Ezequiel 9
rifa (RIFA) vs ARC
1 خنِّي إِڒَاغَا ذڭْ إِمزُّوغنْ إِنُو س ثْمِيجَّا ثجْهذْ، إِنَّا: ”أجّْ إِمحْضَاينْ ن ثنْذِينْثْ أَذْ د-قَارّْبنْ، كُوڒْ إِجّْ س ڒسْنَاحْ نّسْ ن ؤُردّدْجْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ.“
1 Então, me gritou aos ouvidos com grande voz, dizendo: Fazei chegar os intendentes da cidade, cada um com as suas armas destruidoras na mão.
2 ؤُشَا خْزَارْ، ستَّا ن يرْيَازنْ ؤُسِينْ-د زڭْ وبْرِيذْ زِي ثوَّارْثْ يُوعْڒَانْ نِّي إِخزَّارنْ غَارْ شَّامَالْ ؤُ كُوڒْ إِجّْ غَارسْ ڒسْنَاحْ نّسْ إِ ؤُثحِّي ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ. ذِي ڒْوسْطْ نْسنْ ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن ورْيَازْ، ثُوغَا يَارْضْ ڒقْطنْ، يِيوِي ثَاذْوَاثْ ن ؤُمَارِيرْ غَارْ وبْيَاسْ نّسْ. ؤُذْفنْ نِيثْنِي ؤُشَا ڭِّينْ أَذْ بدّنْ غَارْ ؤُعَالْطَارْ ن نّْحَاسْ.
2 E eis que vinham seis homens a caminho da porta alta, que olha para o norte, cada um com as suas armas destruidoras na mão, e entre eles, um homem vestido de linho, com um tinteiro de escrivão à sua cinta; e entraram e se puseram junto ao altar de bronze.
3 أَعُودْجِي ن أَربِّي ن إِسْرَائِيل إِسّْڭعّذْ إِخفْ نّسْ زِي سنّجْ ن ؤُكِيرُوبْ نِّي خْ إِدْجَانْ، يُويُورْ غَارْ ثْنبْذَاثْ ن ثَادَّارْثْ ؤُشَا نتَّا إِڒَاغَا-د إِ ورْيَازْ نِّي يَارْضنْ ڒقْطنْ ذ ونِّي يِيوْينْ ثَاذْوَاثْ ن ؤُمَارِيرْ غَارْ وبْيَاسْ نّسْ.
3 E a glória do Deus de Israel se levantou do querubim sobre o qual estava, até à entrada da casa; e clamou ao homem vestido de linho, que tinha o tinteiro de escrivão à sua cinta.
4 إِنَّا أَسْ سِيذِي: ”شُوقّْ ذِي ڒْوسْطْ ن ثنْذِينْثْ، ذِي ڒْوسْطْ ن ؤُرْشَالِيمْ، ؤُشَا أڭّْ كْرُوزْ ذ ڒعْڒَامثْ خْ ثنْيَارِينْ ن يرْيَازنْ نِّي إِتّْنِيخْسِيسنْ ذ تّْوعّْضنْ خْ سِّيبّثْ ن مَارَّا جّْعَايفْ نِّي إِتّْوَاڭّنْ ذِي ڒْوسْطْ نّسْ.“
4 E disse-lhe o Senhor : Passa pelo meio da cidade, pelo meio de Jerusalém, e marca com um sinal as testas dos homens que suspiram e que gemem por causa de todas as abominações que se cometem no meio dela.
5 ؤُمِي سْڒِيغْ، إِنَّا إِ إِنّغْنِي: ”شُوقّمْ ذِي ثنْذِينْثْ أَوَارْنِي أَسْ، نْغمْ، وَارْ زِّيدْجِيزمْ ؤُ وَارْ أَرحّْممْ!
5 E aos outros disse, ouvindo eu: Passai pela cidade após ele e feri; não poupe o vosso olho, nem vos compadeçais.
6 نْغمْ إِوسُّورَا، إِحُوضْرِييّنْ، ثِيعزْرِييِينْ، إِحنْجِيرنْ ذ ثمْغَارِينْ أَڒْ غَا تّْوَاهلّْكنْ قَاعْ، مَاشَا وَارْ تّْهَاذَامْ ؤُڒَا ذ إِجّْ خَاسْ كْرُوشْ ذ ڒعْڒَامثْ. بْذَامْ زِي زَّاوشْثْ إِنُو إِقدّْسنْ.“ ؤُشَا نِيثْنِي بْذَانْ زڭْ إِوسُّورَا نِّي إِدْجَانْ زَّاثْ إِ ثَادَّارْثْ.
6 Matai velhos, e jovens, e virgens, e meninos, e mulheres, até exterminá-los; mas a todo o homem que tiver o sinal não vos chegueis; e começai pelo meu santuário. E começaram pelos homens mais velhos que estavam diante da casa.
7 ؤُشَا نتَّا إِنَّا أَسنْ: ”سْخمْجمْ ثَادَّارْثْ ؤُشَا شُّورمْ ڒمْرَاحَاثْ س ڒْْخشْبَاثْ ن يِينِّي إِتّْوَانْغنْ. فّْغمْ!“ فّْغنْ نِيثْنِي ؤُشَا نْغِينْ إِوْذَانْ ذِي ثنْذِينْثْ.
7 E disse-lhes: Contaminai a casa, e enchei os átrios de mortos, e saí. E saíram e feriram na cidade.
8 ڒَامِي ثنْ نْغِينْ ؤُشَا قِّيمغْ نشّْ، إِمْسَارْ أَقَا نشّْ وْضِيغْ خْ ؤُغمْبُوبْ إِنُو غَارْ ثمُّورْثْ ؤُشَا نِّيغْ: ”أَخْ، سِيذِي إِنُو، سِيذِي، مَا أَذْ ثَاردّْدْجذْ ڒخُّو مِينْ إِقِّيمنْ ن إِسْرَائِيل ؤُمِي غَا ثْزدْجْعذْ أَسْعَارْ نّشْ خْ ؤُرْشَالِيمْ؟“
8 Sucedeu, pois, que, havendo-os eles ferido, e ficando eu de resto, caí sobre a minha face, e clamei, e disse: Ah! Senhor Jeová ! Dar-se-á o caso que destruas todo o restante de Israel, derramando a tua indignação sobre Jerusalém?
9 خنِّي إِنَّا أَيِي: ”ڒْمُوعْصِييّثْ ن ثَادَّارْثْ ن إِسْرَائِيل ذ يَاهُوذَا ثمْغَارْ أَطَّاسْ ؤُ ثَامُّورْثْ ثشُّورْ س إِذَامّنْ ؤُ ثنْذِينْثْ ثشُّورْ س ؤُسْفَارْغْ ن ڒْحقّْ، مِينْزِي نِيثْنِي قَّارنْ: ’سِيذِي إِسْمحْ ذِي ثمُّورْثْ ؤُشَا سِيذِي وَارْ إِژَارّْ!‘
9 Então, me disse: A maldade da casa de Israel e de Judá é grandíssima, e a terra se encheu de sangue, e a cidade se encheu de perversidade; eles dizem: O Senhor deixou a terra, o Senhor não vê.
10 س ؤُيَا ؤُڒَا ذ نشّْ أَذْ ڭّغْ أَمُّو. ثِيطّْ إِنُو وَارْ ثْسمّحْ ؤُ نشّْ وَارْ تّْحِينِّيغْ. نشّْ أَذْ سّنْقڒْبغْ أَبْرِيذْ نْسنْ خْ ؤُزدْجِيفْ نْسنْ.“
10 Pois também, quanto a mim, não poupará o meu olho, nem me compadecerei; sobre a cabeça deles farei recair o seu caminho.
11 ؤُشَا خْزَارْ، أَرْيَازْ نِّي يَارْضنْ ڒقْطنْ، ونِّي د-يِيوْينْ غَارْ وبْيَاسْ نّسْ ثَاذْوَاثْ ن ؤُمَارِيرْ، أَقَا يَارَّا-د ڒخْبَارْ، إِنَّا: ”ڭِّيغْ أَمْ مَامّشْ إِ ذ أَيِي ثُومُورذْ.“
11 E eis que o homem que estava vestido de linho, a cuja cinta estava o tinteiro, tornou com a resposta, dizendo: Fiz como me mandaste.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ezequiel 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.