Gênesis 31

rifa (RIFA) vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ ؤُشَا إِسْڒَا يَاعْقُوبْ أَوَاڒنْ ن إِحنْجِيرنْ ن لَابَانْ، نَّانْ: ”يَاعْقُوبْ إِكْسِي مَارَّا مِينْ ثُوغَا ن بَابَاثْنغْ ؤُ س مِينْ ثُوغَا ن بَابَاثْنغْ أَقَا إِكْسبْ مَارَّا أَعُودْجِي-يَا.“

¹ Jacó ouvia os comentários dos filhos de Labão, que diziam: — Jacó se apossou de tudo o que era de nosso pai. Ele juntou toda essa riqueza a partir do que era de nosso pai.

² إِخْزَارْ يَاعْقُوبْ غَارْ ؤُغمْبُوبْ ن لَابَانْ. خْزَارْ، وَارْ كِيذسْ إِدْجِي أَمْ إِضنَّاضْ ذ فَارِيضنَّاضْ.

² Jacó, por sua vez, reparou que o rosto de Labão não lhe era favorável como anteriormente.

³ إِنَّا سِيذِي إِ يَاعْقُوبْ: ”ذْوڒْ غَارْ ثمُّورْثْ ن ڒجْذُوذْ نّشْ ؤُ غَارْ ڒَادْجْ نّشْ. أَقَا نشّْ أَذْ إِڒِيغْ أَكِيذكْ.“

³ E o Senhor disse a Jacó: — Volte para a terra de seus pais e para a sua parentela; e eu estarei com você.

⁴ إِسكّْ يَاعْقُوبْ ؤُشَا إِڒَاغَا-د خْ رَاحِيلْ ذ لِييَا غَارْ ييَّارْ، غَارْ وُودْجِي نّسْ.

⁴ Então Jacó mandou vir Raquel e Lia ao campo, para junto do seu rebanho,

⁵ إِنَّا أَسنْثْ: ”تّْوَاڒِيغْ بلِّي أَغمْبُوبْ ن بَابَاثْكنْثْ وَارْ كِيذِي إِدْجِي أَمْ إِضنَّاضْ ذ فَارِيضنَّاضْ. مَاشَا أَربِّي ن ڒجْذُوذْ إِنُو أَقَا-ث أَكِيذِي.

⁵ e lhes disse: — Vejo que o rosto do pai de vocês não me é favorável como anteriormente; porém o Deus de meu pai tem estado comigo.

⁶ كنِّينْثْ ثسّْننْثْ بلِّي أَقَا خذْمغْ إِ بَابَاثْكنْثْ س مَارَّا مِينْ غَارِي ذ جّهْذْ.

⁶ Vocês mesmas sabem que com todo empenho tenho trabalhado para o pai de vocês,

⁷ مَاشَا بَابَاثْكنْثْ إِغشّْ أَيِي، إِبدّڒْ ڒْمُونثْ إِنُوعشْرَا ن ثْوَاڒَاوِينْ، مَاشَا أَربِّي وَارْ ذ أَسْ إِسمّحْ حِيمَا أَذْ أَيِي إِڭّْ ڒْغَارْ.

⁷ mas ele me tem enganado e por dez vezes mudou o meu salário; porém Deus não permitiu que ele me prejudicasse.

⁸ مَاڒَا نتَّا إِنَّا: ’إِبقِّيضنْ أَذْ إِڒِينْ ذ ڒْمُونثْ نّشْ!‘، ڒخْذنِّي مَارَّا ؤُدْجِي ؤُرْونْثْ-إِ-د ؤُدْجِي س إِبقِّيضنْ، مَاڒَا إِنَّا: ’إِنِّي س إِشَارِيضنْ أَذْ إِڒِينْ ذ ڒْمُونثْ نّشْ!‘، ڒخْذنِّي مَارَّا ؤُدْجِي ؤُرْونْثْ-إِ-د ؤُدْجِي س إِشَارِيضنْ.

⁸ Se ele dizia: “Os salpicados serão o seu salário”, então todos os rebanhos davam salpicados; e, se ele dizia: “Os listrados serão o seu salário”, então os rebanhos todos davam listrados.

⁹ أَمُّو إِكّسْ أَربِّي ڒبْهَايمْ ن بَابَاثْكنْثْ ؤُشَا إِوْشَا أَيِي ثنْثْ إِ نشّْ.

⁹ Assim, Deus tirou o gado do pai de vocês e o deu a mim.

¹⁰ إِمْسَارْ غَارْ ڒْوقْثْ ؤُمِي وحّْمنْثْ ؤُدْجِي، سّْڭعّْذغْ ثَامُوغْڒِي إِنُو ؤُشَا ژْرِيغْ ذِي ثَارْجِيثْ، أَقَا ذَا إِغَايْضنْ نِّي إِنڭّْزنْ خْ وُودْجِي، ثُوغَا أَثنْ س إِشَارِيضنْ ذ إِبقِّيضنْ ذ إِقَارْقَاشنْ.

¹⁰ — Pois, chegado o tempo em que os animais acasalavam, levantei os olhos e vi em sonhos que os machos que cobriam as ovelhas eram listrados, salpicados e malhados.

¹¹ إِنَّا أَيِي لْمَالَاكْ ن أَربِّي ذِي ثَارْجِيثْ ’يَاعْقُوبْ!‘ نشّْ نِّيغْ ’أَقَا أَيِي ذَا!‘

¹¹ E o Anjo de Deus me disse em sonho: “Jacó!” E eu respondi: “Eis-me aqui!”

¹² إِنَّا: ’نْضَارْ ثِيطَّاوِينْ نّشْ، خْزَارْ، مَارَّا إِغَايْضنْ، إِنِّي إِنڭّْزنْ خْ وُودْجِي، أَقَا أَثنْ س إِشَارِيضنْ ذ إِبقِّيضنْ ذ إِقَارْقَاشنْ، مِينْزِي نشّْ ژْرِيغْ مَارَّا مِينْ ذ أَشْ إِتّڭّْ لَابَانْ.

¹² Ele continuou: “Levante agora os olhos e veja que todos os machos que cobrem o rebanho são listrados, salpicados e malhados, porque vejo tudo o que Labão está fazendo com você.

¹³ نشّْ ذ أَربِّي ن بَايْثْ-إِلْ، مَانِي ثْذهْنذْ أَژْرُو ن ڒِيذَارثْ ؤُ مَانِي ذ أَيِي ثوْشِيذْ أَوَاڒْ. كَّارْ ڒخُّو، فّغْ زِي ثمُّورْثْ-أَ، عْقبْ غَارْ ثمُّورْثْ مَانِي ثْخڒْقذْ.‘ “

¹³ Eu sou o Deus de Betel, onde você ungiu uma coluna, onde me fez um voto. Levante-se agora, saia desta terra e volte para a terra de sua parentela.”

¹⁴ خنِّي أَرِّينْثْ-إِ-د رَاحِيلْ ذ لِييَا، نَّانْثْ أَسْ: ”مَا ذِينْ عَاذْ شَا ن ثسْغَارْثْ نِيغْ إِشْثْ ن ڒْوَارْثْ إِ نشِّينْ ذِي ثَادَّارْثْ ن بَابَاثْنغْ؟

¹⁴ Então Raquel e Lia disseram: — Será que ainda existe para nós parte ou herança na casa de nosso pai?

¹⁵ مَا وَارْ نتّْوِيحْسِيبْ أَمْ ثْبَارَّانِييِّينْ؟ أَقَا نتَّا إِزّنْزْ أَنغْ ؤُ نتَّا أَقَا إِقطَّا مَارَّا نُّوقَارْثْ نّغْ.

¹⁵ Não é verdade que ele nos considera como estrangeiras? Pois nos vendeu e consumiu tudo o que nos era devido.

¹⁶ مِينْزِي مَارَّا أَڭْڒَا نِّي إِكّسْ أَربِّي إِ بَابَاثْنغْ، نّغْ إِ إِدْجَا ؤُ ن إِحنْجِيرنْ نّغْ. ڒخُّو عَاذْ، أڭّْ مَارَّا مِينْ ذ أَشْ إِنَّا أَربِّي.“

¹⁶ Porque toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai é nossa e de nossos filhos; agora, pois, faça tudo o que Deus pediu que você fizesse.

¹⁷ خنِّي إِكَّارْ يَاعْقُوبْ ؤُشَا إِسّْڭعّذْ إِحنْجِيرنْ نّسْ ذ ثمْغَارِينْ نّسْ خْ إِڒغْمَانْ.

¹⁷ Então Jacó se levantou e, fazendo montar seus filhos e suas mulheres em camelos,

¹⁸ إِڭَّا ذڭْ وبْرِيذْ مَارَّا ڒبْهَايمْ نّسْ ذ مَارَّا أَڭْڒَا نّسْ نِّي د-إِكْسبْ، أَقَا ڒبْهَايمْ نِّي إِطّفْ، إِنِّي د-إِكْسبْ ذِي فَاذَانْ-أَرَامْ، حِيمَا أَذْ د-إِعْقبْ غَارْ إِسْحَاقْ، بَابَاسْ، ذِي ثمُّورْثْ ن كنْعَانْ.

¹⁸ levou todo o seu gado e todos os seus bens que chegou a possuir, o gado de sua propriedade que havia acumulado em Padã-Arã, para ir a Isaque, seu pai, à terra de Canaã.

¹⁹ ؤُمِي إِرُوحْ لَابَانْ غَارْ ثِيڒْسَا ن وُودْجِي نّسْ، ثُوشَارْ رَاحِيلْ ڒخْيَاڒَاثْ ثِيمژْيَانِينْ ن لْ-أَصْنَامْ ن بَابَاسْ.

¹⁹ Enquanto Labão tinha ido fazer a tosquia das ovelhas, Raquel roubou os ídolos do lar que pertenciam a seu pai.

²⁰ يَاعْقُوبْ إِخْذعْ لَابَانْ، أَرَامِييُو، ڒَامِي وَارْ ذ أَسْ إِعْڒِيمْ أَقَا أَذْ يَارْوڒْ.

²⁰ E Jacó enganou Labão, o arameu, não revelando que tinha planos de fugir.

²¹ يَارْوڒْ س مَارَّا مِينْ غَارسْ. إِكَّارْ، إِژْوَا إِغْزَارْ ن لْفُورَاطْ ؤُشَا يَارَّا أَزدْجِيفْ نّسْ غَارْ إِذُورَارْ ن جِيلْعَاذْ.

²¹ E fugiu com tudo o que lhe pertencia. Levantou-se, passou o Eufrates e tomou o rumo dos montes de Gileade.

²² ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْڒَاثَا خبَّارنْ لَابَانْ، أَقَا يَارْوڒْ يَاعْقُوبْ.

²² No terceiro dia, Labão foi avisado de que Jacó ia fugindo.

²³ خنِّي يِيوِي أَيْثْمَاسْ أَكِيذسْ، إِرُوحْ أَوَارْنِي أَسْ ثِيشْڒِي ن سبْعَا ن وُوسَّانْ، إِخشّْ خَاسْ ذڭْ إِذُورَارْ ن جِيلْعَاذْ.

²³ Reuniu os seus parentes e saiu no encalço de Jacó, por sete dias de viagem, e o alcançou nos montes de Gileade.

²⁴ ؤُشَا يُوسَا-د أَربِّي غَارْ لَابَانْ، أَرَامِييُو، ذِي ثَارْجِيثْ ذِي دْجِيرثْ، إِنَّا أَسْ: ”غَاركْ أَذْ ثسِّيوْڒذْ س ڒْخَارْ نِيغْ س ڒْغَارْ أَكْ-ذ يَاعْقُوبْ.“

²⁴ De noite, porém, Deus veio em sonhos a Labão, o arameu, e lhe disse: — Cuidado! Não fale a Jacó nem bem nem mal.

²⁵ إِرحّڭْ خنِّي لَابَانْ خْ يَاعْقُوبْ. يَاعْقُوبْ ثُوغَا إِوْثَا أَقِيضُونْ نّسْ ذڭْ إِذُورَارْ. لَابَانْ عَاوذْ إِوْثَا إِقِيضَانْ نّسْ أَكْ-ذ أَيْثْمَاسْ ذڭْ إِذُورَارْ ن جِيلْعَاذْ.

²⁵ Labão alcançou Jacó. Este havia armado a sua tenda naqueles montes. Também Labão armou a sua tenda com os seus parentes, nos montes de Gileade.

²⁶ خنِّي إِنَّا لَابَانْ إِ يَاعْقُوبْ: ”مِينْ ثڭِّيذْ، ثژْوِيذْ أَيِي ؤُڒْ ؤُشَا ثِيوْيِيذْ-د يسِّي أَمْ ثْمحْبَاسْ ن ڭَارَّا؟

²⁶ E Labão disse a Jacó: — Que foi que você fez? Você me enganou e levou as minhas filhas como se fossem prisioneiras de guerra.

²⁷ مَايمِّي ثَاروْڒذْ س ثْنُوفّْرَا ؤُ ثُوشَارذْ أَيِي ؤُ مَايمِّي وَارْ ذ أَيِي ثْخبَّارذْ، حِيمَا أَذْ شكْ سّْقبّْضغْ س ڒفْرَاحثْ، س ڒغْنُوجْ، س ؤُبنْذِيرْ ؤُ س ڒْڭَامْبْرِي؟

²⁷ Por que você fugiu em segredo, e me enganou, e não me disse nada? Eu o teria despedido com alegria, com cânticos, com tamborins e com harpa.

²⁸ وَارْ ذ أَيِي ثجِّيذْ أَذْ سُّوذْمغْ إِحنْجِيرنْ إِنُو ذ ثْحنْجِيرِينْ إِنُو. ڒخُّو ذ ثُوبُّوهڒْيَا إِ ثڭِّيذْ.

²⁸ E por que não permitiu que eu beijasse meus netos e minhas filhas? Nisso você agiu como um tolo.

²⁹ غَارِي ثِيزمَّارْ ذڭْ إِفَاسّنْ إِنُو، حِيمَا أَذْ شكْ ضَارّغْ، مَاشَا أَربِّي ن بَابَاثْومْ إِسِّيوڒْ أَكِيذِي دْجِيرثْ-أَ، إِنَّا: ’غَاركْ أَذْ ثسِّيوْڒذْ س ڒْخَارْ نِيغْ س ڒْغَارْ أَكْ-ذ يَاعْقُوبْ.‘

²⁹ Tenho em minhas mãos poder para fazer mal a vocês, mas ontem à noite o Deus do pai de vocês me falou e disse: “Cuidado! Não fale a Jacó nem bem nem mal.”

³⁰ ؤُشَا ڒخُّو ثُويُورذْ، ؤُمِي زعْمَا ثْوحّْشذْ ثَادَّارْثْ ن بَابَاشْ. مَاشَا مَاغَارْ إِ ذ أَيِي ثُوشَارذْ إِربِّيثنْ إِنُو؟“

³⁰ E agora que você partiu de vez, pois está com saudades da casa de seu pai, por que roubou os meus deuses?

³¹ يَارَّا-د يَاعْقُوبْ، إِنَّا إِ لَابَانْ: ”مِينْزِي ثُوغَا ڭّْوذغْ، نِّيغْ أَكْ-ذ يِيخفْ إِنُو أَذْ ثَاغْ أَذْ أَيِي ثكّْسذْ يسِّيشْ س ؤُغِيڒْ!

³¹ Jacó respondeu: — Porque tive medo. Pensei assim: para que não aconteça que me tome à força as suas filhas.

³² غَارْ ونِّي إِ غَا ثَافذْ لْ-أَصْنَامْ نّشْ، أجّْ إِ-ث وَارْ إِدَّارْ عَاذْ! قِيبَاتْشْ إِ وَاوْمَاثنْ نّغْ أَذْ ثْميّْزذْ مِينْ إِدْجَانْ نّشْ جَارْ مِينْ إِدْجَانْ غَارِي ؤُشَا أَوْيِي ث أَكِيذكْ.“ مَاغَارْ يَاعْقُوبْ وَارْ إِسِّينْ بلِّي رَاحِيلْ إِ ثنْ يُوشَارنْ.

³² Que seja morto aquele com quem o senhor achar os seus deuses. Na presença de nossos parentes, verifique o que pertence ao senhor e, se estiver comigo, pode levar embora. Acontece que Jacó não sabia que Raquel os havia roubado.

³³ ؤُشَا يُوذفْ لَابَانْ غَارْ ؤُقِيضُونْ ن يَاعْقُوبْ، غَارْ ؤُقِيضُونْ ن لِييَا، غَارْ ؤُقِيضُونْ ن ثْنَاينْ ن ثِييَّا ؤُشَا وَارْ يُوفِي وَالُو. ڒَْامِي د-إِفّغْ زڭْ ؤُقِيضُونْ ن لِييَا، يُوذفْ غَارْ ؤُقِيضُونْ ن رَاحِيلْ.

³³ Labão entrou na tenda de Jacó, na tenda de Lia e na tenda das duas servas, mas não achou nada. Tendo saído da tenda de Lia, entrou na tenda de Raquel.

³⁴ مَاشَا ثكْسِي رَاحِيلْ ڒخْيَاڒَاثْ ثِيمژْيَانِينْ ن لْ-أَصْنَامْ، ثڭَّا إِ-ثنْثْ ذڭْ إِغَايْننْ ن وڒْغمْ ؤُشَا ثقِّيمْ خَاسنْ. يَارْزُو لَابَانْ ذڭْ ؤُقِيضُونْ أَمْ إِكْمڒْ، مَاشَا وَارْ يُوفِي وَالُو.

³⁴ Ora, Raquel havia pegado os ídolos do lar e, depois de colocá-los na sela de um camelo, estava sentada sobre eles. Labão apalpou toda a tenda e não os achou.

³⁵ ثنَّا إِ بَابَاسْ: ”وَارْ إِتِّيڒِي أَيَا ذ ڒْغَارْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي إِنُو، مِينْزِي وَارْ زمَّارغْ أَذْ كَّارغْ قِيبَاتْشْ نّشْ، مَاغَارْ أَقَا أَيِي س ثْنَامِيثْ ن ثمْغَارِينْ.“ ؤُشَا يَارْزُو، مَاشَا وَارْ يُوفِي ڒخْيَاڒَاثْ ثِيمژْيَانِينْ ن لْ-أَصْنَامْ.

³⁵ Então Raquel disse ao pai: — Não fique zangado, meu senhor, por eu não poder me levantar na sua presença, pois estou no meu período menstrual. Ele procurou, mas não encontrou os ídolos do lar.

³⁶ خنِّي إِخيّقْ يَاعْقُوبْ ؤُشَا إِمْشُوبّشْ أَكْ-ذ لَابَانْ. يَاعْقُوبْ إِطّفْ ذڭْ وَاوَاڒْ، إِنَّا إِ لَابَانْ: ”مَانِي إِدْجَا ؤُخطُّو إِنُو؟ مَانْ ونْ إِدْجَانْ ذ دّنْبْ إِنُو، ؤُمِي ذ أَيِي د-ثضْفَارذْ س زّْعَافْ؟

³⁶ Então Jacó ficou zangado e discutiu com Labão. Dirigiu-se a Labão, dizendo: — Qual é a minha transgressão? Qual o meu pecado, para o senhor me perseguir com tanta fúria?

³⁷ شكْ ثْبقْشذْ مَارَّا ڒْقشّْ إِنُو. مِينْ ثُوفِيذْ زِي مَارَّا ڒحْوَايجْ ن ثَادَّارْثْ نّشْ؟ أڭّْ إِ-ث ذَا زَّاثْ ن يَايْثْمَا ذ أَيْثْمَاشْ ؤُشَا أجّْ إِ-ثنْ أَذْ حكْمنْ جَارْ أَنغْ س ثْنَاينْ.

³⁷ Havendo apalpado todos os meus utensílios, quais foram os utensílios de sua casa que o senhor encontrou? Coloque-os aqui diante dos meus parentes e dos seus parentes, para que julguem entre nós dois.

³⁸ عِيشْرِينْ ن إِسڭّْوُوسَا إِ كِيكْ كِّيغْ. ثِيخسْوِينْ نّشْ ذ ثْغَايْضِينْ نّشْعمَّارْصْ سُّوثْمنْثْ نِيغْعمَّارْصْ شِّيغْ إِشَارِّيينْ ن وُودْجِي نّشْ.

³⁸ Vinte anos eu estive com o senhor. As suas ovelhas e as suas cabras nunca perderam as crias, e não comi um só carneiro do seu rebanho.

³⁹ وَارْ ذ أَشْ إِوْيغْ مِينْ إِتّْوَامزّْقنْ، مَاشَا خطْصغْ ث سِيمَانْثْ إِنُو. مِينْ إِتّْوَاشَارنْ زَّايِي ذڭْ وَاسّْ نِيغْ ذِي دْجِيرثْ، أَقَا زڭْ إِفَاسّنْ إِنُو ثتَّارذْ ث.

³⁹ Não lhe apresentei os animais que eram despedaçados pelas feras; assumi o prejuízo. Da minha mão o senhor o requeria, tanto o roubado de dia como de noite.

⁴⁰ س ؤُزِيڒْ إِتّتّْ أَيِي ڒحْمُو يُوژْغنْ ثِيڒْمشْثْ ؤُ س دْجِيرثْ تّجْمِيذغْ زِي سْقِيعْ، أَڒَامِي يَارْوڒْ إِضصْ زِي غَارِي.

⁴⁰ De maneira que eu andava, de dia consumido pelo calor, de noite, pela geada; e o meu sono me fugia dos olhos.

⁴¹ أَمُّو إِ ذ أَيِي ثُوغَا ذِي ثَادَّارْثْ نّشْ عِيشْرِينْ ن إِسڭّْوُوسَا. خذْمغْ غَاركْ أَرْبعْطَاشْ ن إِسڭّْوُوسَا خْ ثْنَاينْ ن يسِّيشْ ذ ستَّا ن إِسڭّْوُوسَا خْ وُودْجِي ؤُشَا ثْبدّْڒذْ ڒْمُونثْ إِنُوعشْرَا ن ثْوَاڒَاوِينْ.

⁴¹ Vinte anos permaneci em sua casa. Catorze anos trabalhei para o senhor pelas suas duas filhas e seis anos trabalhei para conseguir o seu rebanho; dez vezes o senhor mudou o meu salário.

⁴² مَاڒَا أَربِّي ن بَابَا، أَربِّي ن إِبْرَاهِيمْ ذ ثِيڭّْوُوذِي ن إِسْحَاقْ، إِڒِي وَارْ كِيذِي إِدْجِي، ذ صّحْ إِڒِي أَذْ أَيِي ثسّْقَاذذْ ڒخُّو س إِفَاسّنْ خْوَانْ! إِژْرَا أَربِّي ثَامَارَا ذ ثُومَارْ ن إِفَاسّنْ إِنُو ؤُشَا إِذقْمَارْ إِ شكْ دْجِيڒثْ ن إِضنَّاضْ.“

⁴² Se não fosse o Deus de meu pai, o Deus de Abraão e o Temor de Isaque, por certo o senhor me despediria agora de mãos vazias. Mas Deus viu o meu sofrimento e o trabalho das minhas mãos e ontem à noite ele repreendeu o senhor.

⁴³ يَارَّا-د لَابَانْ ؤُشَا إِنَّا إِ يَاعْقُوبْ: ”ثِيحنْجِيرِينْ-أَ ذ يسِّي ؤُ إِحنْجِيرنْ-أَ ذ إِحنْجِيرنْ إِنُو، ؤُ ؤُدْجِي-يَا ذ ؤُدْجِي إِنُو، ؤُ مَارَّا مِينْ ثتّْوَاڒِيذْ أَقَا إِنُو. مِينْ زمَّارغْ خنِّي أَذْ ڭّغْ ڒخُّو س يسِّي نِيغْ س إِحنْجِيرنْ نْسنْثْ نِّي ؤُرْونْثْ؟

⁴³ Então Labão respondeu a Jacó: — As filhas são minhas filhas, os filhos são meus netos, os rebanhos são meus rebanhos, e tudo o que você está vendo é meu. Que posso fazer hoje a estas minhas filhas ou aos filhos que elas deram à luz?

⁴⁴ غَاورْ عَاذْ ڒخُّو، أَذْ نڭّْ إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ، نشّْ ذ شكْ، أَذْ يِيڒِي نتَّا ذ شّْهَاذثْ جَارْ أَيِي ذ شكْ!“

⁴⁴ Venha, pois, e façamos uma aliança, eu e você, que sirva de testemunho entre mim e você.

⁴⁵ ؤُشَا إِكْسِي يَاعْقُوبْ أَژْرُو، إِسّْڭعّذْ إِ-ث أَمْ وژْرُو ن ڒِيذَارثْ.

⁴⁵ Então Jacó tomou uma pedra e a erigiu por coluna.

⁴⁶ ؤُشَا إِنَّا يَاعْقُوبْ إِ يَايْثْمَاسْ: ”سْمُونمْ إِژْرَا!“ كْسِينْ إِژْرَا ؤُشَا ڭِّينْ ثَاعُورِّيشْثْ ؤُشَا شِّينْ ذِينْ خْ ثْعُورِّيشْثْ نِّي.

⁴⁶ E disse aos seus parentes: — Ajuntem pedras. Eles foram ajuntar pedras e fizeram um montão, ao lado do qual comeram.

⁴⁷ ؤُشَا إِڭَّا لَابَانْ إِ ؤُعُورِّيشْ ن إِژْرَا نِّي ’جِيڭَارْ-سَاهَاذُوثَا‘، مَاشَا يَاعْقُوبْ إِڭَّا أَسْ ’جِيلْعَاذْ‘.

⁴⁷ Labão deu-lhe o nome de Jegar-Saaduta, mas Jacó lhe chamou Galeede.

⁴⁸ خنِّي إِنَّا لَابَانْ: ”ثَاعُورِّيشْثْ-أَ أَذْ ثِيڒِي ذ شّْهَاذثْ أَسّْ-أَ جَارْ أَيِي ذ شكْ!“ خْ ؤُيَا ثڭَّا أَسْ جِيلْعَاذْ

⁴⁸ E Labão disse: — Seja hoje este montão de pedras por testemunha entre mim e você. Por isso foi chamado de Galeede

⁴⁹ ذ مِيصْفَا، مِينْزِي نتَّا إِنَّا: ”إِڒِي سِيذِي أَذْ إِحْضَا جَارْ أَيِي ذ شكْ، خْمِي غَا نِيڒِي أَمْ ننُوفَّارْ إِجّنْ زڭْ ونّغْنِي.

⁴⁹ e Mispa, pois disse: — Que o

⁵⁰ مَاڒَا ثسّحْقَارذْ يسِّي نِيغْ أَذْ ثْمڒْشذْ ثِيمْغَارِينْ نّغْنِي خْ يسِّي، أَمْ وَارْ ذِينْ إِدْجِي حذْ أَكِيذْنغْ حِيمَا أَذْ يِيڒِي ذ أَشهَّاذْ، أَقَا أَربِّي أَذْ يِيڒِي ذ أَشهَّاذْ جَارْ أَيِي ذ شكْ!“

⁵⁰ Se você maltratar as minhas filhas e tomar outras mulheres além delas, não estando ninguém conosco, lembre-se de que Deus é testemunha entre mim e você.

⁵¹ إِنَّا عَاوذْ لَابَانْ إِ يَاعْقُوبْ: ”خْزَارْ، ثَاعُورِّيشْثْ-أَ ن يژْرَا، خْزَارْ، أَژْرُو ن ڒِيذَارثْ نِّي سّْبدّغْ جَارْ أَيِي ذ شكْ.

⁵¹ E Labão continuou: — Eis aqui este montão de pedras e esta coluna que levantei entre mim e você.

⁵² ثَاعُورِّيشْثْ-أَ ن يژْرَا ذ وژْرُو-يَا ن ڒِيذَارثْ أَذْ شهْذنْ بلِّي نشّْ وَارْ غَاركْ د-ژكّْوِيغْ شَا خْ ثْعُورِّيشْثْ-أَ ؤُشَا ؤُڒَا ذ شكْ وَارْ غَارِي د-ثْژكّْوِّيذْ شَا إِ ڒْغَارْ خْ ثْعُورِّيشْثْ-أَ ؤُڒَا خْ وژْرُو-يَا ن ڒِيذَارثْ!

⁵² Seja o montão testemunha, e seja a coluna testemunha de que para mal não passarei para o lado de lá do montão e você não passará para o lado de cá do montão e da coluna.

⁵³ أَربِّي ن إِبْرَاهِيمْ ذ أَربِّي ن نَاحُورْ، أَقَا أَربِّي ن بَابَاثْسنْ، أجّْ إِ-ث أَذْ إِحْكمْ جَارْ أَنغْ!“ مَاشَا يَاعْقُوبْ إِجُّودْجْ س ’ثِيڭّْوُوذِي ن إِسْحَاقْ بَابَاسْ‘.

⁵³ O Deus de Abraão e o Deus de Naor, o Deus do pai deles, julgue entre nós. E Jacó jurou pelo Temor de Isaque, seu pai.

⁵⁴ خنِّي إِغَارْصْ يَاعْقُوبْ إِ يِيشْثْ ن ثْغَارْصْثْ ذڭْ إِذُورَارْ ؤُشَا إِڒَاغَا إِ يَايْثْمَاسْ أَذْ شّنْ أَغْرُومْ. ؤُشَا شِّينْ أَغْرُومْ، سنْسّنْ دْجِيرثْ نِّي ذڭْ إِذُورَارْ.

⁵⁴ E Jacó ofereceu um sacrifício na montanha e convidou seus parentes para uma refeição. Eles comeram e passaram a noite na montanha.

⁵⁵ — ausente —

⁵⁵ Na manhã seguinte, Labão se levantou de madrugada, beijou os seus netos e as suas filhas e os abençoou. E, partindo, voltou para a sua casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Gênesis 31 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →