Ezequiel 20

rifa (RIFA) vs BKJ

¹ ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ سبْعَا، ذڭْ ؤُيُورْ وِيسّْ خمْسَا، ذڭْ \+bdit وَاسّْ\+bdit* وِيسّْعشْرَا ن ؤُيُورْ إِمْسَارْ بلِّي ؤُسِينْ-د إِرْيَازنْ زڭْ إِمْغَارنْ ن إِسْرَائِيل، مَاحنْذْ أَذْ سّقْسَانْ سِيذِي، ؤُشَا قِّيمنْ زَّاثِي.

¹ E aconteceu no sétimo ano, no quinto mês, no décimo dia do mês, que alguns dos anciãos de Israel vieram para inquirir do SENHOR, e sentaram-se diante de mim.

² يُوسَا-د غَارِي وَاوَاڒْ ن سِيذِي، إِنَّا:

² Então, veio a mim a palavra do SENHOR, dizendo:

³ ”أَ مِّيسْ ن بْنَاذمْ، سِيوڒْ أَكْ-ذ إِمْغَارنْ ن إِسْرَائِيل، ؤُشَا إِنِي أَسنْ: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي: مَا ثُوسِيمْ-د مَاحنْذْ أَذْ أَيِي ثسّقْسَامْ؟ س ثِيذتّْ أَمْ دَّارغْ نشّْ، وَارْ كنِّيوْ تّجِّيغْ أَذْ كِيذِي ثمْشَاوَارنْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي.

³ Filho do homem, fala aos anciãos de Israel, e dize-lhes: Assim diz o Senhor DEUS: Viestes para me inquirir? Como eu vivo, diz o Senhor DEUS, eu não serei inquirido por vós.

⁴ ’مَا ثخْسذْ أَذْ خَاسنْ ثْحكْمذْ، مَا ثخْسذْ أَذْ خَاسنْ ثْحكْمذْ، أَ مِّيسْ ن بْنَاذمْ؟ سْشنْ أَسنْ جّْعَايفْ ن ڒجْذُوذْ نْسنْ

⁴ Tu os julgarás, filho do homem, julgarás tu a eles? Faze-lhes conhecer as abominações de seus pais.

⁵ ؤُشَا إِنِي أَسنْ: أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي: ذڭْ وَاسّْ نِّي ذِي إِخْضَارغْ إِسْرَائِيل، سّْڭعّْذغْ نشّْ أَفُوسْ إِنُو، جُّودْجغْ إِ زَّارِيعثْ ن ثَادَّارْثْ ن يَاعْقُوبْ ؤُشَا سّشْنغْ إِخفْ نّسْ غَارْسنْ ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا. نشّْ سّْڭعّْذغْ أَفُوسْ إِنُو ذِي طّْوعْ نْسنْ، نِّيغْ: نشّْ ذ سِيذِي، أَربِّي نْومْ.

⁵ E dize-lhes: Assim diz o Senhor DEUS: No dia quando eu escolhi a Israel, e levantei a minha mão para a semente da casa de Jacó, e me fiz conhecido àqueles na terra do Egito, quando eu levantei a minha mão para eles, dizendo: Eu sou o SENHOR vosso Deus.

⁶ ذڭْ وَاسّْ نِّي سّْڭعّْذغْ أَسنْ أَفُوسْ إِنُو جُّودْجغْ، مَاحنْذْ أَذْ ثنْ سُّوفّْغغْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا غَارْ ثمُّورْثْ نِّي إِخْضَارغْ نشّْ إِ نِيثْنِي، ثَامُّورْثْ إِفيّْضنْ س ؤُغِي ذ ثَامّنْثْ، أَقَا-ت ذ ثَالْوِيزْثْ ن مَارَّا ثِيمُّورَا.

⁶ No dia em que eu levantei a minha mão para eles, para trazê-los da terra do Egito, para uma terra que eu já tinha descoberto para eles, fluindo leite e mel, que é a glória de todas as terras.

⁷ نِّيغْ أَسنْ: أجّْ كُوڒْ إِجّْ أَذْ إِمّنْضَارْ نّْعَاوَاثْ نّسْ ن لْ-أَصْنَامْ زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ نّسْ، إِتّْخصَّا وَارْ سّْخمِّيجنْ نِيثْنِي إِخفْ نْومْ س إِميْضَا ن لْ-أَصْنَامْ ن مِيصْرَا، نشّْ ذ سِيذِي، أَربِّي نْومْ.‘ “

⁷ Então, lhes disse: Lançai fora cada homem as abominações de seus olhos, e não vos corrompeis com os ídolos do Egito; eu sou o SENHOR vosso Deus.

⁸ ”مَاشَا نِيثْنِيغوّْغنْ خَافِي ؤُشَا وَارْ خِيسنْ أَذْ غَارِي د-سْڒنْ. وَارْ نْضَارنْ نّْعَاوَاثْ نْسنْ ن لْ-أَصْنَامْ زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ نْسنْ ؤُ وَارْ جِّينْ إِميْضَا نْسنْ ن لْ-أَصْنَامْ نِّي د-إِوْينْ زِي مِيصْرَا. خنِّي نِّيغْ أَذْ خَاسنْ زدْجْعغْ أَسْعَارْ إِنُو مَاحنْذْ أَذْ خَاسنْ كمّْڒغْ لْغَاضَابْ إِنُو ذِي ڒْوسْطْ ن ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا.

⁸ Mas eles rebelaram-se contra mim, e não quiseram me ouvir; eles não lançaram, cada homem, as abominações de seus olhos, nem abandonaram os ídolos do Egito; então eu disse: Eu derramarei minha fúria sobre eles, para concluir minha ira contra eles no meio da terra do Egito.

⁹ نشّْ ڭِّيغْ ث ذِي طّْوعْ ن يِيسمْ إِنُو أَڒَامِي وَانِيثَا وَارْ إِتّْوَاسّفْسَاذْ زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ ن ڒڭْنُوسْ نِّي ثُوغَا زدّْغنْ جَارْ أَسنْ، إِ ؤُمِي سشْنغْ إِخفْ إِنُو زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ نْسنْ خْمِي ثنْ سُّوفّْغغْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا.

⁹ Mas eu forjei por causa do meu nome, para que não fosse poluído diante dos pagãos, no meio dos quais estavam, a cuja vista eu me fiz conhecido por eles, trazendo-os para fora da terra do Egito.

¹⁰ سُّوفّْغغْ ثنْ-د زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا ؤُشَا نذْهغْ ثنْ غَارْ ڒخْڒَا.

¹⁰ Portanto, eu os fiz sair da terra do Egito, e os trouxe ao deserto.

¹¹ وْشِيغْ أَسنْ ثِيوصَّا إِنُو ؤُشَا سَّارْڭْبغْ ثنْ خْ لْفَارَايِيضْ إِنُو إِ زِي غَا إِدَّارْ بْنَاذمْ نِّي زَّايْسنْثْ إِ غَا يڭّْ.

¹¹ E eu dei-lhes os meus estatutos, e lhes mostrei os meus juízos, os quais, se um homem cumprir, ele viverá neles.

¹² وْشِيغْ أَسنْ عَاوذْ ؤُسَّانْ إِنُو ن سّبْثْ مَاحنْذْ أَذْ إِڒِينْ ذ ڒعْڒَامثْ جَارْ أَيِي ذ نِيثْنِي، حِيمَا أَذْ سّْننْ، أَقَا نشّْ ذ سِيذِي ونِّي ثنْ إِسّْقدّْسنْ.

¹² Além disso, eu também lhes dei os meus shabats, para serem um sinal entre mim e eles; para que eles pudessem saber que eu sou o SENHOR que os santifica.

¹³ مَاشَا ثَادَّارْثْ ن إِسْرَائِيل ثْغوّغْ خَافِي ذِي ڒخْڒَا. نِيثْنِي وَارْ ؤُيُورنْ شَا عْلَاحْسَابْ ثِيوصَّا إِنُو ؤُشَا مّنْضَارنْ لْفَارَايِيضْ إِنُو إِ زِي غَا إِدَّارْ بْنَاذنْ نِّي ثنْثْ إِڭِّينْ ؤُشَا نِيثْنِي سّْعِيدْجْثنْ ؤُسَّانْ ن سّبْثْ إِنُو أَڒَامِي نِّيغْ ثُوغَا خْسغْ أَذْ خَاسنْ فَارّْغغْ أَسْعَارْ إِنُو ذِي ڒخْڒَا حِيمَا أَذْ خَاسنْ قْضِيغْ.

¹³ Mas a casa de Israel se rebelou contra mim no deserto; eles não andaram nos meus estatutos, e desprezaram os meus juízos, o que, se um homem o fizer, ele viverá neles; e os meus shabats poluíram grandemente; então, eu disse que derramaria minha fúria sobre eles no deserto, para os consumir.

¹⁴ مَاشَا نشّْ ڭِّيغْ ث ذِي طّْوعْ ن يِيسمْ إِنُو، حِيمَا وَانِيثَا وَارْ إِتّْوَاسّْعِيدْجِيثْ شَا زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ ن ڒڭْنُوسْ نِّي ثُوغَا إِتّْوَاڒِينْ ؤُمِي سُّوفّْغغْ ثَادَّارْثْ ن إِسْرَائِيل زِي مِيصْرَا.

¹⁴ Mas eu forjei por causa do meu nome, para que este não fosse poluído diante dos pagãos, a cuja vista eu os trouxe para fora.

¹⁵ نشّْ سّْڭعّْذغْ أَفُوسْ إِنُو ضِيدّْ نْسنْ ذِي ڒخْڒَا ؤُشَا جُّودْجغْ أَقَا وَارْ ثنْ تَّاوْيغْ غَارْ ثمُّورْثْ نِّي ذ أَسنْ وْشِيغْ، ثَامُّورْثْ إِفيّْضنْ س ؤُغِي ذ ثَامّنْثْ، ثنِّي يدْجَانْ ذ ثَالْوِيزْثْ ن مَارَّا ثِيمُّورَا،

¹⁵ Ainda assim, eu também levantei a minha mão para eles no deserto, para que eu não os trouxesse para a terra, que eu lhes tinha dado, fluindo leite e mel, que é a glória de todas as terras.

¹⁶ مِينْزِي نِيثْنِي نْضَارنْ لْفَارَايِيضْ إِنُو، وَارْ ؤُيُورنْ ذِي ثْوصَّا إِنُو ؤُ سّْعِيدْجْثنْ ؤُسَّانْ إِنُو ن سّبْثْ، مَاغَارْ ؤُڒْ نْسنْ إِضْفَارْ إِميْضَا نْسنْ ن لْ-أَصْنَامْ.

¹⁶ Porque eles desprezaram os meus juízos, e não andaram nos meus estatutos, mas poluíram os meus shabats; porque o seu coração ia após os seus ídolos.

¹⁷ مَاشَا سمْحغْ أَسنْ ذِي ثِيطَّاوِينْ إِنُو أَڒَامِي نشّْ وَارْ ثنْ أَردّْدْجغْ ؤُ وَارْ خَاسنْ قْضِيغْ ذِي ڒخْڒَا.“

¹⁷ Todavia, o meu olho lhes poupou de destruí-los, nem fiz um fim deles no deserto.

¹⁸ ”نشّْ نِّيغْ إِ إِحنْجِيرنْ نْسنْ ذِي ڒخْڒَا: ’وَارْ ڭُّورمْ ذِي ثْوصَّا ن ڒجْذُوذْ نْومْ، وَارْ تّطّْفمْ ذِي لْفَارَايِيضْ نْسنْ ؤُ وَارْ سّْخمِّيجمْ إِخفْ نْومْ س إِميْضَا نْسنْ ن لْ-أَصْنَامْ.

¹⁸ Mas eu disse a seus filhos no deserto: Não andeis nos estatutos de vossos pais, nem observais os seus juízos, nem vos contamineis com os seus ídolos.

¹⁹ نشّْ ذ سِيذِي، أَربِّي نْومْ! ؤُيُورمْ ذِي ثْوصَّا إِنُو ؤُ حْضَامْ لْفَارَايِيضْ إِنُو ؤُشَا ڭّمْ زَّايْسنْثْ.

¹⁹ Eu sou o SENHOR vosso Deus; andai nos meus estatutos, e guardai os meus juízos, e executai-os.

²⁰ سْقدّْسمْ ؤُسَّانْ إِنُو ن سّبْثْ، مَاحنْذْ أَذْ إِڒِينْ ذ ڒعْڒَامثْ جَارْ أَيِي ذ كنِّيوْ، حِيمَا أَذْ ثسّْنمْ بلِّي نشّْ ذ سِيذِي، أَربِّي نْومْ.‘

²⁰ E santificai os meus shabats, e eles serão um sinal entre mim e vós, para que possais saber que eu sou o SENHOR vosso Deus.

²¹ مَاشَا عَاذْ أَرَّاوْ نْسنْغوّْغنْ خَافِي: وَارْ ڭُّورنْ ذِي ثْوصَّا إِنُو ؤُ وَارْ حْضِينْ لْفَارَايِيضْ إِنُو مَاحنْذْ أَذْ ذَايْسنْثْ ؤُيُورنْ، مِينْ زِي بْنَاذمْ نِّي ثنْثْ إِتّڭّنْ أَذْ زَّايْسنْثْ إِدَّارْ. نِيثْنِي سّْعِيدْجْثنْ ؤُسَّانْ إِنُو ن سّبْثْ أَڒَامِي نِّيغْ، أَذْ خَاسنْ فَارّْغغْ أَسْعَارْ إِنُو، مَاحنْذْ أَذْ أَسنْ كمّْڒغْ أَمُّو أَغْضَابْ إِنُو ذِي ڒخْڒَا.

²¹ Porém, os filhos se rebelaram contra mim, e eles não andaram nos meus estatutos, nem guardaram os meus juízos para os executar, o que, se um homem o fizer, ele viverá neles; eles poluíram os meus shabats; então, eu disse que derramaria minha fúria sobre eles, para cumprir minha ira contra eles no deserto.

²² نشّْ أَرِّيغْ-د أَفُوسْ إِنُو إِ ثُوغَا إِسّْوِيژّْضنْ ضِيدّْ نْسنْ. ڭِّيغْ ث ذِي طّْوعْ ن يِيسمْ إِنُو، حِيمَا وَارْ إِتّْوَاسّخْمِيجْ إِسمْ إِنُو زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ نْ ڒڭْنُوسْ، مَاغَارْ زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ نْسنْ سُّوفّْغغْ ثنْ-د زِي مِيصْرَا.

²² Todavia, eu retirei a minha mão, e forjei por causa do meu nome, para que não fosse poluído à vista dos pagãos, a cuja vista eu os trouxe adiante.

²³ عَاوذْ سّْڭعّْذغْ أَفُوسْ إِنُو ذِي ڒخْڒَا، جُّودْجغْ أَذْ ثنْ بزّْعغْ جَارْ ڒڭْنُوسْ ؤُ أَذْ ثنْ زُوزَّارغْ ذِي ثمُّورَا،

²³ Eu também levantei a minha mão para eles no deserto, para que eu os espalhasse entre os pagãos, e os dispersasse pelas nações.

²⁴ مِينْزِي وَارْ ڭُّورنْ ذِي لْفَارَايِيضْ إِنُو، مَاشَا نْضَارنْ ثِيوصَّا إِنُو ؤُ سّْعِيدْجْثنْ ؤُسَّانْ إِنُو ن سّبْثْ، ؤُ مِينْزِي ثِيطَّاوِينْ نْسنْ ضفَّارنْثْ أَوَارْنِي إِ إِميْضَا ن لْ-أَصْنَامْ ن ڒجْذُوذْ نْسنْ.

²⁴ Porque eles não haviam executado os meus juízos, mas desprezado os meus estatutos, e poluído os meus shabats, e os seus olhos estavam atrás dos ídolos de seus pais.

²⁵ خنِّي نشّْ وْشِيغْ أَسنْ ثِيوصَّا وَارْ إِحْڒِينْ ذ لْفَارَايِيضْ إِ زِي وَارْ زمَّارنْ نِيثْنِي أَذْ دَّارنْ.

²⁵ Portanto, eu dei-lhes também estatutos que não eram bons, e juízos pelos quais não haviam de viver;

²⁶ نشّْ سّْخمْجغْ ثنْ س ثوْهِيبِينْ نْسنْ ؤُمِي نِيثْنِي أَرِّينْ مَارَّا مِينْ يَارزْمنْ ڒمْڒَاوثْ ذ أَمزْوَارُو أَذْ يكّْ ثِيمسِّي، ڭِّيغْ ت حِيمَا أَذْ ثنْ ثحِّيغْ أَڒَامِي غَا سّْننْ أَقَا نشّْ ذ سِيذِي.“

²⁶ e eu os poluí em seus próprios dons, nos quais eles faziam passar pelo fogo tudo o que abre o útero; para que eu pudesse fazê-los desolados, para que, no fim, eles pudessem saber que eu sou o SENHOR.

²⁷ ”س ؤُيَا، أَ مِّيسْ ن بْنَاذمْ، سِيوڒْ أَكْ-ذ ثَادَّارْثْ ن إِسْرَائِيل، إِنِي أَسنْ: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي: ؤُڒَا س مَانْ أَيَا ثُوغَا ڒجْذُوذْ نْومْ تّْشقَّافنْ ذَايِي ؤُمِي ثُوغَا ذَايِيغدَّارنْ أَطَّاسْ.

²⁷ Portanto, filho do homem, fala à casa de Israel, e dize-lhes: Assim diz o Senhor DEUS: Ainda assim nisto vossos pais me blasfemaram, e nisso eles cometeram transgressão contra mim.

²⁸ ڒَْامِي ثنْ سِّيذْفغْ ذِي ثمُّورْثْ ثنِّي خْ سّْڭعّْذغْ أَفُوسْ إِنُو مَاحنْذْ أَذْ ثنْ ت وْشغْ، خزَّارنْ نِيثْنِي غَارْ كُوڒْ ثَاوْرِيرْثْ يُوعْڒَانْ ؤُ غَارْ وزْغَارْ إِمْشُوبّْشنْ ؤُشَا إِوْينْ ذِينْ ثِيغَارْصَا نْسنْ ؤُ قدّْمنْ ذِينْ ثِيوْهِيبِينْ نْسنْ إِ ذ أَيِي سْعَارنْثْ، ؤُ قّذْمنْ ذِينْ أَرِّيحثْ نْسنْ إِتّْفُوحنْ ؤُ سيّْبنْ ذِينْ ثِيوْهِيبِينْ نْسنْ ن ؤُسيّبْ.

²⁸ Pois quando eu os trouxe para a terra, pela qual eu levantei a minha mão, para dá-la a eles, então eles viram toda alta colina, e todas as árvores espessas, e eles ofereceram ali os seus sacrifícios e lá apresentaram a provocação das suas ofertas; ali também eles fizeram seu doce sabor, e ali derramaram as suas ofertas de bebidas.

²⁹ خنِّي نِّيغْ أَسنْ: ’مَانْ ڒْڭعّْذثْ نِّي غَارْ غَا ثْرَاحمْ؟ إِسمْ نّسْ ’بَامَاهْ‘، إِخْسْ أَذْ يِينِي ’ڒْڭعّْذثْ‘، أَڒْ أَسّْ-أَ.‘ “

²⁹ Então, eu lhes disse: O que é o alto lugar para onde vós ides? E seu nome é chamado de Bamá até este dia.

³⁰ ”س ؤُيَا، إِنِي إِ ثَادَّارْثْ ن إِسْرَائِيل: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي: مَا وَارْ ثسّْخمِّيجمْ كنِّيوْ إِخفْ نْومْ خْ سِيمَانْثْ ن وبْرِيذْ ن ڒجْذُوذْ نْومْ ؤُ وَارْ ثسّفْسِيذمْ ؤُڒَا ذ كنِّيوْ إِخفْ نْومْ أَمْ ثْضفَّارَامْ نّْعَاوَاثْ نْسنْ ن لْ-أَصْنَامْ؟

³⁰ Portanto, dize à casa de Israel: Assim diz o Senhor DEUS: Vós estais poluídos segundo a maneira de vossos pais? E cometestes prostituição segundo suas abominações?

³¹ أَمْ ثسّْڭعَّاذمْ ثِيوْهِيبِينْ نْومْ، ثسّكَّامْ إِحنْجِيرنْ نْومْ خْ ثْمسِّي ؤُ ثسّْخمَّاجمْ إِخفْ نْومْ س إِميْضَا نْومْ ن لْ-أَصْنَامْ أَڒْ أَسّْ-أَ؟ مَا نشّْ خنِّي أَذْ كنِّيوْ جّغْ أَذْ أَيِي ثسّقْسَامْ، أَ ثَادَّارْثْ ن إِسْرَائِيل؟ س ثِيذتّْ أَمْ دَّارغْ نشّْ، إِقَّارْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي، نشّْ وَارْ تِّيجِّيغْ كنِّيوْ أَذْ أَيِي ثسّقْسَامْ!

³¹ Pois, quando ofereceis os vossos dons, e fazeis vossos filhos passarem pelo fogo, poluís a vós mesmos com todos os vossos ídolos, até este dia; e eu serei inquirido por vós, ó casa de Israel? Como eu vivo, diz o Senhor DEUS, eu não serei inquirido por vós.

³² مِينْ د-إِڭعّْذنْ ذِي بُوحْبڒْ نْومْ، وَارْ إِتِّيڒِي، مِينْ ثقَّارمْ كنِّيوْ: نشِّينْ أَذْ نِيڒِي أَمْ ڒڭْنُوسْ ؤُ أَمْ ڒَادْجَاثْ ن ثمُّورَا ؤُمِي غَا نعْبذْ صَّانَامْ ن ؤُكشُّوضْ ذ وژْرُو.

³² E aquilo que vem à vossa mente de modo algum sucederá, isto que dizei: Nós seremos como os pagãos, como as outras famílias das nações, para servir à madeira e à pedra.

³³ س ثِيذتّْ أَمْ دَّارغْ نشّْ، إِقَّارْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي: نشّْ أَذْ خَاومْ صلّْطغْ س ؤُفُوسْ إِجهْذنْ ؤُ س ؤُغِيڒْ إِسّْوِيژّْضنْ ؤُ س ؤُفَارّغْ ن وسْعَارْ إِنُو!

³³ Como eu vivo, diz o Senhor DEUS, certamente que, com mão poderosa, e com braço estendido, e com a fúria derramada, eu governarei sobre vós.

³⁴ مَاغَارْ نشّْ أَذْ كنِّيوْ سُّوفّْغغْ زِي ڒڭْنُوسْ ؤُشَا أَذْ كنِّيوْ سّْمُونغْ زِي ثمُّورَا مَانِي ذِي ثتّْوَابزّْعمْ كنِّيوْ، س ؤُفُوسْ إِجهْذنْ ذ ؤُغِيڒْ إِسّْوِيژَّاضنْ ؤُ س ؤُفَارّغْ ن وسْعَارْ إِنُو.

³⁴ E eu vos trarei para fora dos povos, e vos ajuntarei fora das terras nas quais estais espalhados, com mão poderosa, e com braço estendido, e com fúria derramada.

³⁵ أَذْ كنِّيوْ أَوْيغْ غَارْ ڒخْڒَا ن ڒڭْنُوسْ، ؤُشَا ذِينْ أَذْ كنِّيوْ شَارّْعغْ، ؤُذمْ ذ ؤُذمْ.

³⁵ E eu vos trarei para dentro do deserto do povo; e ali, eu pleitearei convosco face a face.

³⁶ أَمْ مَامّشْ حكْمغْ خْ ڒجْذُوذْ نْومْ ذِي ڒخْڒَا ن ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا، أَمُّو إِ خَاومْ غَا حكْمغْ، إِقَّارْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي.

³⁶ Como eu pleiteei com vossos pais no deserto da terra do Egito, assim eu pleitearei convosco, diz o Senhor DEUS.

³⁷ أَذْ كنِّيوْ سّكّغْ سَاذُو ؤُزدْجَاذْ ن ؤُمكْسَاوْ ؤُشَا أَذْ كنِّيوْ سِّيذْفغْ ذِي تَّارْبِييّثْ ن ڒْعَاهْذْ.

³⁷ E eu vos farei passar debaixo da vara, e eu vou trazê-los para o vínculo do pacto.

³⁸ نشّْ أَذْ زَّايْومْ زُوزَّارغْ إِمْغوَّاغنْ ذ يِينِّي خَافِي إِتّْعدَّانْ. نشّْ أَذْ ثنْ سُّوفّْغغْ زِي ثمُّورْثْ ن ڒْغُوبِّييثْ نْسنْ مَانِي زدّْغنْ أَمْ يِيبَارَّانِييّنْ، مَاشَا وَارْ د-تِّيكّْوِيضنْ شَا غَارْ ثمُّورْثْ ن إِسْرَائِيل. أَمُّو إِ غَا ثسّْنمْ بلِّي نشّْ ذ سِيذِي.‘ “

³⁸ E eu purgarei dentre vós os rebeldes, e aqueles que transgridem contra mim; eu os trarei adiante para fora da nação onde eles permanecem temporariamente, e eles não entrarão na terra de Israel; e vós sabereis que eu sou o SENHOR.

³⁹ ”ؤُشَا كنِّيوْ، أَ ثَادَّارْثْ ن إِسْرَائِيل، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي، أجّْ كُوڒْ إِجّْ أَذْ يُويُورْ غَارْ إِميْضَا نّسْ ن لْ-أَصْنَامْ. مَاشَا أَوَارْنِي أَسْ أَذْ غَارِي ثسْڒمْ س ثِيذتّْ. خنِّي وَارْ ثسّخْسَارَامْ عَاذْ إِسمْ إِنُو س ثوْهِيبِينْ نْومْ ذ إِميْضَا نْومْ ن لْ-أَصْنَامْ.

³⁹ Quanto a vós, ó casa de Israel, assim diz o Senhor DEUS: Se a mim não me ouvirdes, de hoje em diante, ide cada um atrás de seus ídolos e sirva-os; mas não poluís mais o meu santo nome com vossos presentes e com vossos ídolos.

⁴⁰ مِينْزِي خْ وذْرَارْ إِنُو إِقدّْسنْ، خْ وذْرَارْ يُوعْڒَانْ ن إِسْرَائِيل، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي، ذِينْ أَذْ أَيِي ثْسخَّارْ قَاعْ ثَادَّارْثْ ن إِسْرَائِيل، مَارَّا نِيثْنِي. ذِينْ أَذْ خَاسنْ أَرْضِيغْ ؤُشَا ذِينْ أَذْ تَّارغْ ثِيوْهِيبِينْ نْومْ ن ؤُسْڭعّذْ ؤُڒَا ذ ثْمنْزُوثْ ن مِينْ غَا ثسّْڭعّْذمْ زِي مَارَّا ثِيوْهِيبِينْ نْومْ إِقدّْسنْ.

⁴⁰ Porque no meu santo monte, no monte da altura de Israel, diz o Senhor DEUS, ali me servirá toda a casa de Israel, todos eles na terra; ali eu os aceitarei e requererei vossas ofertas, e as primícias das vossas oblações, com todas as vossas coisas santas.

⁴¹ نشّْ أَذْ خَاومْ أَرْضِيغْ زِي سِّيبّثْ ن أَرِّيحثْ إِتّْفُوحنْ خْمِي كنِّيوْ غَا سُّوفّْغغْ زِي ڒڭْنُوسْ ؤُ أَذْ كنِّيوْ سّْمُونغْ زِي ثمُّورَا مَانِي كنِّيوْ زُوزَّارغْ ؤُشَا أَذْ تّْوَاقدّْسغْ زَّايْومْ زَّاثْ إِ-ث ثِيطَّاوِينْ ن ڒڭْنُوسْ

⁴¹ Eu vos aceitarei com vosso doce cheiro, quando eu vos trouxer para fora dos povos, e vos ajuntar fora das nações por onde estivestes espalhados; e eu serei santificado em vós diante dos pagãos.

⁴² ؤُشَا أَذْ ثسّْنمْ بلِّي نشّْ ذ سِيذِي، ڒَامِي كنِّيوْ د-إِوْيغْ عَاوذْ غَارْ ثمُّورْثْ ن إِسْرَائِيل، غَارْ ثمُّورْثْ خْ ثنِّي ؤُمِي سّْوِيژّْضغْ أَفُوسْ إِنُو، جُّودْجغْ أَذْ ت وْشغْ إِ ڒجْذُوذْ نْومْ.

⁴² E vós sabereis que eu sou o SENHOR, quando eu vos trouxer para dentro da terra de Israel, na terra pela qual eu levantei a minha mão para dá-la a vossos pais.

⁴³ ذِينْ أَذْ ثِيذَارمْ إِبْرِيذنْ نْومْ ذ مَارَّا ثِيمڭَّا نْومْ نِّي زِي ثسّْخمْجنْ إِخفْ نْومْ ؤُشَا كنِّيوْ أَذْ ثْشَارْهمْ إِخفْ نْومْ زِي سِّيبّثْ ن مَارَّا ثِيمڭَّا نْومْ إِعفّْننْ إِ ثڭِّيمْ.

⁴³ E ali vos lembrareis de vossos caminhos, e de todos os vossos feitos com que fostes contaminados, e detestareis a vós mesmos, à vossa própria vista por todos os males que cometestes.

⁴⁴ كنِّيوْ أَذْ ثسّْنمْ بلِّي نشّْ ذ سِيذِي، ڒَامِي ڭِّيغْ أَكِيذْومْ ذِي طّْوعْ ن يِيسمْ إِنُو ؤُشَا وَارْ إِدْجِي عْلَاحْسَابْ إِبْرِيذنْ نْومْ إِعفّْننْ، ؤُ وَارْ إِدْجِي عْلَاحْسَابْ ثِيمڭَّا نْومْ إِغشّنْ، أَ ثَادَّارْثْ ن إِسْرَائِيل!‘، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي.“

⁴⁴ E vós sabereis que eu sou o SENHOR, quando eu tiver forjado para convosco, por causa do meu nome; não de acordo com os vossos caminhos perversos, nem de acordo com as vossas ações corruptas, ó vós casa de Israel, diz o Senhor DEUS.

⁴⁵ — ausente —

⁴⁵ Além disso, a palavra do SENHOR veio a mim, dizendo:

⁴⁶ — ausente —

⁴⁶ Filho do homem, coloca a tua face em direção ao sul, e derrama a tua palavra em direção ao sul, e profetiza contra a floresta do campo do sul.

⁴⁷ — ausente —

⁴⁷ E dize à floresta do sul: Ouve a palavra do SENHOR: Assim diz o Senhor DEUS: Eis que eu acenderei um fogo em ti, e ele devorará toda a árvore verde em ti, e toda a árvore seca; a chama flamejante não se apagará, e todas as faces do sul ao norte se queimarão lá.

⁴⁸ — ausente —

⁴⁸ E toda carne verá que eu, o SENHOR, o acendi; isto não se apagará.

⁴⁹ — ausente —

⁴⁹ Então, disse eu: Ah! Senhor DEUS! Eles dizem de mim: Ele não fala parábolas?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ezequiel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Ezequiel 20 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →