Gênesis 18

rifa (RIFA) vs ARC

ARC Almeida Revista e Corrigida 2009

¹ ؤُشَا إِضْهَارْ سِيذِي إِ إِبْرَاهِيمْ غَارْ ثْشجُّورَا ن يِيڭّْ ن مَامْرِي ؤُمِي ثُوغَا يَاريّحْ غَارْ وَاذَافْ ن ؤُقِيضُونْ نّسْ ذِي طّْحَا ن ؤُزِيڒْ.

¹ Depois, apareceu-lhe o Senhor nos carvalhais de Manre, estando ele assentado à porta da tenda, quando tinha aquecido o dia.

² إِسّْڭعّذْ ثَامُوغْڒِي نّسْ، إِژْرَا، أَقَا ذِينْ ثْڒَاثَا ن يرْيَازنْ قِيبَاتْشْ نّسْ. ؤُمِي ثنْ إِژْرَا، إِكَّارْ إِتَّازّڒْ غَارْسنْ زِي وَاذَافْ ن ؤُقِيضُونْ. ؤُشَا إِبنْذقْ س ؤُغمْبُوبْ نّسْ غَارْ ثمُّورْثْ،

² E levantou os olhos e olhou, e eis três varões estavam em pé junto a ele. E, vendo- os, correu da porta da tenda ao seu encontro, e inclinou-se à terra,

³ إِنَّا: ”أَ سِيذِي إِنُو، مَاڒَا ڒخُّو ؤُفِيغْ أَرْضَا ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ، تّْزَاوَاڭغْ شكْ، وَارْعدُّو خْ ؤُمْسخَّارْ نّشْ.

³ e disse: Meu Senhor, se agora tenho achado graça aos teus olhos, rogo-te que não passes de teu servo.

⁴ أجّْ إِمْسخَّارنْ إِنُو أَذْ د-أَوْينْ شْوَايْثْ ن وَامَانْ ؤُشَا سِيرْذمْ إِضَارنْ نْومْ ؤُشَا زّْڒمْ شْوَايْثْ سَاذُو ثْشجَّارْثْ-أَ.

⁴ Traga-se, agora, um pouco de água; e lavai os vossos pés e recostai-vos debaixo desta árvore;

⁵ أَذْ د-أَوْيغْ أَڒقُّوزْ ن وغْرُومْ حِيمَا أَذْ تّْوَانعْشنْ وُوڒَاونْ نْومْ، خنِّي أَذْ ثعْذُومْ. أَقَا خْ ؤُيَا إِ د-ثكِّيمْ زَّاثْ إِ ؤُمْسخَّارْ نْومْ!“ نِيثْنِي نَّانْ: ”أڭّْ أَمْ مَامّشْ ثنِّيذْ.“

⁵ e trarei um bocado de pão, para que esforceis o vosso coração; depois, passareis adiante, porquanto por isso chegastes até vosso servo. E disseram: Assim, faze como tens dito.

⁶ إِرُوحْ إِبْرَاهِيمْ ذغْيَا غَارْ ؤُقِيضُونْ غَارْ سَارَا، إِنَّا: ”ذغْيَاثْ، كْسِي ثْڒَاثَا ن ڒقْيَاسْ ن وَارنْ أَزْذَاذْ، أڭّْوْ إِ-ثنْ ؤُشَا أڭّْ زَّايسْ ثِيفْضِيرِينْ.“

⁶ E Abraão apressou-se em ir ter com Sara à tenda e disse-lhe: Amassa depressa três medidas de flor de farinha e faze bolos.

⁷ خَاسْ ؤُشَا يُوزّڒْ إِبْرَاهِيمْ غَارْ إِفُونَاسنْ ؤُشَا إِطّفْ-د إِجّْ ن ؤُمژْيَانْ ن ؤُفُونَاسْ إِڭْمَا ذ لمْلِيحْ، إِوْشَا إِ-ث إِ ؤُبْڒِيغْ، ؤُشَا وَا إِقدْجقْ، حِيمَا أَذْ ث إِسّوْجذْ.

⁷ E correu Abraão às vacas, e tomou uma vitela tenra e boa, e deu- a ao moço, que se apressou em prepará-la.

⁸ نتَّا إِكْسِي عَاوذْ دّْهنْ ذ ؤُغِي ذ ؤُمژْيَانْ ن ؤُفُونَاسْ نِّي إِسّوْجذْ، ؤُشَا إِسَّارْسْ إِ-ث زَّاثْسنْ، ؤُ نتَّا ثُوغَا إِبدّْ قِيبَاتْشْ نْسنْ سَاذُو ثْشجَّارْثْ، ؤُشَا شِّينْ.

⁸ E tomou manteiga e leite e a vitela que tinha preparado e pôs tudo diante deles; e ele estava em pé junto a eles debaixo da árvore; e comeram.

⁹ خنِّي نَّانْ أَسْ: ”مَانِي ثدْجَا سَارَا ثَامْغَارْثْ نّشْ؟“ يَارَّا-د خَاسنْ: ”أَقَا-ت ذِينْ ذڭْ ؤُقِيضُونْ.“

⁹ E disseram-lhe: Onde está Sara, tua mulher? E ele disse: Ei-la, aí está na tenda.

¹⁰ ؤُشَا نتَّا إِنَّا: ”ذ ثِيذتّْ أَذْ غَاركْ د-ذوْڒغْ غَارْ ڒْوقْثْ ن ثُوذَارْثْ ؤُ خْزَارْ، أَذْ غَارسْ يِيڒِي ؤُحنْجِيرْ غَارْ سَارَا، ثَامْغَارْثْ نّشْ.“ ؤُ سَارَا ثسْڒَا غَارْ وَاذَافْ ن ؤُقِيضُونْ نِّي إِدْجَانْ أَوَارْنِي أَسْ.

¹⁰ E disse: Certamente tornarei a ti por este tempo da vida; e eis que Sara, tua mulher, terá um filho. E ouviu- o Sara à porta da tenda, que estava atrás dele.

¹¹ إِبْرَاهِيمْ ذ سَارَا ثُوغَا وْسَارنْ، ؤُيُورنْ ذڭْ وُوسَّانْ، ؤُشَا سَارَا ثُوغَا ثْبدّْ أَسْ ثُوبَّارْثْ ن ثمْغَارِينْ.

¹¹ E eram Abraão e Sara já velhos e adiantados em idade; já a Sara havia cessado o costume das mulheres.

¹² ؤُشَا ثضْحشْ سَارَا ذڭْ وُوڒْ نّسْ، ثنَّا: ”أَوَارْنِي ثوْسَارْ إِنُو، مَا أَذْ غَارِي يِيڒِي ڒْخِيرْ-أَ ذ لمْلِيحْ قَاعْ، أَمْ إِدْجَا سِيذِي إِنُو ؤُڒَا ذ نتَّا إِوْسَارْ؟“

¹² Assim, pois, riu-se Sara consigo, dizendo: Terei ainda deleite depois de haver envelhecido, sendo também o meu senhor já velho?

¹³ إِنَّا سِيذِي إِ إِبْرَاهِيمْ: ”مَاغَارْ ثضْحشْ سَارَا، ثنَّا: ’مَا زمَّارغْ أَذْ أَرْوغْ أَمْ وْسَارغْ ڒخُّو؟‘

¹³ E disse o Senhor a Abraão: Por que se riu Sara, dizendo: Na verdade, gerarei eu ainda, havendo já envelhecido?

¹⁴ مَا أَقَا ذِينْ شَا ن ڒْحَاجّثْ خْ سِيذِي ثوْعَارْ؟ أَذْ غَاركْ د -عقْبغْ ذِي ڒْوقْثْ إِ نڭَّا، غَارْ ڒْوقْثْ ن ثُوذَارْثْ ؤُشَا أَذْ يِيڒِي غَارْ سَارَا مِّيسْ!“

¹⁴ Haveria coisa alguma difícil ao Senhor ? Ao tempo determinado, tornarei a ti por este tempo da vida, e Sara terá um filho.

¹⁵ سَارَا ثنْكَارْ، ثنَّا: ”وَارْ ضحْشغْ شَا!“، مِينْزِي ثُوغَا ثڭّْوذْ. نتَّا إِنَّا أَسْ: ”لَّ، أَقَا شمْ ثْضحْشذْ!“

¹⁵ E Sara negou, dizendo: Não me ri, porquanto temeu. E ele disse: Não digas isso, porque te riste.

¹⁶ خنِّي كَّارنْ إِرْيَازنْ نِّي سّنِّي، سوْضنْ غَارْ سَاذُومْ، ؤُشَا إِرُوحْ إِبْرَاهِيمْ أَكِيذْسنْ، إِسّْقبّضْ إِ-ثنْ.

¹⁶ E levantaram-se aqueles varões dali e olharam para a banda de Sodoma; e Abraão ia com eles, acompanhando-os.

¹⁷ ؤُشَا إِنَّا سِيذِي: ”مَا أَذْ فَّارغْ نشّْ خْ إِبْرَاهِيمْ مِينْ إِ غَا ڭّغْ؟

¹⁷ E disse o Senhor : Ocultarei eu a Abraão o que faço,

¹⁸ أَذْ يِيڒِي إِبْرَاهِيمْ زعْمَا ذ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ إِمْغَارْ إِجْهذْ، أَقَا أَذْ ذَايسْ تّْوَابَارْكنْ مَارَّا ڒڭْنُوسْ ن دُّونشْثْ.

¹⁸ visto que Abraão certamente virá a ser uma grande e poderosa nação, e nele serão benditas todas as nações da terra?

¹⁹ مِينْزِي نشّْ قّْنغْ إِخفْ إِنُو أَكِيذسْ، حِيمَا أَذْ إِسّڒْمذْ إِحنْجِيرنْ نّسْ ؤُڒَا ذ ثَادَّارْثْ نّسْ أَوَارْنِي أَسْ، مَاحنْذْ أَذْ حْضَانْ أَبْرِيذْ ن سِيذِي، أَذْ ڭّنْ ثَاسڭْذَا ذ ڒْحقّْ، حِيمَا سِيذِي أَذْ د-يَاوِي إِ إِبْرَاهِيمْ مِينْ ثُوغَا خَاسْ إِنَّا.“

¹⁹ Porque eu o tenho conhecido, que ele há de ordenar a seus filhos e a sua casa depois dele, para que guardem o caminho do Senhor , para agirem com justiça e juízo; para que o Senhor faça vir sobre Abraão o que acerca dele tem falado.

²⁰ خنِّي إِنَّا سِيذِي: ”ثْغُويِّيثْ ن سَاذُومْ ذ عَامُورَّا ثمْغَارْ أَطَّاسْ ؤُ دّْنُوبْ نْسنْ ذقْڒنْ.

²⁰ Disse mais o Senhor : Porquanto o clamor de Sodoma e Gomorra se tem multiplicado, e porquanto o seu pecado se tem agravado muito,

²¹ أَذْ د-هْوِيغْ، أَذْ ژَترغْ مَا ڭِّينْ نِيشَانْ أَمْ ثْغُويِّيثْ نْسنْ إِ غَارِي د-يُوسِينْ نِيغْ لَّا، أَذْ سّْنغْ.“

²¹ descerei agora e verei se, com efeito, têm praticado segundo este clamor que é vindo até mim; e, se não, sabê-lo-ei.

²² خنِّي ذوْڒنْ إِرْيَازنْ سّنِّي ؤُشَا طّْفنْ أَبْرِيذْ غَارْ سَاذُومْ. مَاشَا إِبْرَاهِيمْ ثُوغَا إِقِّيمْ عَاذْ إِبدّْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي.

²² Então, viraram aqueles varões o rosto dali e foram-se para Sodoma; mas Abraão ficou ainda em pé diante da face do Senhor .

²³ ؤُشَا إِقَارّبْ-د إِبْرَاهِيمْ، إِنَّا: ”مَا س ثِيذتّْ أَذْ ثَارذْدْجذْ عَاوذْ أَمْسڭّذْ أَكْ-ذ ؤُعفَّانْ؟

²³ E chegou-se Abraão, dizendo: Destruirás também o justo com o ímpio?

²⁴ أَقَا ذِينِّي بَالَاكْ خمْسِينْ ن إِمْسڭَّاذنْ ذَاخڒْ إِ ثنْذِينْثْ. مَا س ثِيذتّْ أَذْ ثنْ ثَارذْدْجذْ، ؤُ وَارْ ثْسمّْحذْ ذڭْ ومْشَانْ نِّي ذِي طّْوعْ ن خمْسِينْ ن إِمْسڭَّاذنْ إِ ذَايسْ إِدْجَانْ؟

²⁴ Se, porventura, houver cinquenta justos na cidade, destruí-los-ás também e não pouparás o lugar por causa dos cinquenta justos que estão dentro dela?

²⁵ إِڭّْوجْ خَاكْ أَذْ ثڭّذْ أَيَا، أَذْ ثنْغذْ أَمْسڭّذْ أَكْ-ذ ؤُعفَّانْ، وَاهْ، إِڭّْوجْ خَاكْ أَذْ يِيڒِي ؤُمْسڭّذْ محْسُوبْ أَمْ ؤُعفَّانْ. أَقَا ڒْقَاضِي ن دُّونشْثْ مَا وَارْ إِتّڭّْ س ڒْحقّْ؟“

²⁵ Longe de ti que faças tal coisa, que mates o justo com o ímpio; que o justo seja como o ímpio, longe de ti seja. Não faria justiça o Juiz de toda a terra?

²⁶ ڒخْذنِّي إِنَّا أَسْ سِيذِي: ”مَاڒَا ؤُفِيغْ ذِي سَاذُومْ خمْسِينْ ن إِمْسڭَّاذنْ ذَاخڒْ إِ ثنْذِينْثْ، أَذْ سمْحغْ إِ ومْشَانْ ذِي طّْوعْ نْسنْ.“

²⁶ Então, disse o Senhor : Se eu em Sodoma achar cinquenta justos dentro da cidade, pouparei todo o lugar por amor deles.

²⁷ إِبْرَاهِيمْ يَارَّا-د، إِنَّا: ”خْزَارْ ڒخُّو، بْذِيغْ زعّْمغْ أَذْ سِّيوْڒغْ أَكْ-ذ سِيذِي إِنُو، وَاخَّا نشّْ ذ شَاڒْ ذ يِيغّضْ.

²⁷ E respondeu Abraão, dizendo: Eis que, agora, me atrevi a falar ao Senhor, ainda que sou pó e cinza.

²⁸ أَذْ ثَاغْ نقْصنْ زِي خمْسِينْ ن إِمْسڭَّاذنْ خمْسَا، مَا أَذْ ثَارذْدْجذْ خْ خمْسَا نِّي مَارَّا ثَانْذِينْثْ؟“ إِنَّا: ”وَارْ ت تَّارذْدْجغْ مَاڒَا ؤُفِيغْ ذِينْ خمْسَا ؤُ-ربْعِينْ.“

²⁸ Se, porventura, faltarem de cinquenta justos cinco, destruirás por aqueles cinco toda a cidade? E disse: Não a destruirei, se eu achar ali quarenta e cinco.

²⁹ يَارْنِي ذڭْ وَاوَاڒْ أَكِيذسْ، إِنَّا أَسْ: ”أَذْ ثَاغْ أَذْ يِيڒِي أَذْ إِتّْوَافْ ذِينْ أَربْعِينْ!“ يَارَّا-د نتَّا: ”وَارْ ت تّڭّغْ شَا ذِي طّْوعْ ن أَربْعِينْ نِّي.“

²⁹ E continuou ainda a falar-lhe e disse: Se, porventura, acharem ali quarenta? E disse: Não o farei, por amor dos quarenta.

³⁰ خَاسْ ؤُشَا إِنَّا: ”وَارْ تّْخيِّيقْ ڒخُّو سِيذِي إِنُو، خْمِي غَا سِّيوْڒغْ عَاوذْ. أَذْ ثَاغْ أَذْ يِيڒِي ذِينْ ثْڒَاثِينْ!“ يَارَّا-د: ”وَارْ ت تَّارذْدْجغْ مَاڒَا ؤُفِيغْ ذِينْ ثْڒَاثِينْ.“

³⁰ Disse mais: Ora, não se ire o Senhor, se eu ainda falar: se, porventura, se acharem ali trinta? E disse: Não o farei se achar ali trinta.

³¹ إِنَّا عَاوذْ: ”خْزَارْ ڒخُّو، بْذِيغْ زعْمغْ أَذْ سِّيوْڒغْ أَكْ-ذ سِيذِي إِنُو. أَذْ ثَاغْ أَذْ يِيڒِي ذِينْ مْغِيرْ عِيشْرِينْ!“ يَارَّا-د: ”وَارْ ت تَّارذْدْجغْ شَا ذِي طّْوعْ ن عِيشْرِينْ نِّي.“

³¹ E disse: Eis que, agora, me atrevi a falar ao Senhor: se, porventura, se acharem ali vinte? E disse: Não a destruirei, por amor dos vinte.

³² خنِّي إِنَّا: ”وَارْ تّْخيِّيقْ ڒخُّو سِيذِي إِنُو، خْمِي غَا سِّيوْڒغْ عَاوذْ. أَذْ ثَاغْ أَذْ يِيڒِي ذِينْ مْغِيرْعشْرَا!“ يَارَّا-د: ”وَارْ ت تَّارذْدْجغْ ذِي طّْوعْ نعشْرَا نِّي.“

³² Disse mais: Ora, não se ire o Senhor que ainda só mais esta vez falo: se, porventura, se acharem ali dez? E disse: Não a destruirei, por amor dos dez.

³³ خنِّي إِرُوحْ سِيذِي أَوَارْنِي ڒَامِي إِكمّڒْ أَوَاڒْ نّسْ أَكْ-ذ إِبْرَاهِيمْ ؤُشَا إِبْرَاهِيمْ إِذْوڒْ-د غَارْ ومْشَانْ ن ثْزذِّيغْثْ نّسْ.

³³ E foi-se o Senhor , quando acabou de falar a Abraão; e Abraão tornou ao seu lugar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Gênesis 18 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →