Gênesis 32

rifa (RIFA) vs NTLH

NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000

¹ إِكَّارْ لَابَانْ غَارْ ثُوفُّوثْ ن صّْبحْ، إِسُّوذمْ إِحنْجِيرنْ نّسْ ذ يسِّيسْ، إِبَارْكْ إِ-ثنْ. خنِّي إِرُوحْ لَابَانْ، إِعْقبْ غَارْ ومْشَانْ نّسْ.

¹ Jacó estava continuando a sua viagem quando alguns anjos de Deus foram encontrar-se com ele.

² ؤُشَا إِطّفْ يَاعْقُوبْ عَاوذْ أَبْرِيذْ نّسْ ؤُشَا ؤُسِينْثْ-إِ-د لْمَالَاكَاثْ ن أَربِّي، ڒْقَانْثْ ث-إِ-د.

² Quando Jacó os viu, disse: — Este é o acampamento de Deus. Por isso pôs naquele lugar o nome de Maanaim .

³ إِنَّا يَاعْقُوبْ ؤُمِي ثنْ إِژْرَا: ”ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ ن أَربِّي ذ وَا!“، ؤُشَا إِڒَاغَا إِسمْ ن ومْشَانْ نِّي مَاحَانَايِيمْ.

³ Jacó mandou mensageiros para a região de Seir, também chamada de Edom, a fim de se encontrarem com Esaú

⁴ إِسّكّْ يَاعْقُوبْ إِرقَّاسنْ غَارْ زَّاثْ، غَارْ عِيسُو ؤُمَاسْ غَارْ ثمُّورْثْ ن سَاعِيرْ، أَقَا-ت ذ جِّيهثْ ن إِذُومْ.

⁴ e lhe darem esta mensagem: “Eu, Jacó, estou às suas ordens para servi-lo. Durante todo esse tempo morei com Labão.

⁵ ؤُشَا إِوصَّا إِ-ثنْ، إِنَّا أَسنْ: ”أَمُّو إِ غَا ثِينِيمْ إِ سِيذِي إِنُو عِيسُو: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ ؤُمْسخَّارْ نّشْ يَاعْقُوبْ: ثُوغَا زدّْغغْ أَكْ-ذ لَابَانْ أَمْ ؤُبَارَّانِي ؤُشَا قِّيمغْ ذِينْ أَڒْ إِ ڒخُّو.

⁵ Tenho gado, jumentos, ovelhas, cabras, escravos e escravas. Estou mandando este recado ao senhor, esperando ser bem-recebido.”

⁶ غَارِي إِفُونَاسنْ ذ يغْيَاڒْ ذ وُودْجِي ذ إِسمْغَانْ ذ ثِييَّا ؤُشَا سّكّغْ إِرقَّاسنْ، مَاحنْذْ أَذْ ث إِنِيغْ إِ سِيذِي إِنُو، مَاحنْذْ أَذْ أَفغْ أَرْضَا ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ.‘ “

⁶ Os mensageiros voltaram e disseram: — Estivemos com Esaú, o seu irmão. Ele já vem vindo para se encontrar com o senhor. E vem com quatrocentos homens.

⁷ إِرقَّاسنْ ذوْڒنْ-د غَارْ يَاعْقُوبْ، نَّانْ: ”نْرُوحْ غَارْ ؤُمَاشْ عِيسُو، ؤُ نتَّا عَاوذْ يُوسَا-د أَذْ شكْ إِڒْقَا ؤُ أَقَا ذِينْ أَربْعَا-مْيَا ن يرْيَازنْ أَكِيذسْ.“

⁷ Quando Jacó ouviu isso, teve muito medo e ficou preocupado. Então dividiu em dois grupos a gente que estava com ele e também as ovelhas, as cabras, o gado e os camelos.

⁸ خنِّي يَاعْقُوبْ ثُوذفْ إِ-ث ثِيڭّْوُوذِي ثمْغَارْ ؤُشَا إِسّْقنْضْ إِ-ث ڒْحَاڒْ. نتَّا إِبْضَا إِوْذَانْ، إِنِّي أَكِيذسْ ذ وُودْجِي ذ إِفُونَاسنْ ذ ثْفُونَاسِينْ ذ إِڒغْمَانْ خْ ثْنَاينْ ن ڒمْرَاڭحْ ن ڒْعسْكَارْ.

⁸ Ele pensou que, se Esaú viesse e atacasse um grupo, o outro poderia escapar.

⁹ إِنَّا: ”مَاڒَا يُوسَا-د عِيسُو غَارْ إِجّْ ن ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ، أَذْ خَاسْ إِغْڒبْ، خنِّي أَذْ يَارْوڒْ ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ إِ إِقِّيمنْ.“

⁹ Depois Jacó fez esta oração: — Ouve-me, ó

¹⁰ ؤُشَا إِنَّا يَاعْقُوبْ: ”أَ أَربِّي ن بَابَا إِبْرَاهِيمْ ذ أَربِّي ن بَابَا إِسْحَاقْ، أَ سِيذِي، شكْ ونِّي ذ أَيِي إِنَّانْ: ’ذْوڒْ غَارْ ثمُّورْثْ نّشْ ذ رَادْجْ نّشْ ؤُشَا نشّْ أَذْ أَشْ ڭّغْ مِينْ إِشْنَانْ!‘

¹⁰ Eu, teu servo , não mereço toda a bondade e fidelidade com que me tens tratado. Quando atravessei o rio Jordão, eu tinha apenas um bastão e agora estou voltando com estes dois grupos de pessoas e animais.

¹¹ أَقَا أَيِي قلّْ خْ مَارَّا ثِيمڭَّا ن ثْمخْسِيوْثْ إِشوَّارنْ ذ مَارَّا ڒَامَانْ إِ ثسّشْنذْ إِ ؤُمْسخَّارْ نّشْ، مِينْزِي ژْوِيغْ لْ-ؤُرْذُونْ س ثغَّارْشْثْ إِنُو ڒَامِي د-فّْغغْ ؤُشَا ڒخُّو ذوْڒغْ-د ذ ثْنَاينْ ن ڒمْرَاڭحْ ن ڒْعسْكَارْ.

¹¹ Ó Senhor , eu te peço que me salves do meu irmão Esaú. Tenho medo de que ele venha e me mate e também as mulheres e as crianças.

¹² فكّْ أَيِي ڒخُّو زڭْ ؤُفُوسْ ن عِيسُو ؤُمَا، مِينْزِي تّڭّْوذغْ بَالَاكْ أَذْ د-يَاسْ ؤُشَا أَذْ إِنغْ ؤُڒَا ذ ثِييمَّاثِينْ أَكْ-ذ إِحنْجِيرنْ!

¹² Lembra que prometeste que tudo me correria bem e que os meus descendentes seriam como a areia da praia, tantos que ninguém poderia contar.

¹³ ؤُشَا شكْ ثنِّيذْ: ’نشّْ أَذْ كِيكْ ڭّغْ مْلِيحْ، أَذْ ڭّغْ زَّارِيعثْ نّشْ أَمْ يِيجْذِي ن ڒبْحَارْ إِ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِتّْوَاحْسبْ زِي سِّيبّثْ ن ؤُبَارُّو نّسْ!‘ “

¹³ Naquela noite Jacó dormiu ali. Depois ele escolheu alguns dos seus animais para dar de presente a Esaú.

¹⁴ إِسّنْسْ ذِينْ دْجِيڒثْ نِّي ؤُشَا إِكْسِي زِي مِينْ د-يُوسِينْ ذڭْ إِفَاسّنْ نّسْ ذ أَڭْڒَا، مَاحنْذْ أَذْ ث يوْشْ ذ أَرِّيغَالُو إِ ؤُمَاسْ عِيسُو:

¹⁴ Escolheu duzentas cabras e vinte bodes, duzentas ovelhas e vinte carneiros,

¹⁵ مِيثَاينْ ن ثْغَايْضِينْ ذ عِيشْرِينْ ن إِمُويَانْ ذ مِيثَاينْ ن ثْخسْوِينْ ذ عِيشْرِينْ ن إِشَارِّييّنْ

¹⁵ trinta camelas com as suas crias, que ainda mamavam, quarenta vacas e dez touros, e vinte jumentas e dez jumentos.

¹⁶ ذ ثْڒَاثِينْ ن ثْڒغْمِينْ إِسُّوطُّوضنْ أَكْ-ذ ثَارْوَا نْسنْثْ، أَربْعِينْ ن ثْفُونَاسِينْ ثِيمژْيَانِينْ،عشْرَا ن إِفُونَاسنْ إِمژْيَاننْ ذ عِيشْرِينْ ن ثغْيَاڒْ ذعشْرَا ن يغْيَاڒْ إِمژْيَانِينْ.

¹⁶ Jacó dividiu esses animais em grupos e pôs um empregado para tomar conta de cada grupo. E deu esta ordem: — Vocês vão na frente, deixando um espaço entre os grupos.

¹⁷ إِسّعْذُو ثنْ غَارْ إِفَاسّنْ ن إِمْسخَّارنْ نّسْ، كُوڒْ ثَاحِيمَارْثْ وحّْذسْ، ؤُشَا إِنَّا إِ إِمْسخَّارنْ نّسْ: ”عْذُومْ كنِّيوْ ڒخُّو زَّاثْ إِنُو، ڭّمْ تَّاسِيعْ جَارْ ثْحِيمَارْثْ ذ ثْحِيمَارْثْ.“

¹⁷ Jacó disse ao primeiro empregado: — Quando o meu irmão Esaú se encontrar com você, ele vai perguntar: “Quem é o seu patrão? Aonde você vai? E de quem são esses animais que você vai levando?”

¹⁸ خنِّي يُومُورْ ؤُمزْوَارْ، إِنَّا أَسْ: ”مَاڒَا يُوسَا-د عِيسُو إِ ؤُمْسَاڭَارْ أَكِيذكْ ؤُشَا إِسّقْسَا أَشْ، إِنَّا: ’وِي شكْ يِيڒَانْ ذ مَانِي غَا ثْرَاحذْ؟‘ ؤُ ’ؤُمِي ثِينَا إِ إِدْجَانْ زَّاثكْ؟‘،

¹⁸ Então responda assim: “Estes animais são do seu criado Jacó. São um presente que ele está enviando ao seu patrão Esaú. E ele também vem vindo aí atrás.”

¹⁹ ڒخْذنِّي أَذْ ثِينِيذْ: ’ذ أَرِّيغَالُو إِ يدْجَا ن ؤُمْسخَّارْ نّشْ يَاعْقُوبْ، ونِّي د-إِسّكّْ إِ سِيذِي إِنُو عِيسُو. خْزَارْ، نتَّا عَاوذْ يُوسَا-د أَوَارْنِي أَنغْ!‘ “

¹⁹ Também ao segundo, e ao terceiro, e a todos os outros que tomavam conta dos grupos, Jacó disse: — Quando vocês se encontrarem com Esaú, digam a mesma coisa.

²⁰ يُومُورْ عَاوذْ ونِّي وِيسّْ ثْنَاينْ ذ وِيسّْ ثْڒَاثَا إِنِّي إِڭُّورنْ أَوَارْنِي إِ ثْحِيمْرِيوِينْ، إِنَّا: ”سِيوْڒمْ أَوَاڒنْ-أَ ذ إِجّنْ أَكْ-ذ عِيسُو، خْمِي ث غَا ثڒْقَامْ.

²⁰ E não esqueçam de dizer isto: “O seu criado Jacó vem vindo aí atrás.” É que Jacó estava pensando assim: “Vou acalmar Esaú com os presentes que irão na minha frente. E, quando nos encontrarmos, talvez ele me perdoe.”

²¹ كنِّيوْ عَاوذْ أَذْ ثِينِيمْ: ’خْزَارْ، أَمْسخَّارْ نّشْ يَاعْقُوبْ يُوسَا-د أَوَارْنِي أَنغْ!‘ “ مِينْزِي إِنَّا: ”أَذْ ث سَّاريّْحغْ س أَرِّيغَالُو-يَا إِ د-يُوسِينْ زَّاثْ إِنُو. خنِّي أَوَارْنِي مَانْ أَيَا أَذْ ژَترغْ أَغمْبُوبْ نّسْ، بَالَاكْ أَذْ إِقْبڒْ أَغمْبُوبْ إِنُو زَّاثسْ.“

²¹ Desse modo Jacó mandou os presentes na frente e passou aquela noite no acampamento.

²² أَمُّو إِ إِسِّيزَّارْ أَرِّيغَالُو زَّاثسْ غَارْ ؤُجمَّاضْ أَمْ إِسّنْسْ نتَّا دْجِيرثْ نِّي ذِي ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ.

²² Naquela mesma noite Jacó se levantou e atravessou o rio Jaboque, levando consigo as suas duas mulheres, as suas duas concubinas e os seus onze filhos.

²³ إِكَّارْ دْجِيڒثْ نِّي ؤُشَا إِكْسِي ثْنَاينْ ن ثمْغَارِينْ نّسْ ذ ثْنَاينْ ن ثِييَّا نّسْ ذ حِيطَاشْ ن إِحنْجِيرنْ نّسْ، إِژْوَا أَمْشَانْ ن ؤُژكّْوُو ن يغْزَارْ ن يَابُّوقْ.

²³ Depois que as pessoas passaram, Jacó fez com que também passasse tudo o que era seu;

²⁴ يِيوْيِي إِ-ثنْ ؤُشَا إِسّژْوَا ثنْ إِ ثغْزُورْثْ ؤُ مَارَّا مِينْ غَارسْ إِسّعْذُو ث غَارْ ؤُجمَّاضْ.

²⁴ mas ele ficou para trás, sozinho. Aí veio um homem que lutou com ele até o dia amanhecer.

²⁵ مَاشَا إِقِّيمْ يَاعْقُوبْ وحّْذسْ ؤُ نتَّا إِمُّوغْزڒْ أَكْ-ذ إِجّْ ن ورْيَازْ أَڒْمِي ذ ثُوفُّوثْ ن ڒفْجَارْ.

²⁵ Quando o homem viu que não podia vencer, deu um golpe na junta da coxa de Jacó, de modo que ela ficou fora do lugar.

²⁶ ؤُمِي إِژْرَا وَانِيثَا أَقَا وَارْ خَاسْ إِقدّْ شَا، إِحَاذَا ث غَارْ ومْشَانْ ن ثمْقِيقّشْثْ ن ثْمصَّاضْثْ نّسْ، مَاحنْذْ أَذْ د-ثنْخُوخرْ ثَامْقِيقّشْثْ ن ثْمصَّاضْثْ ن يَاعْقُوبْ ؤُمِي كِيذسْ ثُوغَا إِتّْمُوغْزُوڒْ.

²⁶ Então o homem disse: — Solte-me, pois já está amanhecendo. — Não solto enquanto o senhor não me abençoar — respondeu Jacó.

²⁷ إِنَّا: ”أجّْ أَيِي أَذْ رَاحغْ، أَقَا إِصْبحْ ڒْحَاڒْ.“ مَاشَا نتَّا إِنَّا: ”وَارْ شكْ تّجِّيغْ، مْغِيرْ مَاڒَا ثْبَارْكذْ أَيِي.“

²⁷ Aí o homem perguntou: — Como você se chama? — Jacó — respondeu ele.

²⁸ ؤُشَا نتَّا إِنَّا أَسْ: ”مَامّشْ ذ أَشْ قَّارنْ؟“ يَارَّا-د خَاسْ: ”يَاعْقُوبْ.“

²⁸ Então o homem disse: — O seu nome não será mais Jacó. Você lutou com Deus e com os homens e venceu; por isso o seu nome será Israel .

²⁹ خنِّي إِنَّا أَسْ: ”وَارْ ذ أَشْ قَّارنْ عَاذْ يَاعْقُوبْ، مَاشَا إِسْرَائِيل، مِينْزِي ثمّنْغذْ أَكْ-ذ أَربِّي ذ إِوْذَانْ، ؤُشَا شكْ ثْغڒْبذْ.“

²⁹ — Agora diga-me o seu nome — pediu Jacó. O homem respondeu: — Por que você quer saber o meu nome? E ali ele abençoou Jacó.

³⁰ إِسّقْسَا يَاعْقُوبْ خنِّي، إِنَّا: ”إِنِي أَيِي ڒخُّو إِسمْ نّشْ!“ يَارَّا-د خَاسْ: ”مَاغَارْ ثسّقْسِيذْ خْ يِيسمْ إِنُو؟“ ؤُشَا إِبَارْكْ إِ-ث ذِينْ.

³⁰ Então Jacó disse: — Eu vi Deus face a face, mas ainda estou vivo. Por isso ele pôs naquele lugar o nome de Peniel .

³¹ ؤُشَا إِسمَّا يَاعْقُوبْ أَمْشَانْ نِّي فَانُووِيلْ، إِنَّا: ”مِينْزِي ژْرِيغْ أَربِّي أَغمْبُوبْ ذڭْ ؤُغمْبُوبْ ؤُشَا إِنْجمْ ڒعْمَارْ إِنُو.“

³¹ O sol nasceu quando Jacó estava saindo de Peniel, e ele ia mancando por causa do golpe que havia levado na coxa.

³² ثنْقَارْ-د خَاسْ ثْفُوشْثْ ؤُمِي ثُوغَا إِعْذُو خْ فَانُووِيلْ، ؤُشَا يُويُورْ إِتّْزحّفْ زِي ثْمصَّاضْثْ نّسْ.

³² Até hoje os descendentes de Israel não comem o músculo que fica na junta da coxa, pois foi nessa parte do corpo que ele recebeu o golpe.

³³ خْ ؤُيَا وَارْ تّتّنْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل أَڒْ أَسّْ-أَ زڭْ وژْوَارْ إِڭْذَارنْ إِ إِتّكّنْ خْ ثمْقِيقّشْثْ ن ثْمصَّاضْثْ، مِينْزِي إِحَاذَا ثَامصَّاضْثْ ن يَاعْقُوبْ غَارْ مَانِي إِدْجَا وژْوَارْ إِڭْذَارنْ.

³³ — ausente —

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Gênesis 32 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →