Gênesis 21

rifa (RIFA) vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ ؤُشَا يَارْزفْ سِيذِي غَارْ سَارَا، أَمْ مَامّشْ ث إِنَّا، ؤُشَا إِكمّڒْ سِيذِي أَوَاڒْ إِ إِنَّا إِ سَارَا.

¹ O Senhor visitou a Sara, como tinha dito, e lhe fez como havia prometido.

² ثكْسِي سَارَا س دّيْسثْ ؤُشَا ثُورُووْ-د إِجّْ ن ؤُسيْمِي إِ إِبْرَاهِيمْ خْ ثوْسَارْ نّسْ، ذِي ڒْمِيجَارْ نِّي إِ ذ أَسْ إِنَّا أَربِّي.

² Sara concebeu, e deu a Abraão um filho na sua velhice, ao tempo determinado, de que Deus lhe falara;

³ ؤُشَا إِڒَاغَا إِبْرَاهِيمْ إِ مِّيسْ أَسيْمِي، ونِّي ذ أَسْ د-ثُورُووْ سَارَا، إِسْحَاقْ.

³ e, Abraão pôs no filho que lhe nascera, que Sara lhe dera, o nome de Isaque.

⁴ إِبْرَاهِيمْ إِخْثنْ إِ مِّيسْ إِسْحَاقْ ؤُمِي ثُوغَا غَارسْ ثْمنْيَا ن وُوسَّانْ، أَمْ مَامّشْ ذ أَسْ يُومُورْ أَربِّي.

⁴ E Abraão circuncidou a seu filho Isaque, quando tinha oito dias, conforme Deus lhe ordenara.

⁵ ثُوغَا غَارْ إِبْرَاهِيمْ مْيَا ن إِسڭّْوُوسَا، أَڒَامِي غَارسْ د-إِخْڒقْ مِّيسْ إِسْحَاقْ.

⁵ Ora, Abraão tinha cem anos, quando lhe nasceu Isaque, seu filho.

⁶ ثنَّا سَارَا: ”إِسّضْحشْ أَيِي أَربِّي ؤُ كُوڒْ إِجّْ ونِّي إِ غَا إِسْڒَانْ إِ مَانْ أَيَا، أَذْ إِضْحشْ عَاوذْ أَكِيذِي.“

⁶ Pelo que disse Sara: Deus preparou riso para mim; todo aquele que o ouvir, se rirá comigo.

⁷ ثنَّا عَاوذْ: ”مَانْ ونْ إِزعْمنْ أَذْ يِينِي إِ إِبْرَاهِيمْ، أَقَا سَارَا أَذْ ثسُّوطّضْ إِسيْمَانْ؟ أَقَا ؤُرْوغْ أَسْ-د أَحنْجِيرْ خْ ثوْسَارْ نّسْ!“

⁷ E acrescentou: Quem diria a Abraão que Sara havia de amamentar filhos? no entanto lhe dei um filho na sua velhice.

⁸ إِڭْمَا ؤُسيْمِي ؤُشَا إِتّْوَاكّسْ أَسْ ؤُطُّوضْ. ذڭْ وَاسّْ إِ ذ أَسْ كّْسنْ ؤُطُّوضْ إِ إِسْحَاقْ، إِسّوْجذْ إِبْرَاهِيمْ إِشْثْ ن زَّارْذثْ ثمْغَارْ.

⁸ cresceu o menino, e foi desmamado; e Abraão fez um grande banquete no dia em que Isaque foi desmamado.

⁹ ؤُمِي ثژْرَا سَارَا مِّيسْ ن ثْمِيصْرشْثْ هَاجَارْ، ونِّي د-ثُورُووْ هَاجَارْ إِ إِبْرَاهِيمْ، إِقصَّارْ خَاسْ،

⁹ Ora, Sara viu brincando o filho de Agar a egípcia, que esta dera à luz a Abraão.

¹⁰ ثنَّا إِ إِبْرَاهِيمْ: ”أَژّڒْ خْ ثَايَّا-يَا ذ مِّيسْ، مِينْزِي مِّيسْ ن ثَايَّا-يَا وَارْ إِوَارّثْ شَا أَكْ-ذ مِّي، أَكْ-ذ إِسْحَاقْ.“

¹⁰ Pelo que disse a Abraão: Deita fora esta serva e o seu filho; porque o filho desta serva não será herdeiro com meu filho, com Isaque.

¹¹ أَوَاڒْ-أَ إِبَانْ-د ذ أَعفَّانْ أَطَّاسْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن إِبْرَاهِيمْ ذِي سِّيبّثْ ن مِّيسْ.

¹¹ Pareceu isto bem duro aos olhos de Abraão, por causa de seu filho.

¹² مَاشَا إِنَّا أَربِّي إِ إِبْرَاهِيمْ: ”وَارْ تّجِّي أَحنْجِيرْ ذ ثَايَّا نّشْ أَذْ إِڒِينْ ذ ثِيسِينفْثْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ. سڒْ غَارْ مَارَّا مِينْ إِ ذ أَشْ غَا ثِينِي سَارَا، مِينْزِي ذِي إِسْحَاقْ أَذْ أَشْ ثِيڒِي زَّارِيعثْ.

¹² Deus, porém, disse a Abraão: Não pareça isso duro aos teus olhos por causa do moço e por causa da tua serva; em tudo o que Sara te diz, ouve a sua voz; porque em Isaque será chamada a tua descendência.

¹³ أَذْ ڭّغْ عَاوذْ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ زِي مِّيسْ ن ثَايَّا-يَا، مِينْزِي ؤُڒَا ذ نتَّا ذ زَّارِيعثْ نّشْ.“

¹³ Mas também do filho desta serva farei uma nação, porquanto ele é da tua linhagem.

¹⁴ خنِّي إِكَّارْ إِبْرَاهِيمْ زِيشْ ؤُشَا إِكْسِي أَغْرُومْ ذ إِشْثْ ن ثشْيَارْثْ ن وَامَانْ، إِوْشَا إِ-ثنْ إِ هَاجَارْ، إِسَّارْسْ أَسْ ثنْ خْ ثغْرُوضْثْ. إِوْشَا أَسْ عَاوذْ أَحنْجِيرْ ؤُشَا إِسّْقبّضْ إِ-ت. ؤُشَا نتَّاثْ ثْرُوحْ، ثنّجْرُو ذِي ڒخْڒَا ن بِئرْ-سبْعَا.

¹⁴ Então se levantou Abraão de manhã cedo e, tomando pão e um odre de água, os deu a Agar, pondo-os sobre o ombro dela; também lhe deu o menino e despediu-a; e ela partiu e foi andando errante pelo deserto de Beer-Seba.

¹⁵ ڒَْامِي نقْصنْ وَامَانْ زِي ثشْيَارْثْ، ثنْضَارْ أَحنْجِيرْ سَاذُو إِجّْ ن شْبَارْقْ،

¹⁵ E consumida a água do odre, Agar deitou o menino debaixo de um dos arbustos,

¹⁶ ؤُشَا ثْرُوحْ ثقِّيمْ قِيبَاتْشْ نّسْ ڒَاڭّْوَاجْ ن ثشْثِي ن ڒْقوْسْ، مِينْزِي ثنَّا: ”وَارْ زمَّارغْ أَذْ ژَترغْ مڒْمِي إِ غَا إِمّثْ ؤُحنْجِيرْ.“ أَمُّو إِ ثقِّيمْ قِيبَاتْشْ نّسْ ؤُشَا ثسّْڭعّذْ ثْمِيجَّا نّسْ، ثسْغُويُّو.

¹⁶ e foi assentar-se em frente dele, a boa distância, como a de um tiro de arco; porque dizia: Que não veja eu morrer o menino. Assim sentada em frente dele, levantou a sua voz e chorou.

¹⁷ إِسْڒَا أَربِّي غَارْ ثْمِيجَّا ن ؤُحنْجِيرْ ؤُشَا لْمَالَاكْ ن أَربِّي إِڒَاغَا إِ هَاجَارْ زڭْ ؤُجنَّا، إِنَّا أَسْ: ”مِينْ شمْ يُوغِينْ، هَاجَارْ؟ وَارْ تّڭّْوذْ شَا، مِينْزِي أَربِّي إِسْڒَا ڒْحسّْ ن ؤُحنْجِيرْ، ذِينْ مَانِي إِدْجَا.

¹⁷ Mas Deus ouviu a voz do menino; e o anjo de Deus, bradando a Agar desde o céu, disse-lhe: Que tens, Agar? não temas, porque Deus ouviu a voz do menino desde o lugar onde está.

¹⁸ كَّارْ، سْڭعّذْ أَحنْجِيرْ ؤُشَا طّفْ أَسْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّمْ، مِينْزِي أَذْ زَّايسْ ڭّغْ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ إِمْغَارْ.“

¹⁸ Ergue-te, levanta o menino e toma-o pela mão, porque dele farei uma grande nação.

¹⁹ ؤُشَا يَارْزمْ أَربِّي ثِيطَّاوِينْ نّسْ، ثژْرَا ڒْعُونْصَارْ ن وَامَانْ. ثْرُوحْ، ثْعمَّارْ ثَاشْيَارْثْ س وَامَانْ، ثوْشَا أَسْ إِ ؤُحنْجِيرْ، أَذْ إِسُو.

¹⁹ E abriu-lhe Deus os olhos, e ela viu um poço; e foi encher de água o odre e deu de beber ao menino.

²⁰ ثُوغَا أَربِّي أَكْ-ذ ؤُحنْجِيرْ، إِيْمَا، إِزْذغْ ذِي ڒخْڒَا ؤُ ثُوغَا-ث ذ أَمْجبَّاذْ نْ ڒْقوْسْ.

²⁰ Deus estava com o menino, que cresceu e, morando no deserto, tornou-se flecheiro.

²¹ ثُوغَا إِزدّغْ ذِي ڒخْڒَا ن فَارَانْ ؤُشَا ثكْسِي أَسْ-د يمَّاسْ ثَامْغَارْثْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا.

²¹ Ele habitou no deserto de Parã; e sua mãe tomou-lhe uma mulher da terra do Egito.

²² ذِي ڒْوقْثْ نِّي ذ إِشْثْ إِمْسَارْ، بلِّي أَبِيمَالِيكْ أَكْ-ذ فِيكُولْ، أَكُومَانْذَارْ ن ڒْعسْكَارْ نّسْ، إِسِّيوڒْ أَكْ-ذ إِبْرَاهِيمْ، إِنَّا: ”أَربِّي أَقَا-ث أَكِيذكْ ذِي مَارَّا مِينْ ثتّڭّذْ.

²² Naquele mesmo tempo Abimeleque, com Ficol, o chefe do seu exército, falou a Abraão, dizendo: Deus é contigo em tudo o que fazes;

²³ ڒخُّو، جَادْجْ أَيِي غَارْ أَربِّي، أَقَا وَارْ ثتّْغشِّيذْ إِحنْجِيرنْ إِنُو ؤُڒَا ذ أَيَّاونْ إِنُو! مَاشَا س مُوخَاسْ ثَامخْسِيوْثْ إِشوَّارنْ إِ كِيكْ ڭِّيغْ قْبڒْ، أَذْ زَّايسْ ثڭّذْ شكْ أَكِيذِي ؤُ أَكْ-ذ ثمُّورْثْ مَانِي ثقِّيمذْ أَمْ ؤُبَارَّانِي.“

²³ agora pois, jura-me aqui por Deus que não te haverás falsamente comigo, nem com meu filho, nem com o filho do meu filho; mas segundo a beneficência que te fiz, me farás a mim, e à terra onde peregrinaste.

²⁴ إِنَّا إِبْرَاهِيمْ: ”نشّْ أَذْ جَّادْجغْ!“

²⁴ Respondeu Abraão: Eu jurarei.

²⁵ خَاسْ ؤُشَا إِعيّبْ إِبْرَاهِيمْ أَبِيمَالِيكْ خْ ڒْعُونْصَارْ ن وَامَانْ نِّي إِطّْفنْ زَّايسْ إِمْسخَّارنْ ن أَبِيمَالِيكْ س ؤُغِيڒْ.

²⁵ Abraão, porém, repreendeu a Abimeleque, por causa de um poço de água, que os servos de Abimeleque haviam tomado à força.

²⁶ خنِّي إِنَّا أَبِيمَالِيكْ: ”نشّْ وَارْ سِّينغْ وِي إِڭِّينْ مَانْ أَيَا ؤُ شكْ وَارْ ذ أَيِي ث ثنِّيذْ شَا قْبڒْ. أَقَا أَڒْ ڒخُّو إِ زَّايكْ ث سْڒِيغْ.“

²⁶ Respondeu-lhe Abimeleque: Não sei quem fez isso; nem tu mo fizeste saber, nem tampouco ouvi eu falar nisso, senão hoje.

²⁷ إِكْسِي إِبْرَاهِيمْ ؤُدْجِي ذ إِفُونَاسنْ ذ ثْفُونَاسِينْ ؤُشَا إِوْشَا أَسْ ثنْ إِ أَبِيمَالِيكْ ؤُشَا نِيثْنِي س ثْنَاينْ إِذْسنْ ڭِّينْ إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ جَارْ أَسنْ.

²⁷ Tomou, pois, Abraão ovelhas e bois, e os deu a Abimeleque; assim fizeram entre, si um pacto.

²⁸ مَاشَا إِسَّارْسْ إِبْرَاهِيمْ سبْعَا ن ثْخسْوِينْ زڭْ وُودْجِي غَارْ ؤُغزْذِيسْ.

²⁸ Pôs Abraão, porém, à parte sete cordeiras do rebanho.

²⁹ خنِّي إِنَّا أَبِيمَالِيكْ إِ إِبْرَاهِيمْ: ”مِينْ عْنَانْثْ سبْعَا ن ثْخسْوِينْ نِّي ثڭِّيذْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ؟“

²⁹ E perguntou Abimeleque a Abraão: Que significam estas sete cordeiras que puseste à parte?

³⁰ إِنَّا نتَّا: ”كْسِي زعْمَا سبْعَا أَيَا ن ثْخسْوِينْ زڭْ إِفَاسّنْ إِنُو، حِيمَا أَذْ إِڒِينْثْ ذ شّْهَاذثْ ذِي طّْوعْ إِنُو بلِّي نشّْ إِ إِغْزِينْ أَنُو-يَا.“

³⁰ Respondeu Abraão: Estas sete cordeiras receberás da minha mão para que me sirvam de testemunho de que eu cavei este poço.

³¹ خْ ؤُيَا سمَّانْ أَمْشَانْ نِّي بِئرْ-سبْعَا، مِينْزِي نِيثْنِي س ثْنَاينْ إِذْسنْ ثُوغَا جُّودْجنْ ذِينْ.

³¹ Pelo que chamou aquele lugar Beer-Seba, porque ali os dois juraram.

³² أَمُّو إِ ڭِّينْ ڒْعَاهْذْ ذِي بِئرْ-سبْعَا. أَوَارْنِي مَانْ أَيَا إِكَّارْ أَبِيمَالِيكْ أَكْ-ذ فِيكُولْ، أَكُومَانْذَارْ ن ڒْعسْكَارْ نّسْ، إِعْقبْ غَارْ ثمُّورْثْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ.

³² Assim fizeram uma pacto em Beer-Seba. Depois se levantaram Abimeleque e Ficol, o chefe do seu exército, e tornaram para a terra dos filisteus.

³³ إِژُّو إِبْرَاهِيمْ إِشْثْ ن ثْشجَّارْثْ ن ثْمَارِيسْثْ ذِي بِئرْ-سبْعَا ؤُشَا إِڒَاغَا ذِينْ إِسمْ ن سِيذِي، أَربِّي ن ڒبْذَا.

³³ Abraão plantou uma tamargueira em Beer-Seba, e invocou ali o nome do Senhor, o Deus eterno.

³⁴ إِزْذغْ إِبْرَاهِيمْ أَمْ ؤُبَارَّانِي ذِي ثمُّورْثْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ أَطَّاسْ ن وُوسَّانْ.

³⁴ E peregrinou Abraão na terra dos filisteus muitos dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Gênesis 21 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →