Gênesis 21

rifa (RIFA) vs NVT

NVT Nova Versão Transformadora

¹ ؤُشَا يَارْزفْ سِيذِي غَارْ سَارَا، أَمْ مَامّشْ ث إِنَّا، ؤُشَا إِكمّڒْ سِيذِي أَوَاڒْ إِ إِنَّا إِ سَارَا.

¹ O S enhor agiu em favor de Sara e cumpriu o que lhe tinha prometido.

² ثكْسِي سَارَا س دّيْسثْ ؤُشَا ثُورُووْ-د إِجّْ ن ؤُسيْمِي إِ إِبْرَاهِيمْ خْ ثوْسَارْ نّسْ، ذِي ڒْمِيجَارْ نِّي إِ ذ أَسْ إِنَّا أَربِّي.

² Ela engravidou e deu à luz um filho para Abraão na velhice dele, exatamente no tempo indicado por Deus.

³ ؤُشَا إِڒَاغَا إِبْرَاهِيمْ إِ مِّيسْ أَسيْمِي، ونِّي ذ أَسْ د-ثُورُووْ سَارَا، إِسْحَاقْ.

³ Abraão deu o nome Isaque ao filho que Sara lhe deu.

⁴ إِبْرَاهِيمْ إِخْثنْ إِ مِّيسْ إِسْحَاقْ ؤُمِي ثُوغَا غَارسْ ثْمنْيَا ن وُوسَّانْ، أَمْ مَامّشْ ذ أَسْ يُومُورْ أَربِّي.

⁴ No oitavo dia depois do nascimento de Isaque, Abraão o circuncidou, como Deus havia ordenado.

⁵ ثُوغَا غَارْ إِبْرَاهِيمْ مْيَا ن إِسڭّْوُوسَا، أَڒَامِي غَارسْ د-إِخْڒقْ مِّيسْ إِسْحَاقْ.

⁵ Abraão tinha 100 anos quando Isaque nasceu.

⁶ ثنَّا سَارَا: ”إِسّضْحشْ أَيِي أَربِّي ؤُ كُوڒْ إِجّْ ونِّي إِ غَا إِسْڒَانْ إِ مَانْ أَيَا، أَذْ إِضْحشْ عَاوذْ أَكِيذِي.“

⁶ Sara declarou: “Deus me fez sorrir. Todos que ficarem sabendo do que aconteceu vão rir comigo!”.

⁷ ثنَّا عَاوذْ: ”مَانْ ونْ إِزعْمنْ أَذْ يِينِي إِ إِبْرَاهِيمْ، أَقَا سَارَا أَذْ ثسُّوطّضْ إِسيْمَانْ؟ أَقَا ؤُرْوغْ أَسْ-د أَحنْجِيرْ خْ ثوْسَارْ نّسْ!“

⁷ E disse mais: “Quem diria a Abraão que sua mulher amamentaria um bebê? E, no entanto, em sua velhice, eu lhe dei um filho!”.

⁸ إِڭْمَا ؤُسيْمِي ؤُشَا إِتّْوَاكّسْ أَسْ ؤُطُّوضْ. ذڭْ وَاسّْ إِ ذ أَسْ كّْسنْ ؤُطُّوضْ إِ إِسْحَاقْ، إِسّوْجذْ إِبْرَاهِيمْ إِشْثْ ن زَّارْذثْ ثمْغَارْ.

⁸ Quando Isaque cresceu e estava para ser desmamado, Abraão preparou uma grande festa para comemorar a ocasião.

⁹ ؤُمِي ثژْرَا سَارَا مِّيسْ ن ثْمِيصْرشْثْ هَاجَارْ، ونِّي د-ثُورُووْ هَاجَارْ إِ إِبْرَاهِيمْ، إِقصَّارْ خَاسْ،

⁹ Sara, porém, viu Ismael, filho de Abraão e da serva egípcia Hagar, caçoar de seu filho, Isaque,

¹⁰ ثنَّا إِ إِبْرَاهِيمْ: ”أَژّڒْ خْ ثَايَّا-يَا ذ مِّيسْ، مِينْزِي مِّيسْ ن ثَايَّا-يَا وَارْ إِوَارّثْ شَا أَكْ-ذ مِّي، أَكْ-ذ إِسْحَاقْ.“

¹⁰ e disse a Abraão: “Livre-se da escrava e do filho dela! Ele jamais será herdeiro junto com meu filho, Isaque!”.

¹¹ أَوَاڒْ-أَ إِبَانْ-د ذ أَعفَّانْ أَطَّاسْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن إِبْرَاهِيمْ ذِي سِّيبّثْ ن مِّيسْ.

¹¹ Abraão ficou muito perturbado com isso, pois Ismael era seu filho.

¹² مَاشَا إِنَّا أَربِّي إِ إِبْرَاهِيمْ: ”وَارْ تّجِّي أَحنْجِيرْ ذ ثَايَّا نّشْ أَذْ إِڒِينْ ذ ثِيسِينفْثْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ. سڒْ غَارْ مَارَّا مِينْ إِ ذ أَشْ غَا ثِينِي سَارَا، مِينْزِي ذِي إِسْحَاقْ أَذْ أَشْ ثِيڒِي زَّارِيعثْ.

¹² Deus, porém, lhe disse: “Não se perturbe por causa do menino e da serva. Faça tudo que Sara lhe pedir, pois Isaque é o filho de quem depende a sua descendência.

¹³ أَذْ ڭّغْ عَاوذْ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ زِي مِّيسْ ن ثَايَّا-يَا، مِينْزِي ؤُڒَا ذ نتَّا ذ زَّارِيعثْ نّشْ.“

¹³ Contudo, também farei uma nação dos descendentes do filho de Hagar, pois ele é seu filho”.

¹⁴ خنِّي إِكَّارْ إِبْرَاهِيمْ زِيشْ ؤُشَا إِكْسِي أَغْرُومْ ذ إِشْثْ ن ثشْيَارْثْ ن وَامَانْ، إِوْشَا إِ-ثنْ إِ هَاجَارْ، إِسَّارْسْ أَسْ ثنْ خْ ثغْرُوضْثْ. إِوْشَا أَسْ عَاوذْ أَحنْجِيرْ ؤُشَا إِسّْقبّضْ إِ-ت. ؤُشَا نتَّاثْ ثْرُوحْ، ثنّجْرُو ذِي ڒخْڒَا ن بِئرْ-سبْعَا.

¹⁴ Na manhã seguinte, Abraão se levantou cedo, preparou mantimentos e uma vasilha cheia de água e os pôs sobre os ombros de Hagar. Então, mandou-a embora com seu filho, e ela andou sem rumo pelo deserto de Berseba.

¹⁵ ڒَْامِي نقْصنْ وَامَانْ زِي ثشْيَارْثْ، ثنْضَارْ أَحنْجِيرْ سَاذُو إِجّْ ن شْبَارْقْ،

¹⁵ Quando acabou a água, Hagar colocou o menino à sombra de um arbusto

¹⁶ ؤُشَا ثْرُوحْ ثقِّيمْ قِيبَاتْشْ نّسْ ڒَاڭّْوَاجْ ن ثشْثِي ن ڒْقوْسْ، مِينْزِي ثنَّا: ”وَارْ زمَّارغْ أَذْ ژَترغْ مڒْمِي إِ غَا إِمّثْ ؤُحنْجِيرْ.“ أَمُّو إِ ثقِّيمْ قِيبَاتْشْ نّسْ ؤُشَا ثسّْڭعّذْ ثْمِيجَّا نّسْ، ثسْغُويُّو.

¹⁶ e foi sentar-se sozinha, uns cem metros adiante. “Não quero ver o menino morrer”, disse ela, chorando sem parar.

¹⁷ إِسْڒَا أَربِّي غَارْ ثْمِيجَّا ن ؤُحنْجِيرْ ؤُشَا لْمَالَاكْ ن أَربِّي إِڒَاغَا إِ هَاجَارْ زڭْ ؤُجنَّا، إِنَّا أَسْ: ”مِينْ شمْ يُوغِينْ، هَاجَارْ؟ وَارْ تّڭّْوذْ شَا، مِينْزِي أَربِّي إِسْڒَا ڒْحسّْ ن ؤُحنْجِيرْ، ذِينْ مَانِي إِدْجَا.

¹⁷ Mas Deus ouviu o choro do menino e, do céu, o anjo de Deus chamou Hagar: “Que foi, Hagar? Não tenha medo! Deus ouviu o menino chorar, dali onde ele está.

¹⁸ كَّارْ، سْڭعّذْ أَحنْجِيرْ ؤُشَا طّفْ أَسْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّمْ، مِينْزِي أَذْ زَّايسْ ڭّغْ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ إِمْغَارْ.“

¹⁸ Levante-o e anime-o, pois farei dos descendentes dele uma grande nação”.

¹⁹ ؤُشَا يَارْزمْ أَربِّي ثِيطَّاوِينْ نّسْ، ثژْرَا ڒْعُونْصَارْ ن وَامَانْ. ثْرُوحْ، ثْعمَّارْ ثَاشْيَارْثْ س وَامَانْ، ثوْشَا أَسْ إِ ؤُحنْجِيرْ، أَذْ إِسُو.

¹⁹ Então Deus abriu os olhos de Hagar, e ela viu um poço cheio de água. Sem demora, encheu a vasilha de água e deu para o menino beber.

²⁰ ثُوغَا أَربِّي أَكْ-ذ ؤُحنْجِيرْ، إِيْمَا، إِزْذغْ ذِي ڒخْڒَا ؤُ ثُوغَا-ث ذ أَمْجبَّاذْ نْ ڒْقوْسْ.

²⁰ Deus estava com o menino enquanto ele crescia no deserto. Ismael se tornou flecheiro

²¹ ثُوغَا إِزدّغْ ذِي ڒخْڒَا ن فَارَانْ ؤُشَا ثكْسِي أَسْ-د يمَّاسْ ثَامْغَارْثْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا.

²¹ e se estabeleceu no deserto de Parã, e sua mãe conseguiu para ele uma esposa egípcia.

²² ذِي ڒْوقْثْ نِّي ذ إِشْثْ إِمْسَارْ، بلِّي أَبِيمَالِيكْ أَكْ-ذ فِيكُولْ، أَكُومَانْذَارْ ن ڒْعسْكَارْ نّسْ، إِسِّيوڒْ أَكْ-ذ إِبْرَاهِيمْ، إِنَّا: ”أَربِّي أَقَا-ث أَكِيذكْ ذِي مَارَّا مِينْ ثتّڭّذْ.

²² Por esse tempo, Abimeleque, acompanhado de Ficol, comandante do seu exército, foi visitar Abraão. “É evidente que Deus está com você, ajudando-o em tudo que faz”, disse Abimeleque.

²³ ڒخُّو، جَادْجْ أَيِي غَارْ أَربِّي، أَقَا وَارْ ثتّْغشِّيذْ إِحنْجِيرنْ إِنُو ؤُڒَا ذ أَيَّاونْ إِنُو! مَاشَا س مُوخَاسْ ثَامخْسِيوْثْ إِشوَّارنْ إِ كِيكْ ڭِّيغْ قْبڒْ، أَذْ زَّايسْ ثڭّذْ شكْ أَكِيذِي ؤُ أَكْ-ذ ثمُّورْثْ مَانِي ثقِّيمذْ أَمْ ؤُبَارَّانِي.“

²³ “Jure, em nome de Deus, que não enganará nem a mim, nem a meus filhos, nem a nenhum de meus descendentes. Tenho sido leal a você, por isso jure que será leal a mim e a esta terra onde vive como estrangeiro.”

²⁴ إِنَّا إِبْرَاهِيمْ: ”نشّْ أَذْ جَّادْجغْ!“

²⁴ Abraão respondeu: “Eu juro!”.

²⁵ خَاسْ ؤُشَا إِعيّبْ إِبْرَاهِيمْ أَبِيمَالِيكْ خْ ڒْعُونْصَارْ ن وَامَانْ نِّي إِطّْفنْ زَّايسْ إِمْسخَّارنْ ن أَبِيمَالِيكْ س ؤُغِيڒْ.

²⁵ Contudo, Abraão reclamou com Abimeleque sobre um poço que os servos de Abimeleque lhe haviam tomado à força.

²⁶ خنِّي إِنَّا أَبِيمَالِيكْ: ”نشّْ وَارْ سِّينغْ وِي إِڭِّينْ مَانْ أَيَا ؤُ شكْ وَارْ ذ أَيِي ث ثنِّيذْ شَا قْبڒْ. أَقَا أَڒْ ڒخُّو إِ زَّايكْ ث سْڒِيغْ.“

²⁶ “Eu não sabia disso”, respondeu Abimeleque. “Não faço ideia de quem seja o responsável. Você nunca se queixou a esse respeito.”

²⁷ إِكْسِي إِبْرَاهِيمْ ؤُدْجِي ذ إِفُونَاسنْ ذ ثْفُونَاسِينْ ؤُشَا إِوْشَا أَسْ ثنْ إِ أَبِيمَالِيكْ ؤُشَا نِيثْنِي س ثْنَاينْ إِذْسنْ ڭِّينْ إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ جَارْ أَسنْ.

²⁷ Então Abraão deu ovelhas e bois a Abimeleque, e os dois fizeram um acordo.

²⁸ مَاشَا إِسَّارْسْ إِبْرَاهِيمْ سبْعَا ن ثْخسْوِينْ زڭْ وُودْجِي غَارْ ؤُغزْذِيسْ.

²⁸ Quando Abraão também separou do rebanho mais sete cordeirinhas,

²⁹ خنِّي إِنَّا أَبِيمَالِيكْ إِ إِبْرَاهِيمْ: ”مِينْ عْنَانْثْ سبْعَا ن ثْخسْوِينْ نِّي ثڭِّيذْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ؟“

²⁹ Abimeleque lhe perguntou: “Por que você separou estas sete das demais?”.

³⁰ إِنَّا نتَّا: ”كْسِي زعْمَا سبْعَا أَيَا ن ثْخسْوِينْ زڭْ إِفَاسّنْ إِنُو، حِيمَا أَذْ إِڒِينْثْ ذ شّْهَاذثْ ذِي طّْوعْ إِنُو بلِّي نشّْ إِ إِغْزِينْ أَنُو-يَا.“

³⁰ Abraão respondeu: “Por favor, aceite estas sete cordeirinhas como testemunho de que eu cavei este poço”.

³¹ خْ ؤُيَا سمَّانْ أَمْشَانْ نِّي بِئرْ-سبْعَا، مِينْزِي نِيثْنِي س ثْنَاينْ إِذْسنْ ثُوغَا جُّودْجنْ ذِينْ.

³¹ Por isso Abraão chamou o lugar de Berseba, porque ali os dois fizeram o juramento.

³² أَمُّو إِ ڭِّينْ ڒْعَاهْذْ ذِي بِئرْ-سبْعَا. أَوَارْنِي مَانْ أَيَا إِكَّارْ أَبِيمَالِيكْ أَكْ-ذ فِيكُولْ، أَكُومَانْذَارْ ن ڒْعسْكَارْ نّسْ، إِعْقبْ غَارْ ثمُّورْثْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ.

³² Depois de firmarem a aliança em Berseba, Abimeleque e Ficol, comandante do seu exército, voltaram para a terra dos filisteus.

³³ إِژُّو إِبْرَاهِيمْ إِشْثْ ن ثْشجَّارْثْ ن ثْمَارِيسْثْ ذِي بِئرْ-سبْعَا ؤُشَا إِڒَاغَا ذِينْ إِسمْ ن سِيذِي، أَربِّي ن ڒبْذَا.

³³ Abraão plantou uma tamargueira em Berseba e ali invocou o nome do S enhor , o Deus Eterno.

³⁴ إِزْذغْ إِبْرَاهِيمْ أَمْ ؤُبَارَّانِي ذِي ثمُّورْثْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ أَطَّاسْ ن وُوسَّانْ.

³⁴ E Abraão morou na terra dos filisteus como estrangeiro por longo tempo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Gênesis 21 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →