أَشْ قَّارنْ عَاذْ يَاعْقُوبْ، مَاشَا إِسْرَائِيل، مِينْزِي ثمّنْغذْ أَكْ-ذ أَربِّي ذ إِوْذَانْ، ؤُشَا شكْ ثْغڒْبذْ.“
29 Tornou Jacó: Dize, rogo-te, como te chamas? Respondeu ele: Por que perguntas pelo meu nome? E o abençoou ali.
30 إِسّقْسَا يَاعْقُوبْ خنِّي، إِنَّا: ”إِنِي أَيِي ڒخُّو إِسمْ نّشْ!“ يَارَّا-د خَاسْ: ”مَاغَارْ ثسّقْسِيذْ خْ يِيسمْ إِنُو؟“ ؤُشَا إِبَارْكْ إِ-ث ذِينْ.
30 Àquele lugar chamou Jacó Peniel, pois disse: Vi a Deus face a face, e a minha vida foi salva.
31 ؤُشَا إِسمَّا يَاعْقُوبْ أَمْشَانْ نِّي فَانُووِيلْ، إِنَّا: ”مِينْزِي ژْرِيغْ أَربِّي أَغمْبُوبْ ذڭْ ؤُغمْبُوبْ ؤُشَا إِنْجمْ ڒعْمَارْ إِنُو.“
31 Nasceu-lhe o sol, quando ele atravessava Peniel; e manquejava de uma coxa.
32 ثنْقَارْ-د خَاسْ ثْفُوشْثْ ؤُمِي ثُوغَا إِعْذُو خْ فَانُووِيلْ، ؤُشَا يُويُورْ إِتّْزحّفْ زِي ثْمصَّاضْثْ نّسْ.
32 Por isso, os filhos de Israel não comem, até hoje, o nervo do quadril, na articulação da coxa, porque o homem tocou a articulação da coxa de Jacó no nervo do quadril.
33 خْ ؤُيَا وَارْ تّتّنْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل أَڒْ أَسّْ-أَ زڭْ وژْوَارْ إِڭْذَارنْ إِ إِتّكّنْ خْ ثمْقِيقّشْثْ ن ثْمصَّاضْثْ، مِينْزِي إِحَاذَا ثَامصَّاضْثْ ن يَاعْقُوبْ غَارْ مَانِي إِدْجَا وژْوَارْ إِڭْذَارنْ.
33 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.