Ezequiel 9
rifa (RIFA) vs NAA
1 خنِّي إِڒَاغَا ذڭْ إِمزُّوغنْ إِنُو س ثْمِيجَّا ثجْهذْ، إِنَّا: ”أجّْ إِمحْضَاينْ ن ثنْذِينْثْ أَذْ د-قَارّْبنْ، كُوڒْ إِجّْ س ڒسْنَاحْ نّسْ ن ؤُردّدْجْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ.“
1 Então ouvi que ele gritava em alta voz, dizendo: — Venham cá, vocês que estão encarregados da cidade, cada um com a sua arma destruidora na mão.
2 ؤُشَا خْزَارْ، ستَّا ن يرْيَازنْ ؤُسِينْ-د زڭْ وبْرِيذْ زِي ثوَّارْثْ يُوعْڒَانْ نِّي إِخزَّارنْ غَارْ شَّامَالْ ؤُ كُوڒْ إِجّْ غَارسْ ڒسْنَاحْ نّسْ إِ ؤُثحِّي ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ. ذِي ڒْوسْطْ نْسنْ ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن ورْيَازْ، ثُوغَا يَارْضْ ڒقْطنْ، يِيوِي ثَاذْوَاثْ ن ؤُمَارِيرْ غَارْ وبْيَاسْ نّسْ. ؤُذْفنْ نِيثْنِي ؤُشَا ڭِّينْ أَذْ بدّنْ غَارْ ؤُعَالْطَارْ ن نّْحَاسْ.
2 Eis que vinham seis homens pelo caminho do portão superior, que dá para o norte, cada um com a sua arma esmagadora na mão. Entre eles estava um homem vestido de linho, com um estojo de escriba à cintura. Eles entraram e se puseram junto ao altar de bronze.
3 أَعُودْجِي ن أَربِّي ن إِسْرَائِيل إِسّْڭعّذْ إِخفْ نّسْ زِي سنّجْ ن ؤُكِيرُوبْ نِّي خْ إِدْجَانْ، يُويُورْ غَارْ ثْنبْذَاثْ ن ثَادَّارْثْ ؤُشَا نتَّا إِڒَاغَا-د إِ ورْيَازْ نِّي يَارْضنْ ڒقْطنْ ذ ونِّي يِيوْينْ ثَاذْوَاثْ ن ؤُمَارِيرْ غَارْ وبْيَاسْ نّسْ.
3 A glória do Deus de Israel se levantou do querubim sobre o qual estava, indo até a entrada do templo. E o Senhor clamou ao homem vestido de linho, que tinha o estojo de escriba à cintura,
4 إِنَّا أَسْ سِيذِي: ”شُوقّْ ذِي ڒْوسْطْ ن ثنْذِينْثْ، ذِي ڒْوسْطْ ن ؤُرْشَالِيمْ، ؤُشَا أڭّْ كْرُوزْ ذ ڒعْڒَامثْ خْ ثنْيَارِينْ ن يرْيَازنْ نِّي إِتّْنِيخْسِيسنْ ذ تّْوعّْضنْ خْ سِّيبّثْ ن مَارَّا جّْعَايفْ نِّي إِتّْوَاڭّنْ ذِي ڒْوسْطْ نّسْ.“
4 e lhe disse: — Passe pelo meio da cidade, pelo meio de Jerusalém, e marque com um sinal a testa daqueles que suspiram e gemem por causa de todas as abominações que se cometem no meio dela.
5 ؤُمِي سْڒِيغْ، إِنَّا إِ إِنّغْنِي: ”شُوقّمْ ذِي ثنْذِينْثْ أَوَارْنِي أَسْ، نْغمْ، وَارْ زِّيدْجِيزمْ ؤُ وَارْ أَرحّْممْ!
5 Depois ouvi o Senhor dizer aos outros homens: — Passem pela cidade após ele e matem! Que os olhos de vocês não tenham piedade e não poupem ninguém.
6 نْغمْ إِوسُّورَا، إِحُوضْرِييّنْ، ثِيعزْرِييِينْ، إِحنْجِيرنْ ذ ثمْغَارِينْ أَڒْ غَا تّْوَاهلّْكنْ قَاعْ، مَاشَا وَارْ تّْهَاذَامْ ؤُڒَا ذ إِجّْ خَاسْ كْرُوشْ ذ ڒعْڒَامثْ. بْذَامْ زِي زَّاوشْثْ إِنُو إِقدّْسنْ.“ ؤُشَا نِيثْنِي بْذَانْ زڭْ إِوسُّورَا نِّي إِدْجَانْ زَّاثْ إِ ثَادَّارْثْ.
6 Matem os velhos, os jovens, as moças, as crianças e as mulheres, até exterminá-los. Mas não se aproximem de ninguém que tiver o sinal na testa. Comecem pelo meu santuário. Então começaram pelos anciãos que estavam diante do templo.
7 ؤُشَا نتَّا إِنَّا أَسنْ: ”سْخمْجمْ ثَادَّارْثْ ؤُشَا شُّورمْ ڒمْرَاحَاثْ س ڒْْخشْبَاثْ ن يِينِّي إِتّْوَانْغنْ. فّْغمْ!“ فّْغنْ نِيثْنِي ؤُشَا نْغِينْ إِوْذَانْ ذِي ثنْذِينْثْ.
7 E ele lhes disse: — Contaminem o templo! Encham de mortos os seus átrios! Vão! Eles saíram e começaram a matar na cidade.
8 ڒَامِي ثنْ نْغِينْ ؤُشَا قِّيمغْ نشّْ، إِمْسَارْ أَقَا نشّْ وْضِيغْ خْ ؤُغمْبُوبْ إِنُو غَارْ ثمُّورْثْ ؤُشَا نِّيغْ: ”أَخْ، سِيذِي إِنُو، سِيذِي، مَا أَذْ ثَاردّْدْجذْ ڒخُّو مِينْ إِقِّيمنْ ن إِسْرَائِيل ؤُمِي غَا ثْزدْجْعذْ أَسْعَارْ نّشْ خْ ؤُرْشَالِيمْ؟“
8 Enquanto a matança continuava, fiquei ali sozinho. Caí com o rosto em terra, clamei e disse: — Ah!
9 خنِّي إِنَّا أَيِي: ”ڒْمُوعْصِييّثْ ن ثَادَّارْثْ ن إِسْرَائِيل ذ يَاهُوذَا ثمْغَارْ أَطَّاسْ ؤُ ثَامُّورْثْ ثشُّورْ س إِذَامّنْ ؤُ ثنْذِينْثْ ثشُّورْ س ؤُسْفَارْغْ ن ڒْحقّْ، مِينْزِي نِيثْنِي قَّارنْ: ’سِيذِي إِسْمحْ ذِي ثمُّورْثْ ؤُشَا سِيذِي وَارْ إِژَارّْ!‘
9 Então me respondeu: — A iniquidade da casa de Israel e de Judá é excessivamente grande, a terra se encheu de sangue, e a cidade, de injustiça. E eles ainda dizem: “O
10 س ؤُيَا ؤُڒَا ذ نشّْ أَذْ ڭّغْ أَمُّو. ثِيطّْ إِنُو وَارْ ثْسمّحْ ؤُ نشّْ وَارْ تّْحِينِّيغْ. نشّْ أَذْ سّنْقڒْبغْ أَبْرِيذْ نْسنْ خْ ؤُزدْجِيفْ نْسنْ.“
10 Quanto a mim, os meus olhos não terão piedade, e não pouparei ninguém. Eu lhes darei o que merecem por seus atos.
11 ؤُشَا خْزَارْ، أَرْيَازْ نِّي يَارْضنْ ڒقْطنْ، ونِّي د-يِيوْينْ غَارْ وبْيَاسْ نّسْ ثَاذْوَاثْ ن ؤُمَارِيرْ، أَقَا يَارَّا-د ڒخْبَارْ، إِنَّا: ”ڭِّيغْ أَمْ مَامّشْ إِ ذ أَيِي ثُومُورذْ.“
11 Então o homem que estava vestido de linho e que tinha o estojo de escriba à cintura relatou, dizendo: — Fiz como me ordenaste.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ezequiel 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.