Gênesis 32

rifa (RIFA) vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ إِكَّارْ لَابَانْ غَارْ ثُوفُّوثْ ن صّْبحْ، إِسُّوذمْ إِحنْجِيرنْ نّسْ ذ يسِّيسْ، إِبَارْكْ إِ-ثنْ. خنِّي إِرُوحْ لَابَانْ، إِعْقبْ غَارْ ومْشَانْ نّسْ.

¹ Também Jacó seguiu o seu caminho, e anjos de Deus foram encontrar-se com ele.

² ؤُشَا إِطّفْ يَاعْقُوبْ عَاوذْ أَبْرِيذْ نّسْ ؤُشَا ؤُسِينْثْ-إِ-د لْمَالَاكَاثْ ن أَربِّي، ڒْقَانْثْ ث-إِ-د.

² Quando Jacó os viu, disse: — Este é o acampamento de Deus. E deu àquele lugar o nome de Maanaim.

³ إِنَّا يَاعْقُوبْ ؤُمِي ثنْ إِژْرَا: ”ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ ن أَربِّي ذ وَا!“، ؤُشَا إِڒَاغَا إِسمْ ن ومْشَانْ نِّي مَاحَانَايِيمْ.

³ Então Jacó enviou mensageiros adiante de si a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, território de Edom.

⁴ إِسّكّْ يَاعْقُوبْ إِرقَّاسنْ غَارْ زَّاثْ، غَارْ عِيسُو ؤُمَاسْ غَارْ ثمُّورْثْ ن سَاعِيرْ، أَقَا-ت ذ جِّيهثْ ن إِذُومْ.

⁴ E lhes deu esta ordem: — Assim vocês falarão a meu senhor Esaú: “O seu servo Jacó manda dizer isto: ‘Como estrangeiro morei com Labão, em cuja companhia fiquei até agora.

⁵ ؤُشَا إِوصَّا إِ-ثنْ، إِنَّا أَسنْ: ”أَمُّو إِ غَا ثِينِيمْ إِ سِيذِي إِنُو عِيسُو: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ ؤُمْسخَّارْ نّشْ يَاعْقُوبْ: ثُوغَا زدّْغغْ أَكْ-ذ لَابَانْ أَمْ ؤُبَارَّانِي ؤُشَا قِّيمغْ ذِينْ أَڒْ إِ ڒخُّو.

⁵ Tenho bois, jumentos, rebanhos, servos e servas. Envio este comunicado a meu senhor, para encontrar favor na sua presença.’”

⁶ غَارِي إِفُونَاسنْ ذ يغْيَاڒْ ذ وُودْجِي ذ إِسمْغَانْ ذ ثِييَّا ؤُشَا سّكّغْ إِرقَّاسنْ، مَاحنْذْ أَذْ ث إِنِيغْ إِ سِيذِي إِنُو، مَاحنْذْ أَذْ أَفغْ أَرْضَا ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ.‘ “

⁶ Os mensageiros voltaram a Jacó, dizendo: — Fomos até o seu irmão Esaú. Também ele está vindo para se encontrar com o senhor, e quatrocentos homens estão com ele.

⁷ إِرقَّاسنْ ذوْڒنْ-د غَارْ يَاعْقُوبْ، نَّانْ: ”نْرُوحْ غَارْ ؤُمَاشْ عِيسُو، ؤُ نتَّا عَاوذْ يُوسَا-د أَذْ شكْ إِڒْقَا ؤُ أَقَا ذِينْ أَربْعَا-مْيَا ن يرْيَازنْ أَكِيذسْ.“

⁷ Então Jacó teve medo e ficou angustiado. Dividiu em dois grupos o povo que estava com ele, e também os rebanhos, os bois e os camelos.

⁸ خنِّي يَاعْقُوبْ ثُوذفْ إِ-ث ثِيڭّْوُوذِي ثمْغَارْ ؤُشَا إِسّْقنْضْ إِ-ث ڒْحَاڒْ. نتَّا إِبْضَا إِوْذَانْ، إِنِّي أَكِيذسْ ذ وُودْجِي ذ إِفُونَاسنْ ذ ثْفُونَاسِينْ ذ إِڒغْمَانْ خْ ثْنَاينْ ن ڒمْرَاڭحْ ن ڒْعسْكَارْ.

⁸ Pois pensou: “Se Esaú vier e atacar um grupo, o outro grupo escapará.”

⁹ إِنَّا: ”مَاڒَا يُوسَا-د عِيسُو غَارْ إِجّْ ن ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ، أَذْ خَاسْ إِغْڒبْ، خنِّي أَذْ يَارْوڒْ ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ إِ إِقِّيمنْ.“

⁹ E Jacó orou: — Deus de meu pai Abraão e Deus de meu pai Isaque, ó

¹⁰ ؤُشَا إِنَّا يَاعْقُوبْ: ”أَ أَربِّي ن بَابَا إِبْرَاهِيمْ ذ أَربِّي ن بَابَا إِسْحَاقْ، أَ سِيذِي، شكْ ونِّي ذ أَيِي إِنَّانْ: ’ذْوڒْ غَارْ ثمُّورْثْ نّشْ ذ رَادْجْ نّشْ ؤُشَا نشّْ أَذْ أَشْ ڭّغْ مِينْ إِشْنَانْ!‘

¹⁰ sou indigno de todas as misericórdias e de toda a fidelidade que tens usado para com o teu servo. Pois com apenas o meu cajado atravessei este Jordão; já agora sou dois grupos.

¹¹ أَقَا أَيِي قلّْ خْ مَارَّا ثِيمڭَّا ن ثْمخْسِيوْثْ إِشوَّارنْ ذ مَارَّا ڒَامَانْ إِ ثسّشْنذْ إِ ؤُمْسخَّارْ نّشْ، مِينْزِي ژْوِيغْ لْ-ؤُرْذُونْ س ثغَّارْشْثْ إِنُو ڒَامِي د-فّْغغْ ؤُشَا ڒخُّو ذوْڒغْ-د ذ ثْنَاينْ ن ڒمْرَاڭحْ ن ڒْعسْكَارْ.

¹¹ Livra-me das mãos de meu irmão Esaú, porque temo que ele venha e ataque a mim e às mães com os filhos.

¹² فكّْ أَيِي ڒخُّو زڭْ ؤُفُوسْ ن عِيسُو ؤُمَا، مِينْزِي تّڭّْوذغْ بَالَاكْ أَذْ د-يَاسْ ؤُشَا أَذْ إِنغْ ؤُڒَا ذ ثِييمَّاثِينْ أَكْ-ذ إِحنْجِيرنْ!

¹² Pois tu disseste: “Certamente serei bondoso com você e lhe darei uma descendência como a areia do mar, que, de tão numerosa, não se pode contar.”

¹³ ؤُشَا شكْ ثنِّيذْ: ’نشّْ أَذْ كِيكْ ڭّغْ مْلِيحْ، أَذْ ڭّغْ زَّارِيعثْ نّشْ أَمْ يِيجْذِي ن ڒبْحَارْ إِ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِتّْوَاحْسبْ زِي سِّيبّثْ ن ؤُبَارُّو نّسْ!‘ “

¹³ Depois de passar ali aquela noite, Jacó separou do que tinha consigo um presente para o seu irmão Esaú:

¹⁴ إِسّنْسْ ذِينْ دْجِيڒثْ نِّي ؤُشَا إِكْسِي زِي مِينْ د-يُوسِينْ ذڭْ إِفَاسّنْ نّسْ ذ أَڭْڒَا، مَاحنْذْ أَذْ ث يوْشْ ذ أَرِّيغَالُو إِ ؤُمَاسْ عِيسُو:

¹⁴ duzentas cabras e vinte bodes, duzentas ovelhas e vinte carneiros,

¹⁵ مِيثَاينْ ن ثْغَايْضِينْ ذ عِيشْرِينْ ن إِمُويَانْ ذ مِيثَاينْ ن ثْخسْوِينْ ذ عِيشْرِينْ ن إِشَارِّييّنْ

¹⁵ trinta camelas de leite com as suas crias, quarenta vacas e dez touros, vinte jumentas e dez jumentinhos.

¹⁶ ذ ثْڒَاثِينْ ن ثْڒغْمِينْ إِسُّوطُّوضنْ أَكْ-ذ ثَارْوَا نْسنْثْ، أَربْعِينْ ن ثْفُونَاسِينْ ثِيمژْيَانِينْ،عشْرَا ن إِفُونَاسنْ إِمژْيَاننْ ذ عِيشْرِينْ ن ثغْيَاڒْ ذعشْرَا ن يغْيَاڒْ إِمژْيَانِينْ.

¹⁶ Entregou-os aos seus servos, cada rebanho à parte. Então disse aos servos: — Vão à minha frente e deixem espaço entre rebanho e rebanho.

¹⁷ إِسّعْذُو ثنْ غَارْ إِفَاسّنْ ن إِمْسخَّارنْ نّسْ، كُوڒْ ثَاحِيمَارْثْ وحّْذسْ، ؤُشَا إِنَّا إِ إِمْسخَّارنْ نّسْ: ”عْذُومْ كنِّيوْ ڒخُّو زَّاثْ إِنُو، ڭّمْ تَّاسِيعْ جَارْ ثْحِيمَارْثْ ذ ثْحِيمَارْثْ.“

¹⁷ Ordenou ao primeiro servo, dizendo: — Quando Esaú, meu irmão, se encontrar com você e perguntar: “De quem você é, para onde você vai, de quem são estes animais que você vem trazendo?”,

¹⁸ خنِّي يُومُورْ ؤُمزْوَارْ، إِنَّا أَسْ: ”مَاڒَا يُوسَا-د عِيسُو إِ ؤُمْسَاڭَارْ أَكِيذكْ ؤُشَا إِسّقْسَا أَشْ، إِنَّا: ’وِي شكْ يِيڒَانْ ذ مَانِي غَا ثْرَاحذْ؟‘ ؤُ ’ؤُمِي ثِينَا إِ إِدْجَانْ زَّاثكْ؟‘،

¹⁸ responda: “São do seu servo Jacó. É um presente que ele está enviando ao meu senhor Esaú. E eis que ele mesmo vem vindo atrás de nós.”

¹⁹ ڒخْذنِّي أَذْ ثِينِيذْ: ’ذ أَرِّيغَالُو إِ يدْجَا ن ؤُمْسخَّارْ نّشْ يَاعْقُوبْ، ونِّي د-إِسّكّْ إِ سِيذِي إِنُو عِيسُو. خْزَارْ، نتَّا عَاوذْ يُوسَا-د أَوَارْنِي أَنغْ!‘ “

¹⁹ Jacó ordenou também ao segundo, ao terceiro e a todos os que vinham conduzindo os rebanhos: — É assim que vocês devem falar com Esaú, quando se encontrarem com ele.

²⁰ يُومُورْ عَاوذْ ونِّي وِيسّْ ثْنَاينْ ذ وِيسّْ ثْڒَاثَا إِنِّي إِڭُّورنْ أَوَارْنِي إِ ثْحِيمْرِيوِينْ، إِنَّا: ”سِيوْڒمْ أَوَاڒنْ-أَ ذ إِجّنْ أَكْ-ذ عِيسُو، خْمِي ث غَا ثڒْقَامْ.

²⁰ Também dirão: “Eis que o seu servo Jacó vem vindo atrás de nós.” Porque Jacó pensava assim: “Eu o aplacarei com o presente que me antecede. Depois eu o verei pessoalmente e talvez ele me dê boa acolhida.”

²¹ كنِّيوْ عَاوذْ أَذْ ثِينِيمْ: ’خْزَارْ، أَمْسخَّارْ نّشْ يَاعْقُوبْ يُوسَا-د أَوَارْنِي أَنغْ!‘ “ مِينْزِي إِنَّا: ”أَذْ ث سَّاريّْحغْ س أَرِّيغَالُو-يَا إِ د-يُوسِينْ زَّاثْ إِنُو. خنِّي أَوَارْنِي مَانْ أَيَا أَذْ ژَترغْ أَغمْبُوبْ نّسْ، بَالَاكْ أَذْ إِقْبڒْ أَغمْبُوبْ إِنُو زَّاثسْ.“

²¹ Assim, mandou os presentes à sua frente. Ele, porém, ficou aquela noite no acampamento.

²² أَمُّو إِ إِسِّيزَّارْ أَرِّيغَالُو زَّاثسْ غَارْ ؤُجمَّاضْ أَمْ إِسّنْسْ نتَّا دْجِيرثْ نِّي ذِي ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ.

²² Naquela mesma noite, Jacó se levantou, tomou suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos e transpôs o vau do Jaboque.

²³ إِكَّارْ دْجِيڒثْ نِّي ؤُشَا إِكْسِي ثْنَاينْ ن ثمْغَارِينْ نّسْ ذ ثْنَاينْ ن ثِييَّا نّسْ ذ حِيطَاشْ ن إِحنْجِيرنْ نّسْ، إِژْوَا أَمْشَانْ ن ؤُژكّْوُو ن يغْزَارْ ن يَابُّوقْ.

²³ Reuniu todos e fez com que passassem o ribeiro. Também fez passar tudo o que lhe pertencia.

²⁴ يِيوْيِي إِ-ثنْ ؤُشَا إِسّژْوَا ثنْ إِ ثغْزُورْثْ ؤُ مَارَّا مِينْ غَارسْ إِسّعْذُو ث غَارْ ؤُجمَّاضْ.

²⁴ Jacó ficou sozinho, e um homem lutava com ele, até o romper do dia.

²⁵ مَاشَا إِقِّيمْ يَاعْقُوبْ وحّْذسْ ؤُ نتَّا إِمُّوغْزڒْ أَكْ-ذ إِجّْ ن ورْيَازْ أَڒْمِي ذ ثُوفُّوثْ ن ڒفْجَارْ.

²⁵ Vendo este que não podia com Jacó, tocou-lhe na articulação da coxa, de modo que a junta da coxa de Jacó se deslocou, na luta com o homem.

²⁶ ؤُمِي إِژْرَا وَانِيثَا أَقَا وَارْ خَاسْ إِقدّْ شَا، إِحَاذَا ث غَارْ ومْشَانْ ن ثمْقِيقّشْثْ ن ثْمصَّاضْثْ نّسْ، مَاحنْذْ أَذْ د-ثنْخُوخرْ ثَامْقِيقّشْثْ ن ثْمصَّاضْثْ ن يَاعْقُوبْ ؤُمِي كِيذسْ ثُوغَا إِتّْمُوغْزُوڒْ.

²⁶ Então o homem disse: — Deixe-me ir, pois já rompeu o dia. Jacó respondeu: — Não o deixarei ir se você não me abençoar.

²⁷ إِنَّا: ”أجّْ أَيِي أَذْ رَاحغْ، أَقَا إِصْبحْ ڒْحَاڒْ.“ مَاشَا نتَّا إِنَّا: ”وَارْ شكْ تّجِّيغْ، مْغِيرْ مَاڒَا ثْبَارْكذْ أَيِي.“

²⁷ Então o homem perguntou: — Como você se chama? Ele respondeu: — Jacó.

²⁸ ؤُشَا نتَّا إِنَّا أَسْ: ”مَامّشْ ذ أَشْ قَّارنْ؟“ يَارَّا-د خَاسْ: ”يَاعْقُوبْ.“

²⁸ Então disse: — Seu nome não será mais Jacó, e sim Israel, pois você lutou com Deus e com os homens e prevaleceu.

²⁹ خنِّي إِنَّا أَسْ: ”وَارْ ذ أَشْ قَّارنْ عَاذْ يَاعْقُوبْ، مَاشَا إِسْرَائِيل، مِينْزِي ثمّنْغذْ أَكْ-ذ أَربِّي ذ إِوْذَانْ، ؤُشَا شكْ ثْغڒْبذْ.“

²⁹ Jacó disse: — Por favor, diga-me como você se chama. Ele respondeu: — Por que você pergunta pelo meu nome? E o abençoou ali.

³⁰ إِسّقْسَا يَاعْقُوبْ خنِّي، إِنَّا: ”إِنِي أَيِي ڒخُّو إِسمْ نّشْ!“ يَارَّا-د خَاسْ: ”مَاغَارْ ثسّقْسِيذْ خْ يِيسمْ إِنُو؟“ ؤُشَا إِبَارْكْ إِ-ث ذِينْ.

³⁰ Jacó deu àquele lugar o nome de Peniel, pois disse: “Vi Deus face a face, e a minha vida foi salva.”

³¹ ؤُشَا إِسمَّا يَاعْقُوبْ أَمْشَانْ نِّي فَانُووِيلْ، إِنَّا: ”مِينْزِي ژْرِيغْ أَربِّي أَغمْبُوبْ ذڭْ ؤُغمْبُوبْ ؤُشَا إِنْجمْ ڒعْمَارْ إِنُو.“

³¹ Nasceu-lhe o sol, quando ele atravessava Peniel. E mancava por causa da coxa.

³² ثنْقَارْ-د خَاسْ ثْفُوشْثْ ؤُمِي ثُوغَا إِعْذُو خْ فَانُووِيلْ، ؤُشَا يُويُورْ إِتّْزحّفْ زِي ثْمصَّاضْثْ نّسْ.

³² Por isso, os filhos de Israel não comem, até hoje, o nervo do quadril, na articulação da coxa, porque o homem tocou a articulação da coxa de Jacó no nervo do quadril.

³³ خْ ؤُيَا وَارْ تّتّنْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل أَڒْ أَسّْ-أَ زڭْ وژْوَارْ إِڭْذَارنْ إِ إِتّكّنْ خْ ثمْقِيقّشْثْ ن ثْمصَّاضْثْ، مِينْزِي إِحَاذَا ثَامصَّاضْثْ ن يَاعْقُوبْ غَارْ مَانِي إِدْجَا وژْوَارْ إِڭْذَارنْ.

³³ — ausente —

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Gênesis 32 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →