Gênesis 22
rifa (RIFA) vs ACF
1 أَوَارْنِي مَانْ أَيَا ثمْسَارْ، أَقَا إِجَارّبْ أَربِّي إِبْرَاهِيمْ، إِنَّا أَسْ: ”إِبْرَاهِيمْ!“ ؤُشَا إِنَّا أَسْ: ”خْزَارْ، نشّْ أَقَا أَيِي ذَا!“
1 E aconteceu depois destas coisas, que provou Deus a Abraão, e disse-lhe: Abraão! E ele disse: Eis-me aqui.
2 إِنَّا أَسْ نتَّا: ”كْسِي أَينِّي ن مِّيشْ، ونِّي ثخْسذْ، إِسْحَاقْ، ؤُشَا رُوحْ غَارْ ثمُّورْثْ ن مُورِييَا ؤُشَا ثْقدّْمذْ ث ذِينْ ذ ثَاغْرَاصْثْ خْ يِيجّْ ن وذْرَارْ جَارْ إِذُورَارْ إِ ذ أَشْ غَا إِنِيغْ.“
2 E disse: Toma agora o teu filho, o teu único filho, Isaque, a quem amas, e vai-te à terra de Moriá, e oferece-o ali em holocausto sobre uma das montanhas, que eu te direi.
3 إِكَّارْ إِبْرَاهِيمْ زِيشْ، إِحزّمْ إِ وغْيُوڒْ نّسْ ؤُشَا إِكْسِي أَكِيذسْ ثْنَاينْ ن إِمْسخَّارنْ نّسْ ذ مِّيسْ إِسْحَاقْ. إِقسّْ أَكشُّوضْ إِ ثوْهِيبْثْ ن ثْغَارْصْثْ، إِكَّارْ، إِرُوحْ ذڭْ وبْرِيذْ غَارْ ومْشَانْ إِ ذ أَسْ إِنَّا أَربِّي.
3 Então se levantou Abraão pela manhã de madrugada, e albardou o seu jumento, e tomou consigo dois de seus moços e Isaque seu filho; e cortou lenha para o holocausto, e levantou-se, e foi ao lugar que Deus lhe dissera.
4 ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْڒَاثَا إِسّْڭعّذْ إِبْرَاهِيمْ ثَامُوغْڒِي نّسْ ؤُشَا إِژْرَا أَمْشَانْ زِي ڒَاڭّْوَاجْ.
4 Ao terceiro dia levantou Abraão os seus olhos, e viu o lugar de longe.
5 إِنَّا إِبْرَاهِيمْ إِ إِمْسخَّارنْ نّسْ: ”رَاجَامْ ذَا أَكْ-ذ وغْيُوڒْ، نشّْ ذ ؤُحنْجِيرْ أَذْ نْرَاحْ ذِيهَا، أَذْ نسْجذْ. أَوَارْنِي أَسْ أَذْ غَارْومْ د-نعْقبْ.“
5 E disse Abraão a seus moços: Ficai-vos aqui com o jumento, e eu e o moço iremos até ali; e havendo adorado, tornaremos a vós.
6 إِكْسِي إِبْرَاهِيمْ أَكشُّوضْ إِ وشْمَاضْ ن ثْغَارْصْثْ، إِسَّارْسْ إِ-ث خْ مِّيسْ إِسْحَاقْ ؤُ نتَّا س يِيخفْ نّسْ إِكْسِي س ؤُفُوسْ نّسْ ثِيمسِّي ذ ثْخذْمشْثْ، ؤُشَا أَمُّو إِ رُوحنْ نِيثْنِي س ثْنَاينْ إِذْسنْ.
6 E tomou Abraão a lenha do holocausto, e pô-la sobre Isaque seu filho; e ele tomou o fogo e o cutelo na sua mão, e foram ambos juntos.
7 خنِّي إِسِّيوڒْ إِسْحَاقْ أَكْ-ذ إِبْرَاهِيمْ بَابَاسْ، إِنَّا: ”بَابَا إِنُو!“ إِنَّا نتَّا: ”خْزَارْ، نشّْ أَقَا أَيِي ذَا، مِّي!“ ؤُشَا إِنَّا نتَّا: ”خْزَارْ، أَقَا ذَا ثِيمسِّي ذ ؤُكشُّوضْ، مَاشَا مَانِي إِدْجَا إِزْمَارْ إِ ثْغَارْصْثْ؟“
7 Então falou Isaque a Abraão seu pai, e disse: Meu pai! E ele disse: Eis-me aqui, meu filho! E ele disse: Eis aqui o fogo e a lenha, mas onde está o cordeiro para o holocausto?
8 إِنَّا إِبْرَاهِيمْ: ”أَربِّي سِيمَانْثْ نّسْ أَذْ إِسَّارْزقْ س يزْمَارْ إِ ثْغَارْصْثْ، أَ مِّي!“ ؤُشَا أَمُّو إِ رُوحنْ س ثْنَاينْ إِذْسنْ
8 E disse Abraão: Deus proverá para si o cordeiro para o holocausto, meu filho. Assim caminharam ambos juntos.
9 ؤُشَا إِوْضنْ غَارْ ومْشَانْ نِّي إِ ذ أَسْ إِنَّا أَربِّي. ذِينْ إِ إِبْنَا إِبْرَاهِيمْ إِجّْ ن ؤُعَالْطَارْ ؤُشَا إِعْذڒْ أَكشُّوضْ، إِشَارْفْ مِّيسْ إِسْحَاقْ ؤُشَا إِسَّارْسْ إِ-ث خْ ؤُعَالْطَارْ خْ إِكشْوَاضْ.
9 E chegaram ao lugar que Deus lhe dissera, e edificou Abraão ali um altar e pôs em ordem a lenha, e amarrou a Isaque seu filho, e deitou-o sobre o altar em cima da lenha.
10 خَاسْ ؤُشَا إِسّْوِيژّضْ إِبْرَاهِيمْ أَفُوسْ نّسْ ؤُشَا إِكْسِي-د ثَاخذْمشْثْ، حِيمَا أَذْ إِغَارْصْ إِ مِّيسْ.
10 E estendeu Abraão a sua mão, e tomou o cutelo para imolar o seu filho;
11 مَاشَا لْمَالَاكْ ن سِيذِي إِڒَاغَا أَسْ-د زڭْ ؤُجنَّا، إِنَّا أَسْ: ”إِبْرَاهِيمْ، إِبْرَاهِيمْ!“ نتَّا إِنَّا: ”نشّْ أَقَا أَيِي ذَا!“
11 Mas o anjo do Senhor lhe bradou desde os céus, e disse: Abraão, Abraão! E ele disse: Eis-me aqui.
12 خنِّي إِنَّا أَسْ: ”وَارْ سْوِيژِّيضْ أَفُوسْ نّشْ غَارْ ؤُحنْجِيرْ. وَارْ ذ تّڭّْ شَا، مِينْزِي ڒخُّو أَقَا سّْنغْ بلِّي ثتّڭّْوذذْ أَربِّي ؤُ وَارْ خَافِي ثسّْعِيزّذْ أَينِّي ن مِّيشْ.“
12 Então disse: Não estendas a tua mão sobre o moço, e não lhe faças nada; porquanto agora sei que temes a Deus, e não me negaste o teu filho, o teu único filho.
13 إِسّْڭعّذْ إِبْرَاهِيمْ ثِيطَّاوِينْ نّسْ، ؤُ خْزَارْ، أَقَا أَوَارْنِي أَسْ ثُوغَا إِجّْ ن إِشَارِّي إِقّنْ غَارْ شْبَارْقْ زڭْ وَاشَّاونْ نّسْ. يُويُورْ إِبْرَاهِيمْ ذِينِّي، إِطّفْ إِشَارِّي ؤُشَا إِڭَّا-إِ-ث ذ ثَاغَارْصْثْ ذڭْ ومْشَانْ ن مِّيسْ.
13 Então levantou Abraão os seus olhos e olhou; e eis um carneiro detrás dele, travado pelos seus chifres, num mato; e foi Abraão, e tomou o carneiro, e ofereceu-o em holocausto, em lugar de seu filho.
14 إِڒَاغَا إِبْرَاهِيمْ إِسمْ ن ومْشَانْ نِّي: ”سِيذِي أَذْ إِسَّارْزقْ!“ س ؤُينِّي إِقَّارْ بْنَاذمْ أَڒْ أَسّْ-أَ: ”ذڭْ وذْرَارْ ن سِيذِي أَذْ يِيڒِي يَارْزقْ!“
14 E chamou Abraão o nome daquele lugar: o Senhor proverá; donde se diz até ao dia de hoje: No monte do Senhor se proverá.
15 إِڒَاغَا-د لْمَالَاكْ ن سِيذِي وِيسّْ مَارْثَاينْ زڭْ ؤُجنَّا خْ إِبْرَاهِيمْ،
15 Então o anjo do Senhor bradou a Abraão pela segunda vez desde os céus,
16 إِنَّا: ”مِينْزِي ثڭِّيذْ مَانْ أَيَا ؤُشَا وَارْ خَافِي ثطِّيفذْ أَينِّي ن مِّيشْ، أَذْ جَّادْجغْ خْ سِيمَانْثْ إِنُو، إِقَّارْ سِيذِي،
16 E disse: Por mim mesmo jurei, diz o Senhor: Porquanto fizeste esta ação, e não me negaste o teu filho, o teu único filho,
17 أَقَا أَذْ شكْ بَارْكغْ أَطَّاسْ ؤُشَا أَذْ كتَّارغْ زَّارِيعثْ نّشْ أَطَّاسْ أَمْ يِيثْرَانْ ن ؤُجنَّا ؤُ أَمْ يِيجْذِي خْ ثْمَا ن ڒبْحَارْ. زَّارِيعثْ نّشْ أَذْ ثطّفْ ثَاوَّارْثْ ن ڒْعذْيَانْ نّسْ ذ ڒْوَارْثْ
17 Que deveras te abençoarei, e grandissimamente multiplicarei a tua descendência como as estrelas dos céus, e como a areia que está na praia do mar; e a tua descendência possuirá a porta dos seus inimigos;
18 ؤُ ذِي زَّارِيعثْ نّشْ أَذْ تّْوَابَارْكنْ مَارَّا ڒڭْنُوسْ ن ثمُّورْثْ، مِينْزِي ثسْڒِيذْ إِ ثْمِيجَّا إِنُو.“
18 E em tua descendência serão benditas todas as nações da terra; porquanto obedeceste à minha voz.
19 خنِّي إِعْقبْ-د إِبْرَاهِيمْ غَارْ إِمْسخَّارنْ نّسْ. نِيثْنِي كَّارنْ ؤُشَا رُوحنْ جْمِيعْ ذڭْ وبْرِيذْ غَارْ بِئرْ-سبْعَا، ؤُشَا إِڭَّا إِبْرَاهِيمْ أَذْ إِزْذغْ ذِي بِئرْ-سبْعَا.
19 Então Abraão tornou aos seus moços, e levantaram-se, e foram juntos para Berseba; e Abraão habitou em Berseba.
20 أَوَارْنِي مَانْ أَيَا إِمْسَارْ أَقَا خبَّارنْ إِبْرَاهِيمْ، نَّانْ أَسْ: ”خْزَارْ، عَاوذْ مِيلْكَا ثُورُووْ-د إِحنْجِيرنْ إِ نَاحُورْ ؤُمَاشْ:
20 E sucedeu depois destas coisas, que anunciaram a Abraão, dizendo: Eis que também Milca deu filhos a Naor teu irmão.
21 عُوصْ، أَمنْزُو نّسْ، ذ بُوزْ ؤُمَاسْ، ذ قَامُووِيلْ ونِّي ذ بَابَاسْ ن أَرَامْ،
21 Uz o seu primogênito, e Buz seu irmão, e Quemuel, pai de Arã,
22 ذ كَاسَاذْ ذ حَازُو ذ فِيلْذَاشْ ذ يِيذْلَافْ ذ بِيثُووِيلْ.“
22 E Quésede, e Hazo, e Pildas, e Jidlafe, e Betuel.
23 بِيثُووِيلْ إِجَّا-د رِيفْقَا. ثْمنْيَا أَيَا إِ د-ثُورُووْ مِيلْكَا إِ نَاحُورْ، ؤُمَاسْ ن إِبْرَاهِيمْ.
23 E Betuel gerou Rebeca. Estes oito deu à luz Milca a Naor, irmão de Abraão.
24 ؤُ ثَايَّا نّسْ، ثنِّي ؤُمِي قَّارنْ رِيعُومَا، ثُورُووْ أَسْ-د عَاوذْ طَابَاحْ ذ جَاحَامْ ذ ثَاحَاشْ ذ مَاعْكَا.
24 E a sua concubina, cujo nome era Reumá, ela lhe deu também a Tebá, Gaã, Taás e Maaca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.