Gênesis 21

rifa (RIFA) vs BKJ

¹ ؤُشَا يَارْزفْ سِيذِي غَارْ سَارَا، أَمْ مَامّشْ ث إِنَّا، ؤُشَا إِكمّڒْ سِيذِي أَوَاڒْ إِ إِنَّا إِ سَارَا.

¹ E o SENHOR visitou a Sara como ele dissera, e fez o SENHOR a Sara como ele tinha falado.

² ثكْسِي سَارَا س دّيْسثْ ؤُشَا ثُورُووْ-د إِجّْ ن ؤُسيْمِي إِ إِبْرَاهِيمْ خْ ثوْسَارْ نّسْ، ذِي ڒْمِيجَارْ نِّي إِ ذ أَسْ إِنَّا أَربِّي.

² Pois Sara concebeu e gerou um filho a Abraão em sua velhice, no tempo estabelecido de que Deus lhe falara.

³ ؤُشَا إِڒَاغَا إِبْرَاهِيمْ إِ مِّيسْ أَسيْمِي، ونِّي ذ أَسْ د-ثُورُووْ سَارَا، إِسْحَاقْ.

³ E Abraão chamou o nome de seu filho que lhe nasceu, que Sara lhe concebeu, Isaque.

⁴ إِبْرَاهِيمْ إِخْثنْ إِ مِّيسْ إِسْحَاقْ ؤُمِي ثُوغَا غَارسْ ثْمنْيَا ن وُوسَّانْ، أَمْ مَامّشْ ذ أَسْ يُومُورْ أَربِّي.

⁴ E Abraão circuncidou seu filho Isaque, sendo ele de oito dias de idade, como Deus lhe ordenara.

⁵ ثُوغَا غَارْ إِبْرَاهِيمْ مْيَا ن إِسڭّْوُوسَا، أَڒَامِي غَارسْ د-إِخْڒقْ مِّيسْ إِسْحَاقْ.

⁵ E Abraão era da idade de cem anos quando seu filho Isaque lhe nasceu.

⁶ ثنَّا سَارَا: ”إِسّضْحشْ أَيِي أَربِّي ؤُ كُوڒْ إِجّْ ونِّي إِ غَا إِسْڒَانْ إِ مَانْ أَيَا، أَذْ إِضْحشْ عَاوذْ أَكِيذِي.“

⁶ E Sara disse: Deus me fez rir, de modo que todos os que ouvirem rirão comigo.

⁷ ثنَّا عَاوذْ: ”مَانْ ونْ إِزعْمنْ أَذْ يِينِي إِ إِبْرَاهِيمْ، أَقَا سَارَا أَذْ ثسُّوطّضْ إِسيْمَانْ؟ أَقَا ؤُرْوغْ أَسْ-د أَحنْجِيرْ خْ ثوْسَارْ نّسْ!“

⁷ E ela disse: Quem teria dito a Abraão que Sara daria de mamar a filhos? Pois eu lhe dei um filho em sua velhice.

⁸ إِڭْمَا ؤُسيْمِي ؤُشَا إِتّْوَاكّسْ أَسْ ؤُطُّوضْ. ذڭْ وَاسّْ إِ ذ أَسْ كّْسنْ ؤُطُّوضْ إِ إِسْحَاقْ، إِسّوْجذْ إِبْرَاهِيمْ إِشْثْ ن زَّارْذثْ ثمْغَارْ.

⁸ E o menino cresceu, e foi desmamado. E Abraão fez um grande banquete no mesmo dia em que Isaque foi desmamado.

⁹ ؤُمِي ثژْرَا سَارَا مِّيسْ ن ثْمِيصْرشْثْ هَاجَارْ، ونِّي د-ثُورُووْ هَاجَارْ إِ إِبْرَاهِيمْ، إِقصَّارْ خَاسْ،

⁹ E Sara viu o filho de Agar, a egípcia, que ela dera a Abraão, zombando.

¹⁰ ثنَّا إِ إِبْرَاهِيمْ: ”أَژّڒْ خْ ثَايَّا-يَا ذ مِّيسْ، مِينْزِي مِّيسْ ن ثَايَّا-يَا وَارْ إِوَارّثْ شَا أَكْ-ذ مِّي، أَكْ-ذ إِسْحَاقْ.“

¹⁰ Por isso ela disse a Abraão: Lança fora esta serva e seu filho, porque o filho dessa serva não será herdeiro com meu filho, com Isaque.

¹¹ أَوَاڒْ-أَ إِبَانْ-د ذ أَعفَّانْ أَطَّاسْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن إِبْرَاهِيمْ ذِي سِّيبّثْ ن مِّيسْ.

¹¹ E a coisa pareceu muito grave aos olhos de Abraão por causa de seu filho.

¹² مَاشَا إِنَّا أَربِّي إِ إِبْرَاهِيمْ: ”وَارْ تّجِّي أَحنْجِيرْ ذ ثَايَّا نّشْ أَذْ إِڒِينْ ذ ثِيسِينفْثْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ. سڒْ غَارْ مَارَّا مِينْ إِ ذ أَشْ غَا ثِينِي سَارَا، مِينْزِي ذِي إِسْحَاقْ أَذْ أَشْ ثِيڒِي زَّارِيعثْ.

¹² E Deus disse a Abraão: Não seja isso grave a tua vista por causa do rapaz, e por causa da tua serva. Em tudo que Sara disser, dá ouvidos à sua voz, porque em Isaque será chamada a tua semente.

¹³ أَذْ ڭّغْ عَاوذْ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ زِي مِّيسْ ن ثَايَّا-يَا، مِينْزِي ؤُڒَا ذ نتَّا ذ زَّارِيعثْ نّشْ.“

¹³ E também do filho da serva eu farei uma nação, porque ele é tua semente.

¹⁴ خنِّي إِكَّارْ إِبْرَاهِيمْ زِيشْ ؤُشَا إِكْسِي أَغْرُومْ ذ إِشْثْ ن ثشْيَارْثْ ن وَامَانْ، إِوْشَا إِ-ثنْ إِ هَاجَارْ، إِسَّارْسْ أَسْ ثنْ خْ ثغْرُوضْثْ. إِوْشَا أَسْ عَاوذْ أَحنْجِيرْ ؤُشَا إِسّْقبّضْ إِ-ت. ؤُشَا نتَّاثْ ثْرُوحْ، ثنّجْرُو ذِي ڒخْڒَا ن بِئرْ-سبْعَا.

¹⁴ E Abraão se levantou cedo de manhã, e tomou pão, e um odre de água, e os deu a Agar, pondo-os sobre o seu ombro, e ao filho, e a despediu. E ela partiu, e peregrinou pelo deserto de Berseba.

¹⁵ ڒَْامِي نقْصنْ وَامَانْ زِي ثشْيَارْثْ، ثنْضَارْ أَحنْجِيرْ سَاذُو إِجّْ ن شْبَارْقْ،

¹⁵ E a água do odre foi consumida, e ela colocou o filho debaixo de um dos arbustos.

¹⁶ ؤُشَا ثْرُوحْ ثقِّيمْ قِيبَاتْشْ نّسْ ڒَاڭّْوَاجْ ن ثشْثِي ن ڒْقوْسْ، مِينْزِي ثنَّا: ”وَارْ زمَّارغْ أَذْ ژَترغْ مڒْمِي إِ غَا إِمّثْ ؤُحنْجِيرْ.“ أَمُّو إِ ثقِّيمْ قِيبَاتْشْ نّسْ ؤُشَا ثسّْڭعّذْ ثْمِيجَّا نّسْ، ثسْغُويُّو.

¹⁶ E ela foi sentar-se em frente dele a boa distância, como a de um tiro de arco. Pois ela disse: Que eu não veja a morte da criança. E sentada em frente dele, levantou sua voz e chorou.

¹⁷ إِسْڒَا أَربِّي غَارْ ثْمِيجَّا ن ؤُحنْجِيرْ ؤُشَا لْمَالَاكْ ن أَربِّي إِڒَاغَا إِ هَاجَارْ زڭْ ؤُجنَّا، إِنَّا أَسْ: ”مِينْ شمْ يُوغِينْ، هَاجَارْ؟ وَارْ تّڭّْوذْ شَا، مِينْزِي أَربِّي إِسْڒَا ڒْحسّْ ن ؤُحنْجِيرْ، ذِينْ مَانِي إِدْجَا.

¹⁷ E Deus ouviu a voz do menino. E o anjo de Deus chamou Agar desde o céu, e lhe disse: Que te aflige, Agar? Não temas, pois Deus ouviu a voz do menino de onde ele está.

¹⁸ كَّارْ، سْڭعّذْ أَحنْجِيرْ ؤُشَا طّفْ أَسْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّمْ، مِينْزِي أَذْ زَّايسْ ڭّغْ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ إِمْغَارْ.“

¹⁸ Ergue-te, levanta o menino nos teus braços, pois farei dele uma grande nação.

¹⁹ ؤُشَا يَارْزمْ أَربِّي ثِيطَّاوِينْ نّسْ، ثژْرَا ڒْعُونْصَارْ ن وَامَانْ. ثْرُوحْ، ثْعمَّارْ ثَاشْيَارْثْ س وَامَانْ، ثوْشَا أَسْ إِ ؤُحنْجِيرْ، أَذْ إِسُو.

¹⁹ E Deus abriu-lhe os olhos, e ela viu um poço de água. E foi, e encheu o odre com água, e deu de beber ao menino.

²⁰ ثُوغَا أَربِّي أَكْ-ذ ؤُحنْجِيرْ، إِيْمَا، إِزْذغْ ذِي ڒخْڒَا ؤُ ثُوغَا-ث ذ أَمْجبَّاذْ نْ ڒْقوْسْ.

²⁰ E Deus estava com o menino, e ele cresceu e habitou no deserto, e se tornou um arqueiro.

²¹ ثُوغَا إِزدّغْ ذِي ڒخْڒَا ن فَارَانْ ؤُشَا ثكْسِي أَسْ-د يمَّاسْ ثَامْغَارْثْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا.

²¹ E ele habitou no deserto de Parã; e sua mãe lhe tomou uma mulher da terra do Egito.

²² ذِي ڒْوقْثْ نِّي ذ إِشْثْ إِمْسَارْ، بلِّي أَبِيمَالِيكْ أَكْ-ذ فِيكُولْ، أَكُومَانْذَارْ ن ڒْعسْكَارْ نّسْ، إِسِّيوڒْ أَكْ-ذ إِبْرَاهِيمْ، إِنَّا: ”أَربِّي أَقَا-ث أَكِيذكْ ذِي مَارَّا مِينْ ثتّڭّذْ.

²² E aconteceu naquele tempo que Abimeleque e Ficol, capitão-chefe de seu exército, falou a Abraão, dizendo: Deus está contigo em tudo que tu fazes;

²³ ڒخُّو، جَادْجْ أَيِي غَارْ أَربِّي، أَقَا وَارْ ثتّْغشِّيذْ إِحنْجِيرنْ إِنُو ؤُڒَا ذ أَيَّاونْ إِنُو! مَاشَا س مُوخَاسْ ثَامخْسِيوْثْ إِشوَّارنْ إِ كِيكْ ڭِّيغْ قْبڒْ، أَذْ زَّايسْ ثڭّذْ شكْ أَكِيذِي ؤُ أَكْ-ذ ثمُّورْثْ مَانِي ثقِّيمذْ أَمْ ؤُبَارَّانِي.“

²³ por isso, agora, jura a mim por Deus que não agirás falsamente comigo, nem com meu filho, nem com o filho de meu filho, mas, de acordo com a bondade que eu te fiz, tu farás comigo, e para com a terra na qual peregrinaste.

²⁴ إِنَّا إِبْرَاهِيمْ: ”نشّْ أَذْ جَّادْجغْ!“

²⁴ E Abraão disse: Eu jurarei.

²⁵ خَاسْ ؤُشَا إِعيّبْ إِبْرَاهِيمْ أَبِيمَالِيكْ خْ ڒْعُونْصَارْ ن وَامَانْ نِّي إِطّْفنْ زَّايسْ إِمْسخَّارنْ ن أَبِيمَالِيكْ س ؤُغِيڒْ.

²⁵ E Abraão repreendeu Abimeleque por causa de um poço de água, que os servos de Abimeleque tinham tomado violentamente.

²⁶ خنِّي إِنَّا أَبِيمَالِيكْ: ”نشّْ وَارْ سِّينغْ وِي إِڭِّينْ مَانْ أَيَا ؤُ شكْ وَارْ ذ أَيِي ث ثنِّيذْ شَا قْبڒْ. أَقَا أَڒْ ڒخُّو إِ زَّايكْ ث سْڒِيغْ.“

²⁶ E Abimeleque disse: Eu não sei quem fez isso, nem tampouco me contaste, nem ouvi a respeito disso, a não ser hoje.

²⁷ إِكْسِي إِبْرَاهِيمْ ؤُدْجِي ذ إِفُونَاسنْ ذ ثْفُونَاسِينْ ؤُشَا إِوْشَا أَسْ ثنْ إِ أَبِيمَالِيكْ ؤُشَا نِيثْنِي س ثْنَاينْ إِذْسنْ ڭِّينْ إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ جَارْ أَسنْ.

²⁷ E Abraão tomou ovelhas e bois, e os deu a Abimeleque, e os dois fizeram um pacto.

²⁸ مَاشَا إِسَّارْسْ إِبْرَاهِيمْ سبْعَا ن ثْخسْوِينْ زڭْ وُودْجِي غَارْ ؤُغزْذِيسْ.

²⁸ E Abraão pôs à parte sete cordeiras do rebanho.

²⁹ خنِّي إِنَّا أَبِيمَالِيكْ إِ إِبْرَاهِيمْ: ”مِينْ عْنَانْثْ سبْعَا ن ثْخسْوِينْ نِّي ثڭِّيذْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ؟“

²⁹ E Abimeleque disse a Abraão: O que significam essas sete cordeiras que puseste à parte?

³⁰ إِنَّا نتَّا: ”كْسِي زعْمَا سبْعَا أَيَا ن ثْخسْوِينْ زڭْ إِفَاسّنْ إِنُو، حِيمَا أَذْ إِڒِينْثْ ذ شّْهَاذثْ ذِي طّْوعْ إِنُو بلِّي نشّْ إِ إِغْزِينْ أَنُو-يَا.“

³⁰ E ele disse: Estas sete cordeiras tomarás da minha mão, para que sejam uma testemunha para mim de que eu cavei este poço.

³¹ خْ ؤُيَا سمَّانْ أَمْشَانْ نِّي بِئرْ-سبْعَا، مِينْزِي نِيثْنِي س ثْنَاينْ إِذْسنْ ثُوغَا جُّودْجنْ ذِينْ.

³¹ Por isso, chamou aquele lugar Berseba, porque ambos juraram ali.

³² أَمُّو إِ ڭِّينْ ڒْعَاهْذْ ذِي بِئرْ-سبْعَا. أَوَارْنِي مَانْ أَيَا إِكَّارْ أَبِيمَالِيكْ أَكْ-ذ فِيكُولْ، أَكُومَانْذَارْ ن ڒْعسْكَارْ نّسْ، إِعْقبْ غَارْ ثمُّورْثْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ.

³² Assim, eles fizeram um pacto em Berseba; então levantaram-se Abimeleque e Ficol, o capitão-chefe do seu exército, e eles retornaram à terra dos filisteus.

³³ إِژُّو إِبْرَاهِيمْ إِشْثْ ن ثْشجَّارْثْ ن ثْمَارِيسْثْ ذِي بِئرْ-سبْعَا ؤُشَا إِڒَاغَا ذِينْ إِسمْ ن سِيذِي، أَربِّي ن ڒبْذَا.

³³ E Abraão plantou um bosque em Berseba, e invocou ali o nome do SENHOR, o Deus eterno.

³⁴ إِزْذغْ إِبْرَاهِيمْ أَمْ ؤُبَارَّانِي ذِي ثمُّورْثْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ أَطَّاسْ ن وُوسَّانْ.

³⁴ E Abraão peregrinou na terra dos filisteus muitos dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Gênesis 21 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →