Gênesis 22
rifa (RIFA) vs NAA
1 أَوَارْنِي مَانْ أَيَا ثمْسَارْ، أَقَا إِجَارّبْ أَربِّي إِبْرَاهِيمْ، إِنَّا أَسْ: ”إِبْرَاهِيمْ!“ ؤُشَا إِنَّا أَسْ: ”خْزَارْ، نشّْ أَقَا أَيِي ذَا!“
1 Depois dessas coisas, Deus pôs Abraão à prova e lhe disse: — Abraão! Este lhe respondeu: — Eis-me aqui!
2 إِنَّا أَسْ نتَّا: ”كْسِي أَينِّي ن مِّيشْ، ونِّي ثخْسذْ، إِسْحَاقْ، ؤُشَا رُوحْ غَارْ ثمُّورْثْ ن مُورِييَا ؤُشَا ثْقدّْمذْ ث ذِينْ ذ ثَاغْرَاصْثْ خْ يِيجّْ ن وذْرَارْ جَارْ إِذُورَارْ إِ ذ أَشْ غَا إِنِيغْ.“
2 Deus continuou: — Pegue o seu filho, seu único filho, Isaque, a quem você ama, e vá à terra de Moriá. Ali, ofereça-o em holocausto, sobre um dos montes, que eu lhe mostrar.
3 إِكَّارْ إِبْرَاهِيمْ زِيشْ، إِحزّمْ إِ وغْيُوڒْ نّسْ ؤُشَا إِكْسِي أَكِيذسْ ثْنَاينْ ن إِمْسخَّارنْ نّسْ ذ مِّيسْ إِسْحَاقْ. إِقسّْ أَكشُّوضْ إِ ثوْهِيبْثْ ن ثْغَارْصْثْ، إِكَّارْ، إِرُوحْ ذڭْ وبْرِيذْ غَارْ ومْشَانْ إِ ذ أَسْ إِنَّا أَربِّي.
3 Na manhã seguinte, Abraão levantou-se de madrugada e, tendo preparado o seu jumento, levou consigo dois dos seus servos e Isaque, seu filho. Rachou lenha para o holocausto e foi para o lugar que Deus lhe havia indicado.
4 ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْڒَاثَا إِسّْڭعّذْ إِبْرَاهِيمْ ثَامُوغْڒِي نّسْ ؤُشَا إِژْرَا أَمْشَانْ زِي ڒَاڭّْوَاجْ.
4 No terceiro dia, Abraão ergueu os olhos e viu o lugar de longe.
5 إِنَّا إِبْرَاهِيمْ إِ إِمْسخَّارنْ نّسْ: ”رَاجَامْ ذَا أَكْ-ذ وغْيُوڒْ، نشّْ ذ ؤُحنْجِيرْ أَذْ نْرَاحْ ذِيهَا، أَذْ نسْجذْ. أَوَارْنِي أَسْ أَذْ غَارْومْ د-نعْقبْ.“
5 Então disse aos servos: — Esperem aqui com o jumento. Eu e o rapaz iremos até lá e, depois de termos adorado, voltaremos para junto de vocês.
6 إِكْسِي إِبْرَاهِيمْ أَكشُّوضْ إِ وشْمَاضْ ن ثْغَارْصْثْ، إِسَّارْسْ إِ-ث خْ مِّيسْ إِسْحَاقْ ؤُ نتَّا س يِيخفْ نّسْ إِكْسِي س ؤُفُوسْ نّسْ ثِيمسِّي ذ ثْخذْمشْثْ، ؤُشَا أَمُّو إِ رُوحنْ نِيثْنِي س ثْنَاينْ إِذْسنْ.
6 Abraão pegou a lenha do holocausto e a colocou sobre Isaque, seu filho. Ele, por sua vez, levava nas mãos o fogo e a faca. Assim, os dois caminhavam juntos.
7 خنِّي إِسِّيوڒْ إِسْحَاقْ أَكْ-ذ إِبْرَاهِيمْ بَابَاسْ، إِنَّا: ”بَابَا إِنُو!“ إِنَّا نتَّا: ”خْزَارْ، نشّْ أَقَا أَيِي ذَا، مِّي!“ ؤُشَا إِنَّا نتَّا: ”خْزَارْ، أَقَا ذَا ثِيمسِّي ذ ؤُكشُّوضْ، مَاشَا مَانِي إِدْجَا إِزْمَارْ إِ ثْغَارْصْثْ؟“
7 Isaque rompeu o silêncio e disse a Abraão, seu pai: — Meu pai! Abraão respondeu: — Eis-me aqui, meu filho! Isaque perguntou: — Eis aqui o fogo e a lenha, mas onde está o cordeiro para o holocausto?
8 إِنَّا إِبْرَاهِيمْ: ”أَربِّي سِيمَانْثْ نّسْ أَذْ إِسَّارْزقْ س يزْمَارْ إِ ثْغَارْصْثْ، أَ مِّي!“ ؤُشَا أَمُّو إِ رُوحنْ س ثْنَاينْ إِذْسنْ
8 Abraão respondeu: — Deus proverá para si o cordeiro para o holocausto, meu filho. E os dois seguiam juntos.
9 ؤُشَا إِوْضنْ غَارْ ومْشَانْ نِّي إِ ذ أَسْ إِنَّا أَربِّي. ذِينْ إِ إِبْنَا إِبْرَاهِيمْ إِجّْ ن ؤُعَالْطَارْ ؤُشَا إِعْذڒْ أَكشُّوضْ، إِشَارْفْ مِّيسْ إِسْحَاقْ ؤُشَا إِسَّارْسْ إِ-ث خْ ؤُعَالْطَارْ خْ إِكشْوَاضْ.
9 Chegaram ao lugar que Deus lhe havia indicado. Ali Abraão edificou um altar, arrumou a lenha sobre ele, amarrou Isaque, seu filho, e o deitou no altar, em cima da lenha.
10 خَاسْ ؤُشَا إِسّْوِيژّضْ إِبْرَاهِيمْ أَفُوسْ نّسْ ؤُشَا إِكْسِي-د ثَاخذْمشْثْ، حِيمَا أَذْ إِغَارْصْ إِ مِّيسْ.
10 E, estendendo a mão, pegou a faca para sacrificar o seu filho.
11 مَاشَا لْمَالَاكْ ن سِيذِي إِڒَاغَا أَسْ-د زڭْ ؤُجنَّا، إِنَّا أَسْ: ”إِبْرَاهِيمْ، إِبْرَاهِيمْ!“ نتَّا إِنَّا: ”نشّْ أَقَا أَيِي ذَا!“
11 Mas do céu o Anjo do Senhor o chamou: — Abraão! Abraão! Ele respondeu: — Eis-me aqui!
12 خنِّي إِنَّا أَسْ: ”وَارْ سْوِيژِّيضْ أَفُوسْ نّشْ غَارْ ؤُحنْجِيرْ. وَارْ ذ تّڭّْ شَا، مِينْزِي ڒخُّو أَقَا سّْنغْ بلِّي ثتّڭّْوذذْ أَربِّي ؤُ وَارْ خَافِي ثسّْعِيزّذْ أَينِّي ن مِّيشْ.“
12 Então lhe disse: — Não estenda a mão sobre o menino e não faça nada a ele, pois agora sei que você teme a Deus, porque não me negou o seu filho, o seu único filho.
13 إِسّْڭعّذْ إِبْرَاهِيمْ ثِيطَّاوِينْ نّسْ، ؤُ خْزَارْ، أَقَا أَوَارْنِي أَسْ ثُوغَا إِجّْ ن إِشَارِّي إِقّنْ غَارْ شْبَارْقْ زڭْ وَاشَّاونْ نّسْ. يُويُورْ إِبْرَاهِيمْ ذِينِّي، إِطّفْ إِشَارِّي ؤُشَا إِڭَّا-إِ-ث ذ ثَاغَارْصْثْ ذڭْ ومْشَانْ ن مِّيسْ.
13 Abraão ergueu os olhos e viu atrás de si um carneiro preso pelos chifres entre os arbustos. Abraão pegou o carneiro e o ofereceu em holocausto, em lugar de seu filho.
14 إِڒَاغَا إِبْرَاهِيمْ إِسمْ ن ومْشَانْ نِّي: ”سِيذِي أَذْ إِسَّارْزقْ!“ س ؤُينِّي إِقَّارْ بْنَاذمْ أَڒْ أَسّْ-أَ: ”ذڭْ وذْرَارْ ن سِيذِي أَذْ يِيڒِي يَارْزقْ!“
14 E Abraão deu àquele lugar o nome de “O Senhor Proverá”. Daí dizer-se até o dia de hoje: “No monte do Senhor se proverá.”
15 إِڒَاغَا-د لْمَالَاكْ ن سِيذِي وِيسّْ مَارْثَاينْ زڭْ ؤُجنَّا خْ إِبْرَاهِيمْ،
15 Então do céu pela segunda vez o Anjo do Senhor chamou Abraão
16 إِنَّا: ”مِينْزِي ثڭِّيذْ مَانْ أَيَا ؤُشَا وَارْ خَافِي ثطِّيفذْ أَينِّي ن مِّيشْ، أَذْ جَّادْجغْ خْ سِيمَانْثْ إِنُو، إِقَّارْ سِيذِي،
16 e disse: — Porque você fez isso e não me negou o seu filho, o seu único filho, juro por mim mesmo, diz o
17 أَقَا أَذْ شكْ بَارْكغْ أَطَّاسْ ؤُشَا أَذْ كتَّارغْ زَّارِيعثْ نّشْ أَطَّاسْ أَمْ يِيثْرَانْ ن ؤُجنَّا ؤُ أَمْ يِيجْذِي خْ ثْمَا ن ڒبْحَارْ. زَّارِيعثْ نّشْ أَذْ ثطّفْ ثَاوَّارْثْ ن ڒْعذْيَانْ نّسْ ذ ڒْوَارْثْ
17 que certamente o abençoarei e multiplicarei a sua descendência como as estrelas dos céus e como a areia que está na praia do mar. Sua descendência tomará posse das cidades dos seus inimigos.
18 ؤُ ذِي زَّارِيعثْ نّشْ أَذْ تّْوَابَارْكنْ مَارَّا ڒڭْنُوسْ ن ثمُّورْثْ، مِينْزِي ثسْڒِيذْ إِ ثْمِيجَّا إِنُو.“
18 Na sua descendência serão benditas todas as nações da terra, porque você obedeceu à minha voz.
19 خنِّي إِعْقبْ-د إِبْرَاهِيمْ غَارْ إِمْسخَّارنْ نّسْ. نِيثْنِي كَّارنْ ؤُشَا رُوحنْ جْمِيعْ ذڭْ وبْرِيذْ غَارْ بِئرْ-سبْعَا، ؤُشَا إِڭَّا إِبْرَاهِيمْ أَذْ إِزْذغْ ذِي بِئرْ-سبْعَا.
19 Então Abraão voltou para onde estavam os seus servos, e, juntos, foram para Berseba, onde fixou residência.
20 أَوَارْنِي مَانْ أَيَا إِمْسَارْ أَقَا خبَّارنْ إِبْرَاهِيمْ، نَّانْ أَسْ: ”خْزَارْ، عَاوذْ مِيلْكَا ثُورُووْ-د إِحنْجِيرنْ إِ نَاحُورْ ؤُمَاشْ:
20 Passadas essas coisas, foram dizer a Abraão que Milca também tinha dado à luz filhos a Naor, irmão de Abraão:
21 عُوصْ، أَمنْزُو نّسْ، ذ بُوزْ ؤُمَاسْ، ذ قَامُووِيلْ ونِّي ذ بَابَاسْ ن أَرَامْ،
21 Uz, o primogênito, Buz, seu irmão, Quemuel, pai de Arã,
22 ذ كَاسَاذْ ذ حَازُو ذ فِيلْذَاشْ ذ يِيذْلَافْ ذ بِيثُووِيلْ.“
22 Quésede, Hazo, Pildas, Jidlafe e Betuel.
23 بِيثُووِيلْ إِجَّا-د رِيفْقَا. ثْمنْيَا أَيَا إِ د-ثُورُووْ مِيلْكَا إِ نَاحُورْ، ؤُمَاسْ ن إِبْرَاهِيمْ.
23 Betuel gerou Rebeca. Milca deu esses oito filhos a Naor, irmão de Abraão.
24 ؤُ ثَايَّا نّسْ، ثنِّي ؤُمِي قَّارنْ رِيعُومَا، ثُورُووْ أَسْ-د عَاوذْ طَابَاحْ ذ جَاحَامْ ذ ثَاحَاشْ ذ مَاعْكَا.
24 A concubina de Naor, cujo nome era Reumá, lhe deu também à luz filhos: Teba, Gaã, Taás e Maaca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.