Gênesis 29

rifa (RIFA) vs BKJ

¹ إِكْسِي يَاعْقُوبْ ذڭْ إِضَارنْ نّسْ، إِرُوحْ غَارْ ثمُّورْثْ ن أَيْثْ ن شَّارْقْ.

¹ Então, Jacó seguiu na sua jornada, e veio à terra do povo do oriente.

² إِخْزَارْ ؤُشَا إِژْرَا إِجّْ ن وَانُو ذڭْ إِيَّارْ ؤُ ثُوغَا ذِينْ ثْڒَاثَا ن ثْحِيمْرِيوِينْ ن وُودْجِي جْنِينْثْ زَّاثسْ، مِينْزِي زڭْ وَانُو نِّي وَارّْذنْ نِيثْنِي ثِيحِيمْرِيوِينْ. ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن وژْرُو خْ ؤُقمُّومْ ن وَانُو.

² E ele olhou, e eis um poço no campo, e eis que ali havia três rebanhos de ovelhas deitados junto a ele, porque daquele poço davam de beber aos rebanhos, e uma grande pedra estava sobre a boca do poço.

³ سّْمُوننْ ذِينْ مَارَّا ثِيحِيمْرِيوِينْ. خَاسْ ؤُشَا كّْسنْ أَژْرُو خْ ؤُقمُّومْ ن وَانُو ؤُشَا وَارْذنْ ؤُدْجِي. أَوَارْنِي أَسْ أَرِّينْ أَژْرُو عَاوذْ خْ ؤُقمُّومْ ن وَانُو.

³ E ali estavam reunidos todos os rebanhos, e removiam a pedra da boca do poço, e davam de beber às ovelhas, e colocavam a pedra no lugar novamente sobre a boca do poço.

⁴ إِنَّا أَسنْ يَاعْقُوبْ: ”أَيْثْمَا إِنُو، مَانِيسْ كنِّيوْ؟“ نِيثْنِي أَرِّينْ-د: ”زِي حَارَانْ إِ ندْجْ.“

⁴ E Jacó lhes disse: Meus irmãos, de onde sois? E eles disseram: Nós somos de Harã.

⁵ نتَّا إِنَّا أَسنْ: ”مَا ثسّْنمْ لَابَانْ، مِّيسْ ن نَاحُورْ؟“ نِيثْنِي أَرِّينْ-د: ”وَاهْ، نسّنْ إِ-ث.“

⁵ E ele lhes disse: Conheceis Labão, filho de Naor? E eles disseram: Nós o conhecemos.

⁶ إِنَّا أَسنْ نتَّا: ”مَامّشْ إِدْجَا؟“ أَرِّينْ-د: ”أَقَا-ث مْلِيحْ، أَقَا ذَا يدْجِيسْ رَاحِيلْ ثُوسَا-د أَكْ-ذ وُودْجِي.“

⁶ E ele lhes disse: Ele está bem? E eles disseram: Ele está bem. E eis que Raquel, sua filha, está vindo com as ovelhas.

⁷ إِنَّا أَسْ: ”أَقَا ذَا أَزِيڒْ عَاذْ إِمْغَارْ، وَارْ يدْجِي بُو ڒْوقْثْ حِيمَا أَذْ ننْذهْ ڒبْهَايمْ. وَارْذمْ ؤُدْجِي ؤُشَا رُوحمْ، مَاحنْذْ أَذْ ثنْ ثَاروْسمْ.“

⁷ E ele disse: Eis que ainda é pleno dia, e nem é tempo de reunir o gado; dai de beber às ovelhas, e ide alimentá-las.

⁸ نِيثْنِي أَرِّينْ-د: ”وَارْ نْزمَّارْ أَذْ ث نڭّْ أَڒْ د غَا مُوننْثْ مَارَّا ثِيحِيمْرِيوِينْ. خنِّي أَذْ سّحْڒُودْجْذنْ أَژْرُو خْ ؤُقمُّومْ ن وَانُو، حِيمَا أَذْ نْوَارذْ ؤُدْجِي.“

⁸ E eles disseram: Não podemos, até que todos os rebanhos sejam reunidos, e até que eles removam a pedra da boca do poço; então damos de beber às ovelhas.

⁹ ڒَامِي ثُوغَا عَاذْ إِسَّاوَاڒْ أَكِيذْسنْ، ثُوسَا-د رَاحِيلْ س وُودْجِي ن بَابَاسْ، مِينْزِي نتَّاثْ ثُوغَا-ت ذ ثَامكْسَاوْثْ.

⁹ E enquanto ele ainda falava com eles, veio Raquel com as ovelhas de seu pai, porquanto ela as guardava.

¹⁰ ڒَامِي إِژْرَا يَاعْقُوبْ رَاحِيلْ، يدْجِيسْ ن لَابَانْ، ؤُمَاسْ ن يمَّاسْ، أَكْ-ذ وُودْجِي ن لَابَانْ، ؤُمَاسْ ن يمَّاسْ، إِخشّْ-د يَاعْقُوبْ ؤُشَا إِسّحْڒُودْجذْ أَژْرُو خْ ؤُقمُّومْ ن وَانُو، إِوَارْذْ ؤُدْجِي ن لَابَانْ، ؤُمَاسْ ن يمَّاسْ.

¹⁰ E aconteceu que, quando Jacó viu Raquel, a filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, irmão de sua mãe, Jacó se aproximou e removeu a pedra da boca do poço, e deu de beber ao rebanho de Labão, irmão de sua mãe.

¹¹ إِسُّوذمْ يَاعْقُوبْ رَاحِيلْ، إِسّْڭعّذْ ثْمِيجَّا نّسْ ؤُشَا إِسْغُويْ.

¹¹ E Jacó beijou Raquel, e levantando a voz, chorou.

¹² إِنَّا يَاعْقُوبْ إِ رَاحِيلْ أَقَا نتَّا زِي ڒَادْجْ ن بَابَاسْ إِ إِدْجَا، ؤُڒَا ذ مِّيسْ ن رِيفْقَا. ؤُشَا نتَّاثْ ثُوزّڒْ، ثْخبَّارْ بَابَاسْ.

¹² E Jacó contou a Raquel que ele era irmão do pai dela, e que ele era filho de Rebeca; e ela correu e contou a seu pai.

¹³ ؤُمِي إِسْڒَا لَابَانْ ڒخْبَارْ خْ يَاعْقُوبْ، مِّيسْ ن ؤُتْشْمَاسْ، يُوزّڒْ أَذْ ث إِڒْقَا ؤُشَا إِذَارّعْ أَسْ، إِسُّوذمْ إِ-ث، إِنْذهْ إِ-ث غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ. ؤُشَا نتَّا إِعَاوذْ مَارَّا ثِيمسْڒَايِينْ-أَ إِ لَابَانْ.

¹³ E aconteceu que, quando Labão ouviu as notícias de Jacó, filho de sua irmã, ele correu para encontrá-lo, e o abraçou, e o beijou, e o trouxe para sua casa. E ele contou a Labão todas estas coisas.

¹⁴ إِنَّا أَسْ لَابَانْ: ”ذ ثِيذتّْ شكْ ذ إِغسْ إِنُو ذ أَيْسُومْ إِنُو إِ ثدْجِيذْ.“ ؤُشَا إِقِّيمْ غَارسْ ڒْقدّْ ن إِجّْ ن ؤُيُورْ إِكْمڒْ.

¹⁴ E Labão lhe disse: Certamente tu és meu osso e minha carne. E ficou com ele por um período de um mês.

¹⁵ ڒخْذنِّي إِنَّا لَابَانْ إِ يَاعْقُوبْ: ”ؤُمِي شكْ ذ ؤُمَا إِ ثدْجِيذْ، مَا أَذْ غَارِي ثْخذْمذْ بَاطڒْ؟ إِنِي أَيِي مِينْ إِ غَا ثِيڒِي ڒْمُونثْ نّشْ؟“

¹⁵ E Labão disse a Jacó: Porque tu és meu irmão, deverias portanto servir-me por nada? Dize-me, qual será o teu salário?

¹⁶ لَابَانْ غَارسْ ثْنَاينْ ن يسِّيسْ. إِسمْ ن ثْمنْزُوثْ ذ لِييَا ؤُ إِسمْ ن ثْمَاژُوژْثْ، رَاحِيلْ.

¹⁶ E Labão tinha duas filhas. O nome da mais velha era Lia, e o nome da mais nova era Raquel.

¹⁷ ثِيطَّاوِينْ ن لِييَا ثُوغَا كشْعنْثْ، مَاشَا رَاحِيلْ ثُوغَا ذَايسْ أَژْڒِي ن وَادُّوذْ ؤُ ن ڒْخزْرَاثْ.

¹⁷ Lia era de olhos ternos, mas Raquel era formosa e bem favorecida.

¹⁸ يَاعْقُوبْ إِخْسْ رَاحِيلْ. إِنَّا: ”نشّْ أَذْ غَاركْ خذْمغْ سبْعَا ن إِسڭّْوُوسَا خْ رَاحِيلْ يدْجِيسْ ثْمَاژُوژْثْ.“

¹⁸ E Jacó amou Raquel, e disse: Eu te servirei sete anos por Raquel, tua filha mais nova.

¹⁹ لَابَانْ يَارَّا-د: ”خَارْ أَذْ أَشْ ت وْشغْ إِ شكْ نِيغْ أَذْ ت وْشغْ إِ ورْيَازْ نّغْنِي. قِّيمْ أَكِيذِي.“

¹⁹ E Labão disse: É melhor que eu a dê a ti do que dá-la a outro homem; habita comigo.

²⁰ أَمُّو إِ إِخْذمْ يَاعْقُوبْ خْ رَاحِيلْ سبْعَا ن إِسڭّْوُوسَا مَاشَا ضْهَارنْ أَسْ-د إِسڭّْوُوسَا نِّي أَمشْنَاوْ شَا ن وُوسَّانْ، مِينْزِي ثُوغَا إِتّخْسْ إِ-ت.

²⁰ E Jacó serviu sete anos por Raquel; e estes lhe pareciam apenas poucos dias, por causa do amor que ele tinha por ela.

²¹ إِنَّا يَاعْقُوبْ إِ لَابَانْ: ”أوْشْ أَيِي ڒخُّو ثَامْغَارْثْ إِنُو، مِينْزِي أَقَا كمّْڒنْ وُوسَّانْ ن ڒْمِيجَاڒْ إِنُو، أَڒَامِي خَاسْ إِ غَا يَاذْفغْ.“

²¹ E Jacó disse a Labão: Dá-me minha esposa, pois os meus dias se cumpriram para que eu entre a ela.

²² خنِّي إِسّْمُونْ لَابَانْ مَارَّا إِرْيَازنْ ن ومْشَانْ نِّي، إِڭَّا ؤُرَارْ.

²² E Labão reuniu todos os homens do lugar, e fez um banquete.

²³ غَارْ ثْمذِّيثْ إِكْسِي يدْجِيسْ لِييَا ؤُشَا إِسِّيوضْ إِ-ت غَارسْ ؤُشَا يُوذفْ خَاسْ يَاعْقُوبْ.

²³ E aconteceu que, à tarde, ele tomou Lia, sua filha, e a levou a ele, e ele entrou nela.

²⁴ إِوْشَا لَابَانْ ثَايَّا نّسْ زِيلْپَا إِ يدْجِيسْ لِييَا ذ ثَايَّا.

²⁴ E Labão deu sua serva Zilpa por serva a Lia, sua filha.

²⁵ ثِيوشَّا نّسْ إِژْرَا يَاعْقُوبْ بلِّي ذ لِييَا. خنِّي إِنَّا إِ لَابَانْ: ”مِينْ ذ أَيِي ثڭِّيذْ؟ مَا وَارْ ذ أَشْ خْذِيمغْ خْ رَاحِيلْ؟ مَاغَارْ ذ أَيِي ثْشمْثذْ؟“

²⁵ E aconteceu que, de manhã, eis que ela era Lia. E ele disse a Labão: O que é isto que tu me fizeste? Eu não te servi por Raquel? Por que então me enganaste?

²⁶ لَابَانْ إِنَّا: ”وَارْ إِتِّيڒِي ؤُيَا ذِي ثمُّورْثْ نّغْ أَذْ نسِّيزَّارْ ثَامَاژُوژْثْ خْ ثْمنْزُوثْ.

²⁶ E Labão disse: Não se deve fazer assim na nossa terra, dar a mais nova antes da primogênita.

²⁷ كمّڒْ سِّيمَانَا-يَا ن وُورَارْ ن ثَا، خنِّي أَذْ أَشْ نوْشْ عَاوذْ ثِينْ خْ ڒْخذْمثْ إِ غَا ثڭّذْ سَّا ثْسَاونْثْ أَكِيذِي عَاذْ سبْعَا ن إِسڭّْوُوسَا نّغْنِي.“

²⁷ Cumpre a semana dela, e nós te daremos também esta pelo serviço com que tu servirás comigo ainda outros sete anos.

²⁸ إِڭَّا يَاعْقُوبْ أَمنِّي، إِكمّڒْ سِّيمَانَا-يَا ن وُورَارْ. خنِّي إِوْشَا أَسْ يدْجِيسْ رَاحِيلْ ذ ثَامْغَارْثْ

²⁸ E assim Jacó fez, e cumpriu a semana dela; e ele lhe deu também por mulher Raquel, sua filha.

²⁹ ؤُشَا إِوْشَا لَابَانْ ثَايَّا نّسْ بِيلْهَا إِ يدْجِيسْ رَاحِيلْ مَاحنْذْ أَذْ ثِيڒِي ذ ثَايَّا نّسْ.

²⁹ E Labão deu sua serva Bila por serva a Raquel, sua filha.

³⁰ يُوذفْ يَاعْقُوبْ عَاوذْ خْ رَاحِيلْ ؤُشَا إِخْسْ رَاحِيلْ عَاذْ كْثَارْ خْ لِييَا. ؤُشَا إِسخَّارْ أَسْ عَاوذْ سبْعَا ن إِسڭّْوُوسَا نّغْنِي.

³⁰ E ele entrou também em Raquel, e ele também amou Raquel mais do que Lia, e serviu com ele ainda outros sete anos.

³¹ ؤُمِي إِژْرَا سِيذِي بلِّي لِييَا ثُوغَا ثتّْوَاسّحْقَارْ، يَارْزمْ ڒمْڒَاوثْ نّسْ، مَاشَا رَاحِيلْ ثُوغَا وَارْ د-ثتِّيرُووْ شَا.

³¹ E quando o SENHOR viu que Lia era odiada, ele abriu seu ventre, mas Raquel era estéril.

³² ثكْسِي لِييَا س دّيْسثْ ؤُشَا ثُورُووْ-د أَحنْجِيرْ، إِڭَّا أَسْ رُوبِينْ، مِينْزِي ثنَّا: ”أَقَا سِيذِي إِخْزَارْ غَارْ ڒمْحَايمْ إِنُو. ڒخُّو أَذْ أَيِي إِخْسْ ورْيَازْ إِنُو.“

³² E Lia concebeu, e gerou um filho, e ela chamou o seu nome Rúben, pois ela disse: Certamente o SENHOR olhou para a minha aflição, por isso agora o meu marido me amará.

³³ ثكْسِي عَاوذْ س دّيْسثْ، ثُورُووْ-د أَحنْجِيرْ، ثنَّا: ”ؤُمِي إِسْڒَا سِيذِي بلِّي نشّْ تّْوَاسّحْقَارغْ، إِوْشَا أَيِي عَاوذْ وَا.“ ؤُشَا ثڭَّا أَسْ شِيمْعُونْ.

³³ E ela concebeu outra vez, e gerou um filho, e disse: Porque o SENHOR ouviu que eu era odiada, por isso ele me deu também este filho, e ela chamou o seu nome Simeão.

³⁴ ثكْسِي عَاوذْ س دّيْسثْ، ثُورُووْ-د أَحنْجِيرْ، ثنَّا: ”ڒخُّو ثْوَاڒَا-يَا أَذْ إِمُونْ ورْيَازْ إِنُو أَكِيذِي، مِينْزِي ؤُرْوغْ أَسْ-د ثْڒَاثَا ن إِحنْجِيرنْ.“ خْ ؤُيَا نتَّا إِڭَّا أَسْ لَاوِي.

³⁴ E ela concebeu outra vez, e gerou um filho. E disse: Agora, desta vez o meu marido se ajuntará a mim, porque lhe gerei três filhos, por isso seu nome foi chamado Levi.

³⁵ ثكْسِي ثْوَاڒَا نّغْنِي س دّيْسثْ، ثُورُووْ-د أَحنْجِيرْ ؤُشَا ثنَّا: ”ثْوَاڒَا-يَا أَذْ قَاذِيغْ سِيذِي.“ خْ ؤُيَا ثڭَّا أَسْ يَاهُوذَا. أَوَارْنِي مَانْ أَيَا ثسّْبدّْ ثَارْوَا.

³⁵ E ela concebeu outra vez, e gerou um filho. E ela disse: Agora eu louvarei ao SENHOR, por isso ela chamou o seu nome Judá, e parou de gerar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Gênesis 29 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →