Gênesis 21

rifa (RIFA) vs ARC

ARC Almeida Revista e Corrigida 2009

¹ ؤُشَا يَارْزفْ سِيذِي غَارْ سَارَا، أَمْ مَامّشْ ث إِنَّا، ؤُشَا إِكمّڒْ سِيذِي أَوَاڒْ إِ إِنَّا إِ سَارَا.

¹ E o Senhor visitou a Sara, como tinha dito; e fez o Senhor a Sara como tinha falado.

² ثكْسِي سَارَا س دّيْسثْ ؤُشَا ثُورُووْ-د إِجّْ ن ؤُسيْمِي إِ إِبْرَاهِيمْ خْ ثوْسَارْ نّسْ، ذِي ڒْمِيجَارْ نِّي إِ ذ أَسْ إِنَّا أَربِّي.

² E concebeu Sara e deu a Abraão um filho na sua velhice, ao tempo determinado, que Deus lhe tinha dito.

³ ؤُشَا إِڒَاغَا إِبْرَاهِيمْ إِ مِّيسْ أَسيْمِي، ونِّي ذ أَسْ د-ثُورُووْ سَارَا، إِسْحَاقْ.

³ E chamou Abraão o nome de seu filho que lhe nascera, que Sara lhe dera, Isaque.

⁴ إِبْرَاهِيمْ إِخْثنْ إِ مِّيسْ إِسْحَاقْ ؤُمِي ثُوغَا غَارسْ ثْمنْيَا ن وُوسَّانْ، أَمْ مَامّشْ ذ أَسْ يُومُورْ أَربِّي.

⁴ E Abraão circuncidou o seu filho Isaque, quando era da idade de oito dias, como Deus lhe tinha ordenado.

⁵ ثُوغَا غَارْ إِبْرَاهِيمْ مْيَا ن إِسڭّْوُوسَا، أَڒَامِي غَارسْ د-إِخْڒقْ مِّيسْ إِسْحَاقْ.

⁵ E era Abraão da idade de cem anos, quando lhe nasceu Isaque, seu filho.

⁶ ثنَّا سَارَا: ”إِسّضْحشْ أَيِي أَربِّي ؤُ كُوڒْ إِجّْ ونِّي إِ غَا إِسْڒَانْ إِ مَانْ أَيَا، أَذْ إِضْحشْ عَاوذْ أَكِيذِي.“

⁶ E disse Sara: Deus me tem feito riso; e todo aquele que o ouvir se rirá comigo.

⁷ ثنَّا عَاوذْ: ”مَانْ ونْ إِزعْمنْ أَذْ يِينِي إِ إِبْرَاهِيمْ، أَقَا سَارَا أَذْ ثسُّوطّضْ إِسيْمَانْ؟ أَقَا ؤُرْوغْ أَسْ-د أَحنْجِيرْ خْ ثوْسَارْ نّسْ!“

⁷ Disse mais: Quem diria a Abraão que Sara daria de mamar a filhos, porque lhe dei um filho na sua velhice?

⁸ إِڭْمَا ؤُسيْمِي ؤُشَا إِتّْوَاكّسْ أَسْ ؤُطُّوضْ. ذڭْ وَاسّْ إِ ذ أَسْ كّْسنْ ؤُطُّوضْ إِ إِسْحَاقْ، إِسّوْجذْ إِبْرَاهِيمْ إِشْثْ ن زَّارْذثْ ثمْغَارْ.

⁸ E cresceu o menino e foi desmamado; então, Abraão fez um grande banquete no dia em que Isaque foi desmamado.

⁹ ؤُمِي ثژْرَا سَارَا مِّيسْ ن ثْمِيصْرشْثْ هَاجَارْ، ونِّي د-ثُورُووْ هَاجَارْ إِ إِبْرَاهِيمْ، إِقصَّارْ خَاسْ،

⁹ E viu Sara que o filho de Agar, a egípcia, que esta tinha dado a Abraão, zombava.

¹⁰ ثنَّا إِ إِبْرَاهِيمْ: ”أَژّڒْ خْ ثَايَّا-يَا ذ مِّيسْ، مِينْزِي مِّيسْ ن ثَايَّا-يَا وَارْ إِوَارّثْ شَا أَكْ-ذ مِّي، أَكْ-ذ إِسْحَاقْ.“

¹⁰ E disse a Abraão: Deita fora esta serva e o seu filho; porque o filho desta serva não herdará com meu filho, com Isaque.

¹¹ أَوَاڒْ-أَ إِبَانْ-د ذ أَعفَّانْ أَطَّاسْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن إِبْرَاهِيمْ ذِي سِّيبّثْ ن مِّيسْ.

¹¹ E pareceu esta palavra mui má aos olhos de Abraão, por causa de seu filho.

¹² مَاشَا إِنَّا أَربِّي إِ إِبْرَاهِيمْ: ”وَارْ تّجِّي أَحنْجِيرْ ذ ثَايَّا نّشْ أَذْ إِڒِينْ ذ ثِيسِينفْثْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ. سڒْ غَارْ مَارَّا مِينْ إِ ذ أَشْ غَا ثِينِي سَارَا، مِينْزِي ذِي إِسْحَاقْ أَذْ أَشْ ثِيڒِي زَّارِيعثْ.

¹² Porém Deus disse a Abraão: Não te pareça mal aos teus olhos acerca do moço e acerca da tua serva; em tudo o que Sara te diz, ouve a sua voz; porque em Isaque será chamada a tua semente.

¹³ أَذْ ڭّغْ عَاوذْ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ زِي مِّيسْ ن ثَايَّا-يَا، مِينْزِي ؤُڒَا ذ نتَّا ذ زَّارِيعثْ نّشْ.“

¹³ Mas também do filho desta serva farei uma nação, porquanto é tua semente.

¹⁴ خنِّي إِكَّارْ إِبْرَاهِيمْ زِيشْ ؤُشَا إِكْسِي أَغْرُومْ ذ إِشْثْ ن ثشْيَارْثْ ن وَامَانْ، إِوْشَا إِ-ثنْ إِ هَاجَارْ، إِسَّارْسْ أَسْ ثنْ خْ ثغْرُوضْثْ. إِوْشَا أَسْ عَاوذْ أَحنْجِيرْ ؤُشَا إِسّْقبّضْ إِ-ت. ؤُشَا نتَّاثْ ثْرُوحْ، ثنّجْرُو ذِي ڒخْڒَا ن بِئرْ-سبْعَا.

¹⁴ Então, se levantou Abraão pela manhã, de madrugada, e tomou pão e um odre de água, e os deu a Agar, pondo-os sobre o seu ombro; também lhe deu o menino e despediu-a; e ela foi-se, andando errante no deserto de Berseba.

¹⁵ ڒَْامِي نقْصنْ وَامَانْ زِي ثشْيَارْثْ، ثنْضَارْ أَحنْجِيرْ سَاذُو إِجّْ ن شْبَارْقْ،

¹⁵ E, consumida a água do odre, lançou o menino debaixo de uma das árvores.

¹⁶ ؤُشَا ثْرُوحْ ثقِّيمْ قِيبَاتْشْ نّسْ ڒَاڭّْوَاجْ ن ثشْثِي ن ڒْقوْسْ، مِينْزِي ثنَّا: ”وَارْ زمَّارغْ أَذْ ژَترغْ مڒْمِي إِ غَا إِمّثْ ؤُحنْجِيرْ.“ أَمُّو إِ ثقِّيمْ قِيبَاتْشْ نّسْ ؤُشَا ثسّْڭعّذْ ثْمِيجَّا نّسْ، ثسْغُويُّو.

¹⁶ E foi-se e assentou-se em frente, afastando-se a distância de um tiro de arco; porque dizia: Que não veja eu morrer o menino. E assentou-se em frente, e levantou a sua voz, e chorou.

¹⁷ إِسْڒَا أَربِّي غَارْ ثْمِيجَّا ن ؤُحنْجِيرْ ؤُشَا لْمَالَاكْ ن أَربِّي إِڒَاغَا إِ هَاجَارْ زڭْ ؤُجنَّا، إِنَّا أَسْ: ”مِينْ شمْ يُوغِينْ، هَاجَارْ؟ وَارْ تّڭّْوذْ شَا، مِينْزِي أَربِّي إِسْڒَا ڒْحسّْ ن ؤُحنْجِيرْ، ذِينْ مَانِي إِدْجَا.

¹⁷ E ouviu Deus a voz do menino, e bradou o Anjo de Deus a Agar desde os céus e disse-lhe: Que tens, Agar? Não temas, porque Deus ouviu a voz do rapaz desde o lugar onde está.

¹⁸ كَّارْ، سْڭعّذْ أَحنْجِيرْ ؤُشَا طّفْ أَسْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّمْ، مِينْزِي أَذْ زَّايسْ ڭّغْ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ إِمْغَارْ.“

¹⁸ Ergue-te, levanta o moço e pega-lhe pela mão, porque dele farei uma grande nação.

¹⁹ ؤُشَا يَارْزمْ أَربِّي ثِيطَّاوِينْ نّسْ، ثژْرَا ڒْعُونْصَارْ ن وَامَانْ. ثْرُوحْ، ثْعمَّارْ ثَاشْيَارْثْ س وَامَانْ، ثوْشَا أَسْ إِ ؤُحنْجِيرْ، أَذْ إِسُو.

¹⁹ E abriu-lhe Deus os olhos; e viu um poço de água, e foi-se, e encheu o odre de água, e deu de beber ao moço.

²⁰ ثُوغَا أَربِّي أَكْ-ذ ؤُحنْجِيرْ، إِيْمَا، إِزْذغْ ذِي ڒخْڒَا ؤُ ثُوغَا-ث ذ أَمْجبَّاذْ نْ ڒْقوْسْ.

²⁰ E era Deus com o moço, que cresceu, e habitou no deserto, e foi flecheiro.

²¹ ثُوغَا إِزدّغْ ذِي ڒخْڒَا ن فَارَانْ ؤُشَا ثكْسِي أَسْ-د يمَّاسْ ثَامْغَارْثْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا.

²¹ E habitou no deserto de Parã; e sua mãe tomou-lhe mulher da terra do Egito.

²² ذِي ڒْوقْثْ نِّي ذ إِشْثْ إِمْسَارْ، بلِّي أَبِيمَالِيكْ أَكْ-ذ فِيكُولْ، أَكُومَانْذَارْ ن ڒْعسْكَارْ نّسْ، إِسِّيوڒْ أَكْ-ذ إِبْرَاهِيمْ، إِنَّا: ”أَربِّي أَقَا-ث أَكِيذكْ ذِي مَارَّا مِينْ ثتّڭّذْ.

²² E aconteceu, naquele mesmo tempo, que Abimeleque, com Ficol, príncipe do seu exército, falou com Abraão, dizendo: Deus é contigo em tudo o que fazes;

²³ ڒخُّو، جَادْجْ أَيِي غَارْ أَربِّي، أَقَا وَارْ ثتّْغشِّيذْ إِحنْجِيرنْ إِنُو ؤُڒَا ذ أَيَّاونْ إِنُو! مَاشَا س مُوخَاسْ ثَامخْسِيوْثْ إِشوَّارنْ إِ كِيكْ ڭِّيغْ قْبڒْ، أَذْ زَّايسْ ثڭّذْ شكْ أَكِيذِي ؤُ أَكْ-ذ ثمُّورْثْ مَانِي ثقِّيمذْ أَمْ ؤُبَارَّانِي.“

²³ agora, pois, jura-me aqui por Deus que me não mentirás a mim, nem a meu filho, nem a meu neto; segundo a beneficência que te fiz, me farás a mim e à terra onde peregrinaste.

²⁴ إِنَّا إِبْرَاهِيمْ: ”نشّْ أَذْ جَّادْجغْ!“

²⁴ E disse Abraão: Eu jurarei.

²⁵ خَاسْ ؤُشَا إِعيّبْ إِبْرَاهِيمْ أَبِيمَالِيكْ خْ ڒْعُونْصَارْ ن وَامَانْ نِّي إِطّْفنْ زَّايسْ إِمْسخَّارنْ ن أَبِيمَالِيكْ س ؤُغِيڒْ.

²⁵ Abraão, porém, repreendeu a Abimeleque por causa de um poço de água que os servos de Abimeleque haviam tomado por força.

²⁶ خنِّي إِنَّا أَبِيمَالِيكْ: ”نشّْ وَارْ سِّينغْ وِي إِڭِّينْ مَانْ أَيَا ؤُ شكْ وَارْ ذ أَيِي ث ثنِّيذْ شَا قْبڒْ. أَقَا أَڒْ ڒخُّو إِ زَّايكْ ث سْڒِيغْ.“

²⁶ Então, disse Abimeleque: Eu não sei quem fez isto; e também tu mo não fizeste saber, nem eu o ouvi senão hoje.

²⁷ إِكْسِي إِبْرَاهِيمْ ؤُدْجِي ذ إِفُونَاسنْ ذ ثْفُونَاسِينْ ؤُشَا إِوْشَا أَسْ ثنْ إِ أَبِيمَالِيكْ ؤُشَا نِيثْنِي س ثْنَاينْ إِذْسنْ ڭِّينْ إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ جَارْ أَسنْ.

²⁷ E tomou Abraão ovelhas e vacas e deu-as a Abimeleque; e fizeram ambos concerto.

²⁸ مَاشَا إِسَّارْسْ إِبْرَاهِيمْ سبْعَا ن ثْخسْوِينْ زڭْ وُودْجِي غَارْ ؤُغزْذِيسْ.

²⁸ Pôs Abraão, porém, à parte sete cordeiras do rebanho.

²⁹ خنِّي إِنَّا أَبِيمَالِيكْ إِ إِبْرَاهِيمْ: ”مِينْ عْنَانْثْ سبْعَا ن ثْخسْوِينْ نِّي ثڭِّيذْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ؟“

²⁹ E Abimeleque disse a Abraão: Para que estão aqui estas sete cordeiras, que puseste à parte?

³⁰ إِنَّا نتَّا: ”كْسِي زعْمَا سبْعَا أَيَا ن ثْخسْوِينْ زڭْ إِفَاسّنْ إِنُو، حِيمَا أَذْ إِڒِينْثْ ذ شّْهَاذثْ ذِي طّْوعْ إِنُو بلِّي نشّْ إِ إِغْزِينْ أَنُو-يَا.“

³⁰ E disse: Tomarás estas sete cordeiras de minha mão, para que sejam em testemunho que eu cavei este poço.

³¹ خْ ؤُيَا سمَّانْ أَمْشَانْ نِّي بِئرْ-سبْعَا، مِينْزِي نِيثْنِي س ثْنَاينْ إِذْسنْ ثُوغَا جُّودْجنْ ذِينْ.

³¹ Por isso, se chamou aquele lugar Berseba, porquanto ambos juraram ali.

³² أَمُّو إِ ڭِّينْ ڒْعَاهْذْ ذِي بِئرْ-سبْعَا. أَوَارْنِي مَانْ أَيَا إِكَّارْ أَبِيمَالِيكْ أَكْ-ذ فِيكُولْ، أَكُومَانْذَارْ ن ڒْعسْكَارْ نّسْ، إِعْقبْ غَارْ ثمُّورْثْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ.

³² Assim, fizeram concerto em Berseba. Depois, se levantou Abimeleque e Ficol, príncipe do seu exército, e tornaram para a terra dos filisteus.

³³ إِژُّو إِبْرَاهِيمْ إِشْثْ ن ثْشجَّارْثْ ن ثْمَارِيسْثْ ذِي بِئرْ-سبْعَا ؤُشَا إِڒَاغَا ذِينْ إِسمْ ن سِيذِي، أَربِّي ن ڒبْذَا.

³³ E plantou um bosque em Berseba e invocou lá o nome do Senhor , Deus eterno.

³⁴ إِزْذغْ إِبْرَاهِيمْ أَمْ ؤُبَارَّانِي ذِي ثمُّورْثْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ أَطَّاسْ ن وُوسَّانْ.

³⁴ E peregrinou Abraão na terra dos filisteus muitos dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Gênesis 21 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →