Gênesis 30

rifa (RIFA) vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ ؤُمِي ثژْرَا رَاحِيلْ بلِّي وَارْ د-ثِيرُووْ إِ يَاعْقُوبْ، ثُوسمْ زڭْ ؤُتْشْمَاسْ، ثنَّا إِ يَاعْقُوبْ: ”أوْشْ أَيِي ثَارْوَا! مَاڒَا وَارْ ثقْبِيڒذْ، خنِّي أَذْ مّْثغْ.“

¹ Vendo Raquel que não dava filhos a Jacó, teve inveja de sua irmã, e disse a Jacó: Dá-me filhos, senão eu morro.

² إِخيّقْ يَاعْقُوبْ خْ رَاحِيلْ، إِنَّا: ”مَا أَقَا أَيِي نشّْ ذڭْ ومْشَانْ ن أَربِّي، ونِّي خَامْ إِطّْفنْ ڒْغِيدْجثْ ن ؤُعذِّيسْ نّمْ؟“

² Então se acendeu a ira de Jacó contra Raquel; e disse: Porventura estou eu no lugar de Deus que te impediu o fruto do ventre?

³ ثنَّا: ”أَقَا ذَا ثَايَّا إِنُو بِيلْهَا. أَذفْ خَاسْ، حِيمَا أَذْ د-ثَارُووْ خْ إِفَادّنْ إِنُو مَاحنْذْ ؤُڒَا ذ نشّْ أَذْ غَارِي ثِيڒِي ثَارَّاوْثْ زَّايسْ.“

³ Respondeu ela: Eis aqui minha serva Bila; recebe-a por mulher, para que ela dê à luz sobre os meus joelhos, e eu deste modo tenha filhos por ela.

⁴ ثوْشَا أَسْ بِيلْهَا، ثَايَّا نّسْ، ذ ثَامْغَارْثْ ؤُشَا يُوذفْ خَاسْ يَاعْقُوبْ.

⁴ Assim lhe deu a Bila, sua serva, por mulher; e Jacó a conheceu.

⁵ ثكْسِي بِيلْهَا س دّيْسثْ ؤُشَا ثُورُووْ-د أَحنْجِيرْ إِ يَاعْقُوبْ.

⁵ Bila concebeu e deu à luz um filho a Jacó.

⁶ ثنَّا رَاحِيلْ: ”إِوْشَا أَيِي أَربِّي ثَاسْغَارْثْ ؤُشَا إِسْڒَا عَاوذْ غَارِي. إِوْشَا أَيِي مِّي.“ خْ ؤُيَا ثڭَّا أَسْ دَان.

⁶ Então disse Raquel: Julgou-me Deus; ouviu a minha voz e me deu um filho; pelo que lhe chamou Dã.

⁷ ثكْسِي بِيلْهَا، ثَايَّا ن رَاحِيلْ، ثْوَاڒَا نّغْنِي س دّيْسثْ ؤُشَا ثُورُووْ-د إِ يَاعْقُوبْ أَحنْجِيرْ وِيسّْ ثْنَاينْ.

⁷ E Bila, serva de Raquel, concebeu outra vez e deu à luz um segundo filho a Jacó.

⁸ ثنَّا رَاحِيلْ: ”س إِمنْغَانْ ن أَربِّي منْغغْ أَكْ-ذ ؤُتْشْمَا ؤُشَاغڒْبغْ.“ ثڭَّا أَسْ نَافْثَالِي.

⁸ Então disse Raquel: Com grandes lutas tenho lutado com minha irmã, e tenho vencido; e chamou-lhe Naftali.

⁹ ؤُمِي ثژْرَا لِييَا ثسّْبدّْ ثَارْوَا، ثكْسِي زِيلْپَا، ثَايَّا نّسْ، ثوْشَا إِ-ت إِ يَاعْقُوبْ ذ ثَامْغَارْثْ،

⁹ Também Léia, vendo que cessara de ter filhos, tomou a Zilpa, sua serva, e a deu a Jacó por mulher.

¹⁰ ؤُشَا زِيلْپَا، ثَايَّا ن لِييَا، ثُورُووْ-د أَحنْجِيرْ إِ يَاعْقُوبْ.

¹⁰ E Zilpa, serva de Léia, deu à luz um filho a Jacó.

¹¹ ثنَّا لِييَا: ”مَانَا ڒْخِيرْ-أَ!“ ؤُشَا ثڭَّا أَسْ جَاذْ.

¹¹ Então disse Léia: Afortunada! e chamou-lhe Gade.

¹² ؤُشَا ثُورُووْ-د زِيلْپَا، ثَايَّا ن لِييَا، أَحنْجِيرْ وِيسّْ ثْنَاينْ إِ يَاعْقُوبْ.

¹² Depois Zilpa, serva de Léia, deu à luz um segundo filho a Jacó.

¹³ ؤُشَا ثنَّا لِييَا: ”أَ سّعْذْ إِنُو!“، مِينْزِي ثِيبْڒِيغِينْ أَذْ أَيِي حسْبنْثْ ذ سّعْذْ!“ ؤُشَا ثڭَّا أَسْ أَشِيرْ.

¹³ Então disse Léia: Feliz sou eu! porque as filhas me chamarão feliz; e chamou-lhe Aser.

¹⁴ ذڭْ وُوسَّانْ ن ثْميْرَا ن إِرْذنْ إِفّغْ رُوبِينْ ؤُشَا يُوفَا ’ثِيثفَّاحِينْ ن ثَايْرِي‘ ذڭْ إِيَّارْ ؤُشَا نتَّا يِيوْيْ إِ-ثنْثْ إِ لِييَا، يمَّاسْ. خنِّي ثنَّا رَاحِيلْ إِ لِييَا: ”تّْزَاوْڭغْ شمْ أَذْ أَيِي ثوْشذْ زِي ’تّفَّاحِينْ ن ثَايْرِي‘ ن مِّيمْ.“

¹⁴ Ora, saiu Rúben nos dias da ceifa do trigo e achou mandrágoras no campo, e as trouxe a Léia, sua mãe. Então disse Raquel a Léia: Dá-me, peço, das mandrágoras de teu filho.

¹⁵ مَاشَا لِييَا ثنَّا أَسْ: ”مَا وَارْ إِدْجِي ذْرُوسْ أَڒَامِي ثِيوْيذْ أَرْيَازْ إِنُو، ؤُمِي ثخْسذْ عَاوذْ أَذْ د-ثَاوْيذْ ’ثِيثفَّاحِينْ ن ثَايْرِي‘ ن مِّي؟“ ثنَّا رَاحِيلْ: ”س ؤُيَا أَذْ إِطّصْ أَكِيذمْ دْجِيڒثْ-أَ خْ ’تّفَّاحِينْ ن ثَايْرِي‘ ن مِّيمْ.“

¹⁵ Ao que lhe respondeu Léia: É já pouco que me hajas tirado meu marido? queres tirar também as mandrágoras de meu filho? Prosseguiu Raquel: Por isso ele se deitará contigo esta noite pelas mandrágoras de teu filho.

¹⁶ ؤُمِي د-إِعْقبْ يَاعْقُوبْ زڭْ إِيَّارْ س ثْمذِّيثْ، ثفّغْ-د لِييَا غَارسْ ثنَّا أَسْ: ”أَذْ خَافِي ثَاذْفذْ، مِينْزِي نِيشَانْ شْرِيغْ شكْ س ’تّفَّاحِينْ ن ثَايْرِي‘ ن مِّي.“ ؤُشَا أَمُّو إِ إِطّصْ أَكِيذسْ دْجِيرثْ نِّي.

¹⁶ Quando, pois, Jacó veio à tarde do campo, saiu-lhe Léia ao encontro e disse: Hás de estar comigo, porque certamente te aluguei pelas mandrágoras de meu filho. E com ela deitou-se Jacó aquela noite.

¹⁷ إِسْڒَا أَربِّي إِ لِييَا ؤُشَا ثكْسِي س دّيْسثْ ؤُشَا ثُورُووْ-د أَحنْجِيرْ وِيسّْ خمْسَا إِ يَاعْقُوبْ.

¹⁷ E ouviu Deus a Léia, e ela concebeu e deu a Jacó um quinto filho.

¹⁸ ثنَّا لِييَا: ”أَربِّي إِوْشَا أَيِي ڒْمُونثْ إِنُو خْ ؤُمِي وْشِيغْ ثَايَّا إِنُو إِ ورْيَازْ إِنُو!“ ؤُشَا ثڭَّا أَسْ إِسَّاكَارْ.

¹⁸ Então disse Léia: Deus me tem dado o meu galardão, porquanto dei minha serva a meu marido. E chamou ao filho Issacar.

¹⁹ ثكْسِي لِييَا عَاوذْ س دّيْسثْ ؤُشَا ثُورُووْ-د أَحنْجِيرْ وِيسّْ ستَّا إِ يَاعْقُوبْ.

¹⁹ Concebendo Léia outra vez, deu a Jacó um sexto filho;

²⁰ ؤُشَا ثنَّا لِييَا: ”أَربِّي إِوْشَا أَيِي إِشْثْ ن لْبَارَاكَا ثشْنَا. ڒخُّو أَذْ كِيذِي إِزْذغْ ورْيَازْ إِنُو، مِينْزِي ؤُرْوغْ أَسْ-د ستَّا ن إِحنْجِيرنْ.“ ؤُشَا ثڭَّا أَسْ زابُولُونْ.

²⁰ e disse: Deus me deu um excelente dote; agora morará comigo meu marido, porque lhe tenho dado seis filhos. E chamou-lhe Zebulom.

²¹ أَوَارْنِي أَسْ ثُورُووْ-د ثَاحنْجِيرْثْ. ثڭَّا أَسْ ذِينَا.

²¹ Depois. disto deu à luz uma filha, e chamou-lhe Diná.

²² خنِّي إِذَارْ أَربِّي رَاحِيلْ ؤُشَا إِسْڒَا أَسْ أَربِّي ؤُشَا يَارْزمْ ڒمْڒَاوْڒثْ نّسْ.

²² Também lembrou-se Deus de Raquel, ouviu-a e a tornou fecunda.

²³ ثكْسِي س دّيْسثْ ؤُشَا ثُورُووْ-د أَحنْجِيرْ، ثنَّا: ”إِكّسْ أَربِّي ڒْحڭْرَا إِنُو!“

²³ De modo que ela concebeu e deu à luz um filho, e disse: Tirou-me Deus o opróbrio.

²⁴ ؤُشَا ثڭَّا أَسْ يُوسُوفْ، ثنَّا: ”أَذْ أَيِي يَارْنِي سِيذِي أَحنْجِيرْ نّغْنِي.“

²⁴ E chamou-lhe José, dizendo: Acrescente-me o Senhor ainda outro filho.

²⁵ ڒَامِي د-ثُورُووْ رَاحِيلْ يُوسُوفْ، إِنَّا يَاعْقُوبْ إِ لَابَانْ: ”سكّْ أَيِي ؤُشَا أَذْ رَاحغْ غَارْ ذْشَارْ إِنُو ذ ثمُّورْثْ إِنُو.

²⁵ Depois que Raquel deu à luz a José, disse Jacó a Labão: Despede-me a fim de que eu vá para meu lugar e para minha terra.

²⁶ أوْشْ أَيِي ثِيمْغَارِينْ إِنُو ذ إِحنْجِيرنْ إِنُو مِينْ زِي غَاركْ خذْمغْ. خنِّي أَذْ فّْغغْ. أَقَا شكْ ثسّْنذْ ڒْخذْمثْ إِ زِي ثُوغَا ذ أَشْ تّْسخَّارغْ.“

²⁶ Dá-me as minhas mulheres, e os meus filhos, pelas quais te tenho servido, e deixa-me ir; pois tu sabes o serviço que te prestei.

²⁷ إِنَّا أَسْ لَابَانْ: ”مْڒِي ؤُفِيغْ ڒخُّو أَرْضَا ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ. أَقَا ژْرِيغْ س إِجّْ ن ڒعْجبْ بلِّي سِيذِي إِبَاركْ أَيِي ذِي طّْوعْ نّشْ.“

²⁷ Labão lhe respondeu: Se tenho achado graça aos teus olhos, fica comigo; pois tenho percebido que o Senhor me abençoou por amor de ti.

²⁸ يَارْنِي إِنَّا: ”إِنِي أَيِي زعْمَا مَانْ ڒْمُونثْ إِ ثخْسذْ، ؤُشَا أَذْ أَشْ ت وْشغْ.“

²⁸ E disse mais: Determina-me o teu salário, que to darei.

²⁹ خنِّي إِنَّا أَسْ: ”شكْ ثسّْنذْ مَامّشْ ذ أَشْ خذْمغْ ذ مَامّشْ ؤُيُورغْ أَكْ-ذ ڒبْهَايمْ نّشْ زڭْ وَامِي كِيشْ دْجِيغْ.

²⁹ Ao que lhe respondeu Jacó: Tu sabes como te hei servido, e como tem passado o teu gado comigo.

³⁰ مِينْزِي ذْرُوسْثْ إِ ثُوغَا غَاركْ ڒخْذنِّي قْبڒْ إِ د-ؤُسِيغْ، أَقَا إِذْوڒْ ذڭْ وَاطَّاسْ، ؤُشَا إِبَاركْ إِ شكْ سِيذِي ذڭْ إِصُورَافْ إِنُو. خنِّي ڒخُّو، مڒْمِي زمَّارغْ أَذْ خذْمغْ إِ ثَادَّارْثْ إِنُو؟“

³⁰ Porque o pouco que tinhas antes da minha vinda tem se multiplicado abundantemente; e o Senhor te tem abençoado por onde quer que eu fui. Agora, pois, quando hei de trabalhar também por minha casa?

³¹ إِنَّا أَسْ: ”مِينْ ذ أَشْ إِ غَا وْشغْ؟“ يَارَّا-د يَاعْقُوبْ: ”وَارْ ذ أَيِي تِّيشْ وَالُو، مَاشَا سَامْحْ أَيِي أَيَا وَاهَا، خنِّي أَذْ د-ذوْڒغْ أَذْ أَروْسغْ ؤُدْجِي نّشْ عَاوذْ ؤُشَا أَذْ ثنْ حْضِيغْ.

³¹ Insistiu Labão: Que te darei? Então respondeu Jacó: Não me darás nada; tornarei a apascentar e a guardar o teu rebanho se me fizeres isto:

³² أَسّْ-أَ أَذْ عْذُوغْ خْ مَارَّا ثَاحِيمَارْثْ ن وُودْجِي نّشْ. أڭّْ شكْ خْ ؤُغزْذِيسْ زَّايسْ مَارَّا ؤُدْجِي إِبقّْضنْ ذ إِقَارْقَاشنْ، مَارَّا ؤُدْجِي أَبَارْشَانْ جَارْ إِحُوڒِييّنْ ذ مِينْ إِدْجَانْ ذ أَقَارْقَاشْ نِيغْ س إِبقِّيضنْ جَارْ إِغَايْضنْ. مَانْ أَيَا أَذْ يِيڒِي ذ ڒْمُونثْ إِنُو.

³² Passarei hoje por todo o teu rebanho, separando dele todos os salpicados e malhados, e todos os escuros entre as ovelhas, e os malhados e salpicados entre as cabras; e isto será o meu salário.

³³ خْمِي د غَا ثَاسذْ ذڭْ إِجّْ ن وَاسّْ ن يِيمَاڒْ مَاحنْسْ أَذْ ثْژَارذْ ڒْمُونثْ إِنُو، أَذْ ثْبَانْ ثْسڭْذَا إِنُو زَّاثْ إِ وُوذمْ نّشْ أَمُّو نِيشَانْ: مِينْ وَارْ إِدْجِينْ إِبقّضْ نِيغْ مِينْ وَارْ إِدْجِينْ إِقَّارْقشْ جَارْ إِغَايْضنْ ذ مِينْ وَارْ إِدْجِينْ ذ أَبَارْشَانْ جَارْ إِحُوڒِييّنْ، أَقَا أَذْ إِتّْوَاحْسبْ إِتّْوَاشَارْ جَارْ مِينْ إِدْجَانْ إِنُو.“

³³ De modo que responderá por mim a minha justiça no dia de amanhã, quando vieres ver o meu salário assim exposto diante de ti: tudo o que não for salpicado e malhado entre as cabras e escuro entre as ovelhas, esse, se for achado comigo, será tido por furtado.

³⁴ خنِّي إِنَّا لَابَانْ: ”خْزَارْ، أَقَا أَذْ يِيڒِي أَمْ مَامّشْ إِ ذ أَيِي ثنِّيذْ!“

³⁴ Concordou Labão, dizendo: Seja conforme a tua palavra.

³⁵ ذڭْ وَاسّْ نِّي إِفَارْقْ إِوثْمَانْ ن إِغَايْضنْ إِشَارْضنْ ذ إِقَارْقَاشنْ ؤُڒَا ذ مَارَّا ثِيغَايْضْثِينْ إِبقّْضنْ ذ إِقَارْقَاشنْ، ذ مَارَّا إِنِّي ذِي ثدْجَا ثمْڒڒْ، ؤُڒَا ذ مَارَّا مِينْ إِدْجَانْ ذ أَبَارْشَانْ جَارْ إِحُوڒِييّنْ، ؤُشَا إِسَّارْسْ إِ-ثنْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن إِحنْجِيرنْ نّسْ.

³⁵ E separou naquele mesmo dia os bodes listrados e malhados e todas as cabras salpicadas e malhadas, tudo em que havia algum branco, e todos os escuros entre os cordeiros e os deu nas mãos de seus filhos;

³⁶ خنِّي إِڭَّا ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ ن وبْرِيذْ جَارْ إِخفْ نّسْ ذ يَاعْقُوبْ. ؤُشَا يَارْوسْ يَاعْقُوبْ ؤُدْجِي إِقِّيمنْ ن لَابَانْ.

³⁶ e pôs três dias de caminho entre si e Jacó; e Jacó apascentava o restante dos rebanhos de Labão.

³⁷ خنِّي إِكْسِي يَاعْقُوبْ ثِيسضْوِينْ ن صّفْصَافْ ؤُ زِي ثْشجَّارْثْ ن دْجُوزْ ؤُ زِي ثْشجَّارْثْ ن ذُولْبْ. نتَّا إِقشَّارْ إِ-ثنْثْ ذ إِشطِّيضنْ ذ إِشمْڒَاڒنْ ؤُمِي إِعَارَّا خْ ؤُشمْڒَاڒْ ن ثْسضْوِينْ.

³⁷ Então tomou Jacó varas verdes de estoraque, de amendoeira e de plátano e, descascando nelas riscas brancas, descobriu o branco que nelas havia;

³⁸ إِسَّارْسْ ثِيسضْوِينْ-أَ إِقشَّارنْ قِيبَاتْشْ إِ وُودْجِي ذِي ثَارْيِيوِينْ ذ ڒقْوَاربْ مَانِي د-ؤُسِينْ وُودْجِي مَاحنْذْ أَذْ سْونْثْ ؤُشَا ذوْڒنْثْ تّْوحَّامنْثْ خْمِي د-ثَاسنْثْ أَذْ وَارْذنْثْ.

³⁸ e as varas que descascara pôs em frente dos rebanhos, nos cochos, isto é, nos bebedouros, onde os rebanhos bebiam; e conceberam quando vinham beber.

³⁹ خْمِي إِ غَا إِوحّمْ وُودْجِي غَارْ ثْسضْوِينْ، ؤُرْونْثْ-إِ-د ثْغَارْطِينْ مِينْ إِشَارْضنْ ذ مِينْ إِبقّْضنْ ذ مِينْ إِقَارْقَاشنْ.

³⁹ Os rebanhos concebiam diante das varas, e as ovelhas davam crias listradas, salpicadas e malhadas.

⁴⁰ خنِّي ثُوغَا إِبطَّا يَاعْقُوبْ إِحُوڒِييّنْ ؤُشَا يَارَّا ؤُدْجِي س ؤُزدْجِيفْ نْسنْ غَارْ مِينْ إِشَارْضنْ ذ مِينْ إِدْجَانْ ذ أَبَارْشَانْ جَارْ وُودْجِي ن لَابَانْ. ؤُشَا إِڭَّا ثِيحِيمْرِيوِينْ نّسْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ، وَارْ ثنْثْ إِڭِّي أَكْ-ذ وُودْجِي ن لَابَانْ.

⁴⁰ Então separou Jacó os cordeiros, e fez os rebanhos olhar para os listrados e para todos os escuros no rebanho de Labão; e pôs seu rebanho à parte, e não pôs com o rebanho de Labão.

⁴¹ كُوڒْ أَمُوڒْ خْمِي تّْوحَّامنْثْ ثِينِّي إِجهْذنْ زڭْ وُودْجِي، إِتّڭّْ يَاعْقُوبْ ثِيسضْوِينْ قِيبَاتْشْ إِ وُودْجِي ذِي ثَارْيِيوِينْ، حِيمَا أَذْ وحّْمنْثْ غَارْ ثْسضْوِينْ.

⁴¹ e todas as vezes que concebiam as ovelhas fortes, punha Jacó as varas nos bebedouros, diante dos olhos do rebanho, para que concebessem diante das varas;

⁴² مَاشَا وَارْ ثنْثْ إِسَّارْسْ شَا أَكْ-ذ ثنِّي إِضعْفنْ جَارْ وُودْجِي. أَمُّو ثُوغَا ثِينِّي إِضعْفنْ إِ لَابَانْ ؤُ ثِينِّي إِجهْذنْ إِ يَاعْقُوبْ.

⁴² mas quando era fraco o rebanho, ele não as punha. Assim as fracas eram de Labão, e as fortes de Jacó.

⁴³ ؤُشَا إِمْغَارْ وَاڭْڒَا ن ورْيَازْ-أَ بْڒَا قطُّو. ثُوغَا غَارسْ أَطَّاسْ ن وُودْجِي ذ ثِييَّا ذ إِسمْغَانْ ذ إِڒغْمَانْ ذ يغْيَاڒْ.

⁴³ E o homem se enriqueceu sobremaneira, e teve grandes rebanhos, servas e servos, camelos e jumentos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Gênesis 30 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →