Gênesis 2
rifa (RIFA) vs ARIB
1 أَمُّو إِ تّْوَاكمّْڒنْ إِجنْوَانْ ذ ثمُّورْثْ ذ قَاعْ ڒْعسْكَارْ نْسنْ.
1 Assim foram acabados os céus e a terra, com todo o seu exército.
2 ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ سبْعَا إِكمّڒْ أَربِّي ڒْخذْمثْ نّسْ إِ إِڭَّا ؤُشَا يَاريّحْ ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ سبْعَا زِي مَارَّا ڒْخذْمثْ نّسْ إِ إِڭَّا.
2 Ora, havendo Deus completado no dia sétimo a obra que tinha feito, descansou nesse dia de toda a obra que fizera.
3 إِبَاركْ أَربِّي أَسّْ وِيسّْ سبْعَا ؤُشَا إِسّْقدّسْ إِ-ث، مِينْزِي ذَايسْ إِ يَاريّحْ زِي مَارَّا ڒْخذْمثْ نّسْ، ڒْخذْمثْ إِ د-إِخْڒقْ أَربِّي مَاحنْذْ أَذْ ت إِڭّْ أَمنِّي.
3 Abençoou Deus o sétimo dia, e o santificou; porque nele descansou de toda a sua obra que criara e fizera.
4 ذڭْ وَاسّْ إِ إِڭَّا سِيذِي أَربِّي ثَامُّورْثْ ذ إِجنْوَانْ
4 Eis as origens dos céus e da terra, quando foram criados. No dia em que o Senhor Deus fez a terra e os céus
5 - قْبڒْ ثُوغِي ذِينْ مَارَّا شْبَارْقْ ذِي ثمُّورْثْ ؤُ قْبڒْ د-إِغْمِي وفْسُو ن ييَّارْ، مِينْزِي سِيذِي أَربِّي وَارْ إِجِّي أَنْژَارْ أَذْ إِوّثْ عَاذْ خْ ثمُّورْثْ - ؤُشَا وَارْ ثُوغِي ذِينْ أَذَامْ عَاذْ حِيمَا أَذْ إِخْذمْ ثَامُّورْثْ،
5 não havia ainda nenhuma planta do campo na terra, pois nenhuma erva do campo tinha ainda brotado; porque o Senhor Deus não tinha feito chover sobre a terra, nem havia homem para lavrar a terra.
6 ثْڭعّذْ-د ثَايُّوثْ زِي ثمُّورْثْ، ثسُّو مَارَّا ؤُذمْ ن ثمُّورْثْ.
6 Um vapor, porém, subia da terra, e regava toda a face da terra.
7 ؤُشَا إِكوّنْ سِيذِي أَربِّي أَذَامْ زِي ثْعجَّاجْثْ ن ؤُشَاڒْ ؤُشَا إِسُوضْ ڒعْوِينْ ن ثُوذَارْثْ ذڭْ ونْزَارنْ نّسْ. أَمُّو إِ إِذْوڒْ أَذَامْ ذ إِجّْ ن نّفْسْ إِدَّارْ.
7 E formou o Senhor Deus o homem do pó da terra, e soprou-lhe nas narinas o fôlego da vida; e o homem tornou-se alma vivente.
8 خنِّي إِژُّو سِيذِي أَربِّي جّنّثْ ذِي عَاذْنْ، جِّيهثْ ن شَّارْقْ، ؤُشَا إِسَّارْسْ ذِينْ أَذَامْ إِ إِڭَّا.
8 Então plantou o Senhor Deus um jardim, da banda do oriente, no Éden; e pôs ali o homem que tinha formado.
9 ؤُشَا إِسّغْمِي-د سِيذِي أَربِّي زِي ثمُّورْثْ كُوڒْ ثَاشجَّارْثْ، ثشْنَا إِ ڒْخژْرَاثْ ؤُ ثْمِيژِيذْثْ إِ مَاشَّا، ؤُشَا إِسّغْمِي-د ڒَا ذ ثَاشجَّارْثْ ن ثُوذَارْثْ ذِي ڒْوسْطْ ن جّنّثْ ؤُڒَا ذ ثَاشجَّارْثْ ن ثُوسّْنَا ن ڒْخَارْ ذ ڒْغَارْ.
9 E o Senhor Deus fez brotar da terra toda qualidade de árvores agradáveis à vista e boas para comida, bem como a árvore da vida no meio do jardim, e a árvore do conhecimento do bem e do mal.
10 إِفّغْ-د إِجّْ ن إِغْزَارْ زِي عَاذْنْ، حِيمَا أَذْ إِسُّووْ جّنّثْ ؤُ سّنِّي إِمّْسبْضَا خْ أَربْعَا ن إِزدْجِيفنْ إِ إِڭِّينْ ثِيسدْجْيَاوِينْ.
10 E saía um rio do Éden para regar o jardim; e dali se dividia e se tornava em quatro braços.
11 إِسمْ ن يغْزَارْ أَمزْوَارُو ذ فِيشُونْ. نتَّا إِ إِنّْضنْ إِ مَارَّا ثَامُّورْثْ ن حَاوِيلَا مَانِي إِدْجَا وُورغْ.
11 O nome do primeiro é Pisom: este é o que rodeia toda a terra de Havilá, onde há ouro;
12 ؤُرغْ ن ثمُّورْثْ نِّي إِصْبحْ. أَقَا ذِينْ أَسرْغَاغْ أَشمْڒَاڒْ قَّارنْ أَسْ ’بذُولَا‘، ذ وژْرُو ن ’ؤُنِيكْسْ‘.
12 e o ouro dessa terra é bom: ali há o bdélio, e a pedra de berilo.
13 إِسمْ ن إِغْزَارْ وِيسّْ ثْنَاينْ ذ جِيحُونْ إِ ثُوغَا إِنّْضنْ إِ مَارَّا ثَامُّورْثْ ن كُوشْ.
13 O nome do segundo rio é Giom: este é o que rodeia toda a terra de Cuche.
14 إِسمْ ن إِغْزَارْ وِيسّْ ثْڒَاثَا ذ حِيدَّاقِيلْ. نتَّا إِتَّازّڒْ غَارْ شَّارْقْ ن أَشُّورْ. ؤُ إِغْزَارْ وِيسّْ أَربْعَا ذ لْفُورَاطْ.
14 O nome do terceiro rio é Tigre: este é o que corre pelo oriente da Assíria. E o quarto rio é o Eufrates.
15 إِكْسِي سِيذِي أَربِّي أَذَامْ ؤُشَا إِسَّارْسْ إِ-ث ذِي جّنّثْ ن عَاذْنْ، حِيمَا أَذْ ت إِخْذمْ ؤُ أَذْ ت إِحْضَا.
15 Tomou, pois, o Senhor Deus o homem, e o pôs no jardim do Édem para o lavrar e guardar.
16 سِيذِي أَربِّي إِوصَّا أَذَامْ، إِنَّا: ”زِي مَارَّا ثِيشجُّورَا ن جّنّثْ أَذْ ثشّذْ مَاشَّا،
16 Ordenou o Senhor Deus ao homem, dizendo: De toda árvore do jardim podes comer livremente;
17 مَاشَا زِي ثْشجَّارْثْ ن ثُوسّْنَا ن ڒْخَارْ ذ ڒْغَارْ وَارْ تّتّذْ شَا زَّايسْ، مِينْزِي ذڭْ وَاسّْ إِ زَّايسْ غَا ثشّذْ، ڒْموْثْ إِ غَا ثمّْثذْ!“
17 mas da árvore do conhecimento do bem e do mal, dessa não comerás; porque no dia em que dela comeres, certamente morrerás.
18 إِنَّا سِيذِي أَربِّي: ”وَارْ إِعدّڒْ أَذْ يِيڒِي أَذَامْ وحّْذسْ. أَذْ أَسْ ڭّغْ وِي ث غَا إِعَاوْننْ، أَمْ نتَّا قِيبَاتْشْ نّسْ.“
18 Disse mais o Senhor Deus: Não é bom que o homem esteja só; far-lhe-ei uma ajudadora que lhe seja idônea.
19 ثُوغَا سِيذِي أَربِّي إِڭَّا زڭْ ؤُشَاڒْ مَارَّا ڒْمَاڒْ ن ڒخْڒَا ؤُ مَارَّا إِجْضَاضْ ن ؤُجنَّا، ؤُشَا إِنْذهْ إِ-ثنْ غَارْ أَذَامْ، حِيمَا أَذْ إِژَارْ مَامّشْ إِ ثنْ غَا إِسمَّا. مَامّشْ إِ غَا إِسمَّا أَذَامْ كُوڒْ نّفْسْ إِدَّارنْ ذ وَا ذ إِسمْ نّسْ.
19 Da terra formou, pois, o Senhor Deus todos os animais o campo e todas as aves do céu, e os trouxe ao homem, para ver como lhes chamaria; e tudo o que o homem chamou a todo ser vivente, isso foi o seu nome.
20 إِڭَّا أَذَامْ إِسْمَاونْ إِ مَارَّا ڒبْهَايمْ ذ يجْضَاضْ ن ؤُجنَّا ؤُ إِ مَارَّا ڒْمَاڒْ ن ڒخْڒَا، مَاشَا إِ أَذَامْ وَارْ يُوفِي وِي ث غَا إِعَاوْننْ ذ وِي غَا يِيڒِينْ أَمْ نتَّا قِيبَاتْشْ نّسْ.
20 Assim o homem deu nomes a todos os animais domésticos, às aves do céu e a todos os animais do campo; mas para o homem não se achava ajudadora idônea.
21 إِسّهْوَا-د سِيذِي أَربِّي إِجّْ ن يِيضصْ يُودْجغْ خْ أَذَامْ ؤُشَا إِطّصْ. خنِّي إِكْسِي إِشْثنْ زِي ثْغزْذِيسِينْ نّسْ ؤُشَا إِقّنْ أَمْشَانْ يَارزْمنْ نِّي س ويْسُومْ.
21 Então o Senhor Deus fez cair um sono pesado sobre o homem, e este adormeceu; tomou-lhe, então, uma das costelas, e fechou a carne em seu lugar;
22 يَارَّا سِيذِي أَربِّي ثَاغزْذِيسْثْ ثنِّي إِ إِكْسِي زِي أَذَامْ ذ ثَامْغَارْثْ ؤُشَا يِيوْيِي ت-إِ-د غَارْ أَذَامْ.
22 e da costela que o senhor Deus lhe tomara, formou a mulher e a trouxe ao homem.
23 خنِّي إِنَّا أَذَامْ: ”ثْوَاڒَا-يَا ثَانِيثَا أَقَا-ت ذ إِغسْ زڭْ إِغْسَانْ إِنُو ذ أَيْسُومْ زڭْ ويْسُومْ إِنُو. ثَانِيثَا أَذْ ثتّْوَاسمَّا ’ثَارْيَازْثْ‘، إِخْسْ أَذْ يِينِي ’ثَامْغَارْثْ‘، مِينْزِي نتَّاثْ ثتّْوَاكْسِي-د زڭْ ورْيَازْ.“
23 Então disse o homem: Esta é agora osso dos meus ossos, e carne da minha carne; ela será chamada varoa, porquanto do varão foi tomada.
24 خْ ؤُيَا أَذْ إِسْمحْ ورْيَازْ ذِي بَابَاسْ ذ يمَّاسْ، أَذْ إِقّنْ غَارْ ثمْغَارْثْ نّسْ ؤُشَا أَذْ إِڒِينْ ذ إِشْثْ ن دَّاثْ.
24 Portanto deixará o homem a seu pai e a sua mãe, e unir-se-á à sua mulher, e serão uma só carne.
25 ثُوغَا-ثنْ س ثْنَاينْ إِذْسنْ ذ إِعَارْيَاننْ، أَذَامْ ذ ثمْغَارْثْ نّسْ، مَاشَا ثُوغَا وَارْ ذِينْ شَا ن ڒحْيَا جَارْ أَسنْ.
25 E ambos estavam nus, o homem e sua mulher; e não se envergonhavam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.