Ezequiel 20
rifa (RIFA) vs NAA
1 ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ سبْعَا، ذڭْ ؤُيُورْ وِيسّْ خمْسَا، ذڭْ \+bdit وَاسّْ\+bdit* وِيسّْعشْرَا ن ؤُيُورْ إِمْسَارْ بلِّي ؤُسِينْ-د إِرْيَازنْ زڭْ إِمْغَارنْ ن إِسْرَائِيل، مَاحنْذْ أَذْ سّقْسَانْ سِيذِي، ؤُشَا قِّيمنْ زَّاثِي.
1 No sétimo ano, no quinto mês, aos dez dias do mês, alguns dos anciãos de Israel vieram consultar o Senhor e se assentaram diante de mim.
2 يُوسَا-د غَارِي وَاوَاڒْ ن سِيذِي، إِنَّا:
2 Então a palavra do Senhor veio a mim, dizendo:
3 ”أَ مِّيسْ ن بْنَاذمْ، سِيوڒْ أَكْ-ذ إِمْغَارنْ ن إِسْرَائِيل، ؤُشَا إِنِي أَسنْ: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي: مَا ثُوسِيمْ-د مَاحنْذْ أَذْ أَيِي ثسّقْسَامْ؟ س ثِيذتّْ أَمْ دَّارغْ نشّْ، وَارْ كنِّيوْ تّجِّيغْ أَذْ كِيذِي ثمْشَاوَارنْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي.
3 — Filho do homem, fale com os anciãos de Israel e diga-lhes: Assim diz o Senhor Deus: “Por acaso vocês vieram para me consultar? Tão certo como eu vivo, diz o Senhor Deus, vocês não me consultarão.”
4 ’مَا ثخْسذْ أَذْ خَاسنْ ثْحكْمذْ، مَا ثخْسذْ أَذْ خَاسنْ ثْحكْمذْ، أَ مِّيسْ ن بْنَاذمْ؟ سْشنْ أَسنْ جّْعَايفْ ن ڒجْذُوذْ نْسنْ
4 — Você está pronto para julgá-los, filho do homem? Você está pronto para julgá-los? Mostre-lhes as abominações que os pais deles praticaram
5 ؤُشَا إِنِي أَسنْ: أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي: ذڭْ وَاسّْ نِّي ذِي إِخْضَارغْ إِسْرَائِيل، سّْڭعّْذغْ نشّْ أَفُوسْ إِنُو، جُّودْجغْ إِ زَّارِيعثْ ن ثَادَّارْثْ ن يَاعْقُوبْ ؤُشَا سّشْنغْ إِخفْ نّسْ غَارْسنْ ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا. نشّْ سّْڭعّْذغْ أَفُوسْ إِنُو ذِي طّْوعْ نْسنْ، نِّيغْ: نشّْ ذ سِيذِي، أَربِّي نْومْ.
5 e diga-lhes: Assim diz o Senhor Deus: “No dia em que escolhi Israel, levantando a mão, jurei à descendência da casa de Jacó e me dei a conhecer a eles na terra do Egito; levantei a mão e jurei, dizendo: ‘Eu sou o Senhor , seu Deus.’
6 ذڭْ وَاسّْ نِّي سّْڭعّْذغْ أَسنْ أَفُوسْ إِنُو جُّودْجغْ، مَاحنْذْ أَذْ ثنْ سُّوفّْغغْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا غَارْ ثمُّورْثْ نِّي إِخْضَارغْ نشّْ إِ نِيثْنِي، ثَامُّورْثْ إِفيّْضنْ س ؤُغِي ذ ثَامّنْثْ، أَقَا-ت ذ ثَالْوِيزْثْ ن مَارَّا ثِيمُّورَا.
6 Naquele dia, jurei tirá-los da terra do Egito e levá-los para uma terra que lhes tinha previsto, uma terra que mana leite e mel, coroa de todas as terras.
7 نِّيغْ أَسنْ: أجّْ كُوڒْ إِجّْ أَذْ إِمّنْضَارْ نّْعَاوَاثْ نّسْ ن لْ-أَصْنَامْ زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ نّسْ، إِتّْخصَّا وَارْ سّْخمِّيجنْ نِيثْنِي إِخفْ نْومْ س إِميْضَا ن لْ-أَصْنَامْ ن مِيصْرَا، نشّْ ذ سِيذِي، أَربِّي نْومْ.‘ “
7 Então eu lhes disse: ‘Cada um de vocês deve jogar fora as abominações de que se agradam os seus olhos. Não se contaminem com os ídolos do Egito; eu sou o Senhor , seu Deus.’
8 ”مَاشَا نِيثْنِيغوّْغنْ خَافِي ؤُشَا وَارْ خِيسنْ أَذْ غَارِي د-سْڒنْ. وَارْ نْضَارنْ نّْعَاوَاثْ نْسنْ ن لْ-أَصْنَامْ زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ نْسنْ ؤُ وَارْ جِّينْ إِميْضَا نْسنْ ن لْ-أَصْنَامْ نِّي د-إِوْينْ زِي مِيصْرَا. خنِّي نِّيغْ أَذْ خَاسنْ زدْجْعغْ أَسْعَارْ إِنُو مَاحنْذْ أَذْ خَاسنْ كمّْڒغْ لْغَاضَابْ إِنُو ذِي ڒْوسْطْ ن ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا.
8 Mas eles se rebelaram contra mim e não quiseram me ouvir. Ninguém jogava fora as abominações de que se agradavam os seus olhos, nem abandonava os ídolos do Egito. Então eu disse que derramaria sobre eles o meu furor, para cumprir a minha ira contra eles, no meio da terra do Egito.
9 نشّْ ڭِّيغْ ث ذِي طّْوعْ ن يِيسمْ إِنُو أَڒَامِي وَانِيثَا وَارْ إِتّْوَاسّفْسَاذْ زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ ن ڒڭْنُوسْ نِّي ثُوغَا زدّْغنْ جَارْ أَسنْ، إِ ؤُمِي سشْنغْ إِخفْ إِنُو زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ نْسنْ خْمِي ثنْ سُّوفّْغغْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا.
9 Mas agi por amor do meu nome, para que não fosse profanado diante das nações no meio das quais eles estavam, diante das quais eu me dei a conhecer a eles, para os tirar da terra do Egito.”
10 سُّوفّْغغْ ثنْ-د زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا ؤُشَا نذْهغْ ثنْ غَارْ ڒخْڒَا.
10 — “Eu os tirei da terra do Egito e os levei para o deserto.
11 وْشِيغْ أَسنْ ثِيوصَّا إِنُو ؤُشَا سَّارْڭْبغْ ثنْ خْ لْفَارَايِيضْ إِنُو إِ زِي غَا إِدَّارْ بْنَاذمْ نِّي زَّايْسنْثْ إِ غَا يڭّْ.
11 Dei-lhes os meus estatutos e lhes fiz conhecer os meus juízos, pelos quais o ser humano viverá, se os cumprir.
12 وْشِيغْ أَسنْ عَاوذْ ؤُسَّانْ إِنُو ن سّبْثْ مَاحنْذْ أَذْ إِڒِينْ ذ ڒعْڒَامثْ جَارْ أَيِي ذ نِيثْنِي، حِيمَا أَذْ سّْننْ، أَقَا نشّْ ذ سِيذِي ونِّي ثنْ إِسّْقدّْسنْ.
12 Também lhes dei os meus sábados, para servirem de sinal entre mim e eles, para que soubessem que eu sou o Senhor que os santifica.
13 مَاشَا ثَادَّارْثْ ن إِسْرَائِيل ثْغوّغْ خَافِي ذِي ڒخْڒَا. نِيثْنِي وَارْ ؤُيُورنْ شَا عْلَاحْسَابْ ثِيوصَّا إِنُو ؤُشَا مّنْضَارنْ لْفَارَايِيضْ إِنُو إِ زِي غَا إِدَّارْ بْنَاذنْ نِّي ثنْثْ إِڭِّينْ ؤُشَا نِيثْنِي سّْعِيدْجْثنْ ؤُسَّانْ ن سّبْثْ إِنُو أَڒَامِي نِّيغْ ثُوغَا خْسغْ أَذْ خَاسنْ فَارّْغغْ أَسْعَارْ إِنُو ذِي ڒخْڒَا حِيمَا أَذْ خَاسنْ قْضِيغْ.
13 Mas a casa de Israel se rebelou contra mim no deserto, não andando nos meus estatutos e rejeitando os meus juízos, pelos quais viverá aquele que os cumprir; e profanaram grandemente os meus sábados. Então eu disse que derramaria sobre eles o meu furor no deserto, para os consumir.
14 مَاشَا نشّْ ڭِّيغْ ث ذِي طّْوعْ ن يِيسمْ إِنُو، حِيمَا وَانِيثَا وَارْ إِتّْوَاسّْعِيدْجِيثْ شَا زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ ن ڒڭْنُوسْ نِّي ثُوغَا إِتّْوَاڒِينْ ؤُمِي سُّوفّْغغْ ثَادَّارْثْ ن إِسْرَائِيل زِي مِيصْرَا.
14 Mas agi por amor do meu nome, para que não fosse profanado aos olhos das nações diante das quais os tirei do Egito.”
15 نشّْ سّْڭعّْذغْ أَفُوسْ إِنُو ضِيدّْ نْسنْ ذِي ڒخْڒَا ؤُشَا جُّودْجغْ أَقَا وَارْ ثنْ تَّاوْيغْ غَارْ ثمُّورْثْ نِّي ذ أَسنْ وْشِيغْ، ثَامُّورْثْ إِفيّْضنْ س ؤُغِي ذ ثَامّنْثْ، ثنِّي يدْجَانْ ذ ثَالْوِيزْثْ ن مَارَّا ثِيمُّورَا،
15 — “Além disso, no deserto, jurei que não os levaria à terra que lhes tinha dado, uma terra que mana leite e mel, coroa de todas as terras.
16 مِينْزِي نِيثْنِي نْضَارنْ لْفَارَايِيضْ إِنُو، وَارْ ؤُيُورنْ ذِي ثْوصَّا إِنُو ؤُ سّْعِيدْجْثنْ ؤُسَّانْ إِنُو ن سّبْثْ، مَاغَارْ ؤُڒْ نْسنْ إِضْفَارْ إِميْضَا نْسنْ ن لْ-أَصْنَامْ.
16 Porque rejeitaram os meus juízos, não andaram nos meus estatutos e profanaram os meus sábados, pois o seu coração se voltava para os seus ídolos.
17 مَاشَا سمْحغْ أَسنْ ذِي ثِيطَّاوِينْ إِنُو أَڒَامِي نشّْ وَارْ ثنْ أَردّْدْجغْ ؤُ وَارْ خَاسنْ قْضِيغْ ذِي ڒخْڒَا.“
17 Mas os meus olhos tiveram piedade deles e eu não os destruí, nem os consumi totalmente no deserto.”
18 ”نشّْ نِّيغْ إِ إِحنْجِيرنْ نْسنْ ذِي ڒخْڒَا: ’وَارْ ڭُّورمْ ذِي ثْوصَّا ن ڒجْذُوذْ نْومْ، وَارْ تّطّْفمْ ذِي لْفَارَايِيضْ نْسنْ ؤُ وَارْ سّْخمِّيجمْ إِخفْ نْومْ س إِميْضَا نْسنْ ن لْ-أَصْنَامْ.
18 — “Então eu disse aos seus filhos no deserto: ‘Não andem nos estatutos de seus pais, nem guardem os seus juízos, nem se contaminem com os seus ídolos.
19 نشّْ ذ سِيذِي، أَربِّي نْومْ! ؤُيُورمْ ذِي ثْوصَّا إِنُو ؤُ حْضَامْ لْفَارَايِيضْ إِنُو ؤُشَا ڭّمْ زَّايْسنْثْ.
19 Eu sou o Senhor , seu Deus. Andem nos meus estatutos, guardem os meus juízos e coloquem-nos em prática.
20 سْقدّْسمْ ؤُسَّانْ إِنُو ن سّبْثْ، مَاحنْذْ أَذْ إِڒِينْ ذ ڒعْڒَامثْ جَارْ أَيِي ذ كنِّيوْ، حِيمَا أَذْ ثسّْنمْ بلِّي نشّْ ذ سِيذِي، أَربِّي نْومْ.‘
20 Santifiquem os meus sábados, pois servirão de sinal entre mim e vocês, para que saibam que eu sou o Senhor , seu Deus.’
21 مَاشَا عَاذْ أَرَّاوْ نْسنْغوّْغنْ خَافِي: وَارْ ڭُّورنْ ذِي ثْوصَّا إِنُو ؤُ وَارْ حْضِينْ لْفَارَايِيضْ إِنُو مَاحنْذْ أَذْ ذَايْسنْثْ ؤُيُورنْ، مِينْ زِي بْنَاذمْ نِّي ثنْثْ إِتّڭّنْ أَذْ زَّايْسنْثْ إِدَّارْ. نِيثْنِي سّْعِيدْجْثنْ ؤُسَّانْ إِنُو ن سّبْثْ أَڒَامِي نِّيغْ، أَذْ خَاسنْ فَارّْغغْ أَسْعَارْ إِنُو، مَاحنْذْ أَذْ أَسنْ كمّْڒغْ أَمُّو أَغْضَابْ إِنُو ذِي ڒخْڒَا.
21 Mas também os filhos se rebelaram contra mim e não andaram nos meus estatutos, nem guardaram os meus juízos, pelos quais o ser humano viverá, se os cumprir; pelo contrário, eles profanaram os meus sábados. Então eu disse que derramaria sobre eles o meu furor, para cumprir contra eles a minha ira no deserto.
22 نشّْ أَرِّيغْ-د أَفُوسْ إِنُو إِ ثُوغَا إِسّْوِيژّْضنْ ضِيدّْ نْسنْ. ڭِّيغْ ث ذِي طّْوعْ ن يِيسمْ إِنُو، حِيمَا وَارْ إِتّْوَاسّخْمِيجْ إِسمْ إِنُو زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ نْ ڒڭْنُوسْ، مَاغَارْ زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ نْسنْ سُّوفّْغغْ ثنْ-د زِي مِيصْرَا.
22 Mas contive a minha mão e agi por amor do meu nome, para que não fosse profanado aos olhos das nações diante das quais os tirei do Egito.”
23 عَاوذْ سّْڭعّْذغْ أَفُوسْ إِنُو ذِي ڒخْڒَا، جُّودْجغْ أَذْ ثنْ بزّْعغْ جَارْ ڒڭْنُوسْ ؤُ أَذْ ثنْ زُوزَّارغْ ذِي ثمُّورَا،
23 — “Mais uma vez, no deserto, jurei dispersá-los entre as nações e espalhá-los por outras terras,
24 مِينْزِي وَارْ ڭُّورنْ ذِي لْفَارَايِيضْ إِنُو، مَاشَا نْضَارنْ ثِيوصَّا إِنُو ؤُ سّْعِيدْجْثنْ ؤُسَّانْ إِنُو ن سّبْثْ، ؤُ مِينْزِي ثِيطَّاوِينْ نْسنْ ضفَّارنْثْ أَوَارْنِي إِ إِميْضَا ن لْ-أَصْنَامْ ن ڒجْذُوذْ نْسنْ.
24 porque não executaram os meus juízos, rejeitaram os meus estatutos, profanaram os meus sábados, e os seus olhos se voltavam para os ídolos de seus pais.
25 خنِّي نشّْ وْشِيغْ أَسنْ ثِيوصَّا وَارْ إِحْڒِينْ ذ لْفَارَايِيضْ إِ زِي وَارْ زمَّارنْ نِيثْنِي أَذْ دَّارنْ.
25 Por isso também lhes dei estatutos que não eram bons e juízos pelos quais não haviam de viver.
26 نشّْ سّْخمْجغْ ثنْ س ثوْهِيبِينْ نْسنْ ؤُمِي نِيثْنِي أَرِّينْ مَارَّا مِينْ يَارزْمنْ ڒمْڒَاوثْ ذ أَمزْوَارُو أَذْ يكّْ ثِيمسِّي، ڭِّيغْ ت حِيمَا أَذْ ثنْ ثحِّيغْ أَڒَامِي غَا سّْننْ أَقَا نشّْ ذ سِيذِي.“
26 Permiti que eles se contaminassem com as suas dádivas, como quando queimavam os seus filhos primogênitos. Fiz isso para que ficassem horrorizados e para que soubessem que eu sou o Senhor .”
27 ”س ؤُيَا، أَ مِّيسْ ن بْنَاذمْ، سِيوڒْ أَكْ-ذ ثَادَّارْثْ ن إِسْرَائِيل، إِنِي أَسنْ: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي: ؤُڒَا س مَانْ أَيَا ثُوغَا ڒجْذُوذْ نْومْ تّْشقَّافنْ ذَايِي ؤُمِي ثُوغَا ذَايِيغدَّارنْ أَطَّاسْ.
27 — Portanto, fale à casa de Israel, ó filho do homem, e diga-lhes: Assim diz o Senhor Deus: “Ainda nisto os pais de vocês blasfemaram contra mim, na infidelidade que cometeram contra mim:
28 ڒَْامِي ثنْ سِّيذْفغْ ذِي ثمُّورْثْ ثنِّي خْ سّْڭعّْذغْ أَفُوسْ إِنُو مَاحنْذْ أَذْ ثنْ ت وْشغْ، خزَّارنْ نِيثْنِي غَارْ كُوڒْ ثَاوْرِيرْثْ يُوعْڒَانْ ؤُ غَارْ وزْغَارْ إِمْشُوبّْشنْ ؤُشَا إِوْينْ ذِينْ ثِيغَارْصَا نْسنْ ؤُ قدّْمنْ ذِينْ ثِيوْهِيبِينْ نْسنْ إِ ذ أَيِي سْعَارنْثْ، ؤُ قّذْمنْ ذِينْ أَرِّيحثْ نْسنْ إِتّْفُوحنْ ؤُ سيّْبنْ ذِينْ ثِيوْهِيبِينْ نْسنْ ن ؤُسيّبْ.
28 quando eu os introduzi na terra que havia jurado dar-lhes, onde quer que viam um monte alto e uma árvore frondosa, aí ofereciam os seus sacrifícios, apresentavam suas ofertas provocantes, punham os seus aromas agradáveis e ofereciam as suas libações.
29 خنِّي نِّيغْ أَسنْ: ’مَانْ ڒْڭعّْذثْ نِّي غَارْ غَا ثْرَاحمْ؟ إِسمْ نّسْ ’بَامَاهْ‘، إِخْسْ أَذْ يِينِي ’ڒْڭعّْذثْ‘، أَڒْ أَسّْ-أَ.‘ “
29 Eu lhes perguntei: ‘Que lugar alto é esse, aonde vocês vão?’ Por isso, o seu nome tem sido Lugar Alto até o dia de hoje.”
30 ”س ؤُيَا، إِنِي إِ ثَادَّارْثْ ن إِسْرَائِيل: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي: مَا وَارْ ثسّْخمِّيجمْ كنِّيوْ إِخفْ نْومْ خْ سِيمَانْثْ ن وبْرِيذْ ن ڒجْذُوذْ نْومْ ؤُ وَارْ ثسّفْسِيذمْ ؤُڒَا ذ كنِّيوْ إِخفْ نْومْ أَمْ ثْضفَّارَامْ نّْعَاوَاثْ نْسنْ ن لْ-أَصْنَامْ؟
30 — Portanto, diga à casa de Israel: Assim diz o Senhor Deus: “Será que vocês não estão se contaminando a exemplo dos pais de vocês, e se prostituindo com as suas abominações?
31 أَمْ ثسّْڭعَّاذمْ ثِيوْهِيبِينْ نْومْ، ثسّكَّامْ إِحنْجِيرنْ نْومْ خْ ثْمسِّي ؤُ ثسّْخمَّاجمْ إِخفْ نْومْ س إِميْضَا نْومْ ن لْ-أَصْنَامْ أَڒْ أَسّْ-أَ؟ مَا نشّْ خنِّي أَذْ كنِّيوْ جّغْ أَذْ أَيِي ثسّقْسَامْ، أَ ثَادَّارْثْ ن إِسْرَائِيل؟ س ثِيذتّْ أَمْ دَّارغْ نشّْ، إِقَّارْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي، نشّْ وَارْ تِّيجِّيغْ كنِّيوْ أَذْ أَيِي ثسّقْسَامْ!
31 Quando oferecem as suas dádivas e queimam os seus filhos como sacrifício, vocês se contaminam com todos os seus ídolos, até o dia de hoje. Será que eu devo deixar que vocês me consultem, ó casa de Israel? Tão certo como eu vivo, diz o Senhor Deus, vocês não me consultarão.
32 مِينْ د-إِڭعّْذنْ ذِي بُوحْبڒْ نْومْ، وَارْ إِتِّيڒِي، مِينْ ثقَّارمْ كنِّيوْ: نشِّينْ أَذْ نِيڒِي أَمْ ڒڭْنُوسْ ؤُ أَمْ ڒَادْجَاثْ ن ثمُّورَا ؤُمِي غَا نعْبذْ صَّانَامْ ن ؤُكشُّوضْ ذ وژْرُو.
32 O que vocês têm em mente jamais acontecerá, ou seja, isso de dizer: ‘Seremos como as nações, como os povos de outras terras, adorando as árvores e as pedras.’”
33 س ثِيذتّْ أَمْ دَّارغْ نشّْ، إِقَّارْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي: نشّْ أَذْ خَاومْ صلّْطغْ س ؤُفُوسْ إِجهْذنْ ؤُ س ؤُغِيڒْ إِسّْوِيژّْضنْ ؤُ س ؤُفَارّغْ ن وسْعَارْ إِنُو!
33 — “Tão certo como eu vivo, diz o Senhor Deus, hei de reinar sobre vocês com mão poderosa, com braço estendido e derramado furor.
34 مَاغَارْ نشّْ أَذْ كنِّيوْ سُّوفّْغغْ زِي ڒڭْنُوسْ ؤُشَا أَذْ كنِّيوْ سّْمُونغْ زِي ثمُّورَا مَانِي ذِي ثتّْوَابزّْعمْ كنِّيوْ، س ؤُفُوسْ إِجهْذنْ ذ ؤُغِيڒْ إِسّْوِيژَّاضنْ ؤُ س ؤُفَارّغْ ن وسْعَارْ إِنُو.
34 Vou tirá-los do meio dos povos e congregá-los das terras por onde vocês foram espalhados, com mão forte, com braço estendido e derramado furor.
35 أَذْ كنِّيوْ أَوْيغْ غَارْ ڒخْڒَا ن ڒڭْنُوسْ، ؤُشَا ذِينْ أَذْ كنِّيوْ شَارّْعغْ، ؤُذمْ ذ ؤُذمْ.
35 Vou levá-los ao deserto dos povos e ali entrarei em juízo com vocês, face a face.
36 أَمْ مَامّشْ حكْمغْ خْ ڒجْذُوذْ نْومْ ذِي ڒخْڒَا ن ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا، أَمُّو إِ خَاومْ غَا حكْمغْ، إِقَّارْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي.
36 Como entrei em juízo com os pais de vocês no deserto da terra do Egito, assim entrarei em juízo com vocês, diz o Senhor Deus.
37 أَذْ كنِّيوْ سّكّغْ سَاذُو ؤُزدْجَاذْ ن ؤُمكْسَاوْ ؤُشَا أَذْ كنِّيوْ سِّيذْفغْ ذِي تَّارْبِييّثْ ن ڒْعَاهْذْ.
37 Eu os farei passar debaixo do meu cajado e os farei entrar no vínculo da aliança.
38 نشّْ أَذْ زَّايْومْ زُوزَّارغْ إِمْغوَّاغنْ ذ يِينِّي خَافِي إِتّْعدَّانْ. نشّْ أَذْ ثنْ سُّوفّْغغْ زِي ثمُّورْثْ ن ڒْغُوبِّييثْ نْسنْ مَانِي زدّْغنْ أَمْ يِيبَارَّانِييّنْ، مَاشَا وَارْ د-تِّيكّْوِيضنْ شَا غَارْ ثمُّورْثْ ن إِسْرَائِيل. أَمُّو إِ غَا ثسّْنمْ بلِّي نشّْ ذ سِيذِي.‘ “
38 Tirarei do meio de vocês os rebeldes e os que transgrediram contra mim. Eu os farei sair da terra onde estão morando, mas eles não entrarão na terra de Israel. E vocês saberão que eu sou o Senhor .”
39 ”ؤُشَا كنِّيوْ، أَ ثَادَّارْثْ ن إِسْرَائِيل، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي، أجّْ كُوڒْ إِجّْ أَذْ يُويُورْ غَارْ إِميْضَا نّسْ ن لْ-أَصْنَامْ. مَاشَا أَوَارْنِي أَسْ أَذْ غَارِي ثسْڒمْ س ثِيذتّْ. خنِّي وَارْ ثسّخْسَارَامْ عَاذْ إِسمْ إِنُو س ثوْهِيبِينْ نْومْ ذ إِميْضَا نْومْ ن لْ-أَصْنَامْ.
39 — “Quanto a vocês, ó casa de Israel, assim diz o Senhor Deus: Que cada um vá e adore os seus ídolos, agora e mais tarde, já que vocês não querem me ouvir! Mas não profanem mais o meu santo nome com as suas dádivas e com os ídolos de vocês.
40 مِينْزِي خْ وذْرَارْ إِنُو إِقدّْسنْ، خْ وذْرَارْ يُوعْڒَانْ ن إِسْرَائِيل، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي، ذِينْ أَذْ أَيِي ثْسخَّارْ قَاعْ ثَادَّارْثْ ن إِسْرَائِيل، مَارَّا نِيثْنِي. ذِينْ أَذْ خَاسنْ أَرْضِيغْ ؤُشَا ذِينْ أَذْ تَّارغْ ثِيوْهِيبِينْ نْومْ ن ؤُسْڭعّذْ ؤُڒَا ذ ثْمنْزُوثْ ن مِينْ غَا ثسّْڭعّْذمْ زِي مَارَّا ثِيوْهِيبِينْ نْومْ إِقدّْسنْ.
40 Porque no meu santo monte, no monte alto de Israel, diz o Senhor Deus, ali toda a casa de Israel me adorará, toda a casa de Israel, naquela terra. Ali me agradarei deles. Ali requererei as ofertas de vocês, as primícias das dádivas e todas as coisas sagradas.
41 نشّْ أَذْ خَاومْ أَرْضِيغْ زِي سِّيبّثْ ن أَرِّيحثْ إِتّْفُوحنْ خْمِي كنِّيوْ غَا سُّوفّْغغْ زِي ڒڭْنُوسْ ؤُ أَذْ كنِّيوْ سّْمُونغْ زِي ثمُّورَا مَانِي كنِّيوْ زُوزَّارغْ ؤُشَا أَذْ تّْوَاقدّْسغْ زَّايْومْ زَّاثْ إِ-ث ثِيطَّاوِينْ ن ڒڭْنُوسْ
41 Eu me agradarei de vocês como de aroma agradável, quando eu os tirar do meio dos povos e os congregar das terras por onde vocês foram espalhados; e serei santificado diante das nações por meio de vocês.
42 ؤُشَا أَذْ ثسّْنمْ بلِّي نشّْ ذ سِيذِي، ڒَامِي كنِّيوْ د-إِوْيغْ عَاوذْ غَارْ ثمُّورْثْ ن إِسْرَائِيل، غَارْ ثمُّورْثْ خْ ثنِّي ؤُمِي سّْوِيژّْضغْ أَفُوسْ إِنُو، جُّودْجغْ أَذْ ت وْشغْ إِ ڒجْذُوذْ نْومْ.
42 Vocês saberão que eu sou o Senhor , quando eu os fizer entrar na terra de Israel, na terra que jurei dar aos pais de vocês.
43 ذِينْ أَذْ ثِيذَارمْ إِبْرِيذنْ نْومْ ذ مَارَّا ثِيمڭَّا نْومْ نِّي زِي ثسّْخمْجنْ إِخفْ نْومْ ؤُشَا كنِّيوْ أَذْ ثْشَارْهمْ إِخفْ نْومْ زِي سِّيبّثْ ن مَارَّا ثِيمڭَّا نْومْ إِعفّْننْ إِ ثڭِّيمْ.
43 Ali, vocês se lembrarão dos seus caminhos e de todas as ações com que se contaminaram e terão nojo de vocês mesmos, por todas as maldades que fizeram.
44 كنِّيوْ أَذْ ثسّْنمْ بلِّي نشّْ ذ سِيذِي، ڒَامِي ڭِّيغْ أَكِيذْومْ ذِي طّْوعْ ن يِيسمْ إِنُو ؤُشَا وَارْ إِدْجِي عْلَاحْسَابْ إِبْرِيذنْ نْومْ إِعفّْننْ، ؤُ وَارْ إِدْجِي عْلَاحْسَابْ ثِيمڭَّا نْومْ إِغشّنْ، أَ ثَادَّارْثْ ن إِسْرَائِيل!‘، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي.“
44 Saberão que eu sou o Senhor , quando eu agir com vocês por amor do meu nome, não segundo os seus maus caminhos, nem segundo as suas ações corruptas, ó casa de Israel”, diz o Senhor Deus.
45 — ausente —
45 A palavra do Senhor veio a mim, dizendo:
46 — ausente —
46 — Filho do homem, vire o seu rosto para o Sul e fale contra ele. Profetize contra a floresta do campo do Sul
47 — ausente —
47 e diga à floresta do Sul: “Ouça a palavra do Senhor ! Assim diz o Senhor Deus: Eis que acenderei em você um fogo que consumirá todas as árvores, tanto as verdes como as secas. A chama desse fogo não se apagará e todos os rostos, desde o Sul até o Norte, se queimarão.
48 — ausente —
48 E todos verão que eu, o Senhor , o acendi; não se apagará.”
49 — ausente —
49 Então eu disse: — Ah!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ezequiel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.