Gênesis 18

rifa (RIFA) vs VC

VC Versão Católica

¹ ؤُشَا إِضْهَارْ سِيذِي إِ إِبْرَاهِيمْ غَارْ ثْشجُّورَا ن يِيڭّْ ن مَامْرِي ؤُمِي ثُوغَا يَاريّحْ غَارْ وَاذَافْ ن ؤُقِيضُونْ نّسْ ذِي طّْحَا ن ؤُزِيڒْ.

¹ O Senhor apareceu a Abraão nos carvalhos de Mambré, quando ele estava assentado à entrada de sua tenda, no maior calor do dia.

² إِسّْڭعّذْ ثَامُوغْڒِي نّسْ، إِژْرَا، أَقَا ذِينْ ثْڒَاثَا ن يرْيَازنْ قِيبَاتْشْ نّسْ. ؤُمِي ثنْ إِژْرَا، إِكَّارْ إِتَّازّڒْ غَارْسنْ زِي وَاذَافْ ن ؤُقِيضُونْ. ؤُشَا إِبنْذقْ س ؤُغمْبُوبْ نّسْ غَارْ ثمُّورْثْ،

² Abraão levantou os olhos e viu três homens de pé diante dele. Levantou-se no mesmo instante da entrada de sua tenda, veio-lhes ao encontro e prostrou-se por terra.

³ إِنَّا: ”أَ سِيذِي إِنُو، مَاڒَا ڒخُّو ؤُفِيغْ أَرْضَا ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ، تّْزَاوَاڭغْ شكْ، وَارْعدُّو خْ ؤُمْسخَّارْ نّشْ.

³ "Meus senhores, disse ele, se encontrei graça diante de vossos olhos, não passeis avante sem vos deterdes em casa de vosso servo.

⁴ أجّْ إِمْسخَّارنْ إِنُو أَذْ د-أَوْينْ شْوَايْثْ ن وَامَانْ ؤُشَا سِيرْذمْ إِضَارنْ نْومْ ؤُشَا زّْڒمْ شْوَايْثْ سَاذُو ثْشجَّارْثْ-أَ.

⁴ Vou buscar um pouco de água para vos lavar os pés.

⁵ أَذْ د-أَوْيغْ أَڒقُّوزْ ن وغْرُومْ حِيمَا أَذْ تّْوَانعْشنْ وُوڒَاونْ نْومْ، خنِّي أَذْ ثعْذُومْ. أَقَا خْ ؤُيَا إِ د-ثكِّيمْ زَّاثْ إِ ؤُمْسخَّارْ نْومْ!“ نِيثْنِي نَّانْ: ”أڭّْ أَمْ مَامّشْ ثنِّيذْ.“

⁵ Descansai um pouco sob esta árvore. Eu vos trarei um pouco de pão, e assim restaurareis as vossas forças para prosseguirdes o vosso caminho; porque é para isso que passastes perto de vosso servo." Eles responderam: "Faze como disseste."

⁶ إِرُوحْ إِبْرَاهِيمْ ذغْيَا غَارْ ؤُقِيضُونْ غَارْ سَارَا، إِنَّا: ”ذغْيَاثْ، كْسِي ثْڒَاثَا ن ڒقْيَاسْ ن وَارنْ أَزْذَاذْ، أڭّْوْ إِ-ثنْ ؤُشَا أڭّْ زَّايسْ ثِيفْضِيرِينْ.“

⁶ Abraão foi depressa à tenda de Sara: "Depressa, disse ele, amassa três medidas de farinha e coze pães."

⁷ خَاسْ ؤُشَا يُوزّڒْ إِبْرَاهِيمْ غَارْ إِفُونَاسنْ ؤُشَا إِطّفْ-د إِجّْ ن ؤُمژْيَانْ ن ؤُفُونَاسْ إِڭْمَا ذ لمْلِيحْ، إِوْشَا إِ-ث إِ ؤُبْڒِيغْ، ؤُشَا وَا إِقدْجقْ، حِيمَا أَذْ ث إِسّوْجذْ.

⁷ Correu em seguida ao rebanho, escolheu um novilho tenro e bom, e deu-o a um criado que o preparou logo.

⁸ نتَّا إِكْسِي عَاوذْ دّْهنْ ذ ؤُغِي ذ ؤُمژْيَانْ ن ؤُفُونَاسْ نِّي إِسّوْجذْ، ؤُشَا إِسَّارْسْ إِ-ث زَّاثْسنْ، ؤُ نتَّا ثُوغَا إِبدّْ قِيبَاتْشْ نْسنْ سَاذُو ثْشجَّارْثْ، ؤُشَا شِّينْ.

⁸ Tomou manteiga e leite e serviu aos peregrinos juntamente com o novilho preparado, conservando-se de pé junto deles, sob a árvore, enquanto comiam.

⁹ خنِّي نَّانْ أَسْ: ”مَانِي ثدْجَا سَارَا ثَامْغَارْثْ نّشْ؟“ يَارَّا-د خَاسنْ: ”أَقَا-ت ذِينْ ذڭْ ؤُقِيضُونْ.“

⁹ E disseram-lhe: "Onde está Sara, tua mulher?" "Ela está na tenda", respondeu ele.

¹⁰ ؤُشَا نتَّا إِنَّا: ”ذ ثِيذتّْ أَذْ غَاركْ د-ذوْڒغْ غَارْ ڒْوقْثْ ن ثُوذَارْثْ ؤُ خْزَارْ، أَذْ غَارسْ يِيڒِي ؤُحنْجِيرْ غَارْ سَارَا، ثَامْغَارْثْ نّشْ.“ ؤُ سَارَا ثسْڒَا غَارْ وَاذَافْ ن ؤُقِيضُونْ نِّي إِدْجَانْ أَوَارْنِي أَسْ.

¹⁰ E ele disse-lhe: "Voltarei à tua casa dentro de um ano, a esta época; e Sara, tua mulher, terá um filho." Ora, Sara ouvia por detrás, à entrada da tenda.

¹¹ إِبْرَاهِيمْ ذ سَارَا ثُوغَا وْسَارنْ، ؤُيُورنْ ذڭْ وُوسَّانْ، ؤُشَا سَارَا ثُوغَا ثْبدّْ أَسْ ثُوبَّارْثْ ن ثمْغَارِينْ.

¹¹ {Abraão e Sara eram velhos, de idade avançada, e Sara tinha já passado da idade.}

¹² ؤُشَا ثضْحشْ سَارَا ذڭْ وُوڒْ نّسْ، ثنَّا: ”أَوَارْنِي ثوْسَارْ إِنُو، مَا أَذْ غَارِي يِيڒِي ڒْخِيرْ-أَ ذ لمْلِيحْ قَاعْ، أَمْ إِدْجَا سِيذِي إِنُو ؤُڒَا ذ نتَّا إِوْسَارْ؟“

¹² Ela pôs-se a rir secretamente: "Velha como sou, disse ela consigo mesma, conhecerei ainda o amor? E o meu senhor também é já entrado em anos."

¹³ إِنَّا سِيذِي إِ إِبْرَاهِيمْ: ”مَاغَارْ ثضْحشْ سَارَا، ثنَّا: ’مَا زمَّارغْ أَذْ أَرْوغْ أَمْ وْسَارغْ ڒخُّو؟‘

¹³ O Senhor disse a Abraão: "Por que se riu Sara, dizendo: 'Será verdade que eu teria um filho, velha como sou?'

¹⁴ مَا أَقَا ذِينْ شَا ن ڒْحَاجّثْ خْ سِيذِي ثوْعَارْ؟ أَذْ غَاركْ د -عقْبغْ ذِي ڒْوقْثْ إِ نڭَّا، غَارْ ڒْوقْثْ ن ثُوذَارْثْ ؤُشَا أَذْ يِيڒِي غَارْ سَارَا مِّيسْ!“

¹⁴ Será isso porventura uma coisa muito difícil para o Senhor? Em um ano, a esta época, voltarei à tua casa e Sara terá um filho."

¹⁵ سَارَا ثنْكَارْ، ثنَّا: ”وَارْ ضحْشغْ شَا!“، مِينْزِي ثُوغَا ثڭّْوذْ. نتَّا إِنَّا أَسْ: ”لَّ، أَقَا شمْ ثْضحْشذْ!“

¹⁵ Sara protestou: "Eu não ri", disse ela, pois tinha medo. Mas o Senhor disse-lhe: "Sim, tu riste."

¹⁶ خنِّي كَّارنْ إِرْيَازنْ نِّي سّنِّي، سوْضنْ غَارْ سَاذُومْ، ؤُشَا إِرُوحْ إِبْرَاهِيمْ أَكِيذْسنْ، إِسّْقبّضْ إِ-ثنْ.

¹⁶ Os homens levantaram-se e partiram na direção de Sodoma, e Abraão os ia acompanhando.

¹⁷ ؤُشَا إِنَّا سِيذِي: ”مَا أَذْ فَّارغْ نشّْ خْ إِبْرَاهِيمْ مِينْ إِ غَا ڭّغْ؟

¹⁷ O Senhor disse então: "Acaso poderei ocultar a Abraão o que vou fazer?

¹⁸ أَذْ يِيڒِي إِبْرَاهِيمْ زعْمَا ذ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ إِمْغَارْ إِجْهذْ، أَقَا أَذْ ذَايسْ تّْوَابَارْكنْ مَارَّا ڒڭْنُوسْ ن دُّونشْثْ.

¹⁸ Pois que Abraão deve tornar-se uma nação grande e poderosa, e todos os povos da terra serão benditos nele.

¹⁹ مِينْزِي نشّْ قّْنغْ إِخفْ إِنُو أَكِيذسْ، حِيمَا أَذْ إِسّڒْمذْ إِحنْجِيرنْ نّسْ ؤُڒَا ذ ثَادَّارْثْ نّسْ أَوَارْنِي أَسْ، مَاحنْذْ أَذْ حْضَانْ أَبْرِيذْ ن سِيذِي، أَذْ ڭّنْ ثَاسڭْذَا ذ ڒْحقّْ، حِيمَا سِيذِي أَذْ د-يَاوِي إِ إِبْرَاهِيمْ مِينْ ثُوغَا خَاسْ إِنَّا.“

¹⁹ Eu o escolhi para que ele ordene aos seus filhos e à sua casa depois dele, que guardem os caminhos do Senhor, praticando a justiça e a retidão, para que o Senhor cumpra em seu favor as promessas que lhe fez."

²⁰ خنِّي إِنَّا سِيذِي: ”ثْغُويِّيثْ ن سَاذُومْ ذ عَامُورَّا ثمْغَارْ أَطَّاسْ ؤُ دّْنُوبْ نْسنْ ذقْڒنْ.

²⁰ O Senhor ajuntou: "É imenso o clamor que se eleva de Sodoma e Gomorra, e o seu pecado é muito grande.

²¹ أَذْ د-هْوِيغْ، أَذْ ژَترغْ مَا ڭِّينْ نِيشَانْ أَمْ ثْغُويِّيثْ نْسنْ إِ غَارِي د-يُوسِينْ نِيغْ لَّا، أَذْ سّْنغْ.“

²¹ Eu vou descer para ver se as suas obras correspondem realmente ao clamor que chega até mim; se assim não for, eu o saberei."

²² خنِّي ذوْڒنْ إِرْيَازنْ سّنِّي ؤُشَا طّْفنْ أَبْرِيذْ غَارْ سَاذُومْ. مَاشَا إِبْرَاهِيمْ ثُوغَا إِقِّيمْ عَاذْ إِبدّْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي.

²² Os homens partiram, pois, na direção de Sodoma, enquanto Abraão ficou em presença do Senhor.

²³ ؤُشَا إِقَارّبْ-د إِبْرَاهِيمْ، إِنَّا: ”مَا س ثِيذتّْ أَذْ ثَارذْدْجذْ عَاوذْ أَمْسڭّذْ أَكْ-ذ ؤُعفَّانْ؟

²³ Abraão aproximou-se e disse: "Fareis o justo perecer com o ímpio?

²⁴ أَقَا ذِينِّي بَالَاكْ خمْسِينْ ن إِمْسڭَّاذنْ ذَاخڒْ إِ ثنْذِينْثْ. مَا س ثِيذتّْ أَذْ ثنْ ثَارذْدْجذْ، ؤُ وَارْ ثْسمّْحذْ ذڭْ ومْشَانْ نِّي ذِي طّْوعْ ن خمْسِينْ ن إِمْسڭَّاذنْ إِ ذَايسْ إِدْجَانْ؟

²⁴ Talvez haja cinqüenta justos na cidade: fá-los-eis perecer? Não perdoaríeis antes a cidade, em atenção aos cinqüenta justos que nela se poderiam encontrar?

²⁵ إِڭّْوجْ خَاكْ أَذْ ثڭّذْ أَيَا، أَذْ ثنْغذْ أَمْسڭّذْ أَكْ-ذ ؤُعفَّانْ، وَاهْ، إِڭّْوجْ خَاكْ أَذْ يِيڒِي ؤُمْسڭّذْ محْسُوبْ أَمْ ؤُعفَّانْ. أَقَا ڒْقَاضِي ن دُّونشْثْ مَا وَارْ إِتّڭّْ س ڒْحقّْ؟“

²⁵ Não, vós não poderíeis agir assim, matando o justo com o ímpio, e tratando o justo como ímpio! Longe de vós tal pensamento! Não exerceria o juiz de toda a terra a justiça?"

²⁶ ڒخْذنِّي إِنَّا أَسْ سِيذِي: ”مَاڒَا ؤُفِيغْ ذِي سَاذُومْ خمْسِينْ ن إِمْسڭَّاذنْ ذَاخڒْ إِ ثنْذِينْثْ، أَذْ سمْحغْ إِ ومْشَانْ ذِي طّْوعْ نْسنْ.“

²⁶ O Senhor disse: "Se eu encontrar em Sodoma cinqüenta justos, perdoarei a toda a cidade em atenção a eles."

²⁷ إِبْرَاهِيمْ يَارَّا-د، إِنَّا: ”خْزَارْ ڒخُّو، بْذِيغْ زعّْمغْ أَذْ سِّيوْڒغْ أَكْ-ذ سِيذِي إِنُو، وَاخَّا نشّْ ذ شَاڒْ ذ يِيغّضْ.

²⁷ Abraão continuou: "Não leveis a mal, se ainda ouso falar ao meu Senhor, embora seja eu pó e cinza.

²⁸ أَذْ ثَاغْ نقْصنْ زِي خمْسِينْ ن إِمْسڭَّاذنْ خمْسَا، مَا أَذْ ثَارذْدْجذْ خْ خمْسَا نِّي مَارَّا ثَانْذِينْثْ؟“ إِنَّا: ”وَارْ ت تَّارذْدْجغْ مَاڒَا ؤُفِيغْ ذِينْ خمْسَا ؤُ-ربْعِينْ.“

²⁸ Se porventura faltarem cinco aos cinqüenta justos, fareis perecer toda a cidade por causa desses cincos?" "Não a destruirei, respondeu o Senhor, se nela eu encontrar quarenta e cinco justos."

²⁹ يَارْنِي ذڭْ وَاوَاڒْ أَكِيذسْ، إِنَّا أَسْ: ”أَذْ ثَاغْ أَذْ يِيڒِي أَذْ إِتّْوَافْ ذِينْ أَربْعِينْ!“ يَارَّا-د نتَّا: ”وَارْ ت تّڭّغْ شَا ذِي طّْوعْ ن أَربْعِينْ نِّي.“

²⁹ Abraão insistiu ainda e disse: "Talvez só haja aí quarenta." "Não destruirei a cidade por causa desses quarenta."

³⁰ خَاسْ ؤُشَا إِنَّا: ”وَارْ تّْخيِّيقْ ڒخُّو سِيذِي إِنُو، خْمِي غَا سِّيوْڒغْ عَاوذْ. أَذْ ثَاغْ أَذْ يِيڒِي ذِينْ ثْڒَاثِينْ!“ يَارَّا-د: ”وَارْ ت تَّارذْدْجغْ مَاڒَا ؤُفِيغْ ذِينْ ثْڒَاثِينْ.“

³⁰ Abraão disse de novo: "Rogo-vos, Senhor, que não vos irriteis se eu insisto ainda! Talvez só se encontrem trinta!" "Se eu encontrar trinta, disse o Senhor, não o farei."

³¹ إِنَّا عَاوذْ: ”خْزَارْ ڒخُّو، بْذِيغْ زعْمغْ أَذْ سِّيوْڒغْ أَكْ-ذ سِيذِي إِنُو. أَذْ ثَاغْ أَذْ يِيڒِي ذِينْ مْغِيرْ عِيشْرِينْ!“ يَارَّا-د: ”وَارْ ت تَّارذْدْجغْ شَا ذِي طّْوعْ ن عِيشْرِينْ نِّي.“

³¹ Abraão continuou: "Desculpai, se ouso ainda falar ao Senhor: pode ser que só se encontre vinte." "Em atenção aos vinte, não a destruirei."

³² خنِّي إِنَّا: ”وَارْ تّْخيِّيقْ ڒخُّو سِيذِي إِنُو، خْمِي غَا سِّيوْڒغْ عَاوذْ. أَذْ ثَاغْ أَذْ يِيڒِي ذِينْ مْغِيرْعشْرَا!“ يَارَّا-د: ”وَارْ ت تَّارذْدْجغْ ذِي طّْوعْ نعشْرَا نِّي.“

³² Abraão replicou: "Que o Senhor não se irrite se falo ainda uma última vez! Que será, se lá forem achados dez?" E Deus respondeu: "Não a destruirei por causa desses dez."

³³ خنِّي إِرُوحْ سِيذِي أَوَارْنِي ڒَامِي إِكمّڒْ أَوَاڒْ نّسْ أَكْ-ذ إِبْرَاهِيمْ ؤُشَا إِبْرَاهِيمْ إِذْوڒْ-د غَارْ ومْشَانْ ن ثْزذِّيغْثْ نّسْ.

³³ E o Senhor retirou-se, depois de ter falado com Abraão, e este voltou para sua casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Gênesis 18 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →