Gênesis 19

rifa (RIFA) vs ARC

ARC Almeida Revista e Corrigida 2009

¹ ؤُشَا إِوْضنْثْ خنِّي ثْنَاينْ ن لْمَالَاكَاثْ نِّي غَارْ سَاذُومْ س دْجِيڒثْ. ثُوغَا لُوطْ إِقِّيمْ غَارْ ثوَّارْثْ ن سَاذُومْ. ؤُمِي ثنْ إِژْرَا لُوطْ، إِكَّارْ مَاحنْذْ أَذْ ثنْ إِڒْقَا ؤُشَا إِبنْذقْ س ؤُغمْبُوبْ نّسْ غَارْ ثمُّورْثْ.

¹ E vieram os dois anjos a Sodoma à tarde, e estava Ló assentado à porta de Sodoma; e, vendo- os Ló, levantou-se ao seu encontro e inclinou-se com o rosto à terra.

² إِنَّا: ”خْزَارْ، أَ إِسِيذِيثنْ إِنُو، تّْزَاوَاڭغْ كنِّيوْ أَذْ د-ثَاسمْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن ؤُمْسخَّارْ نْومْ ؤُشَا أَذْ ذَايسْ ثسّنْسمْ، أَذْ ثسِّيرْذمْ إِضَارنْ نْومْ. خنِّي أَذْ ثْفَاقمْ زِيشْ، أَذْ ثْكمّْڒمْ خْ وبْرِيذْ نْومْ.“ مَاشَا نِيثْنِي نَّانْ: ”لَّ، أَقَا ذڭْ وَازَّايْ أَذْ نقِّيمْ أَذْ نسّنْسْ.“

² E disse: Eis agora, meus senhores, entrai, peço-vos, em casa de vosso servo, e passai nela a noite, e lavai os vossos pés; e de madrugada vos levantareis e ireis vosso caminho. E eles disseram: Não! Antes, na rua passaremos a noite.

³ مَاشَا نتَّا إِكلّفْ خَاسنْ أَطَّاسْ أَڒَامِي أَكِيذسْ رُوحنْ، ؤُذْفنْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ ؤُشَا إِڭَّا أَسنْ أَمنْسِي، إِڭّْوَا أَغْرُومْ بْڒَا أَنْثُونْ ؤُشَا شِّينْ.

³ E porfiou com eles muito, e vieram com ele e entraram em sua casa; e fez-lhes banquete e cozeu bolos sem levedura, e comeram.

⁴ أَقَا قْبڒْ إِ غَا طّْصنْ، قوَّارنْ إِ ثَادَّارْثْ إِرْيَازنْ ن ثنْذِينْثْ، إِرْيَازنْ ن سَاذُومْ، زڭْ ؤُمژْيَانْ أَڒْ أَوسَّارْ، مَارَّا إِوْذَانْ زِي مَارَّا إِمُوشَانْ إِطُّورْفنْ ن ثنْذِينْثْ.

⁴ E, antes que se deitassem, cercaram a casa os varões daquela cidade, os varões de Sodoma, desde o moço até ao velho; todo o povo de todos os bairros.

⁵ نِيثْنِي ڒَاغَانْ إِ لُوطْ، نَّانْ أَسْ: ”مَانِي دْجَانْ إِرْيَازنْ إِنِّي غَاركْ د-يُوسِينْ دْجِيرثْ-أَ؟ سُوفّغْ إِ-ثنْ-د، حِيمَا أَذْ ثنْ نسّنْ.“

⁵ E chamaram Ló e disseram-lhe: Onde estão os varões que a ti vieram nesta noite? Traze-os fora a nós, para que os conheçamos.

⁶ إِفّغْ-د غَارْسنْ لُوطْ، غَارْ ثوَّارْثْ، ؤُشَا إِقّنْ ثَاوَّارْثْ أَوَارْنِي أَسْ.

⁶ Então, saiu Ló a eles à porta, e fechou a porta atrás de si,

⁷ إِنَّا: ”تّْزَاوْڭغْ، أَ أَيْثْمَا إِنُو، وَارْ تّڭّمْ قَاعْ ڒْغَارْ!

⁷ e disse: Meus irmãos, rogo-vos que não façais mal.

⁸ خْزَارْ، غَارِي ثْنَاينْ ن يسِّي، ثِينِّي عَاذْ وَارْ إِسِّيننْ أَرْيَازْ. أجّْ أَيِي أَذْ أَومْ ثنْثْ إِ-د-سُّوفّْغغْ بَارَّا ؤُشَا ڭّمْ ذَايْسنْثْ مِينْ ثتّْوَاڒَامْ مْلِيحْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نْومْ. مْغِيرْ إِ إِرْيَازنْ-أَ وَارْ ذَايْسنْ تّڭّمْ وَالُو، أَقَا خْ ؤُيَا د-ؤُسِينْ نِيثْنِي سْوَادَّايْ ن ثِيڒِي ن ثْزقَّا إِنُو غَارْ ثْمنْسِيوْثْ.“

⁸ Eis aqui, duas filhas tenho, que ainda não conheceram varão; fora vo-las trarei, e fareis delas como bom for nos vossos olhos; somente nada façais a estes varões, porque por isso vieram à sombra do meu telhado.

⁹ نِيثْنِي نَّانْ: ”أَڭّْوجْ ذِيهَا!“ ؤُشَا نَّانْ عَاوذْ: ”أَقَا وَانِيثَا يُوسَا-د ذَا ذ أَبَارَّانِي ؤُشَا إِخْسْ أَذْ خَانغْ إِحْكمْ أَمْ ڒْقَاضِي! ڒخُّو أَذْ شكْ نْضَارّْ كْثَارْ زَّايْسنْ.“ ؤُشَا ڭِّينْ أَطَّاسْ ن ؤُغِيڒْ خْ ورْيَازْ نِّي، خْ لُوطْ، ؤُشَا قَارّْبنْ-د حِيمَا أَذْ أَرْژنْ ثَاوَّارْثْ.

⁹ Eles, porém, disseram: Sai daí. Disseram mais: Como estrangeiro, este indivíduo veio aqui habitar e quereria ser juiz em tudo? Agora, te faremos mais mal a ti do que a eles. E arremessaram-se sobre o varão, sobre Ló, e aproximaram-se para arrombar a porta.

¹⁰ مَاشَا إِرْيَازنْ نِّي سّْوِيژّْضنْ أَفُوسْ نْسنْ، سِّيذْفنْ لُوطْ غَارْ ثَادَّارْثْ أَكِيذْسنْ ؤُشَا بلّْعنْ ثَاوَّارْثْ.

¹⁰ Aqueles varões, porém, estenderam a sua mão, e fizeram entrar a Ló consigo na casa, e fecharam a porta;

¹¹ نِيثْنِي وْثِينْ إِرْيَازنْ نِّي ثُوغَا إِبدّنْ غَارْ ثوَّارْثْ ن ثَادَّارْثْ س ثُودَّارْغتْشْ، أَمْ ؤُمژْيَانْ أَمْ ؤُمقّْرَانْ، أَڒَامِي سِّيهْڒنْ نِيثْنِي إِخفْ نْسنْ ذِي ثَارزُّوثْ خْ ثوَّارْثْ.

¹¹ e feriram de cegueira os varões que estavam à porta da casa, desde o menor até ao maior, de maneira que se cansaram para achar a porta.

¹² خنِّي نَّانْ إِرْيَازنْ نِّي إِ لُوطْ: ”وِي غَاركْ ذَا عَاذْ؟ مَا أَضڭّْوَاڒْ نِيغْ إِحنْجِيرنْ نِيغْ ثْحنْجِيرِينْ، مَارَّا إِنِّي غَاركْ ذِي ثنْذِينْثْ، أجّْ إِ-ثنْ أَذْ فّْغنْ زڭْ ومْشَانْ-أَ.

¹² Então, disseram aqueles varões a Ló: Tens alguém mais aqui? Teu genro, e teus filhos, e tuas filhas, e todos quantos tens nesta cidade, tira-os fora deste lugar;

¹³ أَقَا أَذْ نَاردّدْجْ أَمْشَانْ-أَ، مِينْزِي ثْغُويِّيثْ نّسْ ثمْغَارْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي، ؤُ سِيذِي إِسّكّْ أَنغْ-د، حِيمَا أَذْ ت نَاردّدْجْ.“

¹³ pois nós vamos destruir este lugar, porque o seu clamor tem engrossado diante da face do Senhor , e o Senhor nos enviou a destruí-lo.

¹⁴ إِفّغْ لُوطْ ؤُشَا إِسِّيوڒْ أَكْ-ذ إِضڭّْوَاڒنْ نّسْ، إِنِّي إِڭِّينْ أَذْ مڒْشنْ يسِّيسْ، إِنَّا: ”كَّارمْ، فّْغمْ زڭْ ومْشَانْ-أَ، مِينْزِي سِيذِي أَذْ يَاردّدْجْ ثَانْذِينْثْ-أَ.“ مَاشَا إِبَانْ-د إِتّْقصَّارْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن إِضڭّْوَاڒنْ نّسْ.

¹⁴ Então, saiu Ló, e falou a seus genros, aos que haviam de tomar as suas filhas, e disse: Levantai-vos; saí deste lugar, porque o Senhor há de destruir a cidade. Foi tido, porém, por zombador aos olhos de seus genros.

¹⁵ ؤُمِي إِصْبحْ ڒْهَاڒْ، سّْقدْجْقنْثْ لْمَالَاكَاثْ لُوطْ، نَّانْثْ: ”كَّارْ، ثكْسِيذْ ثَامْغَارْثْ نّشْ ذ ثْنَاينْ ن يسِّيشْ، ثِينِّي أَكِيذكْ، حِيمَا وَارْ ثْهلِّيكذْ شَا ذِي ڒْمُوعْصِييّثْ ن ثنْذِينْثْ-أَ.“

¹⁵ E, ao amanhecer, os anjos apertaram com Ló, dizendo: Levanta-te, toma tua mulher e tuas duas filhas que aqui estão, para que não pereças na injustiça desta cidade.

¹⁶ مَاشَا نتَّا وَارْ إِزْعِيمْ. خنِّي طّْفنْ إِرْيَازنْ نِّي أَفُوسْ نّسْ ذ ؤُفُوسْ ن ثمْغَارْثْ نّسْ ذ إِفَاسّنْ ن ثْنَاينْ ن يسِّيسْ، مِينْزِي سِيذِي ثُوغَا إِخْسْ أَذْ خَاسْ إِحِينّْ. نِيثْنِي سُّوفّْغنْ ث غَارْ بَارَّا، نذْهنْ ث بَارَّا إِ ثنْذِينْثْ.

¹⁶ Ele, porém, demorava-se, e aqueles varões lhe pegaram pela mão, e pela mão de sua mulher, e pela mão de suas duas filhas, sendo-lhe o Senhor misericordioso, e tiraram-no, e puseram-no fora da cidade.

¹⁷ أَڒَامِي ثنْ سُّوفّْغنْ بَارَّا، إِنَّا نتَّا: ”سنْجمْ إِخفْ نّشْ! وَارْ خزَّارْ أَوَارْنِي أَشْ، وَارْ تّْبذِّي ذِي جِّيهثْ-أَ أَمْ ثكْمڒْ. أَرْوڒْ غَارْ إِذُورَارْ، حِيمَا وَارْ ثتّْوَاثحِّيذْ شَا.“

¹⁷ E aconteceu que, tirando-os fora, disse: Escapa-te por tua vida; não olhes para trás de ti e não pares em toda esta campina; escapa lá para o monte, para que não pereças.

¹⁸ إِنَّا أَسنْ لُوطْ: ”لَّ، تّْزَاوَاڭغْ، أَ سِيذِي إِنُو!

¹⁸ E Ló disse-lhe: Assim, não, Senhor!

¹⁹ خْزَارْ، أَمْسخَّارْ نّشْ يُوفَا أَرْضَا ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ، وَاهْ ثسّمْغَارذْ ثَامخْسِيوْثْ نّشْ إِشوَّارنْ، ثنِّي كِيذِي ثڭِّيذْ ؤُمِي ذ أَيِي ثجِّيذْ دَّارغْ. مَاشَا وَارْ زمَّارغْ أَذْ أَروْڒغْ غَارْ إِذُورَارْ قْبڒْ ذ أَيِي غَا إِطّفْ ڒْغَارْ ؤُشَا أَذْ مّْثغْ!

¹⁹ Eis que, agora, o teu servo tem achado graça aos teus olhos, e engrandeceste a tua misericórdia que a mim me fizeste, para guardar a minha alma em vida; mas não posso escapar no monte, pois que tenho medo que me apanhe este mal, e eu morra.

²⁰ خْزَارْ ڒخُّو، ثَانْذِينْثْ-أَ أَقَا ثُوذسْ-د أَطَّاسْ، أَقَا زمَّارغْ أَذْ ذِينِّي أَروْڒغْ. نتَّاثْ ذ ثَامعْنَانُوشْثْ. أجّْ أَيِي أَذْ أَروْڒغْ ڒخُّو ذِينِّي. مَا وَارْ ثدْجِي ذ إِشْثْ ن ثنْذِينْثْ ذ ثَامعْنَانُوشْثْ؟ خنِّي زمَّارغْ أَذْ قِّيمغْ دَّارغْ.“

²⁰ Eis, agora, aquela cidade está perto, para fugir para lá, e é pequena; ora, para ali me escaparei (não é pequena?), para que minha alma viva.

²¹ يَارَّا-د خَاسْ: ”خْزَارْ، ثِيوضْ أَيِي-د عَاوذْ ثْزَاوڭْثْ نّشْ خْ ؤُيَا، وَارْ تَّاردّْدْجغْ شَا ثَانْذِينْثْ مِينْ خفْ ثسِّيوْڒذْ.

²¹ E disse-lhe: Eis aqui, tenho-te aceitado também neste negócio, para não derribar esta cidade de que falaste.

²² قدْجقْ، أَرْوڒْ ذِينْ، مِينْزِي وَارْ زمَّارغْ أَذْ ڭّغْ وَالُو أَڒْ د غَا ثَاوْضذْ غَارْ ذِينِّي.“ خْ ؤُيَا سمَّانْ إِسمْ ن ثنْذِينْثْ نِّي صُوغَارْ.

²² Apressa-te, escapa-te para ali; porque nada poderei fazer, enquanto não tiveres ali chegado. Por isso, se chamou o nome da cidade Zoar.

²³ أَڒَامِي يِيوضْ لُوطْ غَارْ صُوغَارْ، ثنْقَارْ-د ثْفُوشْثْ خْ ثمُّورْثْ.

²³ Saiu o sol sobre a terra, quando Ló entrou em Zoar.

²⁴ إِجَّا سِيذِي أَذْ إِوّثْ ونْژَارْ خْ سَاذُومْ ؤُ خْ عَامُورَّا، ذ ڒشْبَاريّثْ ذ ثْمسِّي زڭْ ؤُجنَّا زِي غَارْ سِيذِي.

²⁴ Então, o Senhor fez chover enxofre e fogo, do Senhor desde os céus, sobre Sodoma e Gomorra.

²⁵ يَاردّدْجْ نتَّا ثِيندَّامْ نِّي ذ مَارَّا أَذوَّارْ نِّي، أَكْ-ذ مَارَّا إِمزْذَاغْ ن ثْندَّامْ نِّي ؤُڒَا ذ أَغمُّويْ ن ثمُّورْثْ.

²⁵ E derribou aquelas cidades, e toda aquela campina, e todos os moradores daquelas cidades, e o que nascia da terra.

²⁶ ثَامْغَارْثْ نّسْ، ثنِّي ثُويُورْ غَارْ ضفَّارْ نّسْ، ثخْزَارْ أَوَارْنِي أَسْ ؤُشَا ثذْوڒْ ذ إِجّْ ن ؤُقلِّيجْ ن ثْمدْجَاحْثْ.

²⁶ E a mulher de Ló olhou para trás e ficou convertida numa estátua de sal.

²⁷ غَارْ صّْبحْ زِيشْ إِكَّارْ إِبْرَاهِيمْ، يُويُورْ غَارْ ومْشَانْ مَانِي ثُوغَا إِبدّْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي.

²⁷ E Abraão levantou-se aquela mesma manhã de madrugada e foi para aquele lugar onde estivera diante da face do Senhor .

²⁸ إِسْوضْ غَارْ سَاذُومْ ذ عَامُورَّا ؤُ غَارْ مَارَّا ثَامُّورْثْ ن ؤُذوَّارْ نِّي، ؤُشَا إِژْرَا بلِّي دّخَّانْ إِتّْڭعَّاذْ زِي ثمُّورْثْ أَمْ دّخَّانْ ن إِشْثْ ن ثفْقُونْثْ.

²⁸ E olhou para Sodoma e Gomorra e para toda a terra da campina; e viu, e eis que a fumaça da terra subia, como a fumaça duma fornalha.

²⁹ أَڒَامِي يَاردّدْجْ أَربِّي ثِيندَّامْ ن ؤُذوَّارْ نِّي، إِفكَّارْ أَربِّي ذِي إِبْرَاهِيمْ ؤُشَا إِسّكّْ لُوطْ بَارَّا زِي ڒْوسْطْ ن ؤُشڒْوَاوْ، ؤُمِي إِقْڒبْ ثِيندَّامْ إِ ذِي إِزْذغْ لُوطْ.

²⁹ E aconteceu que, destruindo Deus as cidades da campina, Deus se lembrou de Abraão e tirou Ló do meio da destruição, derribando aquelas cidades em que Ló habitara.

³⁰ إِڭعّذْ لُوطْ زِي صُوغَارْ ؤُشَا إِرُوحْ إِزْذغْ أَكْ-ذ ثْنَاينْ ن يسِّيسْ ذڭْ إِذُورَارْ، مِينْزِي إِڭّْوذْ أَذْ إِقِّيمْ إِزدّغْ ذِي صُوغَارْ. ؤُشَا إِزْذغْ ذڭْ إِفْرِي أَكْ-ذ ثْنَاينْ ن يسِّيسْ.

³⁰ E subiu Ló de Zoar e habitou no monte, e as suas duas filhas com ele, porque temia habitar em Zoar; e habitou numa caverna, ele e as suas duas filhas.

³¹ ثنَّا ثْمنْزُوثْ إِ ثْمَاژُوژْثْ: ”بَابَاثْنغْ ذ أَوسَّارْ، وَارْ إِقِّيمْ ؤُعزْرِي ذِي ثمُّورْثْ أَذْ خَانغْ د-يَاذفْ أَمْ مَامّشْ ثڭُّورْ ذِي مَارَّا دُّونشْثْ.

³¹ Então, a primogênita disse à menor: Nosso pai é já velho, e não há varão na terra que entre a nós, segundo o costume de toda a terra.

³² زِيذْ، أجّْ أَنغْ أَذْ نوْشْ بِينُو إِ بَابَاثْنغْ أَذْ إِسُّو ؤُشَا أَذْ كِيسْ نزّڒْ، مَاحنْذْ أَذْ نوْشْ ثُوذَارْثْ إِ زَّارِيعثْ ن بَابَاثْنغْ.“

³² Vem, demos a beber vinho a nosso pai e deitemo-nos com ele, para que em vida conservemos semente de nosso pai.

³³ ذِي دْجِيڒثْ نِّي وْشِينْثْ بِينُو إِ بَابَاثْسنْثْ، إِسْوَا. خنِّي ثُوذفْ ثْمنْزُوثْ، ثطّصْ أَكْ-ذ بَابَاسْ، مَاشَا نتَّا وَارْ يُوشِي شَا بلِّي ثزّڒْ أَكِيذسْ نِيغْ ثكَّارْ عَاوذْ.

³³ E deram a beber vinho a seu pai naquela noite; e veio a primogênita e deitou-se com seu pai, e não sentiu ele quando ela se deitou, nem quando se levantou.

³⁴ ثِيوشَّا نّسْ ثنَّا ثْمنْزُوثْ إِ ثْمَاژُوژْثْ: ”أَقَا نشّْ زّْڒغْ دْجِيرثْ إِعْذُونْ أَكْ-ذ بَابَا، أَذْ أَسْ نوْشْ أَذْ إِسُّو بِينُو عَاوذْ دْجِيرثْ-أَ. خنِّي أَذْ ثَاذْفذْ شمْ أَذْ كِيذسْ ثزّْڒذْ، مَاحنْذْ أَذْ د-نجّْ جِّيڒْ أَذْ إِقِّيمْ إِدَّارْ زِي ژَّارِيعثْ ن بَابَاثْنغْ.“

³⁴ E sucedeu, no outro dia, que a primogênita disse à menor: Vês aqui, eu já ontem à noite me deitei com meu pai; demos-lhe a beber vinho também esta noite, e então entra tu, deita-te com ele, para que em vida conservemos semente de nosso pai.

³⁵ وْشِينْثْ بِينُو إِ بَابَاثْسنْثْ عَاوذْ ذِي دْجِيرثْ نِّي، إِسْوَا. خنِّي ثكَّارْ ثْمَاژُوژْثْ ؤُشَا ثطّصْ أَكْ-ذ بَابَاسْ. مَاشَا نتَّا وَارْ يُوشِي شَا بلِّي ثزّڒْ أَكِيذسْ نِيغْ ثكَّارْ عَاوذْ.

³⁵ E deram a beber vinho a seu pai, também naquela noite; e levantou-se a menor e deitou-se com ele; e não sentiu ele quando ela se deitou, nem quando se levantou.

³⁶ أَمُّو كْسِينْثْ ثْنَاينْ ن يسِّيسْ ن لُوطْ س دّيْسثْ زِي بَابَاثْسنْثْ.

³⁶ E conceberam as duas filhas de Ló de seu pai.

³⁷ ؤُشَا ثُورُووْ-د ثْمنْزُوثْ أَسيْمِي، ثْڒَاغَا إِسمْ نّسْ مُوآبَ. وَا ذ بَابَاثْسنْثْ ن أَيْثْ ن مُوآبَ غَارْ أَسّْ-أَ.

³⁷ E teve a primogênita um filho e chamou o seu nome Moabe; este é o pai dos moabitas, até ao dia de hoje.

³⁸ ثَامَاژُوژْثْ عَاوذْ ثُورُووْ-د أَسيْمِي ؤُشَا ثْڒَاغَا إِسمْ نّسْ بنْ-عَامِّي. نتَّا ذ بَابَاثْسنْ ن إِحنْجِيرنْ ن عَامُّونْ غَارْ أَسّْ-أَ.

³⁸ E a menor também teve um filho e chamou o seu nome Ben-Ami; este é o pai dos filhos de Amom, até o dia de hoje.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Gênesis 19 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →