Gênesis 18
rifa (RIFA) vs ARA
1 ؤُشَا إِضْهَارْ سِيذِي إِ إِبْرَاهِيمْ غَارْ ثْشجُّورَا ن يِيڭّْ ن مَامْرِي ؤُمِي ثُوغَا يَاريّحْ غَارْ وَاذَافْ ن ؤُقِيضُونْ نّسْ ذِي طّْحَا ن ؤُزِيڒْ.
1 Apareceu o Senhor a Abraão nos carvalhais de Manre, quando ele estava assentado à entrada da tenda, no maior calor do dia.
2 إِسّْڭعّذْ ثَامُوغْڒِي نّسْ، إِژْرَا، أَقَا ذِينْ ثْڒَاثَا ن يرْيَازنْ قِيبَاتْشْ نّسْ. ؤُمِي ثنْ إِژْرَا، إِكَّارْ إِتَّازّڒْ غَارْسنْ زِي وَاذَافْ ن ؤُقِيضُونْ. ؤُشَا إِبنْذقْ س ؤُغمْبُوبْ نّسْ غَارْ ثمُّورْثْ،
2 Levantou ele os olhos, olhou, e eis três homens de pé em frente dele. Vendo-os, correu da porta da tenda ao seu encontro, prostrou-se em terra
3 إِنَّا: ”أَ سِيذِي إِنُو، مَاڒَا ڒخُّو ؤُفِيغْ أَرْضَا ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ، تّْزَاوَاڭغْ شكْ، وَارْعدُّو خْ ؤُمْسخَّارْ نّشْ.
3 e disse: Senhor meu, se acho mercê em tua presença, rogo-te que não passes do teu servo;
4 أجّْ إِمْسخَّارنْ إِنُو أَذْ د-أَوْينْ شْوَايْثْ ن وَامَانْ ؤُشَا سِيرْذمْ إِضَارنْ نْومْ ؤُشَا زّْڒمْ شْوَايْثْ سَاذُو ثْشجَّارْثْ-أَ.
4 traga-se um pouco de água, lavai os pés e repousai debaixo desta árvore;
5 أَذْ د-أَوْيغْ أَڒقُّوزْ ن وغْرُومْ حِيمَا أَذْ تّْوَانعْشنْ وُوڒَاونْ نْومْ، خنِّي أَذْ ثعْذُومْ. أَقَا خْ ؤُيَا إِ د-ثكِّيمْ زَّاثْ إِ ؤُمْسخَّارْ نْومْ!“ نِيثْنِي نَّانْ: ”أڭّْ أَمْ مَامّشْ ثنِّيذْ.“
5 trarei um bocado de pão; refazei as vossas forças, visto que chegastes até vosso servo; depois, seguireis avante. Responderam: Faze como disseste.
6 إِرُوحْ إِبْرَاهِيمْ ذغْيَا غَارْ ؤُقِيضُونْ غَارْ سَارَا، إِنَّا: ”ذغْيَاثْ، كْسِي ثْڒَاثَا ن ڒقْيَاسْ ن وَارنْ أَزْذَاذْ، أڭّْوْ إِ-ثنْ ؤُشَا أڭّْ زَّايسْ ثِيفْضِيرِينْ.“
6 Apressou-se, pois, Abraão para a tenda de Sara e lhe disse: Amassa depressa três medidas de flor de farinha e faze pão assado ao borralho.
7 خَاسْ ؤُشَا يُوزّڒْ إِبْرَاهِيمْ غَارْ إِفُونَاسنْ ؤُشَا إِطّفْ-د إِجّْ ن ؤُمژْيَانْ ن ؤُفُونَاسْ إِڭْمَا ذ لمْلِيحْ، إِوْشَا إِ-ث إِ ؤُبْڒِيغْ، ؤُشَا وَا إِقدْجقْ، حِيمَا أَذْ ث إِسّوْجذْ.
7 Abraão, por sua vez, correu ao gado, tomou um novilho, tenro e bom, e deu-o ao criado, que se apressou em prepará-lo.
8 نتَّا إِكْسِي عَاوذْ دّْهنْ ذ ؤُغِي ذ ؤُمژْيَانْ ن ؤُفُونَاسْ نِّي إِسّوْجذْ، ؤُشَا إِسَّارْسْ إِ-ث زَّاثْسنْ، ؤُ نتَّا ثُوغَا إِبدّْ قِيبَاتْشْ نْسنْ سَاذُو ثْشجَّارْثْ، ؤُشَا شِّينْ.
8 Tomou também coalhada e leite e o novilho que mandara preparar e pôs tudo diante deles; e permaneceu de pé junto a eles debaixo da árvore; e eles comeram.
9 خنِّي نَّانْ أَسْ: ”مَانِي ثدْجَا سَارَا ثَامْغَارْثْ نّشْ؟“ يَارَّا-د خَاسنْ: ”أَقَا-ت ذِينْ ذڭْ ؤُقِيضُونْ.“
9 Então, lhe perguntaram: Sara, tua mulher, onde está? Ele respondeu: Está aí na tenda.
10 ؤُشَا نتَّا إِنَّا: ”ذ ثِيذتّْ أَذْ غَاركْ د-ذوْڒغْ غَارْ ڒْوقْثْ ن ثُوذَارْثْ ؤُ خْزَارْ، أَذْ غَارسْ يِيڒِي ؤُحنْجِيرْ غَارْ سَارَا، ثَامْغَارْثْ نّشْ.“ ؤُ سَارَا ثسْڒَا غَارْ وَاذَافْ ن ؤُقِيضُونْ نِّي إِدْجَانْ أَوَارْنِي أَسْ.
10 Disse um deles: Certamente voltarei a ti, daqui a um ano; e Sara, tua mulher, dará à luz um filho. Sara o estava escutando, à porta da tenda, atrás dele.
11 إِبْرَاهِيمْ ذ سَارَا ثُوغَا وْسَارنْ، ؤُيُورنْ ذڭْ وُوسَّانْ، ؤُشَا سَارَا ثُوغَا ثْبدّْ أَسْ ثُوبَّارْثْ ن ثمْغَارِينْ.
11 Abraão e Sara eram já velhos, avançados em idade; e a Sara já lhe havia cessado o costume das mulheres.
12 ؤُشَا ثضْحشْ سَارَا ذڭْ وُوڒْ نّسْ، ثنَّا: ”أَوَارْنِي ثوْسَارْ إِنُو، مَا أَذْ غَارِي يِيڒِي ڒْخِيرْ-أَ ذ لمْلِيحْ قَاعْ، أَمْ إِدْجَا سِيذِي إِنُو ؤُڒَا ذ نتَّا إِوْسَارْ؟“
12 Riu-se, pois, Sara no seu íntimo, dizendo consigo mesma: Depois de velha, e velho também o meu senhor, terei ainda prazer?
13 إِنَّا سِيذِي إِ إِبْرَاهِيمْ: ”مَاغَارْ ثضْحشْ سَارَا، ثنَّا: ’مَا زمَّارغْ أَذْ أَرْوغْ أَمْ وْسَارغْ ڒخُّو؟‘
13 Disse o Senhor a Abraão: Por que se riu Sara, dizendo: Será verdade que darei ainda à luz, sendo velha?
14 مَا أَقَا ذِينْ شَا ن ڒْحَاجّثْ خْ سِيذِي ثوْعَارْ؟ أَذْ غَاركْ د -عقْبغْ ذِي ڒْوقْثْ إِ نڭَّا، غَارْ ڒْوقْثْ ن ثُوذَارْثْ ؤُشَا أَذْ يِيڒِي غَارْ سَارَا مِّيسْ!“
14 Acaso, para o Senhor há coisa demasiadamente difícil? Daqui a um ano, neste mesmo tempo, voltarei a ti, e Sara terá um filho.
15 سَارَا ثنْكَارْ، ثنَّا: ”وَارْ ضحْشغْ شَا!“، مِينْزِي ثُوغَا ثڭّْوذْ. نتَّا إِنَّا أَسْ: ”لَّ، أَقَا شمْ ثْضحْشذْ!“
15 Então, Sara, receosa, o negou, dizendo: Não me ri. Ele, porém, disse: Não é assim, é certo que riste.
16 خنِّي كَّارنْ إِرْيَازنْ نِّي سّنِّي، سوْضنْ غَارْ سَاذُومْ، ؤُشَا إِرُوحْ إِبْرَاهِيمْ أَكِيذْسنْ، إِسّْقبّضْ إِ-ثنْ.
16 Tendo-se levantado dali aqueles homens, olharam para Sodoma; e Abraão ia com eles, para os encaminhar.
17 ؤُشَا إِنَّا سِيذِي: ”مَا أَذْ فَّارغْ نشّْ خْ إِبْرَاهِيمْ مِينْ إِ غَا ڭّغْ؟
17 Disse o Senhor : Ocultarei a Abraão o que estou para fazer,
18 أَذْ يِيڒِي إِبْرَاهِيمْ زعْمَا ذ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ إِمْغَارْ إِجْهذْ، أَقَا أَذْ ذَايسْ تّْوَابَارْكنْ مَارَّا ڒڭْنُوسْ ن دُّونشْثْ.
18 visto que Abraão certamente virá a ser uma grande e poderosa nação, e nele serão benditas todas as nações da terra?
19 مِينْزِي نشّْ قّْنغْ إِخفْ إِنُو أَكِيذسْ، حِيمَا أَذْ إِسّڒْمذْ إِحنْجِيرنْ نّسْ ؤُڒَا ذ ثَادَّارْثْ نّسْ أَوَارْنِي أَسْ، مَاحنْذْ أَذْ حْضَانْ أَبْرِيذْ ن سِيذِي، أَذْ ڭّنْ ثَاسڭْذَا ذ ڒْحقّْ، حِيمَا سِيذِي أَذْ د-يَاوِي إِ إِبْرَاهِيمْ مِينْ ثُوغَا خَاسْ إِنَّا.“
19 Porque eu o escolhi para que ordene a seus filhos e a sua casa depois dele, a fim de que guardem o caminho do Senhor e pratiquem a justiça e o juízo; para que o Senhor faça vir sobre Abraão o que tem falado a seu respeito.
20 خنِّي إِنَّا سِيذِي: ”ثْغُويِّيثْ ن سَاذُومْ ذ عَامُورَّا ثمْغَارْ أَطَّاسْ ؤُ دّْنُوبْ نْسنْ ذقْڒنْ.
20 Disse mais o Senhor : Com efeito, o clamor de Sodoma e Gomorra tem-se multiplicado, e o seu pecado se tem agravado muito.
21 أَذْ د-هْوِيغْ، أَذْ ژَترغْ مَا ڭِّينْ نِيشَانْ أَمْ ثْغُويِّيثْ نْسنْ إِ غَارِي د-يُوسِينْ نِيغْ لَّا، أَذْ سّْنغْ.“
21 Descerei e verei se, de fato, o que têm praticado corresponde a esse clamor que é vindo até mim; e, se assim não é, sabê-lo-ei.
22 خنِّي ذوْڒنْ إِرْيَازنْ سّنِّي ؤُشَا طّْفنْ أَبْرِيذْ غَارْ سَاذُومْ. مَاشَا إِبْرَاهِيمْ ثُوغَا إِقِّيمْ عَاذْ إِبدّْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي.
22 Então, partiram dali aqueles homens e foram para Sodoma; porém Abraão permaneceu ainda na presença do Senhor .
23 ؤُشَا إِقَارّبْ-د إِبْرَاهِيمْ، إِنَّا: ”مَا س ثِيذتّْ أَذْ ثَارذْدْجذْ عَاوذْ أَمْسڭّذْ أَكْ-ذ ؤُعفَّانْ؟
23 E, aproximando-se a ele, disse: Destruirás o justo com o ímpio?
24 أَقَا ذِينِّي بَالَاكْ خمْسِينْ ن إِمْسڭَّاذنْ ذَاخڒْ إِ ثنْذِينْثْ. مَا س ثِيذتّْ أَذْ ثنْ ثَارذْدْجذْ، ؤُ وَارْ ثْسمّْحذْ ذڭْ ومْشَانْ نِّي ذِي طّْوعْ ن خمْسِينْ ن إِمْسڭَّاذنْ إِ ذَايسْ إِدْجَانْ؟
24 Se houver, porventura, cinquenta justos na cidade, destruirás ainda assim e não pouparás o lugar por amor dos cinquenta justos que nela se encontram?
25 إِڭّْوجْ خَاكْ أَذْ ثڭّذْ أَيَا، أَذْ ثنْغذْ أَمْسڭّذْ أَكْ-ذ ؤُعفَّانْ، وَاهْ، إِڭّْوجْ خَاكْ أَذْ يِيڒِي ؤُمْسڭّذْ محْسُوبْ أَمْ ؤُعفَّانْ. أَقَا ڒْقَاضِي ن دُّونشْثْ مَا وَارْ إِتّڭّْ س ڒْحقّْ؟“
25 Longe de ti o fazeres tal coisa, matares o justo com o ímpio, como se o justo fosse igual ao ímpio; longe de ti. Não fará justiça o Juiz de toda a terra?
26 ڒخْذنِّي إِنَّا أَسْ سِيذِي: ”مَاڒَا ؤُفِيغْ ذِي سَاذُومْ خمْسِينْ ن إِمْسڭَّاذنْ ذَاخڒْ إِ ثنْذِينْثْ، أَذْ سمْحغْ إِ ومْشَانْ ذِي طّْوعْ نْسنْ.“
26 Então, disse o Senhor : Se eu achar em Sodoma cinquenta justos dentro da cidade, pouparei a cidade toda por amor deles.
27 إِبْرَاهِيمْ يَارَّا-د، إِنَّا: ”خْزَارْ ڒخُّو، بْذِيغْ زعّْمغْ أَذْ سِّيوْڒغْ أَكْ-ذ سِيذِي إِنُو، وَاخَّا نشّْ ذ شَاڒْ ذ يِيغّضْ.
27 Disse mais Abraão: Eis que me atrevo a falar ao Senhor, eu que sou pó e cinza.
28 أَذْ ثَاغْ نقْصنْ زِي خمْسِينْ ن إِمْسڭَّاذنْ خمْسَا، مَا أَذْ ثَارذْدْجذْ خْ خمْسَا نِّي مَارَّا ثَانْذِينْثْ؟“ إِنَّا: ”وَارْ ت تَّارذْدْجغْ مَاڒَا ؤُفِيغْ ذِينْ خمْسَا ؤُ-ربْعِينْ.“
28 Na hipótese de faltarem cinco para cinquenta justos, destruirás por isso toda a cidade? Ele respondeu: Não a destruirei se eu achar ali quarenta e cinco.
29 يَارْنِي ذڭْ وَاوَاڒْ أَكِيذسْ، إِنَّا أَسْ: ”أَذْ ثَاغْ أَذْ يِيڒِي أَذْ إِتّْوَافْ ذِينْ أَربْعِينْ!“ يَارَّا-د نتَّا: ”وَارْ ت تّڭّغْ شَا ذِي طّْوعْ ن أَربْعِينْ نِّي.“
29 Disse-lhe ainda mais Abraão: E se, porventura, houver ali quarenta? Respondeu: Não o farei por amor dos quarenta.
30 خَاسْ ؤُشَا إِنَّا: ”وَارْ تّْخيِّيقْ ڒخُّو سِيذِي إِنُو، خْمِي غَا سِّيوْڒغْ عَاوذْ. أَذْ ثَاغْ أَذْ يِيڒِي ذِينْ ثْڒَاثِينْ!“ يَارَّا-د: ”وَارْ ت تَّارذْدْجغْ مَاڒَا ؤُفِيغْ ذِينْ ثْڒَاثِينْ.“
30 Insistiu: Não se ire o Senhor, falarei ainda: Se houver, porventura, ali trinta? Respondeu o Senhor : Não o farei se eu encontrar ali trinta.
31 إِنَّا عَاوذْ: ”خْزَارْ ڒخُّو، بْذِيغْ زعْمغْ أَذْ سِّيوْڒغْ أَكْ-ذ سِيذِي إِنُو. أَذْ ثَاغْ أَذْ يِيڒِي ذِينْ مْغِيرْ عِيشْرِينْ!“ يَارَّا-د: ”وَارْ ت تَّارذْدْجغْ شَا ذِي طّْوعْ ن عِيشْرِينْ نِّي.“
31 Continuou Abraão: Eis que me atrevi a falar ao Senhor: Se, porventura, houver ali vinte? Respondeu o Senhor : Não a destruirei por amor dos vinte.
32 خنِّي إِنَّا: ”وَارْ تّْخيِّيقْ ڒخُّو سِيذِي إِنُو، خْمِي غَا سِّيوْڒغْ عَاوذْ. أَذْ ثَاغْ أَذْ يِيڒِي ذِينْ مْغِيرْعشْرَا!“ يَارَّا-د: ”وَارْ ت تَّارذْدْجغْ ذِي طّْوعْ نعشْرَا نِّي.“
32 Disse ainda Abraão: Não se ire o Senhor, se lhe falo somente mais esta vez: Se, porventura, houver ali dez? Respondeu o Senhor : Não a destruirei por amor dos dez.
33 خنِّي إِرُوحْ سِيذِي أَوَارْنِي ڒَامِي إِكمّڒْ أَوَاڒْ نّسْ أَكْ-ذ إِبْرَاهِيمْ ؤُشَا إِبْرَاهِيمْ إِذْوڒْ-د غَارْ ومْشَانْ ن ثْزذِّيغْثْ نّسْ.
33 Tendo cessado de falar a Abraão, retirou-se o Senhor ; e Abraão voltou para o seu lugar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.