Gênesis 32

rifa (RIFA) vs BKJ

¹ إِكَّارْ لَابَانْ غَارْ ثُوفُّوثْ ن صّْبحْ، إِسُّوذمْ إِحنْجِيرنْ نّسْ ذ يسِّيسْ، إِبَارْكْ إِ-ثنْ. خنِّي إِرُوحْ لَابَانْ، إِعْقبْ غَارْ ومْشَانْ نّسْ.

¹ E Jacó foi no seu caminho, e os anjos de Deus o encontraram.

² ؤُشَا إِطّفْ يَاعْقُوبْ عَاوذْ أَبْرِيذْ نّسْ ؤُشَا ؤُسِينْثْ-إِ-د لْمَالَاكَاثْ ن أَربِّي، ڒْقَانْثْ ث-إِ-د.

² E quando Jacó os viu, ele disse: Este é o exército de Deus. E ele chamou o nome do lugar Maanaim.

³ إِنَّا يَاعْقُوبْ ؤُمِي ثنْ إِژْرَا: ”ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ ن أَربِّي ذ وَا!“، ؤُشَا إِڒَاغَا إِسمْ ن ومْشَانْ نِّي مَاحَانَايِيمْ.

³ E Jacó enviou mensageiros adiante dele a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, região de Edom.

⁴ إِسّكّْ يَاعْقُوبْ إِرقَّاسنْ غَارْ زَّاثْ، غَارْ عِيسُو ؤُمَاسْ غَارْ ثمُّورْثْ ن سَاعِيرْ، أَقَا-ت ذ جِّيهثْ ن إِذُومْ.

⁴ E ele lhes ordenou, dizendo: Assim falareis a meu senhor Esaú: Teu servo Jacó diz assim: Eu habitei como peregrino com Labão, e fiquei lá até agora.

⁵ ؤُشَا إِوصَّا إِ-ثنْ، إِنَّا أَسنْ: ”أَمُّو إِ غَا ثِينِيمْ إِ سِيذِي إِنُو عِيسُو: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ ؤُمْسخَّارْ نّشْ يَاعْقُوبْ: ثُوغَا زدّْغغْ أَكْ-ذ لَابَانْ أَمْ ؤُبَارَّانِي ؤُشَا قِّيمغْ ذِينْ أَڒْ إِ ڒخُّو.

⁵ E eu tenho bois, e jumentos, rebanhos, e servos, e servas. E eu enviei para dizer a meu senhor para que eu encontre graça aos seus olhos.

⁶ غَارِي إِفُونَاسنْ ذ يغْيَاڒْ ذ وُودْجِي ذ إِسمْغَانْ ذ ثِييَّا ؤُشَا سّكّغْ إِرقَّاسنْ، مَاحنْذْ أَذْ ث إِنِيغْ إِ سِيذِي إِنُو، مَاحنْذْ أَذْ أَفغْ أَرْضَا ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ.‘ “

⁶ E os mensageiros retornaram a Jacó, dizendo: Nós chegamos ao teu irmão Esaú, e ele também vem para te encontrar, e quatrocentos homens com ele.

⁷ إِرقَّاسنْ ذوْڒنْ-د غَارْ يَاعْقُوبْ، نَّانْ: ”نْرُوحْ غَارْ ؤُمَاشْ عِيسُو، ؤُ نتَّا عَاوذْ يُوسَا-د أَذْ شكْ إِڒْقَا ؤُ أَقَا ذِينْ أَربْعَا-مْيَا ن يرْيَازنْ أَكِيذسْ.“

⁷ Então Jacó ficou muito amedrontado e angustiado, e ele dividiu em dois bandos o povo que estava com ele, e os rebanhos, e o gado, e os camelos,

⁸ خنِّي يَاعْقُوبْ ثُوذفْ إِ-ث ثِيڭّْوُوذِي ثمْغَارْ ؤُشَا إِسّْقنْضْ إِ-ث ڒْحَاڒْ. نتَّا إِبْضَا إِوْذَانْ، إِنِّي أَكِيذسْ ذ وُودْجِي ذ إِفُونَاسنْ ذ ثْفُونَاسِينْ ذ إِڒغْمَانْ خْ ثْنَاينْ ن ڒمْرَاڭحْ ن ڒْعسْكَارْ.

⁸ e ele disse: Se Esaú vier a um bando e o ferir, então o outro bando que sobrar escapará.

⁹ إِنَّا: ”مَاڒَا يُوسَا-د عِيسُو غَارْ إِجّْ ن ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ، أَذْ خَاسْ إِغْڒبْ، خنِّي أَذْ يَارْوڒْ ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ إِ إِقِّيمنْ.“

⁹ E Jacó disse: Ó Deus de meu pai Abraão, e Deus de meu pai Isaque, o SENHOR que disse a mim: Torna à tua terra, à tua parentela, e eu te tratarei bem.

¹⁰ ؤُشَا إِنَّا يَاعْقُوبْ: ”أَ أَربِّي ن بَابَا إِبْرَاهِيمْ ذ أَربِّي ن بَابَا إِسْحَاقْ، أَ سِيذِي، شكْ ونِّي ذ أَيِي إِنَّانْ: ’ذْوڒْ غَارْ ثمُّورْثْ نّشْ ذ رَادْجْ نّشْ ؤُشَا نشّْ أَذْ أَشْ ڭّغْ مِينْ إِشْنَانْ!‘

¹⁰ Eu não sou digno da menor de todas as misericórdias, e de toda a verdade, que tu tens mostrado ao teu servo, porque com meu cajado passei este Jordão, e agora eu me tornei dois bandos.

¹¹ أَقَا أَيِي قلّْ خْ مَارَّا ثِيمڭَّا ن ثْمخْسِيوْثْ إِشوَّارنْ ذ مَارَّا ڒَامَانْ إِ ثسّشْنذْ إِ ؤُمْسخَّارْ نّشْ، مِينْزِي ژْوِيغْ لْ-ؤُرْذُونْ س ثغَّارْشْثْ إِنُو ڒَامِي د-فّْغغْ ؤُشَا ڒخُّو ذوْڒغْ-د ذ ثْنَاينْ ن ڒمْرَاڭحْ ن ڒْعسْكَارْ.

¹¹ Livra-me, rogo-te, da mão de meu irmão, da mão de Esaú, porque eu o temo, para que ele não venha e me fira, e a mãe com os filhos.

¹² فكّْ أَيِي ڒخُّو زڭْ ؤُفُوسْ ن عِيسُو ؤُمَا، مِينْزِي تّڭّْوذغْ بَالَاكْ أَذْ د-يَاسْ ؤُشَا أَذْ إِنغْ ؤُڒَا ذ ثِييمَّاثِينْ أَكْ-ذ إِحنْجِيرنْ!

¹² E tu disseste: Eu certamente te farei bem, e farei tua semente como a areia do mar, que não pode ser enumerada por ser uma multidão.

¹³ ؤُشَا شكْ ثنِّيذْ: ’نشّْ أَذْ كِيكْ ڭّغْ مْلِيحْ، أَذْ ڭّغْ زَّارِيعثْ نّشْ أَمْ يِيجْذِي ن ڒبْحَارْ إِ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِتّْوَاحْسبْ زِي سِّيبّثْ ن ؤُبَارُّو نّسْ!‘ “

¹³ E ele pernoitou ali aquela mesma noite, e tomou do que veio à sua mão por presente para Esaú, seu irmão:

¹⁴ إِسّنْسْ ذِينْ دْجِيڒثْ نِّي ؤُشَا إِكْسِي زِي مِينْ د-يُوسِينْ ذڭْ إِفَاسّنْ نّسْ ذ أَڭْڒَا، مَاحنْذْ أَذْ ث يوْشْ ذ أَرِّيغَالُو إِ ؤُمَاسْ عِيسُو:

¹⁴ duzentas cabras e vinte bodes, duzentas ovelhas e vinte carneiros,

¹⁵ مِيثَاينْ ن ثْغَايْضِينْ ذ عِيشْرِينْ ن إِمُويَانْ ذ مِيثَاينْ ن ثْخسْوِينْ ذ عِيشْرِينْ ن إِشَارِّييّنْ

¹⁵ trinta camelas de leite com suas crias, quarenta vacas e dez novilhos, vinte jumentas e dez jumentinhos.

¹⁶ ذ ثْڒَاثِينْ ن ثْڒغْمِينْ إِسُّوطُّوضنْ أَكْ-ذ ثَارْوَا نْسنْثْ، أَربْعِينْ ن ثْفُونَاسِينْ ثِيمژْيَانِينْ،عشْرَا ن إِفُونَاسنْ إِمژْيَاننْ ذ عِيشْرِينْ ن ثغْيَاڒْ ذعشْرَا ن يغْيَاڒْ إِمژْيَانِينْ.

¹⁶ E ele os entregou na mão de seus servos, cada rebanho à parte, e disse a seus servos: Passai adiante de mim, e deixai espaço entre rebanho e rebanho.

¹⁷ إِسّعْذُو ثنْ غَارْ إِفَاسّنْ ن إِمْسخَّارنْ نّسْ، كُوڒْ ثَاحِيمَارْثْ وحّْذسْ، ؤُشَا إِنَّا إِ إِمْسخَّارنْ نّسْ: ”عْذُومْ كنِّيوْ ڒخُّو زَّاثْ إِنُو، ڭّمْ تَّاسِيعْ جَارْ ثْحِيمَارْثْ ذ ثْحِيمَارْثْ.“

¹⁷ E ele ordenou ao primeiro, dizendo: Quando Esaú, meu irmão, te encontrar e te perguntar, dizendo: De quem és tu? E para onde vais? E de quem são estes diante de ti?

¹⁸ خنِّي يُومُورْ ؤُمزْوَارْ، إِنَّا أَسْ: ”مَاڒَا يُوسَا-د عِيسُو إِ ؤُمْسَاڭَارْ أَكِيذكْ ؤُشَا إِسّقْسَا أَشْ، إِنَّا: ’وِي شكْ يِيڒَانْ ذ مَانِي غَا ثْرَاحذْ؟‘ ؤُ ’ؤُمِي ثِينَا إِ إِدْجَانْ زَّاثكْ؟‘،

¹⁸ Então tu dirás: Eles são de teu servo Jacó. É um presente enviado ao meu senhor Esaú; e eis que ele também está atrás de nós.

¹⁹ ڒخْذنِّي أَذْ ثِينِيذْ: ’ذ أَرِّيغَالُو إِ يدْجَا ن ؤُمْسخَّارْ نّشْ يَاعْقُوبْ، ونِّي د-إِسّكّْ إِ سِيذِي إِنُو عِيسُو. خْزَارْ، نتَّا عَاوذْ يُوسَا-د أَوَارْنِي أَنغْ!‘ “

¹⁹ E assim ele ordenou ao segundo, e ao terceiro, e a todos os que seguiram os rebanhos, dizendo: Desta maneira falareis a Esaú, quando o encontrardes.

²⁰ يُومُورْ عَاوذْ ونِّي وِيسّْ ثْنَاينْ ذ وِيسّْ ثْڒَاثَا إِنِّي إِڭُّورنْ أَوَارْنِي إِ ثْحِيمْرِيوِينْ، إِنَّا: ”سِيوْڒمْ أَوَاڒنْ-أَ ذ إِجّنْ أَكْ-ذ عِيسُو، خْمِي ث غَا ثڒْقَامْ.

²⁰ E dizei além disso: Eis que teu servo Jacó está atrás de nós. Porque ele disse: Eu vou apaziguá-lo com o presente que vai adiante de mim, e depois eu verei a sua face, porventura ele me aceitará.

²¹ كنِّيوْ عَاوذْ أَذْ ثِينِيمْ: ’خْزَارْ، أَمْسخَّارْ نّشْ يَاعْقُوبْ يُوسَا-د أَوَارْنِي أَنغْ!‘ “ مِينْزِي إِنَّا: ”أَذْ ث سَّاريّْحغْ س أَرِّيغَالُو-يَا إِ د-يُوسِينْ زَّاثْ إِنُو. خنِّي أَوَارْنِي مَانْ أَيَا أَذْ ژَترغْ أَغمْبُوبْ نّسْ، بَالَاكْ أَذْ إِقْبڒْ أَغمْبُوبْ إِنُو زَّاثسْ.“

²¹ Assim foi o presente antes dele, e ele mesmo pernoitou aquela noite no acampamento.

²² أَمُّو إِ إِسِّيزَّارْ أَرِّيغَالُو زَّاثسْ غَارْ ؤُجمَّاضْ أَمْ إِسّنْسْ نتَّا دْجِيرثْ نِّي ذِي ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ.

²² E ele levantou-se naquela noite, e tomou suas duas mulheres, e suas duas servas, e seus onze filhos, e passou o vau de Jaboque.

²³ إِكَّارْ دْجِيڒثْ نِّي ؤُشَا إِكْسِي ثْنَاينْ ن ثمْغَارِينْ نّسْ ذ ثْنَاينْ ن ثِييَّا نّسْ ذ حِيطَاشْ ن إِحنْجِيرنْ نّسْ، إِژْوَا أَمْشَانْ ن ؤُژكّْوُو ن يغْزَارْ ن يَابُّوقْ.

²³ E ele os tomou, e os enviou a passar o ribeiro, e enviou o que ele tinha.

²⁴ يِيوْيِي إِ-ثنْ ؤُشَا إِسّژْوَا ثنْ إِ ثغْزُورْثْ ؤُ مَارَّا مِينْ غَارسْ إِسّعْذُو ث غَارْ ؤُجمَّاضْ.

²⁴ E Jacó foi deixado só. E ali lutou com ele um homem até o romper do dia.

²⁵ مَاشَا إِقِّيمْ يَاعْقُوبْ وحّْذسْ ؤُ نتَّا إِمُّوغْزڒْ أَكْ-ذ إِجّْ ن ورْيَازْ أَڒْمِي ذ ثُوفُّوثْ ن ڒفْجَارْ.

²⁵ E quando este viu que não prevalecia contra ele, tocou a junta de sua coxa. E se desconjuntou a junta de sua coxa, enquanto lutava com ele.

²⁶ ؤُمِي إِژْرَا وَانِيثَا أَقَا وَارْ خَاسْ إِقدّْ شَا، إِحَاذَا ث غَارْ ومْشَانْ ن ثمْقِيقّشْثْ ن ثْمصَّاضْثْ نّسْ، مَاحنْذْ أَذْ د-ثنْخُوخرْ ثَامْقِيقّشْثْ ن ثْمصَّاضْثْ ن يَاعْقُوبْ ؤُمِي كِيذسْ ثُوغَا إِتّْمُوغْزُوڒْ.

²⁶ E ele disse: Deixa-me ir, pois o dia já rompe. E ele disse: Eu não te deixarei ir, a não ser que me abençoes.

²⁷ إِنَّا: ”أجّْ أَيِي أَذْ رَاحغْ، أَقَا إِصْبحْ ڒْحَاڒْ.“ مَاشَا نتَّا إِنَّا: ”وَارْ شكْ تّجِّيغْ، مْغِيرْ مَاڒَا ثْبَارْكذْ أَيِي.“

²⁷ E ele lhe disse: Qual é o teu nome? E ele disse: Jacó.

²⁸ ؤُشَا نتَّا إِنَّا أَسْ: ”مَامّشْ ذ أَشْ قَّارنْ؟“ يَارَّا-د خَاسْ: ”يَاعْقُوبْ.“

²⁸ E disse-lhe: Teu nome não será mais chamado Jacó, mas Israel, porque como um príncipe tu tens poder com Deus e com homens, e prevaleceste.

²⁹ خنِّي إِنَّا أَسْ: ”وَارْ ذ أَشْ قَّارنْ عَاذْ يَاعْقُوبْ، مَاشَا إِسْرَائِيل، مِينْزِي ثمّنْغذْ أَكْ-ذ أَربِّي ذ إِوْذَانْ، ؤُشَا شكْ ثْغڒْبذْ.“

²⁹ E Jacó lhe perguntou, e disse: Dize-me, rogo-te, teu nome. E ele disse: Por que é que tu perguntas o meu nome? E ele o abençoou ali.

³⁰ إِسّقْسَا يَاعْقُوبْ خنِّي، إِنَّا: ”إِنِي أَيِي ڒخُّو إِسمْ نّشْ!“ يَارَّا-د خَاسْ: ”مَاغَارْ ثسّقْسِيذْ خْ يِيسمْ إِنُو؟“ ؤُشَا إِبَارْكْ إِ-ث ذِينْ.

³⁰ E Jacó chamou o nome do lugar Peniel, pois eu tenho visto a Deus face a face, e a minha vida foi preservada.

³¹ ؤُشَا إِسمَّا يَاعْقُوبْ أَمْشَانْ نِّي فَانُووِيلْ، إِنَّا: ”مِينْزِي ژْرِيغْ أَربِّي أَغمْبُوبْ ذڭْ ؤُغمْبُوبْ ؤُشَا إِنْجمْ ڒعْمَارْ إِنُو.“

³¹ E quando ele passou por Peniel, o sol se levantou sobre ele, e ele manquejava da sua coxa.

³² ثنْقَارْ-د خَاسْ ثْفُوشْثْ ؤُمِي ثُوغَا إِعْذُو خْ فَانُووِيلْ، ؤُشَا يُويُورْ إِتّْزحّفْ زِي ثْمصَّاضْثْ نّسْ.

³² Por isso os filhos de Israel não comem, até o dia de hoje, do nervo que está sobre a juntura da coxa, porque ele tocou a juntura da coxa de Jacó no tendão que se encolheu.

³³ خْ ؤُيَا وَارْ تّتّنْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل أَڒْ أَسّْ-أَ زڭْ وژْوَارْ إِڭْذَارنْ إِ إِتّكّنْ خْ ثمْقِيقّشْثْ ن ثْمصَّاضْثْ، مِينْزِي إِحَاذَا ثَامصَّاضْثْ ن يَاعْقُوبْ غَارْ مَانِي إِدْجَا وژْوَارْ إِڭْذَارنْ.

³³ — ausente —

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Gênesis 32 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →