Gênesis 31

rifa (RIFA) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ ؤُشَا إِسْڒَا يَاعْقُوبْ أَوَاڒنْ ن إِحنْجِيرنْ ن لَابَانْ، نَّانْ: ”يَاعْقُوبْ إِكْسِي مَارَّا مِينْ ثُوغَا ن بَابَاثْنغْ ؤُ س مِينْ ثُوغَا ن بَابَاثْنغْ أَقَا إِكْسبْ مَارَّا أَعُودْجِي-يَا.“

¹ Então, ouvia Jacó os comentários dos filhos de Labão, que diziam: Jacó se apossou de tudo o que era de nosso pai; e do que era de nosso pai juntou ele toda esta riqueza.

² إِخْزَارْ يَاعْقُوبْ غَارْ ؤُغمْبُوبْ ن لَابَانْ. خْزَارْ، وَارْ كِيذسْ إِدْجِي أَمْ إِضنَّاضْ ذ فَارِيضنَّاضْ.

² Jacó, por sua vez, reparou que o rosto de Labão não lhe era favorável, como anteriormente.

³ إِنَّا سِيذِي إِ يَاعْقُوبْ: ”ذْوڒْ غَارْ ثمُّورْثْ ن ڒجْذُوذْ نّشْ ؤُ غَارْ ڒَادْجْ نّشْ. أَقَا نشّْ أَذْ إِڒِيغْ أَكِيذكْ.“

³ E disse o Senhor a Jacó: Torna à terra de teus pais e à tua parentela; e eu serei contigo.

⁴ إِسكّْ يَاعْقُوبْ ؤُشَا إِڒَاغَا-د خْ رَاحِيلْ ذ لِييَا غَارْ ييَّارْ، غَارْ وُودْجِي نّسْ.

⁴ Então, Jacó mandou vir Raquel e Lia ao campo, para junto do seu rebanho,

⁵ إِنَّا أَسنْثْ: ”تّْوَاڒِيغْ بلِّي أَغمْبُوبْ ن بَابَاثْكنْثْ وَارْ كِيذِي إِدْجِي أَمْ إِضنَّاضْ ذ فَارِيضنَّاضْ. مَاشَا أَربِّي ن ڒجْذُوذْ إِنُو أَقَا-ث أَكِيذِي.

⁵ e lhes disse: Vejo que o rosto de vosso pai não me é favorável como anteriormente; porém o Deus de meu pai tem estado comigo.

⁶ كنِّينْثْ ثسّْننْثْ بلِّي أَقَا خذْمغْ إِ بَابَاثْكنْثْ س مَارَّا مِينْ غَارِي ذ جّهْذْ.

⁶ Vós mesmas sabeis que com todo empenho tenho servido a vosso pai;

⁷ مَاشَا بَابَاثْكنْثْ إِغشّْ أَيِي، إِبدّڒْ ڒْمُونثْ إِنُوعشْرَا ن ثْوَاڒَاوِينْ، مَاشَا أَربِّي وَارْ ذ أَسْ إِسمّحْ حِيمَا أَذْ أَيِي إِڭّْ ڒْغَارْ.

⁷ mas vosso pai me tem enganado e por dez vezes me mudou o salário; porém Deus não lhe permitiu que me fizesse mal nenhum.

⁸ مَاڒَا نتَّا إِنَّا: ’إِبقِّيضنْ أَذْ إِڒِينْ ذ ڒْمُونثْ نّشْ!‘، ڒخْذنِّي مَارَّا ؤُدْجِي ؤُرْونْثْ-إِ-د ؤُدْجِي س إِبقِّيضنْ، مَاڒَا إِنَّا: ’إِنِّي س إِشَارِيضنْ أَذْ إِڒِينْ ذ ڒْمُونثْ نّشْ!‘، ڒخْذنِّي مَارَّا ؤُدْجِي ؤُرْونْثْ-إِ-د ؤُدْجِي س إِشَارِيضنْ.

⁸ Se ele dizia: Os salpicados serão o teu salário, então, todos os rebanhos davam salpicados; e se dizia: Os listados serão o teu salário, então, os rebanhos todos davam listados.

⁹ أَمُّو إِكّسْ أَربِّي ڒبْهَايمْ ن بَابَاثْكنْثْ ؤُشَا إِوْشَا أَيِي ثنْثْ إِ نشّْ.

⁹ Assim, Deus tomou o gado de vosso pai e mo deu a mim.

¹⁰ إِمْسَارْ غَارْ ڒْوقْثْ ؤُمِي وحّْمنْثْ ؤُدْجِي، سّْڭعّْذغْ ثَامُوغْڒِي إِنُو ؤُشَا ژْرِيغْ ذِي ثَارْجِيثْ، أَقَا ذَا إِغَايْضنْ نِّي إِنڭّْزنْ خْ وُودْجِي، ثُوغَا أَثنْ س إِشَارِيضنْ ذ إِبقِّيضنْ ذ إِقَارْقَاشنْ.

¹⁰ Pois, chegado o tempo em que o rebanho concebia, levantei os olhos e vi em sonhos que os machos que cobriam as ovelhas eram listados, salpicados e malhados.

¹¹ إِنَّا أَيِي لْمَالَاكْ ن أَربِّي ذِي ثَارْجِيثْ ’يَاعْقُوبْ!‘ نشّْ نِّيغْ ’أَقَا أَيِي ذَا!‘

¹¹ E o Anjo de Deus me disse em sonho: Jacó! Eu respondi: Eis-me aqui!

¹² إِنَّا: ’نْضَارْ ثِيطَّاوِينْ نّشْ، خْزَارْ، مَارَّا إِغَايْضنْ، إِنِّي إِنڭّْزنْ خْ وُودْجِي، أَقَا أَثنْ س إِشَارِيضنْ ذ إِبقِّيضنْ ذ إِقَارْقَاشنْ، مِينْزِي نشّْ ژْرِيغْ مَارَّا مِينْ ذ أَشْ إِتّڭّْ لَابَانْ.

¹² Ele continuou: Levanta agora os olhos e vê que todos os machos que cobrem o rebanho são listados, salpicados e malhados, porque vejo tudo o que Labão te está fazendo.

¹³ نشّْ ذ أَربِّي ن بَايْثْ-إِلْ، مَانِي ثْذهْنذْ أَژْرُو ن ڒِيذَارثْ ؤُ مَانِي ذ أَيِي ثوْشِيذْ أَوَاڒْ. كَّارْ ڒخُّو، فّغْ زِي ثمُّورْثْ-أَ، عْقبْ غَارْ ثمُّورْثْ مَانِي ثْخڒْقذْ.‘ “

¹³ Eu sou o Deus de Betel, onde ungiste uma coluna, onde me fizeste um voto; levanta-te agora, sai desta terra e volta para a terra de tua parentela.

¹⁴ خنِّي أَرِّينْثْ-إِ-د رَاحِيلْ ذ لِييَا، نَّانْثْ أَسْ: ”مَا ذِينْ عَاذْ شَا ن ثسْغَارْثْ نِيغْ إِشْثْ ن ڒْوَارْثْ إِ نشِّينْ ذِي ثَادَّارْثْ ن بَابَاثْنغْ؟

¹⁴ Então, responderam Raquel e Lia e lhe disseram: Há ainda para nós parte ou herança na casa de nosso pai?

¹⁵ مَا وَارْ نتّْوِيحْسِيبْ أَمْ ثْبَارَّانِييِّينْ؟ أَقَا نتَّا إِزّنْزْ أَنغْ ؤُ نتَّا أَقَا إِقطَّا مَارَّا نُّوقَارْثْ نّغْ.

¹⁵ Não nos considera ele como estrangeiras? Pois nos vendeu e consumiu tudo o que nos era devido.

¹⁶ مِينْزِي مَارَّا أَڭْڒَا نِّي إِكّسْ أَربِّي إِ بَابَاثْنغْ، نّغْ إِ إِدْجَا ؤُ ن إِحنْجِيرنْ نّغْ. ڒخُّو عَاذْ، أڭّْ مَارَّا مِينْ ذ أَشْ إِنَّا أَربِّي.“

¹⁶ Porque toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai é nossa e de nossos filhos; agora, pois, faze tudo o que Deus te disse.

¹⁷ خنِّي إِكَّارْ يَاعْقُوبْ ؤُشَا إِسّْڭعّذْ إِحنْجِيرنْ نّسْ ذ ثمْغَارِينْ نّسْ خْ إِڒغْمَانْ.

¹⁷ Então, se levantou Jacó e, fazendo montar seus filhos e suas mulheres em camelos,

¹⁸ إِڭَّا ذڭْ وبْرِيذْ مَارَّا ڒبْهَايمْ نّسْ ذ مَارَّا أَڭْڒَا نّسْ نِّي د-إِكْسبْ، أَقَا ڒبْهَايمْ نِّي إِطّفْ، إِنِّي د-إِكْسبْ ذِي فَاذَانْ-أَرَامْ، حِيمَا أَذْ د-إِعْقبْ غَارْ إِسْحَاقْ، بَابَاسْ، ذِي ثمُّورْثْ ن كنْعَانْ.

¹⁸ levou todo o seu gado e todos os seus bens que chegou a possuir; o gado de sua propriedade que acumulara em Padã-Arã, para ir a Isaque, seu pai, à terra de Canaã.

¹⁹ ؤُمِي إِرُوحْ لَابَانْ غَارْ ثِيڒْسَا ن وُودْجِي نّسْ، ثُوشَارْ رَاحِيلْ ڒخْيَاڒَاثْ ثِيمژْيَانِينْ ن لْ-أَصْنَامْ ن بَابَاسْ.

¹⁹ Tendo ido Labão fazer a tosquia das ovelhas, Raquel furtou os ídolos do lar que pertenciam a seu pai.

²⁰ يَاعْقُوبْ إِخْذعْ لَابَانْ، أَرَامِييُو، ڒَامِي وَارْ ذ أَسْ إِعْڒِيمْ أَقَا أَذْ يَارْوڒْ.

²⁰ E Jacó logrou a Labão, o arameu, não lhe dando a saber que fugia.

²¹ يَارْوڒْ س مَارَّا مِينْ غَارسْ. إِكَّارْ، إِژْوَا إِغْزَارْ ن لْفُورَاطْ ؤُشَا يَارَّا أَزدْجِيفْ نّسْ غَارْ إِذُورَارْ ن جِيلْعَاذْ.

²¹ E fugiu com tudo o que lhe pertencia; levantou-se, passou o Eufrates e tomou o rumo da montanha de Gileade.

²² ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْڒَاثَا خبَّارنْ لَابَانْ، أَقَا يَارْوڒْ يَاعْقُوبْ.

²² No terceiro dia, Labão foi avisado de que Jacó ia fugindo.

²³ خنِّي يِيوِي أَيْثْمَاسْ أَكِيذسْ، إِرُوحْ أَوَارْنِي أَسْ ثِيشْڒِي ن سبْعَا ن وُوسَّانْ، إِخشّْ خَاسْ ذڭْ إِذُورَارْ ن جِيلْعَاذْ.

²³ Tomando, pois, consigo a seus irmãos, saiu-lhe no encalço, por sete dias de jornada, e o alcançou na montanha de Gileade.

²⁴ ؤُشَا يُوسَا-د أَربِّي غَارْ لَابَانْ، أَرَامِييُو، ذِي ثَارْجِيثْ ذِي دْجِيرثْ، إِنَّا أَسْ: ”غَاركْ أَذْ ثسِّيوْڒذْ س ڒْخَارْ نِيغْ س ڒْغَارْ أَكْ-ذ يَاعْقُوبْ.“

²⁴ De noite, porém, veio Deus a Labão, o arameu, em sonhos, e lhe disse: Guarda-te, não fales a Jacó nem bem nem mal.

²⁵ إِرحّڭْ خنِّي لَابَانْ خْ يَاعْقُوبْ. يَاعْقُوبْ ثُوغَا إِوْثَا أَقِيضُونْ نّسْ ذڭْ إِذُورَارْ. لَابَانْ عَاوذْ إِوْثَا إِقِيضَانْ نّسْ أَكْ-ذ أَيْثْمَاسْ ذڭْ إِذُورَارْ ن جِيلْعَاذْ.

²⁵ Alcançou, pois, Labão a Jacó. Este havia armado a sua tenda naquela montanha; também Labão armou a sua com seus irmãos, na montanha de Gileade.

²⁶ خنِّي إِنَّا لَابَانْ إِ يَاعْقُوبْ: ”مِينْ ثڭِّيذْ، ثژْوِيذْ أَيِي ؤُڒْ ؤُشَا ثِيوْيِيذْ-د يسِّي أَمْ ثْمحْبَاسْ ن ڭَارَّا؟

²⁶ E disse Labão a Jacó: Que fizeste, que me lograste e levaste minhas filhas como cativas pela espada?

²⁷ مَايمِّي ثَاروْڒذْ س ثْنُوفّْرَا ؤُ ثُوشَارذْ أَيِي ؤُ مَايمِّي وَارْ ذ أَيِي ثْخبَّارذْ، حِيمَا أَذْ شكْ سّْقبّْضغْ س ڒفْرَاحثْ، س ڒغْنُوجْ، س ؤُبنْذِيرْ ؤُ س ڒْڭَامْبْرِي؟

²⁷ Por que fugiste ocultamente, e me lograste, e nada me fizeste saber, para que eu te despedisse com alegria, e com cânticos, e com tamboril, e com harpa?

²⁸ وَارْ ذ أَيِي ثجِّيذْ أَذْ سُّوذْمغْ إِحنْجِيرنْ إِنُو ذ ثْحنْجِيرِينْ إِنُو. ڒخُّو ذ ثُوبُّوهڒْيَا إِ ثڭِّيذْ.

²⁸ E por que não me permitiste beijar meus filhos e minhas filhas? Nisso procedeste insensatamente.

²⁹ غَارِي ثِيزمَّارْ ذڭْ إِفَاسّنْ إِنُو، حِيمَا أَذْ شكْ ضَارّغْ، مَاشَا أَربِّي ن بَابَاثْومْ إِسِّيوڒْ أَكِيذِي دْجِيرثْ-أَ، إِنَّا: ’غَاركْ أَذْ ثسِّيوْڒذْ س ڒْخَارْ نِيغْ س ڒْغَارْ أَكْ-ذ يَاعْقُوبْ.‘

²⁹ Há poder em minhas mãos para vos fazer mal, mas o Deus de vosso pai me falou, ontem à noite, e disse: Guarda-te, não fales a Jacó nem bem nem mal.

³⁰ ؤُشَا ڒخُّو ثُويُورذْ، ؤُمِي زعْمَا ثْوحّْشذْ ثَادَّارْثْ ن بَابَاشْ. مَاشَا مَاغَارْ إِ ذ أَيِي ثُوشَارذْ إِربِّيثنْ إِنُو؟“

³⁰ E agora que partiste de vez, porque tens saudade da casa de teu pai, por que me furtaste os meus deuses?

³¹ يَارَّا-د يَاعْقُوبْ، إِنَّا إِ لَابَانْ: ”مِينْزِي ثُوغَا ڭّْوذغْ، نِّيغْ أَكْ-ذ يِيخفْ إِنُو أَذْ ثَاغْ أَذْ أَيِي ثكّْسذْ يسِّيشْ س ؤُغِيڒْ!

³¹ Respondeu-lhe Jacó: Porque tive medo; pois calculei: não suceda que me tome à força as suas filhas.

³² غَارْ ونِّي إِ غَا ثَافذْ لْ-أَصْنَامْ نّشْ، أجّْ إِ-ث وَارْ إِدَّارْ عَاذْ! قِيبَاتْشْ إِ وَاوْمَاثنْ نّغْ أَذْ ثْميّْزذْ مِينْ إِدْجَانْ نّشْ جَارْ مِينْ إِدْجَانْ غَارِي ؤُشَا أَوْيِي ث أَكِيذكْ.“ مَاغَارْ يَاعْقُوبْ وَارْ إِسِّينْ بلِّي رَاحِيلْ إِ ثنْ يُوشَارنْ.

³² Não viva aquele com quem achares os teus deuses; verifica diante de nossos irmãos o que te pertence e que está comigo e leva-o contigo. Pois Jacó não sabia que Raquel os havia furtado.

³³ ؤُشَا يُوذفْ لَابَانْ غَارْ ؤُقِيضُونْ ن يَاعْقُوبْ، غَارْ ؤُقِيضُونْ ن لِييَا، غَارْ ؤُقِيضُونْ ن ثْنَاينْ ن ثِييَّا ؤُشَا وَارْ يُوفِي وَالُو. ڒَْامِي د-إِفّغْ زڭْ ؤُقِيضُونْ ن لِييَا، يُوذفْ غَارْ ؤُقِيضُونْ ن رَاحِيلْ.

³³ Labão, pois, entrou na tenda de Jacó, na de Lia e na das duas servas, porém não os achou. Tendo saído da tenda de Lia, entrou na de Raquel.

³⁴ مَاشَا ثكْسِي رَاحِيلْ ڒخْيَاڒَاثْ ثِيمژْيَانِينْ ن لْ-أَصْنَامْ، ثڭَّا إِ-ثنْثْ ذڭْ إِغَايْننْ ن وڒْغمْ ؤُشَا ثقِّيمْ خَاسنْ. يَارْزُو لَابَانْ ذڭْ ؤُقِيضُونْ أَمْ إِكْمڒْ، مَاشَا وَارْ يُوفِي وَالُو.

³⁴ Ora, Raquel havia tomado os ídolos do lar, e os pusera na sela de um camelo, e estava assentada sobre eles; apalpou Labão toda a tenda e não os achou.

³⁵ ثنَّا إِ بَابَاسْ: ”وَارْ إِتِّيڒِي أَيَا ذ ڒْغَارْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي إِنُو، مِينْزِي وَارْ زمَّارغْ أَذْ كَّارغْ قِيبَاتْشْ نّشْ، مَاغَارْ أَقَا أَيِي س ثْنَامِيثْ ن ثمْغَارِينْ.“ ؤُشَا يَارْزُو، مَاشَا وَارْ يُوفِي ڒخْيَاڒَاثْ ثِيمژْيَانِينْ ن لْ-أَصْنَامْ.

³⁵ Então, disse ela a seu pai: Não te agastes, meu senhor, por não poder eu levantar-me na tua presença; pois me acho com as regras das mulheres. Ele procurou, contudo não achou os ídolos do lar.

³⁶ خنِّي إِخيّقْ يَاعْقُوبْ ؤُشَا إِمْشُوبّشْ أَكْ-ذ لَابَانْ. يَاعْقُوبْ إِطّفْ ذڭْ وَاوَاڒْ، إِنَّا إِ لَابَانْ: ”مَانِي إِدْجَا ؤُخطُّو إِنُو؟ مَانْ ونْ إِدْجَانْ ذ دّنْبْ إِنُو، ؤُمِي ذ أَيِي د-ثضْفَارذْ س زّْعَافْ؟

³⁶ Então, se irou Jacó e altercou com Labão; e lhe disse: Qual é a minha transgressão? Qual o meu pecado, que tão furiosamente me tens perseguido?

³⁷ شكْ ثْبقْشذْ مَارَّا ڒْقشّْ إِنُو. مِينْ ثُوفِيذْ زِي مَارَّا ڒحْوَايجْ ن ثَادَّارْثْ نّشْ؟ أڭّْ إِ-ث ذَا زَّاثْ ن يَايْثْمَا ذ أَيْثْمَاشْ ؤُشَا أجّْ إِ-ثنْ أَذْ حكْمنْ جَارْ أَنغْ س ثْنَاينْ.

³⁷ Havendo apalpado todos os meus utensílios, que achaste de todos os utensílios de tua casa? Põe-nos aqui diante de meus irmãos e de teus irmãos, para que julguem entre mim e ti.

³⁸ عِيشْرِينْ ن إِسڭّْوُوسَا إِ كِيكْ كِّيغْ. ثِيخسْوِينْ نّشْ ذ ثْغَايْضِينْ نّشْعمَّارْصْ سُّوثْمنْثْ نِيغْعمَّارْصْ شِّيغْ إِشَارِّيينْ ن وُودْجِي نّشْ.

³⁸ Vinte anos eu estive contigo, as tuas ovelhas e as tuas cabras nunca perderam as crias, e não comi os carneiros de teu rebanho.

³⁹ وَارْ ذ أَشْ إِوْيغْ مِينْ إِتّْوَامزّْقنْ، مَاشَا خطْصغْ ث سِيمَانْثْ إِنُو. مِينْ إِتّْوَاشَارنْ زَّايِي ذڭْ وَاسّْ نِيغْ ذِي دْجِيرثْ، أَقَا زڭْ إِفَاسّنْ إِنُو ثتَّارذْ ث.

³⁹ Nem te apresentei o que era despedaçado pelas feras; sofri o dano; da minha mão o requerias, tanto o furtado de dia como de noite.

⁴⁰ س ؤُزِيڒْ إِتّتّْ أَيِي ڒحْمُو يُوژْغنْ ثِيڒْمشْثْ ؤُ س دْجِيرثْ تّجْمِيذغْ زِي سْقِيعْ، أَڒَامِي يَارْوڒْ إِضصْ زِي غَارِي.

⁴⁰ De maneira que eu andava, de dia consumido pelo calor, de noite, pela geada; e o meu sono me fugia dos olhos.

⁴¹ أَمُّو إِ ذ أَيِي ثُوغَا ذِي ثَادَّارْثْ نّشْ عِيشْرِينْ ن إِسڭّْوُوسَا. خذْمغْ غَاركْ أَرْبعْطَاشْ ن إِسڭّْوُوسَا خْ ثْنَاينْ ن يسِّيشْ ذ ستَّا ن إِسڭّْوُوسَا خْ وُودْجِي ؤُشَا ثْبدّْڒذْ ڒْمُونثْ إِنُوعشْرَا ن ثْوَاڒَاوِينْ.

⁴¹ Vinte anos permaneci em tua casa; catorze anos te servi por tuas duas filhas e seis anos por teu rebanho; dez vezes me mudaste o salário.

⁴² مَاڒَا أَربِّي ن بَابَا، أَربِّي ن إِبْرَاهِيمْ ذ ثِيڭّْوُوذِي ن إِسْحَاقْ، إِڒِي وَارْ كِيذِي إِدْجِي، ذ صّحْ إِڒِي أَذْ أَيِي ثسّْقَاذذْ ڒخُّو س إِفَاسّنْ خْوَانْ! إِژْرَا أَربِّي ثَامَارَا ذ ثُومَارْ ن إِفَاسّنْ إِنُو ؤُشَا إِذقْمَارْ إِ شكْ دْجِيڒثْ ن إِضنَّاضْ.“

⁴² Se não fora o Deus de meu pai, o Deus de Abraão e o Temor de Isaque, por certo me despedirias agora de mãos vazias. Deus me atendeu ao sofrimento e ao trabalho das minhas mãos e te repreendeu ontem à noite.

⁴³ يَارَّا-د لَابَانْ ؤُشَا إِنَّا إِ يَاعْقُوبْ: ”ثِيحنْجِيرِينْ-أَ ذ يسِّي ؤُ إِحنْجِيرنْ-أَ ذ إِحنْجِيرنْ إِنُو، ؤُ ؤُدْجِي-يَا ذ ؤُدْجِي إِنُو، ؤُ مَارَّا مِينْ ثتّْوَاڒِيذْ أَقَا إِنُو. مِينْ زمَّارغْ خنِّي أَذْ ڭّغْ ڒخُّو س يسِّي نِيغْ س إِحنْجِيرنْ نْسنْثْ نِّي ؤُرْونْثْ؟

⁴³ Então, respondeu Labão a Jacó: As filhas são minhas filhas, os filhos são meus filhos, os rebanhos são meus rebanhos, e tudo o que vês é meu; que posso fazer hoje a estas minhas filhas ou aos filhos que elas deram à luz?

⁴⁴ غَاورْ عَاذْ ڒخُّو، أَذْ نڭّْ إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ، نشّْ ذ شكْ، أَذْ يِيڒِي نتَّا ذ شّْهَاذثْ جَارْ أَيِي ذ شكْ!“

⁴⁴ Vem, pois; e façamos aliança, eu e tu, que sirva de testemunho entre mim e ti.

⁴⁵ ؤُشَا إِكْسِي يَاعْقُوبْ أَژْرُو، إِسّْڭعّذْ إِ-ث أَمْ وژْرُو ن ڒِيذَارثْ.

⁴⁵ Então, Jacó tomou uma pedra e a erigiu por coluna.

⁴⁶ ؤُشَا إِنَّا يَاعْقُوبْ إِ يَايْثْمَاسْ: ”سْمُونمْ إِژْرَا!“ كْسِينْ إِژْرَا ؤُشَا ڭِّينْ ثَاعُورِّيشْثْ ؤُشَا شِّينْ ذِينْ خْ ثْعُورِّيشْثْ نِّي.

⁴⁶ E disse a seus irmãos: Ajuntai pedras. E tomaram pedras e fizeram um montão, ao lado do qual comeram.

⁴⁷ ؤُشَا إِڭَّا لَابَانْ إِ ؤُعُورِّيشْ ن إِژْرَا نِّي ’جِيڭَارْ-سَاهَاذُوثَا‘، مَاشَا يَاعْقُوبْ إِڭَّا أَسْ ’جِيلْعَاذْ‘.

⁴⁷ Chamou-lhe Labão Jegar-Saaduta; Jacó, porém, lhe chamou Galeede.

⁴⁸ خنِّي إِنَّا لَابَانْ: ”ثَاعُورِّيشْثْ-أَ أَذْ ثِيڒِي ذ شّْهَاذثْ أَسّْ-أَ جَارْ أَيِي ذ شكْ!“ خْ ؤُيَا ثڭَّا أَسْ جِيلْعَاذْ

⁴⁸ E disse Labão: Seja hoje este montão por testemunha entre mim e ti; por isso, se lhe chamou Galeede

⁴⁹ ذ مِيصْفَا، مِينْزِي نتَّا إِنَّا: ”إِڒِي سِيذِي أَذْ إِحْضَا جَارْ أَيِي ذ شكْ، خْمِي غَا نِيڒِي أَمْ ننُوفَّارْ إِجّنْ زڭْ ونّغْنِي.

⁴⁹ e Mispa, pois disse: Vigie o Senhor entre mim e ti e nos julgue quando estivermos separados um do outro.

⁵⁰ مَاڒَا ثسّحْقَارذْ يسِّي نِيغْ أَذْ ثْمڒْشذْ ثِيمْغَارِينْ نّغْنِي خْ يسِّي، أَمْ وَارْ ذِينْ إِدْجِي حذْ أَكِيذْنغْ حِيمَا أَذْ يِيڒِي ذ أَشهَّاذْ، أَقَا أَربِّي أَذْ يِيڒِي ذ أَشهَّاذْ جَارْ أَيِي ذ شكْ!“

⁵⁰ Se maltratares as minhas filhas e tomares outras mulheres além delas, não estando ninguém conosco, atenta que Deus é testemunha entre mim e ti.

⁵¹ إِنَّا عَاوذْ لَابَانْ إِ يَاعْقُوبْ: ”خْزَارْ، ثَاعُورِّيشْثْ-أَ ن يژْرَا، خْزَارْ، أَژْرُو ن ڒِيذَارثْ نِّي سّْبدّغْ جَارْ أَيِي ذ شكْ.

⁵¹ Disse mais Labão a Jacó: Eis aqui este montão e esta coluna que levantei entre mim e ti.

⁵² ثَاعُورِّيشْثْ-أَ ن يژْرَا ذ وژْرُو-يَا ن ڒِيذَارثْ أَذْ شهْذنْ بلِّي نشّْ وَارْ غَاركْ د-ژكّْوِيغْ شَا خْ ثْعُورِّيشْثْ-أَ ؤُشَا ؤُڒَا ذ شكْ وَارْ غَارِي د-ثْژكّْوِّيذْ شَا إِ ڒْغَارْ خْ ثْعُورِّيشْثْ-أَ ؤُڒَا خْ وژْرُو-يَا ن ڒِيذَارثْ!

⁵² Seja o montão testemunha, e seja a coluna testemunha de que para mal não passarei o montão para lá, e tu não passarás o montão e a coluna para cá.

⁵³ أَربِّي ن إِبْرَاهِيمْ ذ أَربِّي ن نَاحُورْ، أَقَا أَربِّي ن بَابَاثْسنْ، أجّْ إِ-ث أَذْ إِحْكمْ جَارْ أَنغْ!“ مَاشَا يَاعْقُوبْ إِجُّودْجْ س ’ثِيڭّْوُوذِي ن إِسْحَاقْ بَابَاسْ‘.

⁵³ O Deus de Abraão e o Deus de Naor, o Deus do pai deles, julgue entre nós. E jurou Jacó pelo Temor de Isaque, seu pai.

⁵⁴ خنِّي إِغَارْصْ يَاعْقُوبْ إِ يِيشْثْ ن ثْغَارْصْثْ ذڭْ إِذُورَارْ ؤُشَا إِڒَاغَا إِ يَايْثْمَاسْ أَذْ شّنْ أَغْرُومْ. ؤُشَا شِّينْ أَغْرُومْ، سنْسّنْ دْجِيرثْ نِّي ذڭْ إِذُورَارْ.

⁵⁴ E ofereceu Jacó um sacrifício na montanha e convidou seus irmãos para comerem pão; comeram pão e passaram a noite na montanha.

⁵⁵ — ausente —

⁵⁵ Tendo-se levantado Labão pela madrugada, beijou seus filhos e suas filhas e os abençoou; e, partindo, voltou para sua casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Gênesis 31 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →