Gênesis 29

rifa (RIFA) vs NVI

NVI Nova Versão Internacional

¹ إِكْسِي يَاعْقُوبْ ذڭْ إِضَارنْ نّسْ، إِرُوحْ غَارْ ثمُّورْثْ ن أَيْثْ ن شَّارْقْ.

¹ Então Jacó seguiu viagem e chegou à Mesopotâmia.

² إِخْزَارْ ؤُشَا إِژْرَا إِجّْ ن وَانُو ذڭْ إِيَّارْ ؤُ ثُوغَا ذِينْ ثْڒَاثَا ن ثْحِيمْرِيوِينْ ن وُودْجِي جْنِينْثْ زَّاثسْ، مِينْزِي زڭْ وَانُو نِّي وَارّْذنْ نِيثْنِي ثِيحِيمْرِيوِينْ. ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن وژْرُو خْ ؤُقمُّومْ ن وَانُو.

² Certo dia, olhando ao redor, viu um poço no campo e três rebanhos de ovelhas deitadas por perto, pois os rebanhos bebiam daquele poço, que era tapado por uma grande pedra.

³ سّْمُوننْ ذِينْ مَارَّا ثِيحِيمْرِيوِينْ. خَاسْ ؤُشَا كّْسنْ أَژْرُو خْ ؤُقمُّومْ ن وَانُو ؤُشَا وَارْذنْ ؤُدْجِي. أَوَارْنِي أَسْ أَرِّينْ أَژْرُو عَاوذْ خْ ؤُقمُّومْ ن وَانُو.

³ Por isso, quando todos os rebanhos se reuniam ali, os pastores rolavam a pedra da boca do poço e davam água às ovelhas. Depois recolocavam a pedra em seu lugar, sobre o poço.

⁴ إِنَّا أَسنْ يَاعْقُوبْ: ”أَيْثْمَا إِنُو، مَانِيسْ كنِّيوْ؟“ نِيثْنِي أَرِّينْ-د: ”زِي حَارَانْ إِ ندْجْ.“

⁴ Jacó perguntou aos pastores: "Meus amigos, de onde são vocês? " "Somos de Harã", responderam.

⁵ نتَّا إِنَّا أَسنْ: ”مَا ثسّْنمْ لَابَانْ، مِّيسْ ن نَاحُورْ؟“ نِيثْنِي أَرِّينْ-د: ”وَاهْ، نسّنْ إِ-ث.“

⁵ "Vocês conhecem Labão, neto de Naor? ", perguntou-lhes Jacó. Eles responderam: "Sim, nós o conhecemos".

⁶ إِنَّا أَسنْ نتَّا: ”مَامّشْ إِدْجَا؟“ أَرِّينْ-د: ”أَقَا-ث مْلِيحْ، أَقَا ذَا يدْجِيسْ رَاحِيلْ ثُوسَا-د أَكْ-ذ وُودْجِي.“

⁶ Então Jacó perguntou: "Ele vai bem? " "Sim, vai bem", disseram eles, "e ali vem sua filha Raquel com as ovelhas".

⁷ إِنَّا أَسْ: ”أَقَا ذَا أَزِيڒْ عَاذْ إِمْغَارْ، وَارْ يدْجِي بُو ڒْوقْثْ حِيمَا أَذْ ننْذهْ ڒبْهَايمْ. وَارْذمْ ؤُدْجِي ؤُشَا رُوحمْ، مَاحنْذْ أَذْ ثنْ ثَاروْسمْ.“

⁷ Disse ele: "Olhem, o sol ainda vai alto e não é hora de recolher os rebanhos. Dêem de beber às ovelhas e levem-nas de volta ao pasto".

⁸ نِيثْنِي أَرِّينْ-د: ”وَارْ نْزمَّارْ أَذْ ث نڭّْ أَڒْ د غَا مُوننْثْ مَارَّا ثِيحِيمْرِيوِينْ. خنِّي أَذْ سّحْڒُودْجْذنْ أَژْرُو خْ ؤُقمُّومْ ن وَانُو، حِيمَا أَذْ نْوَارذْ ؤُدْجِي.“

⁸ Mas eles responderam: "Não podemos, enquanto os rebanhos não se agruparem e a pedra não for removida da boca do poço. Só então daremos de beber às ovelhas".

⁹ ڒَامِي ثُوغَا عَاذْ إِسَّاوَاڒْ أَكِيذْسنْ، ثُوسَا-د رَاحِيلْ س وُودْجِي ن بَابَاسْ، مِينْزِي نتَّاثْ ثُوغَا-ت ذ ثَامكْسَاوْثْ.

⁹ Ele ainda estava conversando, quando chegou Raquel com as ovelhas de seu pai, pois ela era pastora.

¹⁰ ڒَامِي إِژْرَا يَاعْقُوبْ رَاحِيلْ، يدْجِيسْ ن لَابَانْ، ؤُمَاسْ ن يمَّاسْ، أَكْ-ذ وُودْجِي ن لَابَانْ، ؤُمَاسْ ن يمَّاسْ، إِخشّْ-د يَاعْقُوبْ ؤُشَا إِسّحْڒُودْجذْ أَژْرُو خْ ؤُقمُّومْ ن وَانُو، إِوَارْذْ ؤُدْجِي ن لَابَانْ، ؤُمَاسْ ن يمَّاسْ.

¹⁰ Quando Jacó viu Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, aproximou-se, removeu a pedra da boca do poço e deu de beber às ovelhas de seu tio Labão.

¹¹ إِسُّوذمْ يَاعْقُوبْ رَاحِيلْ، إِسّْڭعّذْ ثْمِيجَّا نّسْ ؤُشَا إِسْغُويْ.

¹¹ Depois Jacó beijou Raquel e começou a chorar bem alto.

¹² إِنَّا يَاعْقُوبْ إِ رَاحِيلْ أَقَا نتَّا زِي ڒَادْجْ ن بَابَاسْ إِ إِدْجَا، ؤُڒَا ذ مِّيسْ ن رِيفْقَا. ؤُشَا نتَّاثْ ثُوزّڒْ، ثْخبَّارْ بَابَاسْ.

¹² Então contou a Raquel que era parente do pai dela e filho de Rebeca. E ela foi correndo contar tudo a seu pai.

¹³ ؤُمِي إِسْڒَا لَابَانْ ڒخْبَارْ خْ يَاعْقُوبْ، مِّيسْ ن ؤُتْشْمَاسْ، يُوزّڒْ أَذْ ث إِڒْقَا ؤُشَا إِذَارّعْ أَسْ، إِسُّوذمْ إِ-ث، إِنْذهْ إِ-ث غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ. ؤُشَا نتَّا إِعَاوذْ مَارَّا ثِيمسْڒَايِينْ-أَ إِ لَابَانْ.

¹³ Logo que Labão ouviu as notícias acerca de Jacó, seu sobrinho, correu ao seu encontro, abraçou-o e o beijou. Depois, levou-o para casa, e Jacó contou-lhe tudo o que havia ocorrido.

¹⁴ إِنَّا أَسْ لَابَانْ: ”ذ ثِيذتّْ شكْ ذ إِغسْ إِنُو ذ أَيْسُومْ إِنُو إِ ثدْجِيذْ.“ ؤُشَا إِقِّيمْ غَارسْ ڒْقدّْ ن إِجّْ ن ؤُيُورْ إِكْمڒْ.

¹⁴ Então Labão lhe disse: "Você é sangue do meu sangue". Já fazia um mês que Jacó estava na casa de Labão,

¹⁵ ڒخْذنِّي إِنَّا لَابَانْ إِ يَاعْقُوبْ: ”ؤُمِي شكْ ذ ؤُمَا إِ ثدْجِيذْ، مَا أَذْ غَارِي ثْخذْمذْ بَاطڒْ؟ إِنِي أَيِي مِينْ إِ غَا ثِيڒِي ڒْمُونثْ نّشْ؟“

¹⁵ quando este lhe disse: "Só por ser meu parente você vai trabalhar de graça? Diga-me qual deve ser o seu salário".

¹⁶ لَابَانْ غَارسْ ثْنَاينْ ن يسِّيسْ. إِسمْ ن ثْمنْزُوثْ ذ لِييَا ؤُ إِسمْ ن ثْمَاژُوژْثْ، رَاحِيلْ.

¹⁶ Ora, Labão tinha duas filhas; o nome da mais velha era Lia, e o da mais nova, Raquel.

¹⁷ ثِيطَّاوِينْ ن لِييَا ثُوغَا كشْعنْثْ، مَاشَا رَاحِيلْ ثُوغَا ذَايسْ أَژْڒِي ن وَادُّوذْ ؤُ ن ڒْخزْرَاثْ.

¹⁷ Lia tinha olhos meigos, mas Raquel era bonita e atraente.

¹⁸ يَاعْقُوبْ إِخْسْ رَاحِيلْ. إِنَّا: ”نشّْ أَذْ غَاركْ خذْمغْ سبْعَا ن إِسڭّْوُوسَا خْ رَاحِيلْ يدْجِيسْ ثْمَاژُوژْثْ.“

¹⁸ Como Jacó gostava muito de Raquel, disse: "Trabalharei sete anos em troca de Raquel, sua filha mais nova".

¹⁹ لَابَانْ يَارَّا-د: ”خَارْ أَذْ أَشْ ت وْشغْ إِ شكْ نِيغْ أَذْ ت وْشغْ إِ ورْيَازْ نّغْنِي. قِّيمْ أَكِيذِي.“

¹⁹ Labão respondeu: "Será melhor dá-la a você do que a algum outro homem. Fique aqui comigo".

²⁰ أَمُّو إِ إِخْذمْ يَاعْقُوبْ خْ رَاحِيلْ سبْعَا ن إِسڭّْوُوسَا مَاشَا ضْهَارنْ أَسْ-د إِسڭّْوُوسَا نِّي أَمشْنَاوْ شَا ن وُوسَّانْ، مِينْزِي ثُوغَا إِتّخْسْ إِ-ت.

²⁰ Então Jacó trabalhou sete anos por Raquel, mas lhe pareceram poucos dias, pelo tanto que a amava.

²¹ إِنَّا يَاعْقُوبْ إِ لَابَانْ: ”أوْشْ أَيِي ڒخُّو ثَامْغَارْثْ إِنُو، مِينْزِي أَقَا كمّْڒنْ وُوسَّانْ ن ڒْمِيجَاڒْ إِنُو، أَڒَامِي خَاسْ إِ غَا يَاذْفغْ.“

²¹ Então disse Jacó a Labão: "Entregue-me a minha mulher. Cumpri o prazo previsto e quero deitar-me com ela".

²² خنِّي إِسّْمُونْ لَابَانْ مَارَّا إِرْيَازنْ ن ومْشَانْ نِّي، إِڭَّا ؤُرَارْ.

²² Então Labão reuniu todo o povo daquele lugar e deu uma festa.

²³ غَارْ ثْمذِّيثْ إِكْسِي يدْجِيسْ لِييَا ؤُشَا إِسِّيوضْ إِ-ت غَارسْ ؤُشَا يُوذفْ خَاسْ يَاعْقُوبْ.

²³ Mas quando a noite chegou, deu sua filha Lia a Jacó, e Jacó deitou-se com ela.

²⁴ إِوْشَا لَابَانْ ثَايَّا نّسْ زِيلْپَا إِ يدْجِيسْ لِييَا ذ ثَايَّا.

²⁴ Labão também entregou sua serva Zilpa à sua filha, para que ficasse a serviço dela.

²⁵ ثِيوشَّا نّسْ إِژْرَا يَاعْقُوبْ بلِّي ذ لِييَا. خنِّي إِنَّا إِ لَابَانْ: ”مِينْ ذ أَيِي ثڭِّيذْ؟ مَا وَارْ ذ أَشْ خْذِيمغْ خْ رَاحِيلْ؟ مَاغَارْ ذ أَيِي ثْشمْثذْ؟“

²⁵ Quando chegou a manhã, lá estava Lia. Então Jacó disse a Labão: "Que foi que você me fez? Eu não trabalhei por Raquel? Por que você me enganou? "

²⁶ لَابَانْ إِنَّا: ”وَارْ إِتِّيڒِي ؤُيَا ذِي ثمُّورْثْ نّغْ أَذْ نسِّيزَّارْ ثَامَاژُوژْثْ خْ ثْمنْزُوثْ.

²⁶ Labão respondeu: "Aqui não é costume entregar em casamento a filha mais nova antes da mais velha.

²⁷ كمّڒْ سِّيمَانَا-يَا ن وُورَارْ ن ثَا، خنِّي أَذْ أَشْ نوْشْ عَاوذْ ثِينْ خْ ڒْخذْمثْ إِ غَا ثڭّذْ سَّا ثْسَاونْثْ أَكِيذِي عَاذْ سبْعَا ن إِسڭّْوُوسَا نّغْنِي.“

²⁷ Deixe passar esta semana de núpcias e lhe daremos também a mais nova, em troca de mais sete anos de trabalho".

²⁸ إِڭَّا يَاعْقُوبْ أَمنِّي، إِكمّڒْ سِّيمَانَا-يَا ن وُورَارْ. خنِّي إِوْشَا أَسْ يدْجِيسْ رَاحِيلْ ذ ثَامْغَارْثْ

²⁸ Jacó concordou. Passou aquela semana de núpcias com Lia, e Labão lhe deu sua filha Raquel por mulher.

²⁹ ؤُشَا إِوْشَا لَابَانْ ثَايَّا نّسْ بِيلْهَا إِ يدْجِيسْ رَاحِيلْ مَاحنْذْ أَذْ ثِيڒِي ذ ثَايَّا نّسْ.

²⁹ Labão deu a Raquel sua serva Bila, para que ficasse a serviço dela.

³⁰ يُوذفْ يَاعْقُوبْ عَاوذْ خْ رَاحِيلْ ؤُشَا إِخْسْ رَاحِيلْ عَاذْ كْثَارْ خْ لِييَا. ؤُشَا إِسخَّارْ أَسْ عَاوذْ سبْعَا ن إِسڭّْوُوسَا نّغْنِي.

³⁰ Jacó deitou-se também com Raquel, que era a sua preferida. E trabalhou para Labão outros sete anos.

³¹ ؤُمِي إِژْرَا سِيذِي بلِّي لِييَا ثُوغَا ثتّْوَاسّحْقَارْ، يَارْزمْ ڒمْڒَاوثْ نّسْ، مَاشَا رَاحِيلْ ثُوغَا وَارْ د-ثتِّيرُووْ شَا.

³¹ Quando o Senhor viu que Lia era desprezada, concedeu-lhe filhos; Raquel, porém, era estéril.

³² ثكْسِي لِييَا س دّيْسثْ ؤُشَا ثُورُووْ-د أَحنْجِيرْ، إِڭَّا أَسْ رُوبِينْ، مِينْزِي ثنَّا: ”أَقَا سِيذِي إِخْزَارْ غَارْ ڒمْحَايمْ إِنُو. ڒخُّو أَذْ أَيِي إِخْسْ ورْيَازْ إِنُو.“

³² Lia engravidou, deu à luz um filho, e deu-lhe o nome de Rúben, pois dizia: "O Senhor viu a minha infelicidade. Agora, certamente o meu marido me amará".

³³ ثكْسِي عَاوذْ س دّيْسثْ، ثُورُووْ-د أَحنْجِيرْ، ثنَّا: ”ؤُمِي إِسْڒَا سِيذِي بلِّي نشّْ تّْوَاسّحْقَارغْ، إِوْشَا أَيِي عَاوذْ وَا.“ ؤُشَا ثڭَّا أَسْ شِيمْعُونْ.

³³ Lia engravidou de novo e, quando deu à luz outro filho, disse: "Porque o Senhor ouviu que sou desprezada, deu-me também este". Pelo que o chamou Simeão.

³⁴ ثكْسِي عَاوذْ س دّيْسثْ، ثُورُووْ-د أَحنْجِيرْ، ثنَّا: ”ڒخُّو ثْوَاڒَا-يَا أَذْ إِمُونْ ورْيَازْ إِنُو أَكِيذِي، مِينْزِي ؤُرْوغْ أَسْ-د ثْڒَاثَا ن إِحنْجِيرنْ.“ خْ ؤُيَا نتَّا إِڭَّا أَسْ لَاوِي.

³⁴ De novo engravidou e, quando deu à luz mais um filho, disse: "Agora, finalmente, meu marido se apegará a mim, porque já lhe dei três filhos". Por isso deu-lhe o nome de Levi.

³⁵ ثكْسِي ثْوَاڒَا نّغْنِي س دّيْسثْ، ثُورُووْ-د أَحنْجِيرْ ؤُشَا ثنَّا: ”ثْوَاڒَا-يَا أَذْ قَاذِيغْ سِيذِي.“ خْ ؤُيَا ثڭَّا أَسْ يَاهُوذَا. أَوَارْنِي مَانْ أَيَا ثسّْبدّْ ثَارْوَا.

³⁵ Engravidou ainda outra vez e, quando deu à luz mais outro filho, disse: "Desta vez louvarei ao SENHOR". Assim deu-lhe o nome de Judá. Então parou de ter filhos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Gênesis 29 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →