Gênesis 19

rifa (RIFA) vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ ؤُشَا إِوْضنْثْ خنِّي ثْنَاينْ ن لْمَالَاكَاثْ نِّي غَارْ سَاذُومْ س دْجِيڒثْ. ثُوغَا لُوطْ إِقِّيمْ غَارْ ثوَّارْثْ ن سَاذُومْ. ؤُمِي ثنْ إِژْرَا لُوطْ، إِكَّارْ مَاحنْذْ أَذْ ثنْ إِڒْقَا ؤُشَا إِبنْذقْ س ؤُغمْبُوبْ نّسْ غَارْ ثمُّورْثْ.

¹ Ao anoitecer, os dois anjos chegaram a Sodoma. Ló estava sentado junto ao portão da cidade. Quando viu os anjos, levantou-se e, indo ao encontro deles, prostrou-se com o rosto em terra

² إِنَّا: ”خْزَارْ، أَ إِسِيذِيثنْ إِنُو، تّْزَاوَاڭغْ كنِّيوْ أَذْ د-ثَاسمْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن ؤُمْسخَّارْ نْومْ ؤُشَا أَذْ ذَايسْ ثسّنْسمْ، أَذْ ثسِّيرْذمْ إِضَارنْ نْومْ. خنِّي أَذْ ثْفَاقمْ زِيشْ، أَذْ ثْكمّْڒمْ خْ وبْرِيذْ نْومْ.“ مَاشَا نِيثْنِي نَّانْ: ”لَّ، أَقَا ذڭْ وَازَّايْ أَذْ نقِّيمْ أَذْ نسّنْسْ.“

² e lhes disse: — Por favor, meus senhores, venham para a casa deste servo de vocês. Poderão passar a noite, lavar os pés, levantar-se de madrugada e seguir o seu caminho. Mas eles responderam: — Não; passaremos a noite na praça.

³ مَاشَا نتَّا إِكلّفْ خَاسنْ أَطَّاسْ أَڒَامِي أَكِيذسْ رُوحنْ، ؤُذْفنْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ ؤُشَا إِڭَّا أَسنْ أَمنْسِي، إِڭّْوَا أَغْرُومْ بْڒَا أَنْثُونْ ؤُشَا شِّينْ.

³ Ló insistiu tanto, que eles foram e entraram na casa dele. Deu-lhes um banquete, fez assar uns pães sem fermento, e eles comeram.

⁴ أَقَا قْبڒْ إِ غَا طّْصنْ، قوَّارنْ إِ ثَادَّارْثْ إِرْيَازنْ ن ثنْذِينْثْ، إِرْيَازنْ ن سَاذُومْ، زڭْ ؤُمژْيَانْ أَڒْ أَوسَّارْ، مَارَّا إِوْذَانْ زِي مَارَّا إِمُوشَانْ إِطُّورْفنْ ن ثنْذِينْثْ.

⁴ Mas, antes que eles se deitassem, os homens daquela cidade cercaram a casa. Eram os homens de Sodoma, tanto os moços como os velhos, sim, todo o povo de todos os lados.

⁵ نِيثْنِي ڒَاغَانْ إِ لُوطْ، نَّانْ أَسْ: ”مَانِي دْجَانْ إِرْيَازنْ إِنِّي غَاركْ د-يُوسِينْ دْجِيرثْ-أَ؟ سُوفّغْ إِ-ثنْ-د، حِيمَا أَذْ ثنْ نسّنْ.“

⁵ E chamaram Ló e lhe disseram: — Onde estão os homens que, à noitinha, entraram na sua casa? Traga-os aqui fora para que abusemos deles.

⁶ إِفّغْ-د غَارْسنْ لُوطْ، غَارْ ثوَّارْثْ، ؤُشَا إِقّنْ ثَاوَّارْثْ أَوَارْنِي أَسْ.

⁶ Então Ló foi até a porta, fechou-a atrás de si

⁷ إِنَّا: ”تّْزَاوْڭغْ، أَ أَيْثْمَا إِنُو، وَارْ تّڭّمْ قَاعْ ڒْغَارْ!

⁷ e lhes disse: — Meus irmãos, peço-lhes que não cometam essa maldade.

⁸ خْزَارْ، غَارِي ثْنَاينْ ن يسِّي، ثِينِّي عَاذْ وَارْ إِسِّيننْ أَرْيَازْ. أجّْ أَيِي أَذْ أَومْ ثنْثْ إِ-د-سُّوفّْغغْ بَارَّا ؤُشَا ڭّمْ ذَايْسنْثْ مِينْ ثتّْوَاڒَامْ مْلِيحْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نْومْ. مْغِيرْ إِ إِرْيَازنْ-أَ وَارْ ذَايْسنْ تّڭّمْ وَالُو، أَقَا خْ ؤُيَا د-ؤُسِينْ نِيثْنِي سْوَادَّايْ ن ثِيڒِي ن ثْزقَّا إِنُو غَارْ ثْمنْسِيوْثْ.“

⁸ Olhem aqui! Tenho duas filhas, virgens, e vou trazê-las para vocês. Façam com elas o que quiserem, porém não façam nada a estes homens, porque se acham sob a proteção do meu teto.

⁹ نِيثْنِي نَّانْ: ”أَڭّْوجْ ذِيهَا!“ ؤُشَا نَّانْ عَاوذْ: ”أَقَا وَانِيثَا يُوسَا-د ذَا ذ أَبَارَّانِي ؤُشَا إِخْسْ أَذْ خَانغْ إِحْكمْ أَمْ ڒْقَاضِي! ڒخُّو أَذْ شكْ نْضَارّْ كْثَارْ زَّايْسنْ.“ ؤُشَا ڭِّينْ أَطَّاسْ ن ؤُغِيڒْ خْ ورْيَازْ نِّي، خْ لُوطْ، ؤُشَا قَارّْبنْ-د حِيمَا أَذْ أَرْژنْ ثَاوَّارْثْ.

⁹ Eles, porém, disseram: — Saia daí! E acrescentaram: — Ele é estrangeiro, veio morar entre nós e pretende ser juiz em tudo? Vamos fazer com você pior do que com eles. E atiraram-se contra o homem, contra Ló, e se aproximaram para arrombar a porta.

¹⁰ مَاشَا إِرْيَازنْ نِّي سّْوِيژّْضنْ أَفُوسْ نْسنْ، سِّيذْفنْ لُوطْ غَارْ ثَادَّارْثْ أَكِيذْسنْ ؤُشَا بلّْعنْ ثَاوَّارْثْ.

¹⁰ Porém os homens, estendendo a mão, puxaram Ló para dentro e fecharam a porta.

¹¹ نِيثْنِي وْثِينْ إِرْيَازنْ نِّي ثُوغَا إِبدّنْ غَارْ ثوَّارْثْ ن ثَادَّارْثْ س ثُودَّارْغتْشْ، أَمْ ؤُمژْيَانْ أَمْ ؤُمقّْرَانْ، أَڒَامِي سِّيهْڒنْ نِيثْنِي إِخفْ نْسنْ ذِي ثَارزُّوثْ خْ ثوَّارْثْ.

¹¹ E feriram de cegueira os que estavam do lado de fora, desde o menor até o maior, de modo que se cansaram à procura da porta.

¹² خنِّي نَّانْ إِرْيَازنْ نِّي إِ لُوطْ: ”وِي غَاركْ ذَا عَاذْ؟ مَا أَضڭّْوَاڒْ نِيغْ إِحنْجِيرنْ نِيغْ ثْحنْجِيرِينْ، مَارَّا إِنِّي غَاركْ ذِي ثنْذِينْثْ، أجّْ إِ-ثنْ أَذْ فّْغنْ زڭْ ومْشَانْ-أَ.

¹² Então os homens disseram a Ló: — Você tem aqui mais alguém dos seus? Genro, filhos, filhas, todos quantos você tem na cidade, faça-os sair daqui,

¹³ أَقَا أَذْ نَاردّدْجْ أَمْشَانْ-أَ، مِينْزِي ثْغُويِّيثْ نّسْ ثمْغَارْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي، ؤُ سِيذِي إِسّكّْ أَنغْ-د، حِيمَا أَذْ ت نَاردّدْجْ.“

¹³ pois vamos destruir este lugar, porque o seu clamor tem aumentado, chegando até a presença do Senhor , e o Senhor nos enviou a destruí-lo.

¹⁴ إِفّغْ لُوطْ ؤُشَا إِسِّيوڒْ أَكْ-ذ إِضڭّْوَاڒنْ نّسْ، إِنِّي إِڭِّينْ أَذْ مڒْشنْ يسِّيسْ، إِنَّا: ”كَّارمْ، فّْغمْ زڭْ ومْشَانْ-أَ، مِينْزِي سِيذِي أَذْ يَاردّدْجْ ثَانْذِينْثْ-أَ.“ مَاشَا إِبَانْ-د إِتّْقصَّارْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن إِضڭّْوَاڒنْ نّسْ.

¹⁴ Então Ló saiu e foi falar com os seus genros, os que estavam para casar com as suas filhas. Ele disse: — Levantem-se e saiam deste lugar, porque o Mas eles pensaram que Ló estava brincando.

¹⁵ ؤُمِي إِصْبحْ ڒْهَاڒْ، سّْقدْجْقنْثْ لْمَالَاكَاثْ لُوطْ، نَّانْثْ: ”كَّارْ، ثكْسِيذْ ثَامْغَارْثْ نّشْ ذ ثْنَاينْ ن يسِّيشْ، ثِينِّي أَكِيذكْ، حِيمَا وَارْ ثْهلِّيكذْ شَا ذِي ڒْمُوعْصِييّثْ ن ثنْذِينْثْ-أَ.“

¹⁵ Ao amanhecer, os anjos apressaram Ló, dizendo: — Levante-se, pegue a sua mulher e as suas duas filhas, que aqui se encontram, e saia daqui, para que você não morra quando a cidade for castigada.

¹⁶ مَاشَا نتَّا وَارْ إِزْعِيمْ. خنِّي طّْفنْ إِرْيَازنْ نِّي أَفُوسْ نّسْ ذ ؤُفُوسْ ن ثمْغَارْثْ نّسْ ذ إِفَاسّنْ ن ثْنَاينْ ن يسِّيسْ، مِينْزِي سِيذِي ثُوغَا إِخْسْ أَذْ خَاسْ إِحِينّْ. نِيثْنِي سُّوفّْغنْ ث غَارْ بَارَّا، نذْهنْ ث بَارَّا إِ ثنْذِينْثْ.

¹⁶ Como, porém, ele se demorasse, aqueles homens o pegaram pela mão, a ele, a sua mulher e as duas filhas, sendo-lhe o Senhor misericordioso, e o tiraram, e o puseram fora da cidade.

¹⁷ أَڒَامِي ثنْ سُّوفّْغنْ بَارَّا، إِنَّا نتَّا: ”سنْجمْ إِخفْ نّشْ! وَارْ خزَّارْ أَوَارْنِي أَشْ، وَارْ تّْبذِّي ذِي جِّيهثْ-أَ أَمْ ثكْمڒْ. أَرْوڒْ غَارْ إِذُورَارْ، حِيمَا وَارْ ثتّْوَاثحِّيذْ شَا.“

¹⁷ Havendo-os levado para fora, um deles disse: — Corra, para sair daqui com vida! Não olhe para trás, nem pare em toda a campina. Fuja para o monte, para que você não morra.

¹⁸ إِنَّا أَسنْ لُوطْ: ”لَّ، تّْزَاوَاڭغْ، أَ سِيذِي إِنُو!

¹⁸ Mas Ló disse a eles: — Assim não, meu Senhor!

¹⁹ خْزَارْ، أَمْسخَّارْ نّشْ يُوفَا أَرْضَا ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ، وَاهْ ثسّمْغَارذْ ثَامخْسِيوْثْ نّشْ إِشوَّارنْ، ثنِّي كِيذِي ثڭِّيذْ ؤُمِي ذ أَيِي ثجِّيذْ دَّارغْ. مَاشَا وَارْ زمَّارغْ أَذْ أَروْڒغْ غَارْ إِذُورَارْ قْبڒْ ذ أَيِي غَا إِطّفْ ڒْغَارْ ؤُشَا أَذْ مّْثغْ!

¹⁹ Eis que o teu servo encontrou favor diante dos teus olhos, e engrandeceste a tua misericórdia para comigo, salvando-me a vida. Mas não posso fugir para o monte, pois receio que a destruição vá me alcançar, e eu morra.

²⁰ خْزَارْ ڒخُّو، ثَانْذِينْثْ-أَ أَقَا ثُوذسْ-د أَطَّاسْ، أَقَا زمَّارغْ أَذْ ذِينِّي أَروْڒغْ. نتَّاثْ ذ ثَامعْنَانُوشْثْ. أجّْ أَيِي أَذْ أَروْڒغْ ڒخُّو ذِينِّي. مَا وَارْ ثدْجِي ذ إِشْثْ ن ثنْذِينْثْ ذ ثَامعْنَانُوشْثْ؟ خنِّي زمَّارغْ أَذْ قِّيمغْ دَّارغْ.“

²⁰ Eis aqui perto uma cidadezinha para a qual eu posso fugir. Ela é bem pequena. Permita que eu fuja para lá — ela é bem pequena, não é verdade? —, e nela poderei salvar a minha vida.

²¹ يَارَّا-د خَاسْ: ”خْزَارْ، ثِيوضْ أَيِي-د عَاوذْ ثْزَاوڭْثْ نّشْ خْ ؤُيَا، وَارْ تَّاردّْدْجغْ شَا ثَانْذِينْثْ مِينْ خفْ ثسِّيوْڒذْ.

²¹ O anjo respondeu: — Quanto a isso, estou de acordo, para não destruir a cidade de que você acaba de falar.

²² قدْجقْ، أَرْوڒْ ذِينْ، مِينْزِي وَارْ زمَّارغْ أَذْ ڭّغْ وَالُو أَڒْ د غَا ثَاوْضذْ غَارْ ذِينِّي.“ خْ ؤُيَا سمَّانْ إِسمْ ن ثنْذِينْثْ نِّي صُوغَارْ.

²² Vá depressa e refugie-se nela; pois nada posso fazer, enquanto você não tiver chegado lá. Por isso, a cidade recebeu o nome de Zoar.

²³ أَڒَامِي يِيوضْ لُوطْ غَارْ صُوغَارْ، ثنْقَارْ-د ثْفُوشْثْ خْ ثمُّورْثْ.

²³ O sol estava nascendo sobre a terra, quando Ló entrou em Zoar.

²⁴ إِجَّا سِيذِي أَذْ إِوّثْ ونْژَارْ خْ سَاذُومْ ؤُ خْ عَامُورَّا، ذ ڒشْبَاريّثْ ذ ثْمسِّي زڭْ ؤُجنَّا زِي غَارْ سِيذِي.

²⁴ Então o Senhor fez chover enxofre e fogo sobre Sodoma e Gomorra. Isso veio da parte do Senhor , desde os céus.

²⁵ يَاردّدْجْ نتَّا ثِيندَّامْ نِّي ذ مَارَّا أَذوَّارْ نِّي، أَكْ-ذ مَارَّا إِمزْذَاغْ ن ثْندَّامْ نِّي ؤُڒَا ذ أَغمُّويْ ن ثمُّورْثْ.

²⁵ Ele destruiu aquelas cidades, e toda a campina, e todos os moradores das cidades, e o que nascia na terra.

²⁶ ثَامْغَارْثْ نّسْ، ثنِّي ثُويُورْ غَارْ ضفَّارْ نّسْ، ثخْزَارْ أَوَارْنِي أَسْ ؤُشَا ثذْوڒْ ذ إِجّْ ن ؤُقلِّيجْ ن ثْمدْجَاحْثْ.

²⁶ E a mulher de Ló olhou para trás e virou uma estátua de sal.

²⁷ غَارْ صّْبحْ زِيشْ إِكَّارْ إِبْرَاهِيمْ، يُويُورْ غَارْ ومْشَانْ مَانِي ثُوغَا إِبدّْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي.

²⁷ Na manhã seguinte, Abraão se levantou de madrugada e foi para o lugar onde tinha estado na presença do Senhor .

²⁸ إِسْوضْ غَارْ سَاذُومْ ذ عَامُورَّا ؤُ غَارْ مَارَّا ثَامُّورْثْ ن ؤُذوَّارْ نِّي، ؤُشَا إِژْرَا بلِّي دّخَّانْ إِتّْڭعَّاذْ زِي ثمُّورْثْ أَمْ دّخَّانْ ن إِشْثْ ن ثفْقُونْثْ.

²⁸ Abraão olhou para Sodoma e Gomorra e para toda a terra da campina e viu que da terra subia fumaça, como se fosse a fumaça de uma fornalha.

²⁹ أَڒَامِي يَاردّدْجْ أَربِّي ثِيندَّامْ ن ؤُذوَّارْ نِّي، إِفكَّارْ أَربِّي ذِي إِبْرَاهِيمْ ؤُشَا إِسّكّْ لُوطْ بَارَّا زِي ڒْوسْطْ ن ؤُشڒْوَاوْ، ؤُمِي إِقْڒبْ ثِيندَّامْ إِ ذِي إِزْذغْ لُوطْ.

²⁹ Assim, quando destruiu as cidades da campina, Deus se lembrou de Abraão e tirou Ló do meio da destruição, quando subverteu as cidades em que Ló tinha morado.

³⁰ إِڭعّذْ لُوطْ زِي صُوغَارْ ؤُشَا إِرُوحْ إِزْذغْ أَكْ-ذ ثْنَاينْ ن يسِّيسْ ذڭْ إِذُورَارْ، مِينْزِي إِڭّْوذْ أَذْ إِقِّيمْ إِزدّغْ ذِي صُوغَارْ. ؤُشَا إِزْذغْ ذڭْ إِفْرِي أَكْ-ذ ثْنَاينْ ن يسِّيسْ.

³⁰ Ló partiu de Zoar e habitou no monte, ele e as duas filhas, porque receavam permanecer em Zoar. Ló habitou numa caverna, e com ele as duas filhas.

³¹ ثنَّا ثْمنْزُوثْ إِ ثْمَاژُوژْثْ: ”بَابَاثْنغْ ذ أَوسَّارْ، وَارْ إِقِّيمْ ؤُعزْرِي ذِي ثمُّورْثْ أَذْ خَانغْ د-يَاذفْ أَمْ مَامّشْ ثڭُّورْ ذِي مَارَّا دُّونشْثْ.

³¹ Então a primogênita disse à mais moça: — Nosso pai está velho, e não há homem na terra que venha unir-se conosco, segundo o costume de toda terra.

³² زِيذْ، أجّْ أَنغْ أَذْ نوْشْ بِينُو إِ بَابَاثْنغْ أَذْ إِسُّو ؤُشَا أَذْ كِيسْ نزّڒْ، مَاحنْذْ أَذْ نوْشْ ثُوذَارْثْ إِ زَّارِيعثْ ن بَابَاثْنغْ.“

³² Venha, vamos embebedá-lo com vinho, deitemo-nos com ele e conservemos a descendência de nosso pai.

³³ ذِي دْجِيڒثْ نِّي وْشِينْثْ بِينُو إِ بَابَاثْسنْثْ، إِسْوَا. خنِّي ثُوذفْ ثْمنْزُوثْ، ثطّصْ أَكْ-ذ بَابَاسْ، مَاشَا نتَّا وَارْ يُوشِي شَا بلِّي ثزّڒْ أَكِيذسْ نِيغْ ثكَّارْ عَاوذْ.

³³ Naquela noite, deram de beber vinho a seu pai. E, entrando a primogênita, se deitou com ele, sem que ele o notasse, nem quando ela se deitou, nem quando se levantou.

³⁴ ثِيوشَّا نّسْ ثنَّا ثْمنْزُوثْ إِ ثْمَاژُوژْثْ: ”أَقَا نشّْ زّْڒغْ دْجِيرثْ إِعْذُونْ أَكْ-ذ بَابَا، أَذْ أَسْ نوْشْ أَذْ إِسُّو بِينُو عَاوذْ دْجِيرثْ-أَ. خنِّي أَذْ ثَاذْفذْ شمْ أَذْ كِيذسْ ثزّْڒذْ، مَاحنْذْ أَذْ د-نجّْ جِّيڒْ أَذْ إِقِّيمْ إِدَّارْ زِي ژَّارِيعثْ ن بَابَاثْنغْ.“

³⁴ No dia seguinte, a primogênita disse à mais nova: — Ontem à noite, deitei-me com o meu pai. Vamos embebedá-lo também esta noite; entre e deite-se com ele, para que preservemos a descendência de nosso pai.

³⁵ وْشِينْثْ بِينُو إِ بَابَاثْسنْثْ عَاوذْ ذِي دْجِيرثْ نِّي، إِسْوَا. خنِّي ثكَّارْ ثْمَاژُوژْثْ ؤُشَا ثطّصْ أَكْ-ذ بَابَاسْ. مَاشَا نتَّا وَارْ يُوشِي شَا بلِّي ثزّڒْ أَكِيذسْ نِيغْ ثكَّارْ عَاوذْ.

³⁵ De novo, naquela noite, deram de beber vinho a seu pai. E, entrando a mais nova, se deitou com ele, sem que ele o notasse, nem quando ela se deitou, nem quando se levantou.

³⁶ أَمُّو كْسِينْثْ ثْنَاينْ ن يسِّيسْ ن لُوطْ س دّيْسثْ زِي بَابَاثْسنْثْ.

³⁶ E assim as duas filhas de Ló ficaram grávidas do próprio pai.

³⁷ ؤُشَا ثُورُووْ-د ثْمنْزُوثْ أَسيْمِي، ثْڒَاغَا إِسمْ نّسْ مُوآبَ. وَا ذ بَابَاثْسنْثْ ن أَيْثْ ن مُوآبَ غَارْ أَسّْ-أَ.

³⁷ A primogênita deu à luz um filho e lhe deu o nome de Moabe. Este é o pai dos moabitas, até o dia de hoje.

³⁸ ثَامَاژُوژْثْ عَاوذْ ثُورُووْ-د أَسيْمِي ؤُشَا ثْڒَاغَا إِسمْ نّسْ بنْ-عَامِّي. نتَّا ذ بَابَاثْسنْ ن إِحنْجِيرنْ ن عَامُّونْ غَارْ أَسّْ-أَ.

³⁸ A mais nova também deu à luz um filho e lhe deu o nome de Ben-Ami. Este é o pai dos amonitas, até o dia de hoje.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Gênesis 19 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →