Gênesis 18

rifa (RIFA) vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ ؤُشَا إِضْهَارْ سِيذِي إِ إِبْرَاهِيمْ غَارْ ثْشجُّورَا ن يِيڭّْ ن مَامْرِي ؤُمِي ثُوغَا يَاريّحْ غَارْ وَاذَافْ ن ؤُقِيضُونْ نّسْ ذِي طّْحَا ن ؤُزِيڒْ.

¹ O Senhor apareceu a Abraão nos carvalhais de Manre, quando ele estava assentado à entrada da tenda, no maior calor do dia.

² إِسّْڭعّذْ ثَامُوغْڒِي نّسْ، إِژْرَا، أَقَا ذِينْ ثْڒَاثَا ن يرْيَازنْ قِيبَاتْشْ نّسْ. ؤُمِي ثنْ إِژْرَا، إِكَّارْ إِتَّازّڒْ غَارْسنْ زِي وَاذَافْ ن ؤُقِيضُونْ. ؤُشَا إِبنْذقْ س ؤُغمْبُوبْ نّسْ غَارْ ثمُّورْثْ،

² Abraão levantou os olhos, olhou, e eis que três homens estavam em pé diante dele. Ao vê-los, Abraão correu da porta da tenda ao encontro deles, prostrou-se em terra

³ إِنَّا: ”أَ سِيذِي إِنُو، مَاڒَا ڒخُّو ؤُفِيغْ أَرْضَا ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ، تّْزَاوَاڭغْ شكْ، وَارْعدُّو خْ ؤُمْسخَّارْ نّشْ.

³ e disse: — Senhor meu, se eu puder obter favor diante de seus olhos, peço que não passe adiante sem ficar um pouco com este seu servo.

⁴ أجّْ إِمْسخَّارنْ إِنُو أَذْ د-أَوْينْ شْوَايْثْ ن وَامَانْ ؤُشَا سِيرْذمْ إِضَارنْ نْومْ ؤُشَا زّْڒمْ شْوَايْثْ سَاذُو ثْشجَّارْثْ-أَ.

⁴ Vou pedir que se traga um pouco de água, para que lavem os pés e descansem debaixo desta árvore.

⁵ أَذْ د-أَوْيغْ أَڒقُّوزْ ن وغْرُومْ حِيمَا أَذْ تّْوَانعْشنْ وُوڒَاونْ نْومْ، خنِّي أَذْ ثعْذُومْ. أَقَا خْ ؤُيَا إِ د-ثكِّيمْ زَّاثْ إِ ؤُمْسخَّارْ نْومْ!“ نِيثْنِي نَّانْ: ”أڭّْ أَمْ مَامّشْ ثنِّيذْ.“

⁵ Trarei um pouco de comida, para que refaçam as forças, visto que chegaram até este servo de vocês; depois, poderão seguir adiante. Responderam: — Faça como você disse.

⁶ إِرُوحْ إِبْرَاهِيمْ ذغْيَا غَارْ ؤُقِيضُونْ غَارْ سَارَا، إِنَّا: ”ذغْيَاثْ، كْسِي ثْڒَاثَا ن ڒقْيَاسْ ن وَارنْ أَزْذَاذْ، أڭّْوْ إِ-ثنْ ؤُشَا أڭّْ زَّايسْ ثِيفْضِيرِينْ.“

⁶ Abraão correu para a tenda de Sara e lhe disse: — Amasse depressa três medidas da melhor farinha e faça pão.

⁷ خَاسْ ؤُشَا يُوزّڒْ إِبْرَاهِيمْ غَارْ إِفُونَاسنْ ؤُشَا إِطّفْ-د إِجّْ ن ؤُمژْيَانْ ن ؤُفُونَاسْ إِڭْمَا ذ لمْلِيحْ، إِوْشَا إِ-ث إِ ؤُبْڒِيغْ، ؤُشَا وَا إِقدْجقْ، حِيمَا أَذْ ث إِسّوْجذْ.

⁷ Abraão, por sua vez, correu ao gado, pegou um novilho tenro e bom, e o entregou a um empregado, que se apressou em prepará-lo.

⁸ نتَّا إِكْسِي عَاوذْ دّْهنْ ذ ؤُغِي ذ ؤُمژْيَانْ ن ؤُفُونَاسْ نِّي إِسّوْجذْ، ؤُشَا إِسَّارْسْ إِ-ث زَّاثْسنْ، ؤُ نتَّا ثُوغَا إِبدّْ قِيبَاتْشْ نْسنْ سَاذُو ثْشجَّارْثْ، ؤُشَا شِّينْ.

⁸ Pegou também coalhada e leite e o novilho que tinha mandado preparar e pôs tudo diante deles; e permaneceu em pé junto a eles debaixo da árvore; e eles comeram.

⁹ خنِّي نَّانْ أَسْ: ”مَانِي ثدْجَا سَارَا ثَامْغَارْثْ نّشْ؟“ يَارَّا-د خَاسنْ: ”أَقَا-ت ذِينْ ذڭْ ؤُقِيضُونْ.“

⁹ Então lhe perguntaram: — Onde está Sara, a sua mulher? Ele respondeu: — Está aí na tenda.

¹⁰ ؤُشَا نتَّا إِنَّا: ”ذ ثِيذتّْ أَذْ غَاركْ د-ذوْڒغْ غَارْ ڒْوقْثْ ن ثُوذَارْثْ ؤُ خْزَارْ، أَذْ غَارسْ يِيڒِي ؤُحنْجِيرْ غَارْ سَارَا، ثَامْغَارْثْ نّشْ.“ ؤُ سَارَا ثسْڒَا غَارْ وَاذَافْ ن ؤُقِيضُونْ نِّي إِدْجَانْ أَوَارْنِي أَسْ.

¹⁰ Um deles disse: — Certamente voltarei a você, daqui a um ano; e Sara, a sua mulher, dará à luz um filho. Sara estava escutando, à porta da tenda, atrás de Abraão.

¹¹ إِبْرَاهِيمْ ذ سَارَا ثُوغَا وْسَارنْ، ؤُيُورنْ ذڭْ وُوسَّانْ، ؤُشَا سَارَا ثُوغَا ثْبدّْ أَسْ ثُوبَّارْثْ ن ثمْغَارِينْ.

¹¹ Abraão e Sara já eram velhos, avançados em idade; e a Sara já lhe havia cessado o costume das mulheres.

¹² ؤُشَا ثضْحشْ سَارَا ذڭْ وُوڒْ نّسْ، ثنَّا: ”أَوَارْنِي ثوْسَارْ إِنُو، مَا أَذْ غَارِي يِيڒِي ڒْخِيرْ-أَ ذ لمْلِيحْ قَاعْ، أَمْ إِدْجَا سِيذِي إِنُو ؤُڒَا ذ نتَّا إِوْسَارْ؟“

¹² Por isso Sara riu em seu íntimo, dizendo consigo mesma: — Depois de velha, e velho também o meu senhor, terei ainda prazer?

¹³ إِنَّا سِيذِي إِ إِبْرَاهِيمْ: ”مَاغَارْ ثضْحشْ سَارَا، ثنَّا: ’مَا زمَّارغْ أَذْ أَرْوغْ أَمْ وْسَارغْ ڒخُّو؟‘

¹³ Então o Senhor perguntou a Abraão: — Por que Sara riu, dizendo: “Será verdade que darei ainda à luz, sendo velha?”

¹⁴ مَا أَقَا ذِينْ شَا ن ڒْحَاجّثْ خْ سِيذِي ثوْعَارْ؟ أَذْ غَاركْ د -عقْبغْ ذِي ڒْوقْثْ إِ نڭَّا، غَارْ ڒْوقْثْ ن ثُوذَارْثْ ؤُشَا أَذْ يِيڒِي غَارْ سَارَا مِّيسْ!“

¹⁴ Por acaso, existe algo demasiadamente difícil para o Senhor ? Daqui a um ano, neste mesmo tempo, voltarei a você, e Sara terá um filho.

¹⁵ سَارَا ثنْكَارْ، ثنَّا: ”وَارْ ضحْشغْ شَا!“، مِينْزِي ثُوغَا ثڭّْوذْ. نتَّا إِنَّا أَسْ: ”لَّ، أَقَا شمْ ثْضحْشذْ!“

¹⁵ Então Sara teve medo e negou, dizendo: — Eu não ri. Ele, porém, disse: — Não é verdade; é certo que você riu.

¹⁶ خنِّي كَّارنْ إِرْيَازنْ نِّي سّنِّي، سوْضنْ غَارْ سَاذُومْ، ؤُشَا إِرُوحْ إِبْرَاهِيمْ أَكِيذْسنْ، إِسّْقبّضْ إِ-ثنْ.

¹⁶ Quando aqueles homens se levantaram dali, olharam para Sodoma; e Abraão ia com eles, para os encaminhar.

¹⁷ ؤُشَا إِنَّا سِيذِي: ”مَا أَذْ فَّارغْ نشّْ خْ إِبْرَاهِيمْ مِينْ إِ غَا ڭّغْ؟

¹⁷ O Senhor disse: — Será que eu devo esconder de Abraão o que estou para fazer,

¹⁸ أَذْ يِيڒِي إِبْرَاهِيمْ زعْمَا ذ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ إِمْغَارْ إِجْهذْ، أَقَا أَذْ ذَايسْ تّْوَابَارْكنْ مَارَّا ڒڭْنُوسْ ن دُّونشْثْ.

¹⁸ visto que Abraão certamente virá a ser uma grande e poderosa nação, e nele serão benditas todas as nações da terra?

¹⁹ مِينْزِي نشّْ قّْنغْ إِخفْ إِنُو أَكِيذسْ، حِيمَا أَذْ إِسّڒْمذْ إِحنْجِيرنْ نّسْ ؤُڒَا ذ ثَادَّارْثْ نّسْ أَوَارْنِي أَسْ، مَاحنْذْ أَذْ حْضَانْ أَبْرِيذْ ن سِيذِي، أَذْ ڭّنْ ثَاسڭْذَا ذ ڒْحقّْ، حِيمَا سِيذِي أَذْ د-يَاوِي إِ إِبْرَاهِيمْ مِينْ ثُوغَا خَاسْ إِنَّا.“

¹⁹ Porque eu o escolhi para que ordene aos seus filhos e a sua casa depois dele, a fim de que guardem o caminho do Senhor e pratiquem a justiça e o juízo, para que o Senhor faça vir sobre Abraão o que lhe prometeu.

²⁰ خنِّي إِنَّا سِيذِي: ”ثْغُويِّيثْ ن سَاذُومْ ذ عَامُورَّا ثمْغَارْ أَطَّاسْ ؤُ دّْنُوبْ نْسنْ ذقْڒنْ.

²⁰ Então o Senhor disse: — O clamor contra Sodoma e Gomorra tem aumentado, e o seu pecado é gravíssimo.

²¹ أَذْ د-هْوِيغْ، أَذْ ژَترغْ مَا ڭِّينْ نِيشَانْ أَمْ ثْغُويِّيثْ نْسنْ إِ غَارِي د-يُوسِينْ نِيغْ لَّا، أَذْ سّْنغْ.“

²¹ Descerei e verei se, de fato, o que têm praticado corresponde a esse clamor que veio até mim. E, se este não for o caso, eu ficarei sabendo.

²² خنِّي ذوْڒنْ إِرْيَازنْ سّنِّي ؤُشَا طّْفنْ أَبْرِيذْ غَارْ سَاذُومْ. مَاشَا إِبْرَاهِيمْ ثُوغَا إِقِّيمْ عَاذْ إِبدّْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي.

²² Assim, aqueles homens partiram dali e foram para Sodoma; mas Abraão ainda permaneceu na presença do Senhor .

²³ ؤُشَا إِقَارّبْ-د إِبْرَاهِيمْ، إِنَّا: ”مَا س ثِيذتّْ أَذْ ثَارذْدْجذْ عَاوذْ أَمْسڭّذْ أَكْ-ذ ؤُعفَّانْ؟

²³ E, aproximando-se, Abraão perguntou: — Será que vais destruir o justo com o ímpio?

²⁴ أَقَا ذِينِّي بَالَاكْ خمْسِينْ ن إِمْسڭَّاذنْ ذَاخڒْ إِ ثنْذِينْثْ. مَا س ثِيذتّْ أَذْ ثنْ ثَارذْدْجذْ، ؤُ وَارْ ثْسمّْحذْ ذڭْ ومْشَانْ نِّي ذِي طّْوعْ ن خمْسِينْ ن إِمْسڭَّاذنْ إِ ذَايسْ إِدْجَانْ؟

²⁴ Se houver, por acaso, cinquenta justos na cidade, ainda assim destruirás e não pouparás o lugar por amor dos cinquenta justos que nela se encontram?

²⁵ إِڭّْوجْ خَاكْ أَذْ ثڭّذْ أَيَا، أَذْ ثنْغذْ أَمْسڭّذْ أَكْ-ذ ؤُعفَّانْ، وَاهْ، إِڭّْوجْ خَاكْ أَذْ يِيڒِي ؤُمْسڭّذْ محْسُوبْ أَمْ ؤُعفَّانْ. أَقَا ڒْقَاضِي ن دُّونشْثْ مَا وَارْ إِتّڭّْ س ڒْحقّْ؟“

²⁵ Longe de ti fazeres tal coisa: matar o justo com o ímpio, como se o justo fosse igual ao ímpio. Longe de ti! Será que o Juiz de toda a terra não faria justiça?

²⁶ ڒخْذنِّي إِنَّا أَسْ سِيذِي: ”مَاڒَا ؤُفِيغْ ذِي سَاذُومْ خمْسِينْ ن إِمْسڭَّاذنْ ذَاخڒْ إِ ثنْذِينْثْ، أَذْ سمْحغْ إِ ومْشَانْ ذِي طّْوعْ نْسنْ.“

²⁶ Então o Senhor disse: — Se eu encontrar cinquenta justos dentro da cidade de Sodoma, pouparei a cidade toda por amor a eles.

²⁷ إِبْرَاهِيمْ يَارَّا-د، إِنَّا: ”خْزَارْ ڒخُّو، بْذِيغْ زعّْمغْ أَذْ سِّيوْڒغْ أَكْ-ذ سِيذِي إِنُو، وَاخَّا نشّْ ذ شَاڒْ ذ يِيغّضْ.

²⁷ Abraão continuou: — Eis que me atrevi a falar ao Senhor, eu que sou pó e cinza.

²⁸ أَذْ ثَاغْ نقْصنْ زِي خمْسِينْ ن إِمْسڭَّاذنْ خمْسَا، مَا أَذْ ثَارذْدْجذْ خْ خمْسَا نِّي مَارَّا ثَانْذِينْثْ؟“ إِنَّا: ”وَارْ ت تَّارذْدْجغْ مَاڒَا ؤُفِيغْ ذِينْ خمْسَا ؤُ-ربْعِينْ.“

²⁸ Caso faltarem cinco para cinquenta justos, destruirás por isso toda a cidade? Deus respondeu: — Não a destruirei se eu encontrar ali quarenta e cinco.

²⁹ يَارْنِي ذڭْ وَاوَاڒْ أَكِيذسْ، إِنَّا أَسْ: ”أَذْ ثَاغْ أَذْ يِيڒِي أَذْ إِتّْوَافْ ذِينْ أَربْعِينْ!“ يَارَّا-د نتَّا: ”وَارْ ت تّڭّغْ شَا ذِي طّْوعْ ن أَربْعِينْ نِّي.“

²⁹ Então Abraão disse: — E se, por acaso, houver ali apenas quarenta? Deus respondeu: — Não o farei por amor aos quarenta.

³⁰ خَاسْ ؤُشَا إِنَّا: ”وَارْ تّْخيِّيقْ ڒخُّو سِيذِي إِنُو، خْمِي غَا سِّيوْڒغْ عَاوذْ. أَذْ ثَاغْ أَذْ يِيڒِي ذِينْ ثْڒَاثِينْ!“ يَارَّا-د: ”وَارْ ت تَّارذْدْجغْ مَاڒَا ؤُفِيغْ ذِينْ ثْڒَاثِينْ.“

³⁰ Abraão insistiu: — Não se ire o Senhor, se eu continuar a falar. E se houver ali apenas trinta? O — Não o farei se eu encontrar ali trinta.

³¹ إِنَّا عَاوذْ: ”خْزَارْ ڒخُّو، بْذِيغْ زعْمغْ أَذْ سِّيوْڒغْ أَكْ-ذ سِيذِي إِنُو. أَذْ ثَاغْ أَذْ يِيڒِي ذِينْ مْغِيرْ عِيشْرِينْ!“ يَارَّا-د: ”وَارْ ت تَّارذْدْجغْ شَا ذِي طّْوعْ ن عِيشْرِينْ نِّي.“

³¹ Abraão continuou: — Eis que me atrevi a falar ao Senhor. E se, por acaso, houver ali apenas vinte? O — Não a destruirei por amor aos vinte.

³² خنِّي إِنَّا: ”وَارْ تّْخيِّيقْ ڒخُّو سِيذِي إِنُو، خْمِي غَا سِّيوْڒغْ عَاوذْ. أَذْ ثَاغْ أَذْ يِيڒِي ذِينْ مْغِيرْعشْرَا!“ يَارَّا-د: ”وَارْ ت تَّارذْدْجغْ ذِي طّْوعْ نعشْرَا نِّي.“

³² Finalmente Abraão disse: — Não se ire o Senhor, se lhe falo somente mais esta vez. E se, por acaso, houver ali apenas dez? O — Não a destruirei por amor aos dez.

³³ خنِّي إِرُوحْ سِيذِي أَوَارْنِي ڒَامِي إِكمّڒْ أَوَاڒْ نّسْ أَكْ-ذ إِبْرَاهِيمْ ؤُشَا إِبْرَاهِيمْ إِذْوڒْ-د غَارْ ومْشَانْ ن ثْزذِّيغْثْ نّسْ.

³³ Quando acabou de falar com Abraão, o Senhor se retirou, e Abraão voltou para onde estava antes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Gênesis 18 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →