Gênesis 29

rifa (RIFA) vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ إِكْسِي يَاعْقُوبْ ذڭْ إِضَارنْ نّسْ، إِرُوحْ غَارْ ثمُّورْثْ ن أَيْثْ ن شَّارْقْ.

¹ Então pôs-se Jacó a caminho e chegou à terra dos filhos do Oriente.

² إِخْزَارْ ؤُشَا إِژْرَا إِجّْ ن وَانُو ذڭْ إِيَّارْ ؤُ ثُوغَا ذِينْ ثْڒَاثَا ن ثْحِيمْرِيوِينْ ن وُودْجِي جْنِينْثْ زَّاثسْ، مِينْزِي زڭْ وَانُو نِّي وَارّْذنْ نِيثْنِي ثِيحِيمْرِيوِينْ. ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن وژْرُو خْ ؤُقمُّومْ ن وَانُو.

² E olhando, viu ali um poço no campo, e três rebanhos de ovelhas deitadas junto dele; pois desse poço se dava de beber aos rebanhos; e havia uma grande pedra sobre a boca do poço.

³ سّْمُوننْ ذِينْ مَارَّا ثِيحِيمْرِيوِينْ. خَاسْ ؤُشَا كّْسنْ أَژْرُو خْ ؤُقمُّومْ ن وَانُو ؤُشَا وَارْذنْ ؤُدْجِي. أَوَارْنِي أَسْ أَرِّينْ أَژْرُو عَاوذْ خْ ؤُقمُّومْ ن وَانُو.

³ Ajuntavam-se ali todos os rebanhos; os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a pôr a pedra no seu lugar sobre a boca do poço.

⁴ إِنَّا أَسنْ يَاعْقُوبْ: ”أَيْثْمَا إِنُو، مَانِيسْ كنِّيوْ؟“ نِيثْنِي أَرِّينْ-د: ”زِي حَارَانْ إِ ندْجْ.“

⁴ Perguntou-lhes Jacó: Meus irmãos, donde sois? Responderam eles: Somos de Harã.

⁵ نتَّا إِنَّا أَسنْ: ”مَا ثسّْنمْ لَابَانْ، مِّيسْ ن نَاحُورْ؟“ نِيثْنِي أَرِّينْ-د: ”وَاهْ، نسّنْ إِ-ث.“

⁵ Perguntou-lhes mais: Conheceis a Labão, filho de Naor; Responderam: Conhecemos.

⁶ إِنَّا أَسنْ نتَّا: ”مَامّشْ إِدْجَا؟“ أَرِّينْ-د: ”أَقَا-ث مْلِيحْ، أَقَا ذَا يدْجِيسْ رَاحِيلْ ثُوسَا-د أَكْ-ذ وُودْجِي.“

⁶ Perguntou-lhes ainda: vai ele bem? Responderam: Vai bem; e eis ali Raquel, sua filha, que vem chegando com as ovelhas.

⁷ إِنَّا أَسْ: ”أَقَا ذَا أَزِيڒْ عَاذْ إِمْغَارْ، وَارْ يدْجِي بُو ڒْوقْثْ حِيمَا أَذْ ننْذهْ ڒبْهَايمْ. وَارْذمْ ؤُدْجِي ؤُشَا رُوحمْ، مَاحنْذْ أَذْ ثنْ ثَاروْسمْ.“

⁷ Disse ele: Eis que ainda vai alto o dia; não é hora de se ajuntar o gado; dai de beber às ovelhas, e ide apascentá-las.

⁸ نِيثْنِي أَرِّينْ-د: ”وَارْ نْزمَّارْ أَذْ ث نڭّْ أَڒْ د غَا مُوننْثْ مَارَّا ثِيحِيمْرِيوِينْ. خنِّي أَذْ سّحْڒُودْجْذنْ أَژْرُو خْ ؤُقمُّومْ ن وَانُو، حِيمَا أَذْ نْوَارذْ ؤُدْجِي.“

⁸ Responderam: Não podemos, até que todos os rebanhos se ajuntem, e seja removida a pedra da boca do poço; assim é que damos de beber às ovelhas.

⁹ ڒَامِي ثُوغَا عَاذْ إِسَّاوَاڒْ أَكِيذْسنْ، ثُوسَا-د رَاحِيلْ س وُودْجِي ن بَابَاسْ، مِينْزِي نتَّاثْ ثُوغَا-ت ذ ثَامكْسَاوْثْ.

⁹ Enquanto Jacó ainda lhes falava, chegou Raquel com as ovelhas de seu pai; porquanto era ela quem as apascentava.

¹⁰ ڒَامِي إِژْرَا يَاعْقُوبْ رَاحِيلْ، يدْجِيسْ ن لَابَانْ، ؤُمَاسْ ن يمَّاسْ، أَكْ-ذ وُودْجِي ن لَابَانْ، ؤُمَاسْ ن يمَّاسْ، إِخشّْ-د يَاعْقُوبْ ؤُشَا إِسّحْڒُودْجذْ أَژْرُو خْ ؤُقمُّومْ ن وَانُو، إِوَارْذْ ؤُدْجِي ن لَابَانْ، ؤُمَاسْ ن يمَّاسْ.

¹⁰ Quando Jacó viu a Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, irmão de sua mãe, chegou-se, revolveu a pedra da boca do poço e deu de beber às ovelhas de Labão, irmão de sua mãe.

¹¹ إِسُّوذمْ يَاعْقُوبْ رَاحِيلْ، إِسّْڭعّذْ ثْمِيجَّا نّسْ ؤُشَا إِسْغُويْ.

¹¹ Então Jacó beijou a Raquel e, levantando a voz, chorou.

¹² إِنَّا يَاعْقُوبْ إِ رَاحِيلْ أَقَا نتَّا زِي ڒَادْجْ ن بَابَاسْ إِ إِدْجَا، ؤُڒَا ذ مِّيسْ ن رِيفْقَا. ؤُشَا نتَّاثْ ثُوزّڒْ، ثْخبَّارْ بَابَاسْ.

¹² E Jacó anunciou a Raquel que ele era irmão de seu pai, e que era filho de Rebeca. Raquel, pois foi correndo para anunciá-lo a, seu pai.

¹³ ؤُمِي إِسْڒَا لَابَانْ ڒخْبَارْ خْ يَاعْقُوبْ، مِّيسْ ن ؤُتْشْمَاسْ، يُوزّڒْ أَذْ ث إِڒْقَا ؤُشَا إِذَارّعْ أَسْ، إِسُّوذمْ إِ-ث، إِنْذهْ إِ-ث غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ. ؤُشَا نتَّا إِعَاوذْ مَارَّا ثِيمسْڒَايِينْ-أَ إِ لَابَانْ.

¹³ Quando Labão ouviu essas novas de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, abraçou-o, beijou-o e o levou à sua casa. E Jacó relatou a Labão todas essas, coisas.

¹⁴ إِنَّا أَسْ لَابَانْ: ”ذ ثِيذتّْ شكْ ذ إِغسْ إِنُو ذ أَيْسُومْ إِنُو إِ ثدْجِيذْ.“ ؤُشَا إِقِّيمْ غَارسْ ڒْقدّْ ن إِجّْ ن ؤُيُورْ إِكْمڒْ.

¹⁴ Disse-lhe Labão: Verdadeiramente tu és meu osso e minha carne. E Jacó ficou com ele um mês inteiro.

¹⁵ ڒخْذنِّي إِنَّا لَابَانْ إِ يَاعْقُوبْ: ”ؤُمِي شكْ ذ ؤُمَا إِ ثدْجِيذْ، مَا أَذْ غَارِي ثْخذْمذْ بَاطڒْ؟ إِنِي أَيِي مِينْ إِ غَا ثِيڒِي ڒْمُونثْ نّشْ؟“

¹⁵ Depois perguntou Labão a Jacó: Por seres meu irmão hás de servir-me de graça? Declara-me, qual será o teu salário?

¹⁶ لَابَانْ غَارسْ ثْنَاينْ ن يسِّيسْ. إِسمْ ن ثْمنْزُوثْ ذ لِييَا ؤُ إِسمْ ن ثْمَاژُوژْثْ، رَاحِيلْ.

¹⁶ Ora, Labão tinha duas filhas; o nome da mais velha era Léia, e o da mais moça Raquel.

¹⁷ ثِيطَّاوِينْ ن لِييَا ثُوغَا كشْعنْثْ، مَاشَا رَاحِيلْ ثُوغَا ذَايسْ أَژْڒِي ن وَادُّوذْ ؤُ ن ڒْخزْرَاثْ.

¹⁷ Léia tinha os olhos enfermos, enquanto que Raquel era formosa de porte e de semblante.

¹⁸ يَاعْقُوبْ إِخْسْ رَاحِيلْ. إِنَّا: ”نشّْ أَذْ غَاركْ خذْمغْ سبْعَا ن إِسڭّْوُوسَا خْ رَاحِيلْ يدْجِيسْ ثْمَاژُوژْثْ.“

¹⁸ Jacó, porquanto amava a Raquel, disse: Sete anos te servirei para ter a Raquel, tua filha mais moça.

¹⁹ لَابَانْ يَارَّا-د: ”خَارْ أَذْ أَشْ ت وْشغْ إِ شكْ نِيغْ أَذْ ت وْشغْ إِ ورْيَازْ نّغْنِي. قِّيمْ أَكِيذِي.“

¹⁹ Respondeu Labão: Melhor é que eu a dê a ti do que a outro; fica comigo.

²⁰ أَمُّو إِ إِخْذمْ يَاعْقُوبْ خْ رَاحِيلْ سبْعَا ن إِسڭّْوُوسَا مَاشَا ضْهَارنْ أَسْ-د إِسڭّْوُوسَا نِّي أَمشْنَاوْ شَا ن وُوسَّانْ، مِينْزِي ثُوغَا إِتّخْسْ إِ-ت.

²⁰ Assim serviu Jacó sete anos por causa de Raquel; e estes lhe pareciam como poucos dias, pelo muito que a amava.

²¹ إِنَّا يَاعْقُوبْ إِ لَابَانْ: ”أوْشْ أَيِي ڒخُّو ثَامْغَارْثْ إِنُو، مِينْزِي أَقَا كمّْڒنْ وُوسَّانْ ن ڒْمِيجَاڒْ إِنُو، أَڒَامِي خَاسْ إِ غَا يَاذْفغْ.“

²¹ Então Jacó disse a Labão: Dá-me minha mulher, porque o tempo já está cumprido; para que eu a tome por mulher.

²² خنِّي إِسّْمُونْ لَابَانْ مَارَّا إِرْيَازنْ ن ومْشَانْ نِّي، إِڭَّا ؤُرَارْ.

²² Reuniu, pois, Labão todos os homens do lugar, e fez um banquete.

²³ غَارْ ثْمذِّيثْ إِكْسِي يدْجِيسْ لِييَا ؤُشَا إِسِّيوضْ إِ-ت غَارسْ ؤُشَا يُوذفْ خَاسْ يَاعْقُوبْ.

²³ À tarde tomou a Léia, sua filha e a trouxe a Jacó, que esteve com ela.

²⁴ إِوْشَا لَابَانْ ثَايَّا نّسْ زِيلْپَا إِ يدْجِيسْ لِييَا ذ ثَايَّا.

²⁴ E Labão deu sua serva Zilpa por serva a Léia, sua filha.

²⁵ ثِيوشَّا نّسْ إِژْرَا يَاعْقُوبْ بلِّي ذ لِييَا. خنِّي إِنَّا إِ لَابَانْ: ”مِينْ ذ أَيِي ثڭِّيذْ؟ مَا وَارْ ذ أَشْ خْذِيمغْ خْ رَاحِيلْ؟ مَاغَارْ ذ أَيِي ثْشمْثذْ؟“

²⁵ Quando amanheceu, eis que era Léia; pelo que perguntou Jacó a Labão: Que é isto que me fizeste? Porventura não te servi em troca de Raquel? Por que, então, me enganaste?

²⁶ لَابَانْ إِنَّا: ”وَارْ إِتِّيڒِي ؤُيَا ذِي ثمُّورْثْ نّغْ أَذْ نسِّيزَّارْ ثَامَاژُوژْثْ خْ ثْمنْزُوثْ.

²⁶ Respondeu Labão: Não se faz assim em nossa terra; não se dá a menor antes da primogênita.

²⁷ كمّڒْ سِّيمَانَا-يَا ن وُورَارْ ن ثَا، خنِّي أَذْ أَشْ نوْشْ عَاوذْ ثِينْ خْ ڒْخذْمثْ إِ غَا ثڭّذْ سَّا ثْسَاونْثْ أَكِيذِي عَاذْ سبْعَا ن إِسڭّْوُوسَا نّغْنِي.“

²⁷ Cumpre a semana desta; então te daremos também a outra, pelo trabalho de outros sete anos que ainda me servirás.

²⁸ إِڭَّا يَاعْقُوبْ أَمنِّي، إِكمّڒْ سِّيمَانَا-يَا ن وُورَارْ. خنِّي إِوْشَا أَسْ يدْجِيسْ رَاحِيلْ ذ ثَامْغَارْثْ

²⁸ Assim fez Jacó, e cumpriu a semana de Léia; depois Labão lhe deu por mulher sua filha Raquel.

²⁹ ؤُشَا إِوْشَا لَابَانْ ثَايَّا نّسْ بِيلْهَا إِ يدْجِيسْ رَاحِيلْ مَاحنْذْ أَذْ ثِيڒِي ذ ثَايَّا نّسْ.

²⁹ E Labão deu sua serva Bila por serva a Raquel, sua filha.

³⁰ يُوذفْ يَاعْقُوبْ عَاوذْ خْ رَاحِيلْ ؤُشَا إِخْسْ رَاحِيلْ عَاذْ كْثَارْ خْ لِييَا. ؤُشَا إِسخَّارْ أَسْ عَاوذْ سبْعَا ن إِسڭّْوُوسَا نّغْنِي.

³⁰ Então Jacó esteve também com Raquel; e amou a Raquel muito mais do que a Léia; e serviu com Labão ainda outros sete anos.

³¹ ؤُمِي إِژْرَا سِيذِي بلِّي لِييَا ثُوغَا ثتّْوَاسّحْقَارْ، يَارْزمْ ڒمْڒَاوثْ نّسْ، مَاشَا رَاحِيلْ ثُوغَا وَارْ د-ثتِّيرُووْ شَا.

³¹ Viu, pois, o Senhor que Léia era desprezada e tornou-lhe fecunda a madre; Raquel, porém, era estéril.

³² ثكْسِي لِييَا س دّيْسثْ ؤُشَا ثُورُووْ-د أَحنْجِيرْ، إِڭَّا أَسْ رُوبِينْ، مِينْزِي ثنَّا: ”أَقَا سِيذِي إِخْزَارْ غَارْ ڒمْحَايمْ إِنُو. ڒخُّو أَذْ أَيِي إِخْسْ ورْيَازْ إِنُو.“

³² E Léia concebeu e deu à luz um filho, a quem chamou Rúben; pois disse: Porque o Senhor atendeu à minha aflição; agora me amará meu marido.

³³ ثكْسِي عَاوذْ س دّيْسثْ، ثُورُووْ-د أَحنْجِيرْ، ثنَّا: ”ؤُمِي إِسْڒَا سِيذِي بلِّي نشّْ تّْوَاسّحْقَارغْ، إِوْشَا أَيِي عَاوذْ وَا.“ ؤُشَا ثڭَّا أَسْ شِيمْعُونْ.

³³ Concebeu outra vez, e deu à luz um filho; e disse: Porquanto o Senhor ouviu que eu era desprezada, deu-me também este. E lhe chamou Simeão.

³⁴ ثكْسِي عَاوذْ س دّيْسثْ، ثُورُووْ-د أَحنْجِيرْ، ثنَّا: ”ڒخُّو ثْوَاڒَا-يَا أَذْ إِمُونْ ورْيَازْ إِنُو أَكِيذِي، مِينْزِي ؤُرْوغْ أَسْ-د ثْڒَاثَا ن إِحنْجِيرنْ.“ خْ ؤُيَا نتَّا إِڭَّا أَسْ لَاوِي.

³⁴ Concebeu ainda outra vez e deu à luz um filho e disse: Agora esta vez se unirá meu marido a mim, porque três filhos lhe tenho dado. Portanto lhe chamou Levi.

³⁵ ثكْسِي ثْوَاڒَا نّغْنِي س دّيْسثْ، ثُورُووْ-د أَحنْجِيرْ ؤُشَا ثنَّا: ”ثْوَاڒَا-يَا أَذْ قَاذِيغْ سِيذِي.“ خْ ؤُيَا ثڭَّا أَسْ يَاهُوذَا. أَوَارْنِي مَانْ أَيَا ثسّْبدّْ ثَارْوَا.

³⁵ De novo concebeu e deu à luz um filho; e disse: Esta vez louvarei ao Senhor. Por isso lhe chamou Judá. E cessou de ter filhos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Gênesis 29 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →