Gênesis 29

rifa (RIFA) vs ARC

ARC Almeida Revista e Corrigida 2009

¹ إِكْسِي يَاعْقُوبْ ذڭْ إِضَارنْ نّسْ، إِرُوحْ غَارْ ثمُّورْثْ ن أَيْثْ ن شَّارْقْ.

¹ Então, pôs-se Jacó a pé e foi-se à terra dos filhos do Oriente.

² إِخْزَارْ ؤُشَا إِژْرَا إِجّْ ن وَانُو ذڭْ إِيَّارْ ؤُ ثُوغَا ذِينْ ثْڒَاثَا ن ثْحِيمْرِيوِينْ ن وُودْجِي جْنِينْثْ زَّاثسْ، مِينْزِي زڭْ وَانُو نِّي وَارّْذنْ نِيثْنِي ثِيحِيمْرِيوِينْ. ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن وژْرُو خْ ؤُقمُّومْ ن وَانُو.

² E olhou, e eis um poço no campo, e eis três rebanhos de ovelhas que estavam deitados junto a ele; porque daquele poço davam de beber aos rebanhos; e havia uma grande pedra sobre a boca do poço.

³ سّْمُوننْ ذِينْ مَارَّا ثِيحِيمْرِيوِينْ. خَاسْ ؤُشَا كّْسنْ أَژْرُو خْ ؤُقمُّومْ ن وَانُو ؤُشَا وَارْذنْ ؤُدْجِي. أَوَارْنِي أَسْ أَرِّينْ أَژْرُو عَاوذْ خْ ؤُقمُّومْ ن وَانُو.

³ E ajuntavam ali todos os rebanhos, e removiam a pedra de sobre a boca do poço, e davam de beber às ovelhas, e tornavam a pôr a pedra sobre a boca do poço, no seu lugar.

⁴ إِنَّا أَسنْ يَاعْقُوبْ: ”أَيْثْمَا إِنُو، مَانِيسْ كنِّيوْ؟“ نِيثْنِي أَرِّينْ-د: ”زِي حَارَانْ إِ ندْجْ.“

⁴ E disse-lhes Jacó: Meus irmãos, donde sois? E disseram: Somos de Harã.

⁵ نتَّا إِنَّا أَسنْ: ”مَا ثسّْنمْ لَابَانْ، مِّيسْ ن نَاحُورْ؟“ نِيثْنِي أَرِّينْ-د: ”وَاهْ، نسّنْ إِ-ث.“

⁵ E ele lhes disse: Conheceis a Labão, filho de Naor? E disseram: Conhecemos.

⁶ إِنَّا أَسنْ نتَّا: ”مَامّشْ إِدْجَا؟“ أَرِّينْ-د: ”أَقَا-ث مْلِيحْ، أَقَا ذَا يدْجِيسْ رَاحِيلْ ثُوسَا-د أَكْ-ذ وُودْجِي.“

⁶ Disse-lhes mais: Está ele bem? E disseram: Está bem, e eis aqui Raquel, sua filha, que vem com as ovelhas.

⁷ إِنَّا أَسْ: ”أَقَا ذَا أَزِيڒْ عَاذْ إِمْغَارْ، وَارْ يدْجِي بُو ڒْوقْثْ حِيمَا أَذْ ننْذهْ ڒبْهَايمْ. وَارْذمْ ؤُدْجِي ؤُشَا رُوحمْ، مَاحنْذْ أَذْ ثنْ ثَاروْسمْ.“

⁷ E ele disse: Eis que ainda é muito dia, não é tempo de ajuntar o gado; dai de beber às ovelhas, e ide, e apascentai- as.

⁸ نِيثْنِي أَرِّينْ-د: ”وَارْ نْزمَّارْ أَذْ ث نڭّْ أَڒْ د غَا مُوننْثْ مَارَّا ثِيحِيمْرِيوِينْ. خنِّي أَذْ سّحْڒُودْجْذنْ أَژْرُو خْ ؤُقمُّومْ ن وَانُو، حِيمَا أَذْ نْوَارذْ ؤُدْجِي.“

⁸ E disseram: Não podemos, até que todos os rebanhos se ajuntem, e removam a pedra de sobre a boca do poço, para que demos de beber às ovelhas.

⁹ ڒَامِي ثُوغَا عَاذْ إِسَّاوَاڒْ أَكِيذْسنْ، ثُوسَا-د رَاحِيلْ س وُودْجِي ن بَابَاسْ، مِينْزِي نتَّاثْ ثُوغَا-ت ذ ثَامكْسَاوْثْ.

⁹ Estando ele ainda falando com eles, veio Raquel com as ovelhas de seu pai; porque ela era pastora.

¹⁰ ڒَامِي إِژْرَا يَاعْقُوبْ رَاحِيلْ، يدْجِيسْ ن لَابَانْ، ؤُمَاسْ ن يمَّاسْ، أَكْ-ذ وُودْجِي ن لَابَانْ، ؤُمَاسْ ن يمَّاسْ، إِخشّْ-د يَاعْقُوبْ ؤُشَا إِسّحْڒُودْجذْ أَژْرُو خْ ؤُقمُّومْ ن وَانُو، إِوَارْذْ ؤُدْجِي ن لَابَانْ، ؤُمَاسْ ن يمَّاسْ.

¹⁰ E aconteceu que, vendo Jacó a Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, irmão de sua mãe, chegou Jacó, e revolveu a pedra de sobre a boca do poço, e deu de beber às ovelhas de Labão, irmão de sua mãe.

¹¹ إِسُّوذمْ يَاعْقُوبْ رَاحِيلْ، إِسّْڭعّذْ ثْمِيجَّا نّسْ ؤُشَا إِسْغُويْ.

¹¹ E Jacó beijou a Raquel, e levantou a sua voz, e chorou.

¹² إِنَّا يَاعْقُوبْ إِ رَاحِيلْ أَقَا نتَّا زِي ڒَادْجْ ن بَابَاسْ إِ إِدْجَا، ؤُڒَا ذ مِّيسْ ن رِيفْقَا. ؤُشَا نتَّاثْ ثُوزّڒْ، ثْخبَّارْ بَابَاسْ.

¹² E Jacó anunciou a Raquel que era irmão de seu pai e que era filho de Rebeca. Então, ela correu e o anunciou a seu pai.

¹³ ؤُمِي إِسْڒَا لَابَانْ ڒخْبَارْ خْ يَاعْقُوبْ، مِّيسْ ن ؤُتْشْمَاسْ، يُوزّڒْ أَذْ ث إِڒْقَا ؤُشَا إِذَارّعْ أَسْ، إِسُّوذمْ إِ-ث، إِنْذهْ إِ-ث غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ. ؤُشَا نتَّا إِعَاوذْ مَارَّا ثِيمسْڒَايِينْ-أَ إِ لَابَانْ.

¹³ E aconteceu que, ouvindo Labão as novas de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, e abraçou-o, e beijou-o, e levou-o à sua casa. E contou ele a Labão todas estas coisas.

¹⁴ إِنَّا أَسْ لَابَانْ: ”ذ ثِيذتّْ شكْ ذ إِغسْ إِنُو ذ أَيْسُومْ إِنُو إِ ثدْجِيذْ.“ ؤُشَا إِقِّيمْ غَارسْ ڒْقدّْ ن إِجّْ ن ؤُيُورْ إِكْمڒْ.

¹⁴ Então, Labão disse-lhe: Verdadeiramente és tu o meu osso e a minha carne. E ficou com ele um mês inteiro.

¹⁵ ڒخْذنِّي إِنَّا لَابَانْ إِ يَاعْقُوبْ: ”ؤُمِي شكْ ذ ؤُمَا إِ ثدْجِيذْ، مَا أَذْ غَارِي ثْخذْمذْ بَاطڒْ؟ إِنِي أَيِي مِينْ إِ غَا ثِيڒِي ڒْمُونثْ نّشْ؟“

¹⁵ Depois, disse Labão a Jacó: Porque tu és meu irmão, hás de servir-me de graça? Declara-me qual será o teu salário.

¹⁶ لَابَانْ غَارسْ ثْنَاينْ ن يسِّيسْ. إِسمْ ن ثْمنْزُوثْ ذ لِييَا ؤُ إِسمْ ن ثْمَاژُوژْثْ، رَاحِيلْ.

¹⁶ E Labão tinha duas filhas; o nome da mais velha era Leia, e o nome da menor, Raquel.

¹⁷ ثِيطَّاوِينْ ن لِييَا ثُوغَا كشْعنْثْ، مَاشَا رَاحِيلْ ثُوغَا ذَايسْ أَژْڒِي ن وَادُّوذْ ؤُ ن ڒْخزْرَاثْ.

¹⁷ Leia, porém, tinha olhos tenros, mas Raquel era de formoso semblante e formosa à vista.

¹⁸ يَاعْقُوبْ إِخْسْ رَاحِيلْ. إِنَّا: ”نشّْ أَذْ غَاركْ خذْمغْ سبْعَا ن إِسڭّْوُوسَا خْ رَاحِيلْ يدْجِيسْ ثْمَاژُوژْثْ.“

¹⁸ E Jacó amava a Raquel e disse: Sete anos te servirei por Raquel, tua filha menor.

¹⁹ لَابَانْ يَارَّا-د: ”خَارْ أَذْ أَشْ ت وْشغْ إِ شكْ نِيغْ أَذْ ت وْشغْ إِ ورْيَازْ نّغْنِي. قِّيمْ أَكِيذِي.“

¹⁹ Então, disse Labão: Melhor é que eu ta dê do que a dê a outro varão; fica comigo.

²⁰ أَمُّو إِ إِخْذمْ يَاعْقُوبْ خْ رَاحِيلْ سبْعَا ن إِسڭّْوُوسَا مَاشَا ضْهَارنْ أَسْ-د إِسڭّْوُوسَا نِّي أَمشْنَاوْ شَا ن وُوسَّانْ، مِينْزِي ثُوغَا إِتّخْسْ إِ-ت.

²⁰ Assim, serviu Jacó sete anos por Raquel; e foram aos seus olhos como poucos dias, pelo muito que a amava.

²¹ إِنَّا يَاعْقُوبْ إِ لَابَانْ: ”أوْشْ أَيِي ڒخُّو ثَامْغَارْثْ إِنُو، مِينْزِي أَقَا كمّْڒنْ وُوسَّانْ ن ڒْمِيجَاڒْ إِنُو، أَڒَامِي خَاسْ إِ غَا يَاذْفغْ.“

²¹ E disse Jacó a Labão: Dá- me minha mulher, porque meus dias são cumpridos, para que eu entre a ela.

²² خنِّي إِسّْمُونْ لَابَانْ مَارَّا إِرْيَازنْ ن ومْشَانْ نِّي، إِڭَّا ؤُرَارْ.

²² Então, ajuntou Labão todos os varões daquele lugar e fez um banquete.

²³ غَارْ ثْمذِّيثْ إِكْسِي يدْجِيسْ لِييَا ؤُشَا إِسِّيوضْ إِ-ت غَارسْ ؤُشَا يُوذفْ خَاسْ يَاعْقُوبْ.

²³ E aconteceu, à tarde, que tomou Leia, sua filha, e trouxe-lha. E entrou a ela.

²⁴ إِوْشَا لَابَانْ ثَايَّا نّسْ زِيلْپَا إِ يدْجِيسْ لِييَا ذ ثَايَّا.

²⁴ E Labão deu sua serva Zilpa por serva a Leia, sua filha.

²⁵ ثِيوشَّا نّسْ إِژْرَا يَاعْقُوبْ بلِّي ذ لِييَا. خنِّي إِنَّا إِ لَابَانْ: ”مِينْ ذ أَيِي ثڭِّيذْ؟ مَا وَارْ ذ أَشْ خْذِيمغْ خْ رَاحِيلْ؟ مَاغَارْ ذ أَيِي ثْشمْثذْ؟“

²⁵ E aconteceu pela manhã ver que era Leia; pelo que disse a Labão: Por que me fizeste isso? Não te tenho servido por Raquel? Por que, pois, me enganaste?

²⁶ لَابَانْ إِنَّا: ”وَارْ إِتِّيڒِي ؤُيَا ذِي ثمُّورْثْ نّغْ أَذْ نسِّيزَّارْ ثَامَاژُوژْثْ خْ ثْمنْزُوثْ.

²⁶ E disse Labão: Não se faz assim no nosso lugar, que a menor se dê antes da primogênita.

²⁷ كمّڒْ سِّيمَانَا-يَا ن وُورَارْ ن ثَا، خنِّي أَذْ أَشْ نوْشْ عَاوذْ ثِينْ خْ ڒْخذْمثْ إِ غَا ثڭّذْ سَّا ثْسَاونْثْ أَكِيذِي عَاذْ سبْعَا ن إِسڭّْوُوسَا نّغْنِي.“

²⁷ Cumpre a semana desta; então te daremos também a outra, pelo serviço que ainda outros sete anos servires comigo.

²⁸ إِڭَّا يَاعْقُوبْ أَمنِّي، إِكمّڒْ سِّيمَانَا-يَا ن وُورَارْ. خنِّي إِوْشَا أَسْ يدْجِيسْ رَاحِيلْ ذ ثَامْغَارْثْ

²⁸ E Jacó fez assim e cumpriu a semana desta; então, lhe deu por mulher Raquel, sua filha.

²⁹ ؤُشَا إِوْشَا لَابَانْ ثَايَّا نّسْ بِيلْهَا إِ يدْجِيسْ رَاحِيلْ مَاحنْذْ أَذْ ثِيڒِي ذ ثَايَّا نّسْ.

²⁹ E Labão deu sua serva Bila por serva a Raquel, sua filha.

³⁰ يُوذفْ يَاعْقُوبْ عَاوذْ خْ رَاحِيلْ ؤُشَا إِخْسْ رَاحِيلْ عَاذْ كْثَارْ خْ لِييَا. ؤُشَا إِسخَّارْ أَسْ عَاوذْ سبْعَا ن إِسڭّْوُوسَا نّغْنِي.

³⁰ E entrou também a Raquel e amou também a Raquel mais do que a Leia; e serviu com ele ainda outros sete anos.

³¹ ؤُمِي إِژْرَا سِيذِي بلِّي لِييَا ثُوغَا ثتّْوَاسّحْقَارْ، يَارْزمْ ڒمْڒَاوثْ نّسْ، مَاشَا رَاحِيلْ ثُوغَا وَارْ د-ثتِّيرُووْ شَا.

³¹ Vendo, pois, o Senhor que Leia era aborrecida, abriu a sua madre; porém Raquel era estéril.

³² ثكْسِي لِييَا س دّيْسثْ ؤُشَا ثُورُووْ-د أَحنْجِيرْ، إِڭَّا أَسْ رُوبِينْ، مِينْزِي ثنَّا: ”أَقَا سِيذِي إِخْزَارْ غَارْ ڒمْحَايمْ إِنُو. ڒخُّو أَذْ أَيِي إِخْسْ ورْيَازْ إِنُو.“

³² E concebeu Leia, e teve um filho, e chamou o seu nome Rúben, dizendo: Porque o Senhor atendeu à minha aflição. Por isso, agora me amará o meu marido.

³³ ثكْسِي عَاوذْ س دّيْسثْ، ثُورُووْ-د أَحنْجِيرْ، ثنَّا: ”ؤُمِي إِسْڒَا سِيذِي بلِّي نشّْ تّْوَاسّحْقَارغْ، إِوْشَا أَيِي عَاوذْ وَا.“ ؤُشَا ثڭَّا أَسْ شِيمْعُونْ.

³³ E concebeu outra vez e teve um filho, dizendo: Porquanto o Senhor ouviu que eu era aborrecida, me deu também este; e chamou o seu nome Simeão.

³⁴ ثكْسِي عَاوذْ س دّيْسثْ، ثُورُووْ-د أَحنْجِيرْ، ثنَّا: ”ڒخُّو ثْوَاڒَا-يَا أَذْ إِمُونْ ورْيَازْ إِنُو أَكِيذِي، مِينْزِي ؤُرْوغْ أَسْ-د ثْڒَاثَا ن إِحنْجِيرنْ.“ خْ ؤُيَا نتَّا إِڭَّا أَسْ لَاوِي.

³⁴ E concebeu outra vez e teve um filho, dizendo: Agora, esta vez se ajuntará meu marido comigo, porque três filhos lhe tenho dado; por isso, chamou o seu nome Levi.

³⁵ ثكْسِي ثْوَاڒَا نّغْنِي س دّيْسثْ، ثُورُووْ-د أَحنْجِيرْ ؤُشَا ثنَّا: ”ثْوَاڒَا-يَا أَذْ قَاذِيغْ سِيذِي.“ خْ ؤُيَا ثڭَّا أَسْ يَاهُوذَا. أَوَارْنِي مَانْ أَيَا ثسّْبدّْ ثَارْوَا.

³⁵ E concebeu outra vez e teve um filho, dizendo: Esta vez louvarei ao Senhor . Por isso, chamou o seu nome Judá; e cessou de ter filhos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Gênesis 29 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →