Ezequiel 9
rifa (RIFA) vs ARA
1 خنِّي إِڒَاغَا ذڭْ إِمزُّوغنْ إِنُو س ثْمِيجَّا ثجْهذْ، إِنَّا: ”أجّْ إِمحْضَاينْ ن ثنْذِينْثْ أَذْ د-قَارّْبنْ، كُوڒْ إِجّْ س ڒسْنَاحْ نّسْ ن ؤُردّدْجْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ.“
1 Então, ouvi que gritava em alta voz, dizendo: Chegai-vos, vós executores da cidade, cada um com a sua arma destruidora na mão.
2 ؤُشَا خْزَارْ، ستَّا ن يرْيَازنْ ؤُسِينْ-د زڭْ وبْرِيذْ زِي ثوَّارْثْ يُوعْڒَانْ نِّي إِخزَّارنْ غَارْ شَّامَالْ ؤُ كُوڒْ إِجّْ غَارسْ ڒسْنَاحْ نّسْ إِ ؤُثحِّي ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ. ذِي ڒْوسْطْ نْسنْ ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن ورْيَازْ، ثُوغَا يَارْضْ ڒقْطنْ، يِيوِي ثَاذْوَاثْ ن ؤُمَارِيرْ غَارْ وبْيَاسْ نّسْ. ؤُذْفنْ نِيثْنِي ؤُشَا ڭِّينْ أَذْ بدّنْ غَارْ ؤُعَالْطَارْ ن نّْحَاسْ.
2 Eis que vinham seis homens a caminho da porta superior, que olha para o norte, cada um com a sua arma esmagadora na mão, e entre eles, certo homem vestido de linho, com um estojo de escrevedor à cintura; entraram e se puseram junto ao altar de bronze.
3 أَعُودْجِي ن أَربِّي ن إِسْرَائِيل إِسّْڭعّذْ إِخفْ نّسْ زِي سنّجْ ن ؤُكِيرُوبْ نِّي خْ إِدْجَانْ، يُويُورْ غَارْ ثْنبْذَاثْ ن ثَادَّارْثْ ؤُشَا نتَّا إِڒَاغَا-د إِ ورْيَازْ نِّي يَارْضنْ ڒقْطنْ ذ ونِّي يِيوْينْ ثَاذْوَاثْ ن ؤُمَارِيرْ غَارْ وبْيَاسْ نّسْ.
3 A glória do Deus de Israel se levantou do querubim sobre o qual estava, indo até à entrada da casa; e o Senhor clamou ao homem vestido de linho, que tinha o estojo de escrevedor à cintura,
4 إِنَّا أَسْ سِيذِي: ”شُوقّْ ذِي ڒْوسْطْ ن ثنْذِينْثْ، ذِي ڒْوسْطْ ن ؤُرْشَالِيمْ، ؤُشَا أڭّْ كْرُوزْ ذ ڒعْڒَامثْ خْ ثنْيَارِينْ ن يرْيَازنْ نِّي إِتّْنِيخْسِيسنْ ذ تّْوعّْضنْ خْ سِّيبّثْ ن مَارَّا جّْعَايفْ نِّي إِتّْوَاڭّنْ ذِي ڒْوسْطْ نّسْ.“
4 e lhe disse: Passa pelo meio da cidade, pelo meio de Jerusalém, e marca com um sinal a testa dos homens que suspiram e gemem por causa de todas as abominações que se cometem no meio dela.
5 ؤُمِي سْڒِيغْ، إِنَّا إِ إِنّغْنِي: ”شُوقّمْ ذِي ثنْذِينْثْ أَوَارْنِي أَسْ، نْغمْ، وَارْ زِّيدْجِيزمْ ؤُ وَارْ أَرحّْممْ!
5 Aos outros disse, ouvindo eu: Passai pela cidade após ele; e, sem que os vossos olhos poupem e sem que vos compadeçais, matai;
6 نْغمْ إِوسُّورَا، إِحُوضْرِييّنْ، ثِيعزْرِييِينْ، إِحنْجِيرنْ ذ ثمْغَارِينْ أَڒْ غَا تّْوَاهلّْكنْ قَاعْ، مَاشَا وَارْ تّْهَاذَامْ ؤُڒَا ذ إِجّْ خَاسْ كْرُوشْ ذ ڒعْڒَامثْ. بْذَامْ زِي زَّاوشْثْ إِنُو إِقدّْسنْ.“ ؤُشَا نِيثْنِي بْذَانْ زڭْ إِوسُّورَا نِّي إِدْجَانْ زَّاثْ إِ ثَادَّارْثْ.
6 matai a velhos, a moços e a virgens, a crianças e a mulheres, até exterminá-los; mas a todo homem que tiver o sinal não vos chegueis; começai pelo meu santuário.
7 ؤُشَا نتَّا إِنَّا أَسنْ: ”سْخمْجمْ ثَادَّارْثْ ؤُشَا شُّورمْ ڒمْرَاحَاثْ س ڒْْخشْبَاثْ ن يِينِّي إِتّْوَانْغنْ. فّْغمْ!“ فّْغنْ نِيثْنِي ؤُشَا نْغِينْ إِوْذَانْ ذِي ثنْذِينْثْ.
7 Então, começaram pelos anciãos que estavam diante da casa. E ele lhes disse: Contaminai a casa, enchei de mortos os átrios e saí. Saíram e mataram na cidade.
8 ڒَامِي ثنْ نْغِينْ ؤُشَا قِّيمغْ نشّْ، إِمْسَارْ أَقَا نشّْ وْضِيغْ خْ ؤُغمْبُوبْ إِنُو غَارْ ثمُّورْثْ ؤُشَا نِّيغْ: ”أَخْ، سِيذِي إِنُو، سِيذِي، مَا أَذْ ثَاردّْدْجذْ ڒخُّو مِينْ إِقِّيمنْ ن إِسْرَائِيل ؤُمِي غَا ثْزدْجْعذْ أَسْعَارْ نّشْ خْ ؤُرْشَالِيمْ؟“
8 Havendo-os eles matado, e ficando eu de resto, caí com o rosto em terra, clamei e disse: ah! Senhor Deus! Dar-se-á o caso que destruas todo o restante de Israel, derramando o teu furor sobre Jerusalém?
9 خنِّي إِنَّا أَيِي: ”ڒْمُوعْصِييّثْ ن ثَادَّارْثْ ن إِسْرَائِيل ذ يَاهُوذَا ثمْغَارْ أَطَّاسْ ؤُ ثَامُّورْثْ ثشُّورْ س إِذَامّنْ ؤُ ثنْذِينْثْ ثشُّورْ س ؤُسْفَارْغْ ن ڒْحقّْ، مِينْزِي نِيثْنِي قَّارنْ: ’سِيذِي إِسْمحْ ذِي ثمُّورْثْ ؤُشَا سِيذِي وَارْ إِژَارّْ!‘
9 Então, me respondeu: A iniquidade da casa de Israel e de Judá é excessivamente grande, a terra se encheu de sangue, e a cidade, de injustiça; e eles ainda dizem: O Senhor abandonou a terra, o Senhor não nos vê.
10 س ؤُيَا ؤُڒَا ذ نشّْ أَذْ ڭّغْ أَمُّو. ثِيطّْ إِنُو وَارْ ثْسمّحْ ؤُ نشّْ وَارْ تّْحِينِّيغْ. نشّْ أَذْ سّنْقڒْبغْ أَبْرِيذْ نْسنْ خْ ؤُزدْجِيفْ نْسنْ.“
10 Também quanto a mim, os meus olhos não pouparão, nem me compadecerei; porém sobre a cabeça deles farei recair as suas obras.
11 ؤُشَا خْزَارْ، أَرْيَازْ نِّي يَارْضنْ ڒقْطنْ، ونِّي د-يِيوْينْ غَارْ وبْيَاسْ نّسْ ثَاذْوَاثْ ن ؤُمَارِيرْ، أَقَا يَارَّا-د ڒخْبَارْ، إِنَّا: ”ڭِّيغْ أَمْ مَامّشْ إِ ذ أَيِي ثُومُورذْ.“
11 Eis que o homem que estava vestido de linho, a cuja cintura estava o estojo de escrevedor, relatou, dizendo: Fiz como me mandaste.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ezequiel 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.