Gênesis 30

rifa (RIFA) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ ؤُمِي ثژْرَا رَاحِيلْ بلِّي وَارْ د-ثِيرُووْ إِ يَاعْقُوبْ، ثُوسمْ زڭْ ؤُتْشْمَاسْ، ثنَّا إِ يَاعْقُوبْ: ”أوْشْ أَيِي ثَارْوَا! مَاڒَا وَارْ ثقْبِيڒذْ، خنِّي أَذْ مّْثغْ.“

¹ Vendo Raquel que não dava filhos a Jacó, teve ciúmes de sua irmã e disse a Jacó: Dá-me filhos, senão morrerei.

² إِخيّقْ يَاعْقُوبْ خْ رَاحِيلْ، إِنَّا: ”مَا أَقَا أَيِي نشّْ ذڭْ ومْشَانْ ن أَربِّي، ونِّي خَامْ إِطّْفنْ ڒْغِيدْجثْ ن ؤُعذِّيسْ نّمْ؟“

² Então, Jacó se irou contra Raquel e disse: Acaso, estou eu em lugar de Deus que ao teu ventre impediu frutificar?

³ ثنَّا: ”أَقَا ذَا ثَايَّا إِنُو بِيلْهَا. أَذفْ خَاسْ، حِيمَا أَذْ د-ثَارُووْ خْ إِفَادّنْ إِنُو مَاحنْذْ ؤُڒَا ذ نشّْ أَذْ غَارِي ثِيڒِي ثَارَّاوْثْ زَّايسْ.“

³ Respondeu ela: Eis aqui Bila, minha serva; coabita com ela, para que dê à luz, e eu traga filhos ao meu colo, por meio dela.

⁴ ثوْشَا أَسْ بِيلْهَا، ثَايَّا نّسْ، ذ ثَامْغَارْثْ ؤُشَا يُوذفْ خَاسْ يَاعْقُوبْ.

⁴ Assim, lhe deu a Bila, sua serva, por mulher; e Jacó a possuiu.

⁵ ثكْسِي بِيلْهَا س دّيْسثْ ؤُشَا ثُورُووْ-د أَحنْجِيرْ إِ يَاعْقُوبْ.

⁵ Bila concebeu e deu à luz um filho a Jacó.

⁶ ثنَّا رَاحِيلْ: ”إِوْشَا أَيِي أَربِّي ثَاسْغَارْثْ ؤُشَا إِسْڒَا عَاوذْ غَارِي. إِوْشَا أَيِي مِّي.“ خْ ؤُيَا ثڭَّا أَسْ دَان.

⁶ Então, disse Raquel: Deus me julgou, e também me ouviu a voz, e me deu um filho; portanto, lhe chamou Dã.

⁷ ثكْسِي بِيلْهَا، ثَايَّا ن رَاحِيلْ، ثْوَاڒَا نّغْنِي س دّيْسثْ ؤُشَا ثُورُووْ-د إِ يَاعْقُوبْ أَحنْجِيرْ وِيسّْ ثْنَاينْ.

⁷ Concebeu outra vez Bila, serva de Raquel, e deu à luz o segundo filho a Jacó.

⁸ ثنَّا رَاحِيلْ: ”س إِمنْغَانْ ن أَربِّي منْغغْ أَكْ-ذ ؤُتْشْمَا ؤُشَاغڒْبغْ.“ ثڭَّا أَسْ نَافْثَالِي.

⁸ Disse Raquel: Com grandes lutas tenho competido com minha irmã e logrei prevalecer; chamou-lhe, pois, Naftali.

⁹ ؤُمِي ثژْرَا لِييَا ثسّْبدّْ ثَارْوَا، ثكْسِي زِيلْپَا، ثَايَّا نّسْ، ثوْشَا إِ-ت إِ يَاعْقُوبْ ذ ثَامْغَارْثْ،

⁹ Vendo Lia que ela mesma cessara de conceber, tomou também a Zilpa, sua serva, e deu-a a Jacó, por mulher.

¹⁰ ؤُشَا زِيلْپَا، ثَايَّا ن لِييَا، ثُورُووْ-د أَحنْجِيرْ إِ يَاعْقُوبْ.

¹⁰ Zilpa, serva de Lia, deu a Jacó um filho.

¹¹ ثنَّا لِييَا: ”مَانَا ڒْخِيرْ-أَ!“ ؤُشَا ثڭَّا أَسْ جَاذْ.

¹¹ Disse Lia: Afortunada! E lhe chamou Gade.

¹² ؤُشَا ثُورُووْ-د زِيلْپَا، ثَايَّا ن لِييَا، أَحنْجِيرْ وِيسّْ ثْنَاينْ إِ يَاعْقُوبْ.

¹² Depois, Zilpa, serva de Lia, deu o segundo filho a Jacó.

¹³ ؤُشَا ثنَّا لِييَا: ”أَ سّعْذْ إِنُو!“، مِينْزِي ثِيبْڒِيغِينْ أَذْ أَيِي حسْبنْثْ ذ سّعْذْ!“ ؤُشَا ثڭَّا أَسْ أَشِيرْ.

¹³ Então, disse Lia: É a minha felicidade! Porque as filhas me terão por venturosa; e lhe chamou Aser.

¹⁴ ذڭْ وُوسَّانْ ن ثْميْرَا ن إِرْذنْ إِفّغْ رُوبِينْ ؤُشَا يُوفَا ’ثِيثفَّاحِينْ ن ثَايْرِي‘ ذڭْ إِيَّارْ ؤُشَا نتَّا يِيوْيْ إِ-ثنْثْ إِ لِييَا، يمَّاسْ. خنِّي ثنَّا رَاحِيلْ إِ لِييَا: ”تّْزَاوْڭغْ شمْ أَذْ أَيِي ثوْشذْ زِي ’تّفَّاحِينْ ن ثَايْرِي‘ ن مِّيمْ.“

¹⁴ Foi Rúben nos dias da ceifa do trigo, e achou mandrágoras no campo, e trouxe-as a Lia, sua mãe. Então, disse Raquel a Lia: Dá-me das mandrágoras de teu filho.

¹⁵ مَاشَا لِييَا ثنَّا أَسْ: ”مَا وَارْ إِدْجِي ذْرُوسْ أَڒَامِي ثِيوْيذْ أَرْيَازْ إِنُو، ؤُمِي ثخْسذْ عَاوذْ أَذْ د-ثَاوْيذْ ’ثِيثفَّاحِينْ ن ثَايْرِي‘ ن مِّي؟“ ثنَّا رَاحِيلْ: ”س ؤُيَا أَذْ إِطّصْ أَكِيذمْ دْجِيڒثْ-أَ خْ ’تّفَّاحِينْ ن ثَايْرِي‘ ن مِّيمْ.“

¹⁵ Respondeu ela: Achas pouco o me teres levado o marido? Tomarás também as mandrágoras de meu filho? Disse Raquel: Ele te possuirá esta noite, a troco das mandrágoras de teu filho.

¹⁶ ؤُمِي د-إِعْقبْ يَاعْقُوبْ زڭْ إِيَّارْ س ثْمذِّيثْ، ثفّغْ-د لِييَا غَارسْ ثنَّا أَسْ: ”أَذْ خَافِي ثَاذْفذْ، مِينْزِي نِيشَانْ شْرِيغْ شكْ س ’تّفَّاحِينْ ن ثَايْرِي‘ ن مِّي.“ ؤُشَا أَمُّو إِ إِطّصْ أَكِيذسْ دْجِيرثْ نِّي.

¹⁶ À tarde, vindo Jacó do campo, saiu-lhe ao encontro Lia e lhe disse: Esta noite me possuirás, pois eu te aluguei pelas mandrágoras de meu filho. E Jacó, naquela noite, coabitou com ela.

¹⁷ إِسْڒَا أَربِّي إِ لِييَا ؤُشَا ثكْسِي س دّيْسثْ ؤُشَا ثُورُووْ-د أَحنْجِيرْ وِيسّْ خمْسَا إِ يَاعْقُوبْ.

¹⁷ Ouviu Deus a Lia; ela concebeu e deu à luz o quinto filho.

¹⁸ ثنَّا لِييَا: ”أَربِّي إِوْشَا أَيِي ڒْمُونثْ إِنُو خْ ؤُمِي وْشِيغْ ثَايَّا إِنُو إِ ورْيَازْ إِنُو!“ ؤُشَا ثڭَّا أَسْ إِسَّاكَارْ.

¹⁸ Então, disse Lia: Deus me recompensou, porque dei a minha serva a meu marido; e chamou-lhe Issacar.

¹⁹ ثكْسِي لِييَا عَاوذْ س دّيْسثْ ؤُشَا ثُورُووْ-د أَحنْجِيرْ وِيسّْ ستَّا إِ يَاعْقُوبْ.

¹⁹ E Lia, tendo concebido outra vez, deu a Jacó o sexto filho.

²⁰ ؤُشَا ثنَّا لِييَا: ”أَربِّي إِوْشَا أَيِي إِشْثْ ن لْبَارَاكَا ثشْنَا. ڒخُّو أَذْ كِيذِي إِزْذغْ ورْيَازْ إِنُو، مِينْزِي ؤُرْوغْ أَسْ-د ستَّا ن إِحنْجِيرنْ.“ ؤُشَا ثڭَّا أَسْ زابُولُونْ.

²⁰ E disse: Deus me concedeu excelente dote; desta vez permanecerá comigo meu marido, porque lhe dei seis filhos; e lhe chamou Zebulom.

²¹ أَوَارْنِي أَسْ ثُورُووْ-د ثَاحنْجِيرْثْ. ثڭَّا أَسْ ذِينَا.

²¹ Depois disto, deu à luz uma filha e lhe chamou Diná.

²² خنِّي إِذَارْ أَربِّي رَاحِيلْ ؤُشَا إِسْڒَا أَسْ أَربِّي ؤُشَا يَارْزمْ ڒمْڒَاوْڒثْ نّسْ.

²² Lembrou-se Deus de Raquel, ouviu-a e a fez fecunda.

²³ ثكْسِي س دّيْسثْ ؤُشَا ثُورُووْ-د أَحنْجِيرْ، ثنَّا: ”إِكّسْ أَربِّي ڒْحڭْرَا إِنُو!“

²³ Ela concebeu, deu à luz um filho e disse: Deus me tirou o meu vexame.

²⁴ ؤُشَا ثڭَّا أَسْ يُوسُوفْ، ثنَّا: ”أَذْ أَيِي يَارْنِي سِيذِي أَحنْجِيرْ نّغْنِي.“

²⁴ E lhe chamou José, dizendo: Dê-me o Senhor ainda outro filho.

²⁵ ڒَامِي د-ثُورُووْ رَاحِيلْ يُوسُوفْ، إِنَّا يَاعْقُوبْ إِ لَابَانْ: ”سكّْ أَيِي ؤُشَا أَذْ رَاحغْ غَارْ ذْشَارْ إِنُو ذ ثمُّورْثْ إِنُو.

²⁵ Tendo Raquel dado à luz a José, disse Jacó a Labão: Permite-me que eu volte ao meu lugar e à minha terra.

²⁶ أوْشْ أَيِي ثِيمْغَارِينْ إِنُو ذ إِحنْجِيرنْ إِنُو مِينْ زِي غَاركْ خذْمغْ. خنِّي أَذْ فّْغغْ. أَقَا شكْ ثسّْنذْ ڒْخذْمثْ إِ زِي ثُوغَا ذ أَشْ تّْسخَّارغْ.“

²⁶ Dá-me meus filhos e as mulheres, pelas quais eu te servi, e partirei; pois tu sabes quanto e de que maneira te servi.

²⁷ إِنَّا أَسْ لَابَانْ: ”مْڒِي ؤُفِيغْ ڒخُّو أَرْضَا ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ. أَقَا ژْرِيغْ س إِجّْ ن ڒعْجبْ بلِّي سِيذِي إِبَاركْ أَيِي ذِي طّْوعْ نّشْ.“

²⁷ Labão lhe respondeu: Ache eu mercê diante de ti; fica comigo. Tenho experimentado que o Senhor me abençoou por amor de ti.

²⁸ يَارْنِي إِنَّا: ”إِنِي أَيِي زعْمَا مَانْ ڒْمُونثْ إِ ثخْسذْ، ؤُشَا أَذْ أَشْ ت وْشغْ.“

²⁸ E disse ainda: Fixa o teu salário, que te pagarei.

²⁹ خنِّي إِنَّا أَسْ: ”شكْ ثسّْنذْ مَامّشْ ذ أَشْ خذْمغْ ذ مَامّشْ ؤُيُورغْ أَكْ-ذ ڒبْهَايمْ نّشْ زڭْ وَامِي كِيشْ دْجِيغْ.

²⁹ Disse-lhe Jacó: Tu sabes como te venho servindo e como cuidei do teu gado.

³⁰ مِينْزِي ذْرُوسْثْ إِ ثُوغَا غَاركْ ڒخْذنِّي قْبڒْ إِ د-ؤُسِيغْ، أَقَا إِذْوڒْ ذڭْ وَاطَّاسْ، ؤُشَا إِبَاركْ إِ شكْ سِيذِي ذڭْ إِصُورَافْ إِنُو. خنِّي ڒخُّو، مڒْمِي زمَّارغْ أَذْ خذْمغْ إِ ثَادَّارْثْ إِنُو؟“

³⁰ Porque o pouco que tinhas antes da minha vinda foi aumentado grandemente; e o Senhor te abençoou por meu trabalho. Agora, pois, quando hei de eu trabalhar também por minha casa?

³¹ إِنَّا أَسْ: ”مِينْ ذ أَشْ إِ غَا وْشغْ؟“ يَارَّا-د يَاعْقُوبْ: ”وَارْ ذ أَيِي تِّيشْ وَالُو، مَاشَا سَامْحْ أَيِي أَيَا وَاهَا، خنِّي أَذْ د-ذوْڒغْ أَذْ أَروْسغْ ؤُدْجِي نّشْ عَاوذْ ؤُشَا أَذْ ثنْ حْضِيغْ.

³¹ Então, Labão lhe perguntou: Que te darei? Respondeu Jacó: Nada me darás; tornarei a apascentar e a guardar o teu rebanho, se me fizeres isto:

³² أَسّْ-أَ أَذْ عْذُوغْ خْ مَارَّا ثَاحِيمَارْثْ ن وُودْجِي نّشْ. أڭّْ شكْ خْ ؤُغزْذِيسْ زَّايسْ مَارَّا ؤُدْجِي إِبقّْضنْ ذ إِقَارْقَاشنْ، مَارَّا ؤُدْجِي أَبَارْشَانْ جَارْ إِحُوڒِييّنْ ذ مِينْ إِدْجَانْ ذ أَقَارْقَاشْ نِيغْ س إِبقِّيضنْ جَارْ إِغَايْضنْ. مَانْ أَيَا أَذْ يِيڒِي ذ ڒْمُونثْ إِنُو.

³² Passarei hoje por todo o teu rebanho, separando dele os salpicados e malhados, e todos os negros entre os cordeiros, e o que é malhado e salpicado entre as cabras; será isto o meu salário.

³³ خْمِي د غَا ثَاسذْ ذڭْ إِجّْ ن وَاسّْ ن يِيمَاڒْ مَاحنْسْ أَذْ ثْژَارذْ ڒْمُونثْ إِنُو، أَذْ ثْبَانْ ثْسڭْذَا إِنُو زَّاثْ إِ وُوذمْ نّشْ أَمُّو نِيشَانْ: مِينْ وَارْ إِدْجِينْ إِبقّضْ نِيغْ مِينْ وَارْ إِدْجِينْ إِقَّارْقشْ جَارْ إِغَايْضنْ ذ مِينْ وَارْ إِدْجِينْ ذ أَبَارْشَانْ جَارْ إِحُوڒِييّنْ، أَقَا أَذْ إِتّْوَاحْسبْ إِتّْوَاشَارْ جَارْ مِينْ إِدْجَانْ إِنُو.“

³³ Assim, responderá por mim a minha justiça, no dia de amanhã, quando vieres ver o meu salário diante de ti; o que não for salpicado e malhado entre as cabras e negro entre as ovelhas, esse, se for achado comigo, será tido por furtado.

³⁴ خنِّي إِنَّا لَابَانْ: ”خْزَارْ، أَقَا أَذْ يِيڒِي أَمْ مَامّشْ إِ ذ أَيِي ثنِّيذْ!“

³⁴ Disse Labão: Pois sim! Seja conforme a tua palavra.

³⁵ ذڭْ وَاسّْ نِّي إِفَارْقْ إِوثْمَانْ ن إِغَايْضنْ إِشَارْضنْ ذ إِقَارْقَاشنْ ؤُڒَا ذ مَارَّا ثِيغَايْضْثِينْ إِبقّْضنْ ذ إِقَارْقَاشنْ، ذ مَارَّا إِنِّي ذِي ثدْجَا ثمْڒڒْ، ؤُڒَا ذ مَارَّا مِينْ إِدْجَانْ ذ أَبَارْشَانْ جَارْ إِحُوڒِييّنْ، ؤُشَا إِسَّارْسْ إِ-ثنْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن إِحنْجِيرنْ نّسْ.

³⁵ Mas, naquele mesmo dia, separou Labão os bodes listados e malhados e todas as cabras salpicadas e malhadas, todos os que tinham alguma brancura e todos os negros entre os cordeiros; e os passou às mãos de seus filhos.

³⁶ خنِّي إِڭَّا ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ ن وبْرِيذْ جَارْ إِخفْ نّسْ ذ يَاعْقُوبْ. ؤُشَا يَارْوسْ يَاعْقُوبْ ؤُدْجِي إِقِّيمنْ ن لَابَانْ.

³⁶ E pôs a distância de três dias de jornada entre si e Jacó; e Jacó apascentava o restante dos rebanhos de Labão.

³⁷ خنِّي إِكْسِي يَاعْقُوبْ ثِيسضْوِينْ ن صّفْصَافْ ؤُ زِي ثْشجَّارْثْ ن دْجُوزْ ؤُ زِي ثْشجَّارْثْ ن ذُولْبْ. نتَّا إِقشَّارْ إِ-ثنْثْ ذ إِشطِّيضنْ ذ إِشمْڒَاڒنْ ؤُمِي إِعَارَّا خْ ؤُشمْڒَاڒْ ن ثْسضْوِينْ.

³⁷ Tomou, então, Jacó varas verdes de álamo, de aveleira e de plátano e lhes removeu a casca, em riscas abertas, deixando aparecer a brancura das varas,

³⁸ إِسَّارْسْ ثِيسضْوِينْ-أَ إِقشَّارنْ قِيبَاتْشْ إِ وُودْجِي ذِي ثَارْيِيوِينْ ذ ڒقْوَاربْ مَانِي د-ؤُسِينْ وُودْجِي مَاحنْذْ أَذْ سْونْثْ ؤُشَا ذوْڒنْثْ تّْوحَّامنْثْ خْمِي د-ثَاسنْثْ أَذْ وَارْذنْثْ.

³⁸ as quais, assim escorchadas, pôs ele em frente do rebanho, nos canais de água e nos bebedouros, aonde os rebanhos vinham para dessedentar-se, e conceberam quando vinham a beber.

³⁹ خْمِي إِ غَا إِوحّمْ وُودْجِي غَارْ ثْسضْوِينْ، ؤُرْونْثْ-إِ-د ثْغَارْطِينْ مِينْ إِشَارْضنْ ذ مِينْ إِبقّْضنْ ذ مِينْ إِقَارْقَاشنْ.

³⁹ E concebia o rebanho diante das varas, e as ovelhas davam crias listadas, salpicadas e malhadas.

⁴⁰ خنِّي ثُوغَا إِبطَّا يَاعْقُوبْ إِحُوڒِييّنْ ؤُشَا يَارَّا ؤُدْجِي س ؤُزدْجِيفْ نْسنْ غَارْ مِينْ إِشَارْضنْ ذ مِينْ إِدْجَانْ ذ أَبَارْشَانْ جَارْ وُودْجِي ن لَابَانْ. ؤُشَا إِڭَّا ثِيحِيمْرِيوِينْ نّسْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ، وَارْ ثنْثْ إِڭِّي أَكْ-ذ وُودْجِي ن لَابَانْ.

⁴⁰ Então, separou Jacó os cordeiros e virou o rebanho para o lado dos listados e dos pretos nos rebanhos de Labão; e pôs o seu rebanho à parte e não o juntou com o rebanho de Labão.

⁴¹ كُوڒْ أَمُوڒْ خْمِي تّْوحَّامنْثْ ثِينِّي إِجهْذنْ زڭْ وُودْجِي، إِتّڭّْ يَاعْقُوبْ ثِيسضْوِينْ قِيبَاتْشْ إِ وُودْجِي ذِي ثَارْيِيوِينْ، حِيمَا أَذْ وحّْمنْثْ غَارْ ثْسضْوِينْ.

⁴¹ E, todas as vezes que concebiam as ovelhas fortes, punha Jacó as varas à vista do rebanho nos canais de água, para que concebessem diante das varas.

⁴² مَاشَا وَارْ ثنْثْ إِسَّارْسْ شَا أَكْ-ذ ثنِّي إِضعْفنْ جَارْ وُودْجِي. أَمُّو ثُوغَا ثِينِّي إِضعْفنْ إِ لَابَانْ ؤُ ثِينِّي إِجهْذنْ إِ يَاعْقُوبْ.

⁴² Porém, quando o rebanho era fraco, não as punha; assim, as fracas eram de Labão, e as fortes, de Jacó.

⁴³ ؤُشَا إِمْغَارْ وَاڭْڒَا ن ورْيَازْ-أَ بْڒَا قطُّو. ثُوغَا غَارسْ أَطَّاسْ ن وُودْجِي ذ ثِييَّا ذ إِسمْغَانْ ذ إِڒغْمَانْ ذ يغْيَاڒْ.

⁴³ E o homem se tornou mais e mais rico; teve muitos rebanhos, e servas, e servos, e camelos, e jumentos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Gênesis 30 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →