Filipenses 2

rifa (RIFA) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ مَاڒَا خنِّي غَارْومْ شَا ن ؤُفوّجْ ذِي لْمَاسِيحْ، أَوَاڒنْ س ثَايْرِي إِ وُوڒْ، نِيغْ ثَامُونْثْ ن أَرُّوحْ، نِيغْ ڒحْنُونشْثْ ذِي ذَاخڒْ ذ أَرّحْمثْ،

¹ Se há, pois, alguma exortação em Cristo, alguma consolação de amor, alguma comunhão do Espírito, se há entranhados afetos e misericórdias,

² كمّْڒمْ ڒفْرَاحثْ إِنُو ؤُمِي غَا إِمُونْ أَرَّايْ نْومْ، أَذْ غَارْومْ ثِيڒِي ثَايْرِي ذ إِشْثنْ، ذ ڒعْمَارْ ذ إِجّنْ ؤُڒَا ذ ؤُخَارَّاصْ ذ إِجّنْ.

² completai a minha alegria, de modo que penseis a mesma coisa, tenhais o mesmo amor, sejais unidos de alma, tendo o mesmo sentimento.

³ وَارْ تّڭّمْ شَا ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ڒْحَاجّثْ س ؤُمْعَانذْ نِيغْ زِي ثُوفّثْ إِخْوَانْ، مَاشَا أجّْ كُوڒْ إِجّْ أَذْ إِوقَّارْ ونّغْنِي كْثَارْ زڭْ إِخفْ نّسْ س ؤُوَاضعْ.

³ Nada façais por partidarismo ou vanglória, mas por humildade, considerando cada um os outros superiores a si mesmo.

⁴ وَارْ إِخزَّارْ ؤُڒَا ذ إِجّْ غَارْ إِخفْ نّسْ وَاهَا، مَاشَا أجّْ كُوڒْ إِجّْ أَذْ إِخْزَارْ عَاوذْ غَارْ ونِّي ذ أَسْ يُوذْسنْ.

⁴ Não tenha cada um em vista o que é propriamente seu, senão também cada qual o que é dos outros.

⁵ أجّْ أَذْ ذَايْومْ ثِيڒِي نّيّثْ إِ ثُوغَا عَاوذْ ذِي يَاسُوع لْمَاسِيحْ،

⁵ Tende em vós o mesmo sentimento que houve também em Cristo Jesus,

⁶ ونِّي، أَمْ إِدْجَا ذڭْ وَارْوَاسْ ن أَربِّي، وَارْ إِحْسِيبْ شَا ذ ثَاكشَّاضْثْ ؤُمِي إِمْقُودَّا أَكْ-ذ أَربِّي،

⁶ pois ele, subsistindo em forma de Deus, não julgou como usurpação o ser igual a Deus;

⁷ مَاشَا إِسّخْوَا إِخفْ نّسْ، إِكْسِي صِّيفثْ ن ؤُمْسخَّارْ. نتَّا إِذْوڒْ ذڭْ وَارْوَاسْ ن بْنَاذمْ، ؤُشَا إِتّْوَافْ ذِي فُورْمَا ن بْنَاذمْ.

⁷ antes, a si mesmo se esvaziou, assumindo a forma de servo, tornando-se em semelhança de homens; e, reconhecido em figura humana,

⁸ نتَّا إِسّْوَاضعْ إِخفْ نّسْ ؤُشَا إِذْوڒْ إِطَّاعْ أَڒْ ڒْموْثْ، وَاهْ، أَڒْ ڒْموْثْ ن صَّالِيبْ.

⁸ a si mesmo se humilhou, tornando-se obediente até à morte e morte de cruz.

⁹ س ؤُيَا إِسُّوعْڒَا إِ-ث أَربِّي قَاعْ سنّجْ ؤُشَا إِوْشَا أَسْ إِسمْ سنّجْ إِ كُوڒْ إِسمْ،

⁹ Pelo que também Deus o exaltou sobremaneira e lhe deu o nome que está acima de todo nome,

¹⁰ حِيمَا ذڭْ يِيسمْ ن يَاسُوع أَذْ أَضَارنْ مَارَّا إِفَادّنْ نِّي إِدْجَانْ ذڭْ ؤُجنَّا ؤُ خْ ثمُّورْثْ ؤُ سَاذُو ثمُّورْثْ،

¹⁰ para que ao nome de Jesus se dobre todo joelho, nos céus, na terra e debaixo da terra,

¹¹ ؤُ حِيمَا أَذْ إِشْهذْ كُوڒْ إِڒسْ بلِّي يَاسُوع لْمَاسِيحْ ذ سِيذِي إِ ؤُعُودْجِي ن أَربِّي، بَابَاسْ.

¹¹ e toda língua confesse que Jesus Cristo é Senhor, para glória de Deus Pai.

¹² س ؤُينِّي، أَ إِمْعِيزّنْ إِنُو، أَمْ مَامّشْ ثُوغَا ثطَّاعمْ ڒبْذَا، وَارْ إِدْجِي خْمِي أَكِيذْومْ دْجِيغْ وَاهَا، ڒخُّو عَاذْ كْثَارْ خْمِي خَاومْ إِ غَا أَڭّْوْجغْ، خذْممْ س ؤُفيّضْ إِ ثُوذَارْثْ نْومْ س ثِيڭّْوُوذِي ذ ثَارْجِيجَاثْ،

¹² Assim, pois, amados meus, como sempre obedecestes, não só na minha presença, porém, muito mais agora, na minha ausência, desenvolvei a vossa salvação com temor e tremor;

¹³ مِينْزِي أَربِّي ذ ونِّي ذَايْومْ إِخدّْمنْ أَڒْ غَا ثخْسمْ ؤُ أَذْ ثڭّمْ مِينْ ذِي ثمّژْڒمْ كنِّيوْ.

¹³ porque Deus é quem efetua em vós tanto o querer como o realizar, segundo a sua boa vontade.

¹⁴ ڭّمْ مَارَّا بْڒَا ڒعْكَاسثْ ؤُ بْڒَا أَمْشُوبّشْ،

¹⁴ Fazei tudo sem murmurações nem contendas,

¹⁵ حِيمَا أَذْ ثِيڒِيمْ بْڒَا ڒْعِيبْ، أَمْ ثَارْوَا إِمزْذَاڭنْ ن أَربِّي إِنِّي إِزدّْغنْ ذِي ڒْوسْطْ ن جِّيڒْ إِعوّْجنْ ذ إِفَارْغنْ، ؤُ حِيمَا أَذْ ثْبَانمْ جَارْ أَسنْ أَمْ ثْفَاوِينْ ذِي دُّونشْثْ،

¹⁵ para que vos torneis irrepreensíveis e sinceros, filhos de Deus inculpáveis no meio de uma geração pervertida e corrupta, na qual resplandeceis como luzeiros no mundo,

¹⁶ مَاحنْذْ أَذْ ثِيڒِيمْ ذِي طّْوعْ نْسنْ ذڭْ ومْشَانْ ن ثُوذَارْثْ، حِيمَا أَذْ غَارِي يِيڒِي ؤُسمْغَارْ ذڭْ وَاسّْ ن لْمَاسِيحْ، وَارْ ؤُيُورغْ بَاطڒْ نِيغْ خذْمغْ س وَالُو.

¹⁶ preservando a palavra da vida, para que, no Dia de Cristo, eu me glorie de que não corri em vão, nem me esforcei inutilmente.

¹⁷ مَاشَا مَاڒَا تّتّْوَارُوشّغْ أَمْ يِيشْثْ ن ثوْهِيبْثْ ن ؤُسيّبْ خْ ثْغَارْصْثْ ؤُ خْ ثْسخَّارْثْ ذِي طّْوعْ ن لْ-إِيمَانْ نْومْ، أَذْ فَارْحغْ عَاوذْ ؤُشَا أَذْ أَرشْقغْ أَكِيذْومْ مَارَّا.

¹⁷ Entretanto, mesmo que seja eu oferecido por libação sobre o sacrifício e serviço da vossa fé, alegro-me e, com todos vós, me congratulo.

¹⁸ خنِّي ؤُڒَا ذ كنِّيوْ، فَارْحمْ ؤُشَا فَارْحمْ عَاوذْ أَكِيذِي.

¹⁸ Assim, vós também, pela mesma razão, alegrai-vos e congratulai-vos comigo.

¹⁹ مَاشَا نشّْ سِّيثِيمغْ ذِي سِيذِيثْنغْ يَاسُوع أَذْ أَومْ د-سّكّغْ ثِيمُوثِييُو ذغْيَا، حِيمَا أَذْ إِڒِيغْ خْ ڒْخَاضَارْ إِنُو خْمِي غَا سّْنغْ أَمدُّورْ نْومْ.

¹⁹ Espero, porém, no Senhor Jesus, mandar-vos Timóteo, o mais breve possível, a fim de que eu me sinta animado também, tendo conhecimento da vossa situação.

²⁰ مِينْزِي وَارْ غَارِي ذَانِيثَا ؤُڒَا ذ إِجّنْ أَمْ نشّْ، ونِّي إِكسِّينْ س ومْنُوسْ خْ مَامّشْ إِفّغْ ؤُمدُّورْ نْومْ س شْضَارثْ.

²⁰ Porque a ninguém tenho de igual sentimento que, sinceramente, cuide dos vossos interesses;

²¹ مِينْزِي مَارَّا يَارزُّونْ ذِي مِينْ نْسنْ، وَارْ إِدْجِي ذِي مِينْ إِدْجَانْ ن يَاسُوع لْمَاسِيحْ.

²¹ pois todos eles buscam o que é seu próprio, não o que é de Cristo Jesus.

²² مَاشَا كنِّيوْ ثسّْنمْ ثَاقدْجبْثْ نّسْ، بلِّي ثُوغَا إِخدّمْ أَكِيذِي ذِي ثْبَارّحْثْ ن ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ أَمْ يِيجّْ ن مِّيسْ غَارْ بَابَاسْ.

²² E conheceis o seu caráter provado, pois serviu ao evangelho, junto comigo, como filho ao pai.

²³ نشّْ سِّيثِيمغْ أَذْ غَارْومْ ث-إِ-د-سّكّغْ ذغْيَا، خْمِي غَا ژَترغْ مَامّشْ غَا إِفّغْ ؤُمدُّورْ إِنُو.

²³ Este, com efeito, é quem espero enviar, tão logo tenha eu visto a minha situação.

²⁴ مَاشَا تِّيقّغْ ذِي سِيذِي إِنُو، بلِّي عَاوذْ نشّْ أَذْ غَارْومْ د-أَسغْ ذغْيَا.

²⁴ E estou persuadido no Senhor de que também eu mesmo, brevemente, irei.

²⁵ مَاشَا إِتّْغِيڒْ أَيِي بلِّي ثُوغَا إِتّْخصَّا أَذْ د-أَومْ سّكّغْ ؤُمَا إِبَافْرُوذِيثُوسْ، ونِّي ذ أَمْعَاونْ إِنُو ذ أَمْسخَّارْ أَكِيذِي، مَاشَا نتَّا عَاوذْ ذ رَّاسُولْ نْومْ ذ أَمْسخَّارْ نْومْ ذِي مِينْ حْذَاجغْ.

²⁵ Julguei, todavia, necessário mandar até vós Epafrodito, por um lado, meu irmão, cooperador e companheiro de lutas; e, por outro, vosso mensageiro e vosso auxiliar nas minhas necessidades;

²⁶ مِينْزِي ثُوغَا إِوحّشْ أَطَّاسْ أَذْ كنِّيوْ إِژَارْ مَارَّا، ؤُشَا ثُوغَا إِكْسِي س ومْنُوسْ مِينْزِي كنِّيوْ ثسْڒِيمْ بلِّي ثُوغَا إِهْڒشْ.

²⁶ visto que ele tinha saudade de todos vós e estava angustiado porque ouvistes que adoeceu.

²⁷ س ثِيذتّْ، ثُوغَا إِهْڒشْ أَڒْ ڒْموْثْ، مَاشَا أَربِّي ثُوغَا يَارْحمْ إِ-ث، وَارْ إِدْجِي نتَّا وَاهَا، أَحقَّا ؤُڒَا ذ نشّْ، حِيمَا وَارْ غَارِي إِتِّيڒِي ؤُفقُّوصْ خْ ؤُفقُّوصْ.

²⁷ Com efeito, adoeceu mortalmente; Deus, porém, se compadeceu dele e não somente dele, mas também de mim, para que eu não tivesse tristeza sobre tristeza.

²⁸ س ؤُينِّي سّكّغْ ث س ثَازْڒَا أَطَّاسْ، حِيمَا، خْمِي ث غَا ثْژَارمْ عَاوذْ، أَذْ ثْفَارْحمْ ؤُشَا أَذْ ذَايِي يِيڒِي ذْرُوسْ ن ومْنُوسْ.

²⁸ Por isso, tanto mais me apresso em mandá-lo, para que, vendo-o novamente, vos alegreis, e eu tenha menos tristeza.

²⁹ س ؤُينِّي قبْڒمْ ث ذِي سِيذِي، س مَارَّا ڒفْرَاحثْ، وقَّارمْ إِنِّي إِدْجَانْ أَمْ وَانِيثَا،

²⁹ Recebei-o, pois, no Senhor, com toda a alegria, e honrai sempre a homens como esse;

³⁰ مِينْزِي خْ سِّيبّثْ ن ڒْخذْمثْ ن لْمَاسِيحْ، ثُوغَا إِقَارّبْ غَارْ ڒْموْثْ أَمْ إِسبّڒْ ثُوذَارْثْ ن يِيخفْ نّسْ، مَاحنْذْ أَذْ إِكمّڒْ مِينْ إِنقْصنْ ذِي ثْسخَّارْثْ نْومْ إِ نشّْ.

³⁰ visto que, por causa da obra de Cristo, chegou ele às portas da morte e se dispôs a dar a própria vida, para suprir a vossa carência de socorro para comigo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Filipenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Filipenses 2 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →