Êxodo 4

rifa (RIFA) vs NVT

NVT Nova Versão Transformadora

¹ خنِّي يَارَّا-د مُوسَا، إِنَّا: ”خْزَارْ، نِيثْنِي وَارْ ذَايِي تِّيمْننْ شَا ؤُشَا وَارْ تّسْڒِينْ شَا إِ وَاوَاڒْ إِنُو، مِينْزِي أَذْ إِنِينْ: ’سِيذِي وَارْ ذ أَشْ د-إِبَانْ شَا!‘ “

¹ Moisés respondeu: “E se não acreditarem em mim ou não quiserem me ouvir? E se disserem: ‘O S enhor nunca lhe apareceu’?”.

² خنِّي إِنَّا أَسْ سِيذِي: ”مِينْ غَاركْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ؟“ ؤُشَا يَارَّا-د: ”ذ ثَاغَّارْشْثْ.“

² Então o S enhor lhe perguntou: “O que você tem na mão?”. “Uma vara”, respondeu Moisés.

³ إِنَّا: ”نْضَارْ إِ-ت خْ ثمُّورْثْ!“ إِنْضَارْ إِ-ت خْ ثمُّورْثْ، ثذْوڒْ ذ إِجّْ ؤُفِيغَارْ ؤُشَا يَارْوڒْ مُوسَا زَّايسْ.

³ “Jogue-a no chão”, disse o S enhor . Moisés jogou a vara no chão, e ela se transformou numa serpente. Moisés fugia dela,

⁴ ڒخْذنِّي إِنَّا سِيذِي إِ مُوسَا: ”سْوِيژّضْ أَفُوسْ نّشْ، طّفْ إِ-ت زڭْ ؤُنوَّارْ نّسْ ...“ - ؤُشَا إِسّْوِيژّضْ مُوسَا أَفُوسْ نّسْ، إِطّفْ إِ-ت ؤُشَا ثذْوڒْ عَاوذْ ذ ثَاغَّارْشْثْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ -

⁴ mas o S enhor lhe disse: “Estenda a mão e pegue-a pela cauda”. Moisés estendeu a mão e pegou a serpente, e ela voltou a ser uma vara.

⁵ ”... حِيمَا أَذْ أَمْننْ بلِّي أَقَا إِبَانْ أَشْ-د سِيذِي، أَربِّي ن ڒجْذُوذْ نْسنْ، أَربِّي ن إِبْرَاهِيمْ، أَربِّي ن إِسْحَاقْ ذ أَربِّي ن يَاعْقُوبْ.“

⁵ Então o S enhor lhe disse: “Faça esse sinal e eles acreditarão que o S enhor , o Deus de seus antepassados, o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó, de fato lhe apareceu”.

⁶ إِنَّا أَسْ سِيذِي عَاوذْ: ”سِيذفْ أَفُوسْ نّشْ ذڭْ وحْسِينْ نّشْ.“ ؤُشَا إِسِّيذفْ أَفُوسْ نّسْ ذڭْ وحْسِينْ ؤُشَا ؤُمِي ث-إِ-د-إِكّسْ، خْزَارْ، أَفُوسْ نّسْ إِبَارْصْ أَمْ وذْفڒْ.

⁶ O S enhor também disse a Moisés: “Agora, coloque a mão dentro do seu manto”. Moisés colocou a mão dentro do manto e, quando a tirou, ela estava com lepra, branca como neve.

⁷ ؤُشَا إِنَّا: ”أَرّْ أَفُوسْ نّشْ عَاوذْ ذڭْ وحْسِينْ!“ يَارَّا أَفُوسْ نّسْ ذڭْ وحْسِينْ ؤُشَا إِعْقبْ إِسُّوفّغْ إِ-ث-إِ-د عَاوذْ زڭْ وحْسِينْ، ؤُشَا خْزَارْ، إِذْوڒْ عَاوذْ أَمْ مِينْ إِقِّيمنْ ن أَرِّيمثْ نّسْ.

⁷ “Coloque a mão dentro do manto outra vez”, disse o S enhor . Moisés colocou a mão dentro do manto outra vez e, quando a tirou, ela estava tão saudável quanto o resto do corpo.

⁸ ”مَاڒَا وَارْ زَّايكْ ؤُمِيننْ شَا ؤُ وَارْ غَاركْ د-تّسْڒِينْ إِ مِينْ ذ أَسنْ إِ غَا ثِينِي ڒعْڒَامثْ ثَامزْوَارُوثْ، خنِّي أَذْ أَمْننْ ذِي مِينْ ذ أَسنْ غَا ثِينِي ڒعْڒَامثْ ثَانڭَّارُوثْ.

⁸ Disse ainda: “Se eles não acreditarem em você e não se deixarem convencer pelo primeiro sinal, serão convencidos pelo segundo.

⁹ مَاڒَا نِيثْنِي وَارْ ؤُمِيننْ شَا ذِي ثْنَاينْ ن ڒعْڒَامَاثْ-أَ ؤُ وَارْ ذ أَشْ سْڒِينْ شَا، خنِّي كْسِي أَمَانْ ن إِغْزَارْ ؤُشَا فَارّغْ إِ-ثنْ خْ ڒَاژَاغْ ؤُ أَمَانْ نِّي ثكْسِيذْ زڭْ إِغْزَارْ أَذْ ذوْڒنْ ذ إِذَامّنْ خْ ڒَاژَاغْ.“

⁹ E, se não acreditarem em você nem o ouvirem depois desses dois sinais, tire um pouco de água do rio Nilo e derrame-a sobre a terra seca. Quando o fizer, a água do Nilo se transformará em sangue na terra”.

¹⁰ ڒخْذنِّي إِنَّا مُوسَا إِ سِيذِي: ”أَ سِيذِي إِنُو!، نشّْ وَارْ دْجِيغْ شَا ذ أَرْيَازْ ن بُو-ثَاوَاڒِينْ، إِضنَّاضْ لَّا، ؤُڒَا ذ فَارِيضنَّاضْ لَّا ؤُ زڭْ وَامِي ثبْذِيذْ أَذْ ثسِّيوْڒذْ أَكْ-ذ ؤُمْسخَّارْ نّشْ لَّا، مِينْزِي نشّْ غَارِي أَقمُّومْ إِذقْڒنْ ذ إِڒسْ إِذقْڒنْ.“

¹⁰ Moisés, porém, disse ao S enhor : “Ó Senhor, não tenho facilidade para falar, nem antes, nem agora que falaste com teu servo! Não consigo me expressar e me atrapalho com as palavras”.

¹¹ إِنَّا أَسْ سِيذِي: ”وِي إِوْشِينْ أَقمُّومْ إِ بْنَاذمْ؟ نِيغْ وِي إِڭِّينْ حذْ ذ أَزِييْنُونْ نِيغْ ذ أَذهْشُورْ نِيغْ ذ ونِّي إِتّْوَاڒَانْ نِيغْ ذ أَذَارْغَاڒْ؟ مَا وَارْ إِدْجِي ذ نشّْ، سِيذِي؟

¹¹ O S enhor perguntou a Moisés: “Quem forma a boca do ser humano? Quem torna o homem mudo ou surdo? Quem o torna cego ou o faz ver? Por acaso não sou eu, o S enhor ?

¹² ڒخُّو، رُوحْ ذِينْ، أَذْ إِڒِيغْ أَكْ-ذ ؤُقمُّومْ نّشْ، أَذْ أَشْ سّشْنغْ مْلِيحْ مِينْ غَا ثِينِيذْ.“

¹² Agora vá! Eu estarei com você quando falar e o instruirei a respeito do que deve dizer”.

¹³ مَاشَا نتَّا إِنَّا: ”أَ سِيذِي إِنُو، سكّْ س ؤُفُوسْ نّشْ مَانْ ونْ إِ ثخْسذْ أَذْ ثسّكّذْ.“

¹³ “Por favor, Senhor!”, suplicou Moisés. “Envia qualquer outra pessoa!”

¹⁴ ڒخْذنِّي إِتّْوَاسَّارْغْ وغْضَابْ ن سِيذِي خْ مُوسَا، إِنَّا: ”مَا وَارْ إِدْجِي هَارُونْ، أَلَاوِي، ذ ؤُمَاشْ؟ نشّْ سّْنغْ، أَقَا نتَّا إِسّنْ أَذْ إِسِّيوڒْ. خْزَارْ، أَقَا أَذْ كِيشْ إِمْسَاڭَارْ ؤُ خْمِي شكْ غَا إِژَارْ، أَذْ إِفَارْحْ وُوڒْ نّسْ.

¹⁴ Então o S enhor se irou com Moisés e lhe disse: “E quanto a seu irmão Arão, o levita? Sei que ele fala bem. Veja, ele está vindo ao seu encontro e se alegrará em vê-lo.

¹⁵ ؤُشَا شكْ أَذْ كِيسْ ثسِّيوْڒذْ، أَذْ أَسْ ثڭّذْ أَوَاڒنْ ذڭْ ؤُقمُّومْ نّسْ. ڭُّورْ أَذْ إِڒِيغْ أَكْ-ذ ؤُقمُّومْ نّشْ ذ ؤُقمُّومْ نّسْ، أَذْ أَومْ سّْغَارغْ مِينْ غَا ثِينِيمْ.

¹⁵ Fale com ele e diga as palavras que ele deve transmitir. Estarei com vocês dois quando falarem e os instruirei a respeito do que devem fazer.

¹⁶ نتَّا أَذْ إِسِّيوڒْ أَكْ-ذ ڒْڭنْسْ ذڭْ ومْشَانْ نّشْ. أَذْ إِمْسَارْ أَمُّو: نتَّا أَذْ أَشْ يِيڒِي أَمشْنَاوْ أَقمُّومْ نّشْ ؤُ شكْ أَذْ ثِيڒِيذْ إِ نتَّا أَمشْنَاوْ أَربِّي.

¹⁶ Arão falará por você diante do povo. Ele será seu porta-voz, e você será como Deus para ele.

¹⁷ أَذْ ثكْسِيذْ ثَاغَّارْشْثْ-أَ إِ زِي غَا ثڭّذْ ڒعْڒَامَاثْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ.“

¹⁷ Leve com você a vara e use-a para realizar os sinais que eu lhe mostrei”.

¹⁸ إِرُوحْ مُوسَا ؤُشَا إِذْوڒْ غَارْ ؤُضڭّْوَاڒْ نّسْ يِيثْرُو، إِنَّا أَسْ: ”أجّْ أَيِي أَذْ رَاحغْ، أَذْعقْبغْ غَارْ أَيْثْمَا نِّي إِدْجَانْ ذِي مِيصْرَا، حِيمَا أَذْ ژَترغْ، مَا عَاذْ دَّارنْ.“ إِنَّا يِيثْرُو إِ مُوسَا: ”رُوحْ ذِي ڒهْنَا.“

¹⁸ Moisés voltou à casa de Jetro, seu sogro, e lhe disse: “Por favor, permita-me voltar ao Egito para procurar meus parentes. Nem sei se ainda vivem”. “Vá em paz”, respondeu Jetro.

¹⁹ إِنَّا سِيذِي عَاوذْ إِ مُوسَا ذِي مِيذْيَانْ: ”ڒُْوحْ، ثْذوْڒذْ غَارْ مِيصْرَا، مِينْزِي أَقَا مُّوثنْ مَارَّا إِنِّي ثُوغَا يَارزُّونْ ڒْموْثْ نّشْ.“

¹⁹ Antes de Moisés partir de Midiã, o S enhor lhe disse: “Volte ao Egito, pois todos que queriam matá-lo já morreram”.

²⁰ إِكْسِي مُوسَا ثَامْغَارْثْ نّسْ ذ إِحنْجِيرنْ نّسْ ؤُشَا إِسّنْيَا إِ-ثنْ خْ وغْيُوڒْ، إِذْوڒْ-د غَارْ ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا ؤُشَا إِكْسِي مُوسَا ثَاغَّارْشْثْ ن أَربِّي ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ.

²⁰ Então Moisés tomou sua mulher e seus filhos, montou-os num jumento e voltou para a terra do Egito. Levava na mão a vara de Deus.

²¹ إِنَّا سِيذِي إِ مُوسَا: ”خْمِي غَا ثْرَاحذْ، أَذْ د-ثْذوْڒذْ عَاوذْ غَارْ مِيصْرَا، خْزَارْ أَذْ ثڭّذْ إِ فِيرْعُونْ مَارَّا لْمُوعْجِيزَاثْ نِّي ذ أَشْ ڭِّيغْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ. مَاشَا نشّْ أَذْ سّْقسْحغْ ؤُڒْ نّسْ، ڒَامِي وَارْ إِخْسْ أَذْ إِضْڒقْ إِ ڒْڭنْسْ.

²¹ O S enhor disse a Moisés: “Quando chegar ao Egito, apresente-se ao faraó e faça todos os milagres para os quais eu o capacitei. Contudo, endurecerei o coração dele, para que se recuse a deixar o povo sair.

²² خنِّي أَذْ ثِينِيذْ إِ فِيرْعُونْ: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: إِسْرَائِيل ذ مِّي ذ أَمنْزُو إِنُو.

²² Você dirá ao faraó: ‘Assim diz o S enhor : Israel é meu filho mais velho.

²³ أَقَا نِّيغْ أَشْ: أجّْ أَذْ إِفّغْ مِّي أَذْ أَيِي إِعْبذْ! مَاشَا شكْ ثُوڭِيذْ أَذْ ث ثجّذْ. خْزَارْ، نشّْ أَذْ نْغغْ مِّيشْ، أَمنْزُو نّشْ.‘ “

²³ Ordenei que você deixasse meu filho sair para me adorar. Mas, uma vez que você se recusou, matarei seu filho mais velho’”.

²⁴ إِمْسَارْ ذڭْ وبْرِيذْ، ذڭْ إِجّْ ن ومْشَانْ مَانِي غَا سّنْسنْ، إِمّڒْقَا سِيذِي أَكِيذسْ ؤُ نتَّا ثُوغَا إِخْسْ أَذْ ث إِنغْ.

²⁴ No caminho para o Egito, no lugar onde Moisés e sua família haviam parado a fim de passar a noite, o S enhor o confrontou e estava prestes a matá-lo.

²⁵ ڒخْذنِّي ثكْسِي صَافُّورَا إِشْثْ ن ثْخذْمشْثْ ن وژْرُو، ثخْثنْ ڒعْذَاڒْيثْ ن مِّيسْ ؤُشَا ثڒْقفْ أَسْ إِضَارنْ نّسْ، ثنَّا: ”س ثِيذتّْ شكْ ثدْجِيذْ أَمْ يِيجّْ ن يسْڒِي ن إِذَامّنْ إِ نشّْ“

²⁵ Mas Zípora pegou uma faca de pedra e circuncidou seu filho. Com o prepúcio, tocou os pés de Moisés e lhe disse: “Agora você é para mim um marido de sangue”.

²⁶ إِجَّا إِ-ث خنِّي. ڒخْضنِّي ثنَّا: ”\+bdit شكْ\+bdit* ذ إِسْڒِي ن إِذَامّنْ \+bdit إِ ثدْجِيذْ\+bdit*!“، ذِي سِّيبّثْ ن إِخْثَاننْ.

²⁶ (Quando disse “um marido de sangue”, estava se referindo à circuncisão.) Depois disso, o S enhor deixou Moisés.

²⁷ إِنَّا سِيذِي إِ هَارُونْ: ”رُوحْ أَذْ ثڒْقِيذْ مُوسَا ذِي ڒخْڒَا!“ ؤُشَا إِرُوحْ، إِمْسَاڭَارْ أَكِيذسْ غَارْ وذْرَارْ ن أَربِّي، إِسُّوذمْ إِ-ث.

²⁷ O S enhor tinha dito a Arão: “Vá ao deserto, ao encontro de Moisés”. Arão foi, encontrou Moisés no monte de Deus e o saudou com um beijo.

²⁸ إِخبَّارْ مُوسَا هَارُونْ خْ مَارَّا أَوَاڒنْ إِ ذ أَسْ إِنَّا سِيذِي ونِّي إِ-ث-إِ-د-إِسّكّنْ ؤُڒَا خْ مَارَّا ڒعْڒَامَاثْ إِ ذ أَسْ يُومُورْ أَذْ إِڭّْ.

²⁸ Moisés contou a Arão tudo que o S enhor havia ordenado que ele dissesse e falou também sobre os sinais que deveria realizar.

²⁹ خنِّي إِرُوحْ مُوسَا ذ هَارُونْ، سّْمُوننْ مَارَّا إِمْغَارنْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل،

²⁹ Então Moisés e Arão voltaram ao Egito e convocaram uma reunião com todos os líderes de Israel.

³⁰ ؤُشَا إِسِّيوڒْ هَارُونْ س مَارَّا أَوَاڒنْ إِ ثُوغَا إِنَّا سِيذِي إِ مُوسَا ؤُشَا إِڭَّا ڒعْڒَامَاثْ قِيبَاتْشْ إِ ثِيطَّاوِينْ ن ڒْڭنْسْ.

³⁰ Arão lhes comunicou tudo que o S enhor tinha dito a Moisés, que realizou os sinais diante deles.

³¹ ؤُشَا يُومنْ زَّايْسنْ ڒْڭنْسْ، سْڒِينْ بلِّي سِيذِي إِزِّيدْجزْ أَسْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ؤُمِي إِژْرَا ڒْمحْنثْ إِ ذِي دْجَانْ، ؤُضَارنْ ؤُشَا بنْذْقنْ أَسْ.

³¹ O povo de Israel se convenceu de que o S enhor tinha enviado Moisés e Arão. Quando ouviram que o S enhor se preocupava com eles e tinha visto seu sofrimento, prostraram-se e o adoraram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Êxodo 4 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →