Êxodo 4

rifa (RIFA) vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ خنِّي يَارَّا-د مُوسَا، إِنَّا: ”خْزَارْ، نِيثْنِي وَارْ ذَايِي تِّيمْننْ شَا ؤُشَا وَارْ تّسْڒِينْ شَا إِ وَاوَاڒْ إِنُو، مِينْزِي أَذْ إِنِينْ: ’سِيذِي وَارْ ذ أَشْ د-إِبَانْ شَا!‘ “

¹ Moisés respondeu: — Mas eis que eles não vão acreditar em mim, nem ouvirão o que vou dizer, pois dirão: “O

² خنِّي إِنَّا أَسْ سِيذِي: ”مِينْ غَاركْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ؟“ ؤُشَا يَارَّا-د: ”ذ ثَاغَّارْشْثْ.“

² Então o Senhor perguntou a Moisés: — Que é isso que você tem na mão? Ele respondeu: — Um bordão.

³ إِنَّا: ”نْضَارْ إِ-ت خْ ثمُّورْثْ!“ إِنْضَارْ إِ-ت خْ ثمُّورْثْ، ثذْوڒْ ذ إِجّْ ؤُفِيغَارْ ؤُشَا يَارْوڒْ مُوسَا زَّايسْ.

³ Então lhe disse: — Jogue-o no chão. Ele o jogou no chão, e o bordão virou uma serpente. E Moisés fugia dela.

⁴ ڒخْذنِّي إِنَّا سِيذِي إِ مُوسَا: ”سْوِيژّضْ أَفُوسْ نّشْ، طّفْ إِ-ت زڭْ ؤُنوَّارْ نّسْ ...“ - ؤُشَا إِسّْوِيژّضْ مُوسَا أَفُوسْ نّسْ، إِطّفْ إِ-ت ؤُشَا ثذْوڒْ عَاوذْ ذ ثَاغَّارْشْثْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ -

⁴ Mas o Senhor disse a Moisés: — Estenda a mão e pegue-a pela cauda. Ele estendeu a mão, pegou-a pela cauda, e ela se transformou em bordão.

⁵ ”... حِيمَا أَذْ أَمْننْ بلِّي أَقَا إِبَانْ أَشْ-د سِيذِي، أَربِّي ن ڒجْذُوذْ نْسنْ، أَربِّي ن إِبْرَاهِيمْ، أَربِّي ن إِسْحَاقْ ذ أَربِّي ن يَاعْقُوبْ.“

⁵ Então o Senhor disse: — Isto é para que creiam que o

⁶ إِنَّا أَسْ سِيذِي عَاوذْ: ”سِيذفْ أَفُوسْ نّشْ ذڭْ وحْسِينْ نّشْ.“ ؤُشَا إِسِّيذفْ أَفُوسْ نّسْ ذڭْ وحْسِينْ ؤُشَا ؤُمِي ث-إِ-د-إِكّسْ، خْزَارْ، أَفُوسْ نّسْ إِبَارْصْ أَمْ وذْفڒْ.

⁶ E o Senhor continuou: — Ponha, agora, a mão no peito. Ele o fez; e, tirando a mão do peito, eis que ela estava leprosa, branca como a neve.

⁷ ؤُشَا إِنَّا: ”أَرّْ أَفُوسْ نّشْ عَاوذْ ذڭْ وحْسِينْ!“ يَارَّا أَفُوسْ نّسْ ذڭْ وحْسِينْ ؤُشَا إِعْقبْ إِسُّوفّغْ إِ-ث-إِ-د عَاوذْ زڭْ وحْسِينْ، ؤُشَا خْزَارْ، إِذْوڒْ عَاوذْ أَمْ مِينْ إِقِّيمنْ ن أَرِّيمثْ نّسْ.

⁷ Então o Senhor disse: — Ponha a mão no peito outra vez. Ele a pôs no peito novamente; e, quando a tirou, eis que se havia tornado como o restante de sua carne.

⁸ ”مَاڒَا وَارْ زَّايكْ ؤُمِيننْ شَا ؤُ وَارْ غَاركْ د-تّسْڒِينْ إِ مِينْ ذ أَسنْ إِ غَا ثِينِي ڒعْڒَامثْ ثَامزْوَارُوثْ، خنِّي أَذْ أَمْننْ ذِي مِينْ ذ أَسنْ غَا ثِينِي ڒعْڒَامثْ ثَانڭَّارُوثْ.

⁸ O Senhor continuou: — Se eles não acreditarem em você, nem atenderem à evidência do primeiro sinal, talvez acreditarão na evidência do segundo.

⁹ مَاڒَا نِيثْنِي وَارْ ؤُمِيننْ شَا ذِي ثْنَاينْ ن ڒعْڒَامَاثْ-أَ ؤُ وَارْ ذ أَشْ سْڒِينْ شَا، خنِّي كْسِي أَمَانْ ن إِغْزَارْ ؤُشَا فَارّغْ إِ-ثنْ خْ ڒَاژَاغْ ؤُ أَمَانْ نِّي ثكْسِيذْ زڭْ إِغْزَارْ أَذْ ذوْڒنْ ذ إِذَامّنْ خْ ڒَاژَاغْ.“

⁹ Se eles ainda não acreditarem mediante esses dois sinais, nem ouvirem o que você disser, pegue um pouco de água do rio e derrame na terra seca; e a água que você pegou do rio se transformará em sangue sobre a terra.

¹⁰ ڒخْذنِّي إِنَّا مُوسَا إِ سِيذِي: ”أَ سِيذِي إِنُو!، نشّْ وَارْ دْجِيغْ شَا ذ أَرْيَازْ ن بُو-ثَاوَاڒِينْ، إِضنَّاضْ لَّا، ؤُڒَا ذ فَارِيضنَّاضْ لَّا ؤُ زڭْ وَامِي ثبْذِيذْ أَذْ ثسِّيوْڒذْ أَكْ-ذ ؤُمْسخَّارْ نّشْ لَّا، مِينْزِي نشّْ غَارِي أَقمُّومْ إِذقْڒنْ ذ إِڒسْ إِذقْڒنْ.“

¹⁰ Então Moisés disse ao Senhor : — Ah! Senhor! Eu nunca fui eloquente, nem no passado, nem depois que falaste a teu servo, pois sou pesado de boca e pesado de língua.

¹¹ إِنَّا أَسْ سِيذِي: ”وِي إِوْشِينْ أَقمُّومْ إِ بْنَاذمْ؟ نِيغْ وِي إِڭِّينْ حذْ ذ أَزِييْنُونْ نِيغْ ذ أَذهْشُورْ نِيغْ ذ ونِّي إِتّْوَاڒَانْ نِيغْ ذ أَذَارْغَاڒْ؟ مَا وَارْ إِدْجِي ذ نشّْ، سِيذِي؟

¹¹ O Senhor respondeu: — Quem fez a boca do homem? Ou quem faz o mudo, ou o surdo, ou o que vê, ou o cego? Não sou eu, o

¹² ڒخُّو، رُوحْ ذِينْ، أَذْ إِڒِيغْ أَكْ-ذ ؤُقمُّومْ نّشْ، أَذْ أَشْ سّشْنغْ مْلِيحْ مِينْ غَا ثِينِيذْ.“

¹² Agora vá, e eu serei com a sua boca e lhe ensinarei o que você deve falar.

¹³ مَاشَا نتَّا إِنَّا: ”أَ سِيذِي إِنُو، سكّْ س ؤُفُوسْ نّشْ مَانْ ونْ إِ ثخْسذْ أَذْ ثسّكّذْ.“

¹³ Porém Moisés respondeu: — Ah! Senhor! Envia alguém outro que quiseres enviar, menos a mim.

¹⁴ ڒخْذنِّي إِتّْوَاسَّارْغْ وغْضَابْ ن سِيذِي خْ مُوسَا، إِنَّا: ”مَا وَارْ إِدْجِي هَارُونْ، أَلَاوِي، ذ ؤُمَاشْ؟ نشّْ سّْنغْ، أَقَا نتَّا إِسّنْ أَذْ إِسِّيوڒْ. خْزَارْ، أَقَا أَذْ كِيشْ إِمْسَاڭَارْ ؤُ خْمِي شكْ غَا إِژَارْ، أَذْ إِفَارْحْ وُوڒْ نّسْ.

¹⁴ Então a ira do Senhor se acendeu contra Moisés. O Senhor disse: — Arão, o levita, não é seu irmão? Eu sei que ele fala fluentemente. Eis que ele vem ao seu encontro e, ao ver você, se alegrará em seu coração.

¹⁵ ؤُشَا شكْ أَذْ كِيسْ ثسِّيوْڒذْ، أَذْ أَسْ ثڭّذْ أَوَاڒنْ ذڭْ ؤُقمُّومْ نّسْ. ڭُّورْ أَذْ إِڒِيغْ أَكْ-ذ ؤُقمُّومْ نّشْ ذ ؤُقمُّومْ نّسْ، أَذْ أَومْ سّْغَارغْ مِينْ غَا ثِينِيمْ.

¹⁵ Você falará com ele e lhe porá na boca as palavras; eu serei com a sua boca e com a dele e ensinarei a vocês o que devem fazer.

¹⁶ نتَّا أَذْ إِسِّيوڒْ أَكْ-ذ ڒْڭنْسْ ذڭْ ومْشَانْ نّشْ. أَذْ إِمْسَارْ أَمُّو: نتَّا أَذْ أَشْ يِيڒِي أَمشْنَاوْ أَقمُّومْ نّشْ ؤُ شكْ أَذْ ثِيڒِيذْ إِ نتَّا أَمشْنَاوْ أَربِّي.

¹⁶ Ele falará por você ao povo; ele será como se fosse a sua boca, e você será para ele como Deus.

¹⁷ أَذْ ثكْسِيذْ ثَاغَّارْشْثْ-أَ إِ زِي غَا ثڭّذْ ڒعْڒَامَاثْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ.“

¹⁷ Leve, pois, na mão este bordão, com o qual você fará os sinais.

¹⁸ إِرُوحْ مُوسَا ؤُشَا إِذْوڒْ غَارْ ؤُضڭّْوَاڒْ نّسْ يِيثْرُو، إِنَّا أَسْ: ”أجّْ أَيِي أَذْ رَاحغْ، أَذْعقْبغْ غَارْ أَيْثْمَا نِّي إِدْجَانْ ذِي مِيصْرَا، حِيمَا أَذْ ژَترغْ، مَا عَاذْ دَّارنْ.“ إِنَّا يِيثْرُو إِ مُوسَا: ”رُوحْ ذِي ڒهْنَا.“

¹⁸ Moisés voltou para Jetro, seu sogro, e lhe disse: — Deixe-me voltar aos meus irmãos que estão no Egito para ver se ainda vivem. Jetro respondeu: — Vá em paz.

¹⁹ إِنَّا سِيذِي عَاوذْ إِ مُوسَا ذِي مِيذْيَانْ: ”ڒُْوحْ، ثْذوْڒذْ غَارْ مِيصْرَا، مِينْزِي أَقَا مُّوثنْ مَارَّا إِنِّي ثُوغَا يَارزُّونْ ڒْموْثْ نّشْ.“

¹⁹ O Senhor disse a Moisés, em Midiã: — Volte para o Egito, porque já morreram todos os que queriam matar você.

²⁰ إِكْسِي مُوسَا ثَامْغَارْثْ نّسْ ذ إِحنْجِيرنْ نّسْ ؤُشَا إِسّنْيَا إِ-ثنْ خْ وغْيُوڒْ، إِذْوڒْ-د غَارْ ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا ؤُشَا إِكْسِي مُوسَا ثَاغَّارْشْثْ ن أَربِّي ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ.

²⁰ Então Moisés tomou a mulher e os filhos, fez com que montassem num jumento e voltou para a terra do Egito. Moisés levava na mão o bordão de Deus.

²¹ إِنَّا سِيذِي إِ مُوسَا: ”خْمِي غَا ثْرَاحذْ، أَذْ د-ثْذوْڒذْ عَاوذْ غَارْ مِيصْرَا، خْزَارْ أَذْ ثڭّذْ إِ فِيرْعُونْ مَارَّا لْمُوعْجِيزَاثْ نِّي ذ أَشْ ڭِّيغْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ. مَاشَا نشّْ أَذْ سّْقسْحغْ ؤُڒْ نّسْ، ڒَامِي وَارْ إِخْسْ أَذْ إِضْڒقْ إِ ڒْڭنْسْ.

²¹ O Senhor disse a Moisés: — Quando você voltar ao Egito, trate de fazer diante de Faraó todos os milagres que pus em sua mão. Mas eu vou endurecer o coração de Faraó, para que não deixe o povo ir.

²² خنِّي أَذْ ثِينِيذْ إِ فِيرْعُونْ: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: إِسْرَائِيل ذ مِّي ذ أَمنْزُو إِنُو.

²² Diga a Faraó: Assim diz o Senhor : “Israel é meu filho, meu primogênito.

²³ أَقَا نِّيغْ أَشْ: أجّْ أَذْ إِفّغْ مِّي أَذْ أَيِي إِعْبذْ! مَاشَا شكْ ثُوڭِيذْ أَذْ ث ثجّذْ. خْزَارْ، نشّْ أَذْ نْغغْ مِّيشْ، أَمنْزُو نّشْ.‘ “

²³ E eu digo a você: deixe o meu filho ir, para que me adore; mas, se você não quiser deixá-lo ir, eis que eu matarei seu filho, seu primogênito.”

²⁴ إِمْسَارْ ذڭْ وبْرِيذْ، ذڭْ إِجّْ ن ومْشَانْ مَانِي غَا سّنْسنْ، إِمّڒْقَا سِيذِي أَكِيذسْ ؤُ نتَّا ثُوغَا إِخْسْ أَذْ ث إِنغْ.

²⁴ Estando Moisés no caminho, numa estalagem, o Senhor o encontrou e quis matá-lo.

²⁵ ڒخْذنِّي ثكْسِي صَافُّورَا إِشْثْ ن ثْخذْمشْثْ ن وژْرُو، ثخْثنْ ڒعْذَاڒْيثْ ن مِّيسْ ؤُشَا ثڒْقفْ أَسْ إِضَارنْ نّسْ، ثنَّا: ”س ثِيذتّْ شكْ ثدْجِيذْ أَمْ يِيجّْ ن يسْڒِي ن إِذَامّنْ إِ نشّْ“

²⁵ Então Zípora pegou uma pedra afiada, cortou o prepúcio de seu filho e com ele tocou os pés de Moisés. E lhe disse: — Sem dúvida, você é para mim um marido de sangue.

²⁶ إِجَّا إِ-ث خنِّي. ڒخْضنِّي ثنَّا: ”\+bdit شكْ\+bdit* ذ إِسْڒِي ن إِذَامّنْ \+bdit إِ ثدْجِيذْ\+bdit*!“، ذِي سِّيبّثْ ن إِخْثَاننْ.

²⁶ Assim, o Senhor o deixou. Ela disse “marido de sangue” por causa da circuncisão.

²⁷ إِنَّا سِيذِي إِ هَارُونْ: ”رُوحْ أَذْ ثڒْقِيذْ مُوسَا ذِي ڒخْڒَا!“ ؤُشَا إِرُوحْ، إِمْسَاڭَارْ أَكِيذسْ غَارْ وذْرَارْ ن أَربِّي، إِسُّوذمْ إِ-ث.

²⁷ O Senhor disse a Arão: — Vá encontrar-se com Moisés, no deserto. Ele foi e, encontrando-o no monte de Deus, o beijou.

²⁸ إِخبَّارْ مُوسَا هَارُونْ خْ مَارَّا أَوَاڒنْ إِ ذ أَسْ إِنَّا سِيذِي ونِّي إِ-ث-إِ-د-إِسّكّنْ ؤُڒَا خْ مَارَّا ڒعْڒَامَاثْ إِ ذ أَسْ يُومُورْ أَذْ إِڭّْ.

²⁸ Moisés relatou a Arão todas as palavras do Senhor , com as quais o havia enviado, e todos os sinais que lhe havia mandado realizar.

²⁹ خنِّي إِرُوحْ مُوسَا ذ هَارُونْ، سّْمُوننْ مَارَّا إِمْغَارنْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل،

²⁹ Então Moisés e Arão foram e reuniram todos os anciãos dos filhos de Israel.

³⁰ ؤُشَا إِسِّيوڒْ هَارُونْ س مَارَّا أَوَاڒنْ إِ ثُوغَا إِنَّا سِيذِي إِ مُوسَا ؤُشَا إِڭَّا ڒعْڒَامَاثْ قِيبَاتْشْ إِ ثِيطَّاوِينْ ن ڒْڭنْسْ.

³⁰ Arão falou todas as palavras que o Senhor tinha dito a Moisés, e este fez os sinais diante do povo.

³¹ ؤُشَا يُومنْ زَّايْسنْ ڒْڭنْسْ، سْڒِينْ بلِّي سِيذِي إِزِّيدْجزْ أَسْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ؤُمِي إِژْرَا ڒْمحْنثْ إِ ذِي دْجَانْ، ؤُضَارنْ ؤُشَا بنْذْقنْ أَسْ.

³¹ E o povo creu. E, quando ouviram que o Senhor havia visitado os filhos de Israel e visto a aflição deles, inclinaram-se e adoraram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Êxodo 4 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →