Gênesis 31
rifa (RIFA) vs BKJ
1 ؤُشَا إِسْڒَا يَاعْقُوبْ أَوَاڒنْ ن إِحنْجِيرنْ ن لَابَانْ، نَّانْ: ”يَاعْقُوبْ إِكْسِي مَارَّا مِينْ ثُوغَا ن بَابَاثْنغْ ؤُ س مِينْ ثُوغَا ن بَابَاثْنغْ أَقَا إِكْسبْ مَارَّا أَعُودْجِي-يَا.“
1 E ele ouviu as palavras dos filhos de Labão, dizendo: Jacó tomou tudo que era de nosso pai; e do que era do nosso pai ele obteve toda a sua glória.
2 إِخْزَارْ يَاعْقُوبْ غَارْ ؤُغمْبُوبْ ن لَابَانْ. خْزَارْ، وَارْ كِيذسْ إِدْجِي أَمْ إِضنَّاضْ ذ فَارِيضنَّاضْ.
2 E Jacó viu o semblante de Labão, e eis que não era para com ele como antes.
3 إِنَّا سِيذِي إِ يَاعْقُوبْ: ”ذْوڒْ غَارْ ثمُّورْثْ ن ڒجْذُوذْ نّشْ ؤُ غَارْ ڒَادْجْ نّشْ. أَقَا نشّْ أَذْ إِڒِيغْ أَكِيذكْ.“
3 E o SENHOR disse a Jacó: Volta à terra de teus pais, e à tua parentela, e eu serei contigo.
4 إِسكّْ يَاعْقُوبْ ؤُشَا إِڒَاغَا-د خْ رَاحِيلْ ذ لِييَا غَارْ ييَّارْ، غَارْ وُودْجِي نّسْ.
4 E Jacó enviou e chamou Raquel e Lia para o campo para o seu rebanho,
5 إِنَّا أَسنْثْ: ”تّْوَاڒِيغْ بلِّي أَغمْبُوبْ ن بَابَاثْكنْثْ وَارْ كِيذِي إِدْجِي أَمْ إِضنَّاضْ ذ فَارِيضنَّاضْ. مَاشَا أَربِّي ن ڒجْذُوذْ إِنُو أَقَا-ث أَكِيذِي.
5 e lhes disse: Eu vejo o semblante do vosso pai, que não é para comigo como antes, mas o Deus de meu pai tem estado comigo.
6 كنِّينْثْ ثسّْننْثْ بلِّي أَقَا خذْمغْ إِ بَابَاثْكنْثْ س مَارَّا مِينْ غَارِي ذ جّهْذْ.
6 E vós sabeis que, com todas as minhas forças eu tenho servido a vosso pai.
7 مَاشَا بَابَاثْكنْثْ إِغشّْ أَيِي، إِبدّڒْ ڒْمُونثْ إِنُوعشْرَا ن ثْوَاڒَاوِينْ، مَاشَا أَربِّي وَارْ ذ أَسْ إِسمّحْ حِيمَا أَذْ أَيِي إِڭّْ ڒْغَارْ.
7 E vosso pai me enganou, e mudou meu salário dez vezes; Deus, porém, não lhe permitiu ferir-me.
8 مَاڒَا نتَّا إِنَّا: ’إِبقِّيضنْ أَذْ إِڒِينْ ذ ڒْمُونثْ نّشْ!‘، ڒخْذنِّي مَارَّا ؤُدْجِي ؤُرْونْثْ-إِ-د ؤُدْجِي س إِبقِّيضنْ، مَاڒَا إِنَّا: ’إِنِّي س إِشَارِيضنْ أَذْ إِڒِينْ ذ ڒْمُونثْ نّشْ!‘، ڒخْذنِّي مَارَّا ؤُدْجِي ؤُرْونْثْ-إِ-د ؤُدْجِي س إِشَارِيضنْ.
8 Se ele dizia: Os salpicados serão teu salário, então todo o rebanho dava crias salpicadas. E se ele dizia: Os listrados serão teu salário, então todo o rebanho dava crias listradas.
9 أَمُّو إِكّسْ أَربِّي ڒبْهَايمْ ن بَابَاثْكنْثْ ؤُشَا إِوْشَا أَيِي ثنْثْ إِ نشّْ.
9 Então Deus tomou o rebanho de vosso pai, e o tem dado a mim.
10 إِمْسَارْ غَارْ ڒْوقْثْ ؤُمِي وحّْمنْثْ ؤُدْجِي، سّْڭعّْذغْ ثَامُوغْڒِي إِنُو ؤُشَا ژْرِيغْ ذِي ثَارْجِيثْ، أَقَا ذَا إِغَايْضنْ نِّي إِنڭّْزنْ خْ وُودْجِي، ثُوغَا أَثنْ س إِشَارِيضنْ ذ إِبقِّيضنْ ذ إِقَارْقَاشنْ.
10 E aconteceu nesse tempo que o rebanho deu cria, eu levantei meus olhos, e vi em um sonho, e eis que os carneiros que montavam sobre o rebanho eram listrados, salpicados e malhados.
11 إِنَّا أَيِي لْمَالَاكْ ن أَربِّي ذِي ثَارْجِيثْ ’يَاعْقُوبْ!‘ نشّْ نِّيغْ ’أَقَا أَيِي ذَا!‘
11 E o anjo de Deus falou comigo em um sonho, dizendo: Jacó; e eu disse: Aqui estou.
12 إِنَّا: ’نْضَارْ ثِيطَّاوِينْ نّشْ، خْزَارْ، مَارَّا إِغَايْضنْ، إِنِّي إِنڭّْزنْ خْ وُودْجِي، أَقَا أَثنْ س إِشَارِيضنْ ذ إِبقِّيضنْ ذ إِقَارْقَاشنْ، مِينْزِي نشّْ ژْرِيغْ مَارَّا مِينْ ذ أَشْ إِتّڭّْ لَابَانْ.
12 E ele disse: Levanta teus olhos agora e vê; todos os carneiros que montam sobre o rebanho são listrados, salpicados e malhados; pois eu tenho visto tudo o que Labão faz contigo.
13 نشّْ ذ أَربِّي ن بَايْثْ-إِلْ، مَانِي ثْذهْنذْ أَژْرُو ن ڒِيذَارثْ ؤُ مَانِي ذ أَيِي ثوْشِيذْ أَوَاڒْ. كَّارْ ڒخُّو، فّغْ زِي ثمُّورْثْ-أَ، عْقبْ غَارْ ثمُّورْثْ مَانِي ثْخڒْقذْ.‘ “
13 Eu sou o Deus de Betel, onde tu ungiste o pilar, e onde juraste um juramento para mim. Agora, levanta-te, vai-te desta terra e volta à terra de tua parentela.
14 خنِّي أَرِّينْثْ-إِ-د رَاحِيلْ ذ لِييَا، نَّانْثْ أَسْ: ”مَا ذِينْ عَاذْ شَا ن ثسْغَارْثْ نِيغْ إِشْثْ ن ڒْوَارْثْ إِ نشِّينْ ذِي ثَادَّارْثْ ن بَابَاثْنغْ؟
14 E Raquel e Lia responderam e lhe disseram: Ainda há alguma porção de herança para nós na casa de nosso pai?
15 مَا وَارْ نتّْوِيحْسِيبْ أَمْ ثْبَارَّانِييِّينْ؟ أَقَا نتَّا إِزّنْزْ أَنغْ ؤُ نتَّا أَقَا إِقطَّا مَارَّا نُّوقَارْثْ نّغْ.
15 Não somos por ele consideradas como estrangeiras? Pois ele nos vendeu, e devorou também o nosso dinheiro.
16 مِينْزِي مَارَّا أَڭْڒَا نِّي إِكّسْ أَربِّي إِ بَابَاثْنغْ، نّغْ إِ إِدْجَا ؤُ ن إِحنْجِيرنْ نّغْ. ڒخُّو عَاذْ، أڭّْ مَارَّا مِينْ ذ أَشْ إِنَّا أَربِّي.“
16 Porque toda a riqueza que Deus tomou de nosso pai é nossa, e de nossos filhos. Agora, então, tudo quanto Deus te disse, faze-o.
17 خنِّي إِكَّارْ يَاعْقُوبْ ؤُشَا إِسّْڭعّذْ إِحنْجِيرنْ نّسْ ذ ثمْغَارِينْ نّسْ خْ إِڒغْمَانْ.
17 Então, Jacó se levantou, e pôs seus filhos e mulheres sobre camelos,
18 إِڭَّا ذڭْ وبْرِيذْ مَارَّا ڒبْهَايمْ نّسْ ذ مَارَّا أَڭْڒَا نّسْ نِّي د-إِكْسبْ، أَقَا ڒبْهَايمْ نِّي إِطّفْ، إِنِّي د-إِكْسبْ ذِي فَاذَانْ-أَرَامْ، حِيمَا أَذْ د-إِعْقبْ غَارْ إِسْحَاقْ، بَابَاسْ، ذِي ثمُّورْثْ ن كنْعَانْ.
18 e ele levou todo o seu rebanho, e todos os seus bens que havia obtido, o rebanho de sua possessão, que havia obtido em Padã-Arã, para ir a Isaque, seu pai, na terra de Canaã.
19 ؤُمِي إِرُوحْ لَابَانْ غَارْ ثِيڒْسَا ن وُودْجِي نّسْ، ثُوشَارْ رَاحِيلْ ڒخْيَاڒَاثْ ثِيمژْيَانِينْ ن لْ-أَصْنَامْ ن بَابَاسْ.
19 E Labão foi tosquiar suas ovelhas; e Raquel havia furtado as imagens que eram de seu pai.
20 يَاعْقُوبْ إِخْذعْ لَابَانْ، أَرَامِييُو، ڒَامِي وَارْ ذ أَسْ إِعْڒِيمْ أَقَا أَذْ يَارْوڒْ.
20 E Jacó ocultou a Labão, o sírio, a notícia de sua partida.
21 يَارْوڒْ س مَارَّا مِينْ غَارسْ. إِكَّارْ، إِژْوَا إِغْزَارْ ن لْفُورَاطْ ؤُشَا يَارَّا أَزدْجِيفْ نّسْ غَارْ إِذُورَارْ ن جِيلْعَاذْ.
21 Assim ele fugiu com tudo o que tinha, e se levantou e cruzou o rio, e pôs a sua face em direção ao monte Gileade.
22 ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْڒَاثَا خبَّارنْ لَابَانْ، أَقَا يَارْوڒْ يَاعْقُوبْ.
22 E ao terceiro dia, foi declarado a Labão que Jacó havia fugido.
23 خنِّي يِيوِي أَيْثْمَاسْ أَكِيذسْ، إِرُوحْ أَوَارْنِي أَسْ ثِيشْڒِي ن سبْعَا ن وُوسَّانْ، إِخشّْ خَاسْ ذڭْ إِذُورَارْ ن جِيلْعَاذْ.
23 E ele tomou seus irmãos consigo, e o perseguiu numa jornada de sete dias; e eles o alcançaram no monte Gileade.
24 ؤُشَا يُوسَا-د أَربِّي غَارْ لَابَانْ، أَرَامِييُو، ذِي ثَارْجِيثْ ذِي دْجِيرثْ، إِنَّا أَسْ: ”غَاركْ أَذْ ثسِّيوْڒذْ س ڒْخَارْ نِيغْ س ڒْغَارْ أَكْ-ذ يَاعْقُوبْ.“
24 E Deus veio a Labão, o sírio, em um sonho à noite, e lhe disse: Fique atento para que tu não fales a Jacó nem bem nem mal.
25 إِرحّڭْ خنِّي لَابَانْ خْ يَاعْقُوبْ. يَاعْقُوبْ ثُوغَا إِوْثَا أَقِيضُونْ نّسْ ذڭْ إِذُورَارْ. لَابَانْ عَاوذْ إِوْثَا إِقِيضَانْ نّسْ أَكْ-ذ أَيْثْمَاسْ ذڭْ إِذُورَارْ ن جِيلْعَاذْ.
25 Então Labão alcançou Jacó. Ora, Jacó havia armado sua tenda no monte, e Labão com seus irmãos armaram no monte Gileade.
26 خنِّي إِنَّا لَابَانْ إِ يَاعْقُوبْ: ”مِينْ ثڭِّيذْ، ثژْوِيذْ أَيِي ؤُڒْ ؤُشَا ثِيوْيِيذْ-د يسِّي أَمْ ثْمحْبَاسْ ن ڭَارَّا؟
26 E Labão disse a Jacó: O que fizeste, para fugir às escondidas e conduzir minhas filhas, como cativas à espada?
27 مَايمِّي ثَاروْڒذْ س ثْنُوفّْرَا ؤُ ثُوشَارذْ أَيِي ؤُ مَايمِّي وَارْ ذ أَيِي ثْخبَّارذْ، حِيمَا أَذْ شكْ سّْقبّْضغْ س ڒفْرَاحثْ، س ڒغْنُوجْ، س ؤُبنْذِيرْ ؤُ س ڒْڭَامْبْرِي؟
27 Por que tu fugiste em segredo e escondeste de mim, e não me contaste, para que eu pudesse te enviar com alegria, e com cânticos, com tamboril, e com harpas?
28 وَارْ ذ أَيِي ثجِّيذْ أَذْ سُّوذْمغْ إِحنْجِيرنْ إِنُو ذ ثْحنْجِيرِينْ إِنُو. ڒخُّو ذ ثُوبُّوهڒْيَا إِ ثڭِّيذْ.
28 E não me permitiste beijar meus filhos e minhas filhas? Agiste como um insensato ao fazer assim.
29 غَارِي ثِيزمَّارْ ذڭْ إِفَاسّنْ إِنُو، حِيمَا أَذْ شكْ ضَارّغْ، مَاشَا أَربِّي ن بَابَاثْومْ إِسِّيوڒْ أَكِيذِي دْجِيرثْ-أَ، إِنَّا: ’غَاركْ أَذْ ثسِّيوْڒذْ س ڒْخَارْ نِيغْ س ڒْغَارْ أَكْ-ذ يَاعْقُوبْ.‘
29 Está no poder da minha mão te fazer mal; mas o Deus de teu pai falou comigo ontem à noite, dizendo: Fique atento para que tu não fales a Jacó nem bem nem mal.
30 ؤُشَا ڒخُّو ثُويُورذْ، ؤُمِي زعْمَا ثْوحّْشذْ ثَادَّارْثْ ن بَابَاشْ. مَاشَا مَاغَارْ إِ ذ أَيِي ثُوشَارذْ إِربِّيثنْ إِنُو؟“
30 E agora, se decidiste ir-te pelo muito que anelas pela casa de teu pai, contudo por que tu furtaste meus deuses?
31 يَارَّا-د يَاعْقُوبْ، إِنَّا إِ لَابَانْ: ”مِينْزِي ثُوغَا ڭّْوذغْ، نِّيغْ أَكْ-ذ يِيخفْ إِنُو أَذْ ثَاغْ أَذْ أَيِي ثكّْسذْ يسِّيشْ س ؤُغِيڒْ!
31 E Jacó respondeu e disse a Labão: Porque eu tive medo. Pois eu disse: E se porventura tomasses à força tuas filhas de mim?
32 غَارْ ونِّي إِ غَا ثَافذْ لْ-أَصْنَامْ نّشْ، أجّْ إِ-ث وَارْ إِدَّارْ عَاذْ! قِيبَاتْشْ إِ وَاوْمَاثنْ نّغْ أَذْ ثْميّْزذْ مِينْ إِدْجَانْ نّشْ جَارْ مِينْ إِدْجَانْ غَارِي ؤُشَا أَوْيِي ث أَكِيذكْ.“ مَاغَارْ يَاعْقُوبْ وَارْ إِسِّينْ بلِّي رَاحِيلْ إِ ثنْ يُوشَارنْ.
32 Com quem encontrares os teus deuses, que este não viva. Diante de nossos irmãos, discerne o que é teu comigo, e toma-o a ti. Porque Jacó não sabia que Raquel os tinha furtado.
33 ؤُشَا يُوذفْ لَابَانْ غَارْ ؤُقِيضُونْ ن يَاعْقُوبْ، غَارْ ؤُقِيضُونْ ن لِييَا، غَارْ ؤُقِيضُونْ ن ثْنَاينْ ن ثِييَّا ؤُشَا وَارْ يُوفِي وَالُو. ڒَْامِي د-إِفّغْ زڭْ ؤُقِيضُونْ ن لِييَا، يُوذفْ غَارْ ؤُقِيضُونْ ن رَاحِيلْ.
33 E Labão foi à tenda de Jacó, e à tenda de Lia, e às tendas das duas servas, mas não os encontrou. Então ele saiu da tenda de Lia, e entrou na tenda de Raquel.
34 مَاشَا ثكْسِي رَاحِيلْ ڒخْيَاڒَاثْ ثِيمژْيَانِينْ ن لْ-أَصْنَامْ، ثڭَّا إِ-ثنْثْ ذڭْ إِغَايْننْ ن وڒْغمْ ؤُشَا ثقِّيمْ خَاسنْ. يَارْزُو لَابَانْ ذڭْ ؤُقِيضُونْ أَمْ إِكْمڒْ، مَاشَا وَارْ يُوفِي وَالُو.
34 Ora, Raquel havia tomado as imagens, e as tinha colocado na albarda de um camelo, e estava sentada sobre elas. E Labão buscou em toda a tenda, mas não as encontrou.
35 ثنَّا إِ بَابَاسْ: ”وَارْ إِتِّيڒِي أَيَا ذ ڒْغَارْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي إِنُو، مِينْزِي وَارْ زمَّارغْ أَذْ كَّارغْ قِيبَاتْشْ نّشْ، مَاغَارْ أَقَا أَيِي س ثْنَامِيثْ ن ثمْغَارِينْ.“ ؤُشَا يَارْزُو، مَاشَا وَارْ يُوفِي ڒخْيَاڒَاثْ ثِيمژْيَانِينْ ن لْ-أَصْنَامْ.
35 E ela disse a seu pai: Não se aborreça o meu senhor que não posso levantar-me perante ti, pois o costume das mulheres está sobre mim. E ele procurou, mas não encontrou as imagens.
36 خنِّي إِخيّقْ يَاعْقُوبْ ؤُشَا إِمْشُوبّشْ أَكْ-ذ لَابَانْ. يَاعْقُوبْ إِطّفْ ذڭْ وَاوَاڒْ، إِنَّا إِ لَابَانْ: ”مَانِي إِدْجَا ؤُخطُّو إِنُو؟ مَانْ ونْ إِدْجَانْ ذ دّنْبْ إِنُو، ؤُمِي ذ أَيِي د-ثضْفَارذْ س زّْعَافْ؟
36 E Jacó irou-se e contendeu com Labão. E Jacó respondeu e disse a Labão: Qual é a minha transgressão? Qual é o meu pecado, que tão furiosamente me tens perseguido?
37 شكْ ثْبقْشذْ مَارَّا ڒْقشّْ إِنُو. مِينْ ثُوفِيذْ زِي مَارَّا ڒحْوَايجْ ن ثَادَّارْثْ نّشْ؟ أڭّْ إِ-ث ذَا زَّاثْ ن يَايْثْمَا ذ أَيْثْمَاشْ ؤُشَا أجّْ إِ-ثنْ أَذْ حكْمنْ جَارْ أَنغْ س ثْنَاينْ.
37 Enquanto buscaste em todas as minhas coisas, o que achaste de todas as coisas da tua casa? Põe-no aqui diante de meus irmãos e teus irmãos, para que eles possam julgar entre nós dois.
38 عِيشْرِينْ ن إِسڭّْوُوسَا إِ كِيكْ كِّيغْ. ثِيخسْوِينْ نّشْ ذ ثْغَايْضِينْ نّشْعمَّارْصْ سُّوثْمنْثْ نِيغْعمَّارْصْ شِّيغْ إِشَارِّيينْ ن وُودْجِي نّشْ.
38 Estes vinte anos eu tenho estado contigo; tuas ovelhas e tuas cabras não abortaram suas crias, e eu não comi os carneiros do teu rebanho.
39 وَارْ ذ أَشْ إِوْيغْ مِينْ إِتّْوَامزّْقنْ، مَاشَا خطْصغْ ث سِيمَانْثْ إِنُو. مِينْ إِتّْوَاشَارنْ زَّايِي ذڭْ وَاسّْ نِيغْ ذِي دْجِيرثْ، أَقَا زڭْ إِفَاسّنْ إِنُو ثتَّارذْ ث.
39 O que foi despedaçado pelos animais eu não trouxe a ti; eu carreguei a perda disso. Da minha mão o requerias, se furtado de dia ou furtado de noite.
40 س ؤُزِيڒْ إِتّتّْ أَيِي ڒحْمُو يُوژْغنْ ثِيڒْمشْثْ ؤُ س دْجِيرثْ تّجْمِيذغْ زِي سْقِيعْ، أَڒَامِي يَارْوڒْ إِضصْ زِي غَارِي.
40 Assim fui eu. Durante o dia a seca me consumia, e a geada de noite, e o meu sono fugia dos meus olhos.
41 أَمُّو إِ ذ أَيِي ثُوغَا ذِي ثَادَّارْثْ نّشْ عِيشْرِينْ ن إِسڭّْوُوسَا. خذْمغْ غَاركْ أَرْبعْطَاشْ ن إِسڭّْوُوسَا خْ ثْنَاينْ ن يسِّيشْ ذ ستَّا ن إِسڭّْوُوسَا خْ وُودْجِي ؤُشَا ثْبدّْڒذْ ڒْمُونثْ إِنُوعشْرَا ن ثْوَاڒَاوِينْ.
41 Assim eu estive vinte anos na tua casa. Eu te servi catorze anos pelas tuas filhas, e seis anos pelo teu rebanho, e tu mudaste o meu salário dez vezes.
42 مَاڒَا أَربِّي ن بَابَا، أَربِّي ن إِبْرَاهِيمْ ذ ثِيڭّْوُوذِي ن إِسْحَاقْ، إِڒِي وَارْ كِيذِي إِدْجِي، ذ صّحْ إِڒِي أَذْ أَيِي ثسّْقَاذذْ ڒخُّو س إِفَاسّنْ خْوَانْ! إِژْرَا أَربِّي ثَامَارَا ذ ثُومَارْ ن إِفَاسّنْ إِنُو ؤُشَا إِذقْمَارْ إِ شكْ دْجِيڒثْ ن إِضنَّاضْ.“
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão, e o temor de Isaque não estivesse comigo, certamente tu me terias enviado embora vazio. Deus viu a minha aflição e o trabalho das minhas mãos, e te repreendeu ontem à noite.
43 يَارَّا-د لَابَانْ ؤُشَا إِنَّا إِ يَاعْقُوبْ: ”ثِيحنْجِيرِينْ-أَ ذ يسِّي ؤُ إِحنْجِيرنْ-أَ ذ إِحنْجِيرنْ إِنُو، ؤُ ؤُدْجِي-يَا ذ ؤُدْجِي إِنُو، ؤُ مَارَّا مِينْ ثتّْوَاڒِيذْ أَقَا إِنُو. مِينْ زمَّارغْ خنِّي أَذْ ڭّغْ ڒخُّو س يسِّي نِيغْ س إِحنْجِيرنْ نْسنْثْ نِّي ؤُرْونْثْ؟
43 E Labão respondeu e disse a Jacó: Estas filhas são minhas filhas, e estes filhos são meus filhos, e esse rebanho é meu rebanho, e tudo o que tu vês é meu. E o que eu posso fazer hoje a essas minhas filhas, ou aos seus filhos que elas geraram?
44 غَاورْ عَاذْ ڒخُّو، أَذْ نڭّْ إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ، نشّْ ذ شكْ، أَذْ يِيڒِي نتَّا ذ شّْهَاذثْ جَارْ أَيِي ذ شكْ!“
44 Portanto, vem agora e façamos um pacto, eu e tu, e que isto seja por testemunha entre mim e ti.
45 ؤُشَا إِكْسِي يَاعْقُوبْ أَژْرُو، إِسّْڭعّذْ إِ-ث أَمْ وژْرُو ن ڒِيذَارثْ.
45 E Jacó tomou uma pedra, e a colocou por pilar.
46 ؤُشَا إِنَّا يَاعْقُوبْ إِ يَايْثْمَاسْ: ”سْمُونمْ إِژْرَا!“ كْسِينْ إِژْرَا ؤُشَا ڭِّينْ ثَاعُورِّيشْثْ ؤُشَا شِّينْ ذِينْ خْ ثْعُورِّيشْثْ نِّي.
46 E Jacó disse a seus irmãos: Ajuntai pedras; e eles tomaram pedras e fizeram um montão; e eles comeram ali sobre o montão.
47 ؤُشَا إِڭَّا لَابَانْ إِ ؤُعُورِّيشْ ن إِژْرَا نِّي ’جِيڭَارْ-سَاهَاذُوثَا‘، مَاشَا يَاعْقُوبْ إِڭَّا أَسْ ’جِيلْعَاذْ‘.
47 E Labão o chamou Jegar-Saaduta, mas Jacó o chamou Galeede.
48 خنِّي إِنَّا لَابَانْ: ”ثَاعُورِّيشْثْ-أَ أَذْ ثِيڒِي ذ شّْهَاذثْ أَسّْ-أَ جَارْ أَيِي ذ شكْ!“ خْ ؤُيَا ثڭَّا أَسْ جِيلْعَاذْ
48 E Labão disse: Este montão é uma testemunha entre mim e ti neste dia. Por isso, foi o nome dele chamado Galeede,
49 ذ مِيصْفَا، مِينْزِي نتَّا إِنَّا: ”إِڒِي سِيذِي أَذْ إِحْضَا جَارْ أَيِي ذ شكْ، خْمِي غَا نِيڒِي أَمْ ننُوفَّارْ إِجّنْ زڭْ ونّغْنِي.
49 e Mispá, pois ele disse: O SENHOR observe entre mim e ti, quando nos apartarmos um do outro.
50 مَاڒَا ثسّحْقَارذْ يسِّي نِيغْ أَذْ ثْمڒْشذْ ثِيمْغَارِينْ نّغْنِي خْ يسِّي، أَمْ وَارْ ذِينْ إِدْجِي حذْ أَكِيذْنغْ حِيمَا أَذْ يِيڒِي ذ أَشهَّاذْ، أَقَا أَربِّي أَذْ يِيڒِي ذ أَشهَّاذْ جَارْ أَيِي ذ شكْ!“
50 Se tu afligires minhas filhas, ou se tomares outras mulheres além das minhas filhas, nenhum homem está conosco. Vê, Deus é testemunha entre mim e ti.
51 إِنَّا عَاوذْ لَابَانْ إِ يَاعْقُوبْ: ”خْزَارْ، ثَاعُورِّيشْثْ-أَ ن يژْرَا، خْزَارْ، أَژْرُو ن ڒِيذَارثْ نِّي سّْبدّغْ جَارْ أَيِي ذ شكْ.
51 E Labão disse a Jacó: Vê este montão, e olha para este pilar, que tenho erigido entre mim e ti.
52 ثَاعُورِّيشْثْ-أَ ن يژْرَا ذ وژْرُو-يَا ن ڒِيذَارثْ أَذْ شهْذنْ بلِّي نشّْ وَارْ غَاركْ د-ژكّْوِيغْ شَا خْ ثْعُورِّيشْثْ-أَ ؤُشَا ؤُڒَا ذ شكْ وَارْ غَارِي د-ثْژكّْوِّيذْ شَا إِ ڒْغَارْ خْ ثْعُورِّيشْثْ-أَ ؤُڒَا خْ وژْرُو-يَا ن ڒِيذَارثْ!
52 Este montão seja testemunha, e este pilar seja testemunha, de que eu não passarei deste montão a ti, e que tu não passarás deste montão e deste pilar até mim, para o mal.
53 أَربِّي ن إِبْرَاهِيمْ ذ أَربِّي ن نَاحُورْ، أَقَا أَربِّي ن بَابَاثْسنْ، أجّْ إِ-ث أَذْ إِحْكمْ جَارْ أَنغْ!“ مَاشَا يَاعْقُوبْ إِجُّودْجْ س ’ثِيڭّْوُوذِي ن إِسْحَاقْ بَابَاسْ‘.
53 O Deus de Abraão, e o Deus de Naor, o Deus do seu pai julgue entre nós. E Jacó jurou pelo temor do seu pai Isaque.
54 خنِّي إِغَارْصْ يَاعْقُوبْ إِ يِيشْثْ ن ثْغَارْصْثْ ذڭْ إِذُورَارْ ؤُشَا إِڒَاغَا إِ يَايْثْمَاسْ أَذْ شّنْ أَغْرُومْ. ؤُشَا شِّينْ أَغْرُومْ، سنْسّنْ دْجِيرثْ نِّي ذڭْ إِذُورَارْ.
54 Então, Jacó ofereceu sacrifício sobre o monte, e chamou seus irmãos para comer pão, e eles comeram pão, e ficaram a noite toda no monte.
55 — ausente —
55 E cedo de manhã Labão levantou-se, e beijou seus filhos e suas filhas, e os abençoou, e Labão partiu, e retornou ao seu lugar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.