Gênesis 18

rifa (RIFA) vs ACF

ACF Almeida Corrigida Fiel

¹ ؤُشَا إِضْهَارْ سِيذِي إِ إِبْرَاهِيمْ غَارْ ثْشجُّورَا ن يِيڭّْ ن مَامْرِي ؤُمِي ثُوغَا يَاريّحْ غَارْ وَاذَافْ ن ؤُقِيضُونْ نّسْ ذِي طّْحَا ن ؤُزِيڒْ.

¹ Depois apareceu-lhe o Senhor nos carvalhais de Manre, estando ele assentado à porta da tenda, no calor do dia

² إِسّْڭعّذْ ثَامُوغْڒِي نّسْ، إِژْرَا، أَقَا ذِينْ ثْڒَاثَا ن يرْيَازنْ قِيبَاتْشْ نّسْ. ؤُمِي ثنْ إِژْرَا، إِكَّارْ إِتَّازّڒْ غَارْسنْ زِي وَاذَافْ ن ؤُقِيضُونْ. ؤُشَا إِبنْذقْ س ؤُغمْبُوبْ نّسْ غَارْ ثمُّورْثْ،

² E levantou os seus olhos, e olhou, e eis três homens em pé junto a ele. E vendo-os, correu da porta da tenda ao seu encontro e inclinou-se à terra,

³ إِنَّا: ”أَ سِيذِي إِنُو، مَاڒَا ڒخُّو ؤُفِيغْ أَرْضَا ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ، تّْزَاوَاڭغْ شكْ، وَارْعدُّو خْ ؤُمْسخَّارْ نّشْ.

³ E disse: Meu Senhor, se agora tenho achado graça aos teus olhos, rogo-te que não passes de teu servo.

⁴ أجّْ إِمْسخَّارنْ إِنُو أَذْ د-أَوْينْ شْوَايْثْ ن وَامَانْ ؤُشَا سِيرْذمْ إِضَارنْ نْومْ ؤُشَا زّْڒمْ شْوَايْثْ سَاذُو ثْشجَّارْثْ-أَ.

⁴ Que se traga já um pouco de água, e lavai os vossos pés, e recostai-vos debaixo desta árvore;

⁵ أَذْ د-أَوْيغْ أَڒقُّوزْ ن وغْرُومْ حِيمَا أَذْ تّْوَانعْشنْ وُوڒَاونْ نْومْ، خنِّي أَذْ ثعْذُومْ. أَقَا خْ ؤُيَا إِ د-ثكِّيمْ زَّاثْ إِ ؤُمْسخَّارْ نْومْ!“ نِيثْنِي نَّانْ: ”أڭّْ أَمْ مَامّشْ ثنِّيذْ.“

⁵ E trarei um bocado de pão, para que esforceis o vosso coração; depois passareis adiante, porquanto por isso chegastes até vosso servo. E disseram: Assim faze como disseste.

⁶ إِرُوحْ إِبْرَاهِيمْ ذغْيَا غَارْ ؤُقِيضُونْ غَارْ سَارَا، إِنَّا: ”ذغْيَاثْ، كْسِي ثْڒَاثَا ن ڒقْيَاسْ ن وَارنْ أَزْذَاذْ، أڭّْوْ إِ-ثنْ ؤُشَا أڭّْ زَّايسْ ثِيفْضِيرِينْ.“

⁶ E Abraão apressou-se em ir ter com Sara à tenda, e disse-lhe: Amassa depressa três medidas de flor de farinha, e faze bolos.

⁷ خَاسْ ؤُشَا يُوزّڒْ إِبْرَاهِيمْ غَارْ إِفُونَاسنْ ؤُشَا إِطّفْ-د إِجّْ ن ؤُمژْيَانْ ن ؤُفُونَاسْ إِڭْمَا ذ لمْلِيحْ، إِوْشَا إِ-ث إِ ؤُبْڒِيغْ، ؤُشَا وَا إِقدْجقْ، حِيمَا أَذْ ث إِسّوْجذْ.

⁷ E correu Abraão às vacas, e tomou uma vitela tenra e boa, e deu-a ao moço, que se apressou em prepará-la.

⁸ نتَّا إِكْسِي عَاوذْ دّْهنْ ذ ؤُغِي ذ ؤُمژْيَانْ ن ؤُفُونَاسْ نِّي إِسّوْجذْ، ؤُشَا إِسَّارْسْ إِ-ث زَّاثْسنْ، ؤُ نتَّا ثُوغَا إِبدّْ قِيبَاتْشْ نْسنْ سَاذُو ثْشجَّارْثْ، ؤُشَا شِّينْ.

⁸ E tomou manteiga e leite, e a vitela que tinha preparado, e pôs tudo diante deles, e ele estava em pé junto a eles debaixo da árvore; e comeram.

⁹ خنِّي نَّانْ أَسْ: ”مَانِي ثدْجَا سَارَا ثَامْغَارْثْ نّشْ؟“ يَارَّا-د خَاسنْ: ”أَقَا-ت ذِينْ ذڭْ ؤُقِيضُونْ.“

⁹ E disseram-lhe: Onde está Sara, tua mulher? E ele disse: Ei-la aí na tenda.

¹⁰ ؤُشَا نتَّا إِنَّا: ”ذ ثِيذتّْ أَذْ غَاركْ د-ذوْڒغْ غَارْ ڒْوقْثْ ن ثُوذَارْثْ ؤُ خْزَارْ، أَذْ غَارسْ يِيڒِي ؤُحنْجِيرْ غَارْ سَارَا، ثَامْغَارْثْ نّشْ.“ ؤُ سَارَا ثسْڒَا غَارْ وَاذَافْ ن ؤُقِيضُونْ نِّي إِدْجَانْ أَوَارْنِي أَسْ.

¹⁰ E disse: Certamente tornarei a ti por este tempo da vida; e eis que Sara tua mulher terá um filho. E Sara escutava à porta da tenda, que estava atrás dele.

¹¹ إِبْرَاهِيمْ ذ سَارَا ثُوغَا وْسَارنْ، ؤُيُورنْ ذڭْ وُوسَّانْ، ؤُشَا سَارَا ثُوغَا ثْبدّْ أَسْ ثُوبَّارْثْ ن ثمْغَارِينْ.

¹¹ E eram Abraão e Sara já velhos, e adiantados em idade; já a Sara havia cessado o costume das mulheres.

¹² ؤُشَا ثضْحشْ سَارَا ذڭْ وُوڒْ نّسْ، ثنَّا: ”أَوَارْنِي ثوْسَارْ إِنُو، مَا أَذْ غَارِي يِيڒِي ڒْخِيرْ-أَ ذ لمْلِيحْ قَاعْ، أَمْ إِدْجَا سِيذِي إِنُو ؤُڒَا ذ نتَّا إِوْسَارْ؟“

¹² Assim, pois, riu-se Sara consigo, dizendo: Terei ainda deleite depois de haver envelhecido, sendo também o meu senhor já velho?

¹³ إِنَّا سِيذِي إِ إِبْرَاهِيمْ: ”مَاغَارْ ثضْحشْ سَارَا، ثنَّا: ’مَا زمَّارغْ أَذْ أَرْوغْ أَمْ وْسَارغْ ڒخُّو؟‘

¹³ E disse o Senhor a Abraão: Por que se riu Sara, dizendo: Na verdade darei eu à luz ainda, havendo já envelhecido?

¹⁴ مَا أَقَا ذِينْ شَا ن ڒْحَاجّثْ خْ سِيذِي ثوْعَارْ؟ أَذْ غَاركْ د -عقْبغْ ذِي ڒْوقْثْ إِ نڭَّا، غَارْ ڒْوقْثْ ن ثُوذَارْثْ ؤُشَا أَذْ يِيڒِي غَارْ سَارَا مِّيسْ!“

¹⁴ Haveria coisa alguma difícil ao Senhor? Ao tempo determinado tornarei a ti por este tempo da vida, e Sara terá um filho.

¹⁵ سَارَا ثنْكَارْ، ثنَّا: ”وَارْ ضحْشغْ شَا!“، مِينْزِي ثُوغَا ثڭّْوذْ. نتَّا إِنَّا أَسْ: ”لَّ، أَقَا شمْ ثْضحْشذْ!“

¹⁵ E Sara negou, dizendo: Não me ri; porquanto temeu. E ele disse: Não digas isso, porque te riste.

¹⁶ خنِّي كَّارنْ إِرْيَازنْ نِّي سّنِّي، سوْضنْ غَارْ سَاذُومْ، ؤُشَا إِرُوحْ إِبْرَاهِيمْ أَكِيذْسنْ، إِسّْقبّضْ إِ-ثنْ.

¹⁶ E levantaram-se aqueles homens dali, e olharam para o lado de Sodoma; e Abraão ia com eles, acompanhando-os.

¹⁷ ؤُشَا إِنَّا سِيذِي: ”مَا أَذْ فَّارغْ نشّْ خْ إِبْرَاهِيمْ مِينْ إِ غَا ڭّغْ؟

¹⁷ E disse o Senhor: Ocultarei eu a Abraão o que faço,

¹⁸ أَذْ يِيڒِي إِبْرَاهِيمْ زعْمَا ذ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ إِمْغَارْ إِجْهذْ، أَقَا أَذْ ذَايسْ تّْوَابَارْكنْ مَارَّا ڒڭْنُوسْ ن دُّونشْثْ.

¹⁸ Visto que Abraão certamente virá a ser uma grande e poderosa nação, e nele serão benditas todas as nações da terra?

¹⁹ مِينْزِي نشّْ قّْنغْ إِخفْ إِنُو أَكِيذسْ، حِيمَا أَذْ إِسّڒْمذْ إِحنْجِيرنْ نّسْ ؤُڒَا ذ ثَادَّارْثْ نّسْ أَوَارْنِي أَسْ، مَاحنْذْ أَذْ حْضَانْ أَبْرِيذْ ن سِيذِي، أَذْ ڭّنْ ثَاسڭْذَا ذ ڒْحقّْ، حِيمَا سِيذِي أَذْ د-يَاوِي إِ إِبْرَاهِيمْ مِينْ ثُوغَا خَاسْ إِنَّا.“

¹⁹ Porque eu o tenho conhecido, e sei que ele há de ordenar a seus filhos e à sua casa depois dele, para que guardem o caminho do Senhor, para agir com justiça e juízo; para que o Senhor faça vir sobre Abraão o que acerca dele tem falado.

²⁰ خنِّي إِنَّا سِيذِي: ”ثْغُويِّيثْ ن سَاذُومْ ذ عَامُورَّا ثمْغَارْ أَطَّاسْ ؤُ دّْنُوبْ نْسنْ ذقْڒنْ.

²⁰ Disse mais o Senhor: Porquanto o clamor de Sodoma e Gomorra se tem multiplicado, e porquanto o seu pecado se tem agravado muito,

²¹ أَذْ د-هْوِيغْ، أَذْ ژَترغْ مَا ڭِّينْ نِيشَانْ أَمْ ثْغُويِّيثْ نْسنْ إِ غَارِي د-يُوسِينْ نِيغْ لَّا، أَذْ سّْنغْ.“

²¹ Descerei agora, e verei se com efeito têm praticado segundo o seu clamor, que é vindo até mim; e se não, sabê-lo-ei.

²² خنِّي ذوْڒنْ إِرْيَازنْ سّنِّي ؤُشَا طّْفنْ أَبْرِيذْ غَارْ سَاذُومْ. مَاشَا إِبْرَاهِيمْ ثُوغَا إِقِّيمْ عَاذْ إِبدّْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي.

²² Então viraram aqueles homens os rostos dali, e foram-se para Sodoma; mas Abraão ficou ainda em pé diante da face do Senhor.

²³ ؤُشَا إِقَارّبْ-د إِبْرَاهِيمْ، إِنَّا: ”مَا س ثِيذتّْ أَذْ ثَارذْدْجذْ عَاوذْ أَمْسڭّذْ أَكْ-ذ ؤُعفَّانْ؟

²³ E chegou-se Abraão, dizendo: Destruirás também o justo com o ímpio?

²⁴ أَقَا ذِينِّي بَالَاكْ خمْسِينْ ن إِمْسڭَّاذنْ ذَاخڒْ إِ ثنْذِينْثْ. مَا س ثِيذتّْ أَذْ ثنْ ثَارذْدْجذْ، ؤُ وَارْ ثْسمّْحذْ ذڭْ ومْشَانْ نِّي ذِي طّْوعْ ن خمْسِينْ ن إِمْسڭَّاذنْ إِ ذَايسْ إِدْجَانْ؟

²⁴ Se porventura houver cinqüenta justos na cidade, destruirás também, e não pouparás o lugar por causa dos cinqüenta justos que estão dentro dela?

²⁵ إِڭّْوجْ خَاكْ أَذْ ثڭّذْ أَيَا، أَذْ ثنْغذْ أَمْسڭّذْ أَكْ-ذ ؤُعفَّانْ، وَاهْ، إِڭّْوجْ خَاكْ أَذْ يِيڒِي ؤُمْسڭّذْ محْسُوبْ أَمْ ؤُعفَّانْ. أَقَا ڒْقَاضِي ن دُّونشْثْ مَا وَارْ إِتّڭّْ س ڒْحقّْ؟“

²⁵ Longe de ti que faças tal coisa, que mates o justo com o ímpio; que o justo seja como o ímpio, longe de ti. Não faria justiça o Juiz de toda a terra?

²⁶ ڒخْذنِّي إِنَّا أَسْ سِيذِي: ”مَاڒَا ؤُفِيغْ ذِي سَاذُومْ خمْسِينْ ن إِمْسڭَّاذنْ ذَاخڒْ إِ ثنْذِينْثْ، أَذْ سمْحغْ إِ ومْشَانْ ذِي طّْوعْ نْسنْ.“

²⁶ Então disse o Senhor: Se eu em Sodoma achar cinqüenta justos dentro da cidade, pouparei a todo o lugar por amor deles.

²⁷ إِبْرَاهِيمْ يَارَّا-د، إِنَّا: ”خْزَارْ ڒخُّو، بْذِيغْ زعّْمغْ أَذْ سِّيوْڒغْ أَكْ-ذ سِيذِي إِنُو، وَاخَّا نشّْ ذ شَاڒْ ذ يِيغّضْ.

²⁷ E respondeu Abraão dizendo: Eis que agora me atrevi a falar ao Senhor, ainda que sou pó e cinza.

²⁸ أَذْ ثَاغْ نقْصنْ زِي خمْسِينْ ن إِمْسڭَّاذنْ خمْسَا، مَا أَذْ ثَارذْدْجذْ خْ خمْسَا نِّي مَارَّا ثَانْذِينْثْ؟“ إِنَّا: ”وَارْ ت تَّارذْدْجغْ مَاڒَا ؤُفِيغْ ذِينْ خمْسَا ؤُ-ربْعِينْ.“

²⁸ Se porventura de cinqüenta justos faltarem cinco, destruirás por aqueles cinco toda a cidade? E disse: Não a destruirei, se eu achar ali quarenta e cinco.

²⁹ يَارْنِي ذڭْ وَاوَاڒْ أَكِيذسْ، إِنَّا أَسْ: ”أَذْ ثَاغْ أَذْ يِيڒِي أَذْ إِتّْوَافْ ذِينْ أَربْعِينْ!“ يَارَّا-د نتَّا: ”وَارْ ت تّڭّغْ شَا ذِي طّْوعْ ن أَربْعِينْ نِّي.“

²⁹ E continuou ainda a falar-lhe, e disse: Se porventura se acharem ali quarenta? E disse: Não o farei por amor dos quarenta.

³⁰ خَاسْ ؤُشَا إِنَّا: ”وَارْ تّْخيِّيقْ ڒخُّو سِيذِي إِنُو، خْمِي غَا سِّيوْڒغْ عَاوذْ. أَذْ ثَاغْ أَذْ يِيڒِي ذِينْ ثْڒَاثِينْ!“ يَارَّا-د: ”وَارْ ت تَّارذْدْجغْ مَاڒَا ؤُفِيغْ ذِينْ ثْڒَاثِينْ.“

³⁰ Disse mais: Ora, não se ire o Senhor, se eu ainda falar: Se porventura se acharem ali trinta? E disse: Não o farei se achar ali trinta.

³¹ إِنَّا عَاوذْ: ”خْزَارْ ڒخُّو، بْذِيغْ زعْمغْ أَذْ سِّيوْڒغْ أَكْ-ذ سِيذِي إِنُو. أَذْ ثَاغْ أَذْ يِيڒِي ذِينْ مْغِيرْ عِيشْرِينْ!“ يَارَّا-د: ”وَارْ ت تَّارذْدْجغْ شَا ذِي طّْوعْ ن عِيشْرِينْ نِّي.“

³¹ E disse: Eis que agora me atrevi a falar ao Senhor: Se porventura se acharem ali vinte? E disse: Não a destruirei por amor dos vinte.

³² خنِّي إِنَّا: ”وَارْ تّْخيِّيقْ ڒخُّو سِيذِي إِنُو، خْمِي غَا سِّيوْڒغْ عَاوذْ. أَذْ ثَاغْ أَذْ يِيڒِي ذِينْ مْغِيرْعشْرَا!“ يَارَّا-د: ”وَارْ ت تَّارذْدْجغْ ذِي طّْوعْ نعشْرَا نِّي.“

³² Disse mais: Ora, não se ire o Senhor, que ainda só mais esta vez falo: Se porventura se acharem ali dez? E disse: Não a destruirei por amor dos dez.

³³ خنِّي إِرُوحْ سِيذِي أَوَارْنِي ڒَامِي إِكمّڒْ أَوَاڒْ نّسْ أَكْ-ذ إِبْرَاهِيمْ ؤُشَا إِبْرَاهِيمْ إِذْوڒْ-د غَارْ ومْشَانْ ن ثْزذِّيغْثْ نّسْ.

³³ E retirou-se o Senhor, quando acabou de falar a Abraão; e Abraão tornou-se ao seu lugar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Gênesis 18 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →