Êxodo 4

rifa (RIFA) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ خنِّي يَارَّا-د مُوسَا، إِنَّا: ”خْزَارْ، نِيثْنِي وَارْ ذَايِي تِّيمْننْ شَا ؤُشَا وَارْ تّسْڒِينْ شَا إِ وَاوَاڒْ إِنُو، مِينْزِي أَذْ إِنِينْ: ’سِيذِي وَارْ ذ أَشْ د-إِبَانْ شَا!‘ “

¹ Respondeu Moisés: Mas eis que não crerão, nem acudirão à minha voz, pois dirão: O Senhor não te apareceu.

² خنِّي إِنَّا أَسْ سِيذِي: ”مِينْ غَاركْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ؟“ ؤُشَا يَارَّا-د: ”ذ ثَاغَّارْشْثْ.“

² Perguntou-lhe o Senhor : Que é isso que tens na mão? Respondeu-lhe: Um bordão.

³ إِنَّا: ”نْضَارْ إِ-ت خْ ثمُّورْثْ!“ إِنْضَارْ إِ-ت خْ ثمُّورْثْ، ثذْوڒْ ذ إِجّْ ؤُفِيغَارْ ؤُشَا يَارْوڒْ مُوسَا زَّايسْ.

³ Então, lhe disse: Lança-o na terra. Ele o lançou na terra, e o bordão virou uma serpente. E Moisés fugia dela.

⁴ ڒخْذنِّي إِنَّا سِيذِي إِ مُوسَا: ”سْوِيژّضْ أَفُوسْ نّشْ، طّفْ إِ-ت زڭْ ؤُنوَّارْ نّسْ ...“ - ؤُشَا إِسّْوِيژّضْ مُوسَا أَفُوسْ نّسْ، إِطّفْ إِ-ت ؤُشَا ثذْوڒْ عَاوذْ ذ ثَاغَّارْشْثْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ -

⁴ Disse o Senhor a Moisés: Estende a mão e pega-lhe pela cauda (estendeu ele a mão, pegou-lhe pela cauda, e ela se tornou em bordão);

⁵ ”... حِيمَا أَذْ أَمْننْ بلِّي أَقَا إِبَانْ أَشْ-د سِيذِي، أَربِّي ن ڒجْذُوذْ نْسنْ، أَربِّي ن إِبْرَاهِيمْ، أَربِّي ن إِسْحَاقْ ذ أَربِّي ن يَاعْقُوبْ.“

⁵ para que creiam que te apareceu o Senhor , Deus de seus pais, o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.

⁶ إِنَّا أَسْ سِيذِي عَاوذْ: ”سِيذفْ أَفُوسْ نّشْ ذڭْ وحْسِينْ نّشْ.“ ؤُشَا إِسِّيذفْ أَفُوسْ نّسْ ذڭْ وحْسِينْ ؤُشَا ؤُمِي ث-إِ-د-إِكّسْ، خْزَارْ، أَفُوسْ نّسْ إِبَارْصْ أَمْ وذْفڒْ.

⁶ Disse-lhe mais o Senhor : Mete, agora, a mão no peito. Ele o fez; e, tirando-a, eis que a mão estava leprosa, branca como a neve.

⁷ ؤُشَا إِنَّا: ”أَرّْ أَفُوسْ نّشْ عَاوذْ ذڭْ وحْسِينْ!“ يَارَّا أَفُوسْ نّسْ ذڭْ وحْسِينْ ؤُشَا إِعْقبْ إِسُّوفّغْ إِ-ث-إِ-د عَاوذْ زڭْ وحْسِينْ، ؤُشَا خْزَارْ، إِذْوڒْ عَاوذْ أَمْ مِينْ إِقِّيمنْ ن أَرِّيمثْ نّسْ.

⁷ Disse ainda o Senhor : Torna a meter a mão no peito. Ele a meteu no peito, novamente; e, quando a tirou, eis que se havia tornado como o restante de sua carne.

⁸ ”مَاڒَا وَارْ زَّايكْ ؤُمِيننْ شَا ؤُ وَارْ غَاركْ د-تّسْڒِينْ إِ مِينْ ذ أَسنْ إِ غَا ثِينِي ڒعْڒَامثْ ثَامزْوَارُوثْ، خنِّي أَذْ أَمْننْ ذِي مِينْ ذ أَسنْ غَا ثِينِي ڒعْڒَامثْ ثَانڭَّارُوثْ.

⁸ Se eles te não crerem, nem atenderem à evidência do primeiro sinal, talvez crerão na evidência do segundo.

⁹ مَاڒَا نِيثْنِي وَارْ ؤُمِيننْ شَا ذِي ثْنَاينْ ن ڒعْڒَامَاثْ-أَ ؤُ وَارْ ذ أَشْ سْڒِينْ شَا، خنِّي كْسِي أَمَانْ ن إِغْزَارْ ؤُشَا فَارّغْ إِ-ثنْ خْ ڒَاژَاغْ ؤُ أَمَانْ نِّي ثكْسِيذْ زڭْ إِغْزَارْ أَذْ ذوْڒنْ ذ إِذَامّنْ خْ ڒَاژَاغْ.“

⁹ Se nem ainda crerem mediante estes dois sinais, nem te ouvirem a voz, tomarás das águas do rio e as derramarás na terra seca; e as águas que do rio tomares tornar-se-ão em sangue sobre a terra.

¹⁰ ڒخْذنِّي إِنَّا مُوسَا إِ سِيذِي: ”أَ سِيذِي إِنُو!، نشّْ وَارْ دْجِيغْ شَا ذ أَرْيَازْ ن بُو-ثَاوَاڒِينْ، إِضنَّاضْ لَّا، ؤُڒَا ذ فَارِيضنَّاضْ لَّا ؤُ زڭْ وَامِي ثبْذِيذْ أَذْ ثسِّيوْڒذْ أَكْ-ذ ؤُمْسخَّارْ نّشْ لَّا، مِينْزِي نشّْ غَارِي أَقمُّومْ إِذقْڒنْ ذ إِڒسْ إِذقْڒنْ.“

¹⁰ Então, disse Moisés ao Senhor : Ah! Senhor! Eu nunca fui eloquente, nem outrora, nem depois que falaste a teu servo; pois sou pesado de boca e pesado de língua.

¹¹ إِنَّا أَسْ سِيذِي: ”وِي إِوْشِينْ أَقمُّومْ إِ بْنَاذمْ؟ نِيغْ وِي إِڭِّينْ حذْ ذ أَزِييْنُونْ نِيغْ ذ أَذهْشُورْ نِيغْ ذ ونِّي إِتّْوَاڒَانْ نِيغْ ذ أَذَارْغَاڒْ؟ مَا وَارْ إِدْجِي ذ نشّْ، سِيذِي؟

¹¹ Respondeu-lhe o Senhor : Quem fez a boca do homem? Ou quem faz o mudo, ou o surdo, ou o que vê, ou o cego? Não sou eu, o Senhor ?

¹² ڒخُّو، رُوحْ ذِينْ، أَذْ إِڒِيغْ أَكْ-ذ ؤُقمُّومْ نّشْ، أَذْ أَشْ سّشْنغْ مْلِيحْ مِينْ غَا ثِينِيذْ.“

¹² Vai, pois, agora, e eu serei com a tua boca e te ensinarei o que hás de falar.

¹³ مَاشَا نتَّا إِنَّا: ”أَ سِيذِي إِنُو، سكّْ س ؤُفُوسْ نّشْ مَانْ ونْ إِ ثخْسذْ أَذْ ثسّكّذْ.“

¹³ Ele, porém, respondeu: Ah! Senhor! Envia aquele que hás de enviar, menos a mim.

¹⁴ ڒخْذنِّي إِتّْوَاسَّارْغْ وغْضَابْ ن سِيذِي خْ مُوسَا، إِنَّا: ”مَا وَارْ إِدْجِي هَارُونْ، أَلَاوِي، ذ ؤُمَاشْ؟ نشّْ سّْنغْ، أَقَا نتَّا إِسّنْ أَذْ إِسِّيوڒْ. خْزَارْ، أَقَا أَذْ كِيشْ إِمْسَاڭَارْ ؤُ خْمِي شكْ غَا إِژَارْ، أَذْ إِفَارْحْ وُوڒْ نّسْ.

¹⁴ Então, se acendeu a ira do Senhor contra Moisés, e disse: Não é Arão, o levita, teu irmão? Eu sei que ele fala fluentemente; e eis que ele sai ao teu encontro e, vendo-te, se alegrará em seu coração.

¹⁵ ؤُشَا شكْ أَذْ كِيسْ ثسِّيوْڒذْ، أَذْ أَسْ ثڭّذْ أَوَاڒنْ ذڭْ ؤُقمُّومْ نّسْ. ڭُّورْ أَذْ إِڒِيغْ أَكْ-ذ ؤُقمُّومْ نّشْ ذ ؤُقمُّومْ نّسْ، أَذْ أَومْ سّْغَارغْ مِينْ غَا ثِينِيمْ.

¹⁵ Tu, pois, lhe falarás e lhe porás na boca as palavras; eu serei com a tua boca e com a dele e vos ensinarei o que deveis fazer.

¹⁶ نتَّا أَذْ إِسِّيوڒْ أَكْ-ذ ڒْڭنْسْ ذڭْ ومْشَانْ نّشْ. أَذْ إِمْسَارْ أَمُّو: نتَّا أَذْ أَشْ يِيڒِي أَمشْنَاوْ أَقمُّومْ نّشْ ؤُ شكْ أَذْ ثِيڒِيذْ إِ نتَّا أَمشْنَاوْ أَربِّي.

¹⁶ Ele falará por ti ao povo; ele te será por boca, e tu lhe serás por Deus.

¹⁷ أَذْ ثكْسِيذْ ثَاغَّارْشْثْ-أَ إِ زِي غَا ثڭّذْ ڒعْڒَامَاثْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ.“

¹⁷ Toma, pois, este bordão na mão, com o qual hás de fazer os sinais.

¹⁸ إِرُوحْ مُوسَا ؤُشَا إِذْوڒْ غَارْ ؤُضڭّْوَاڒْ نّسْ يِيثْرُو، إِنَّا أَسْ: ”أجّْ أَيِي أَذْ رَاحغْ، أَذْعقْبغْ غَارْ أَيْثْمَا نِّي إِدْجَانْ ذِي مِيصْرَا، حِيمَا أَذْ ژَترغْ، مَا عَاذْ دَّارنْ.“ إِنَّا يِيثْرُو إِ مُوسَا: ”رُوحْ ذِي ڒهْنَا.“

¹⁸ Saindo Moisés, voltou para Jetro, seu sogro, e lhe disse: Deixa-me ir, voltar a meus irmãos que estão no Egito para ver se ainda vivem. Disse-lhe Jetro: Vai-te em paz.

¹⁹ إِنَّا سِيذِي عَاوذْ إِ مُوسَا ذِي مِيذْيَانْ: ”ڒُْوحْ، ثْذوْڒذْ غَارْ مِيصْرَا، مِينْزِي أَقَا مُّوثنْ مَارَّا إِنِّي ثُوغَا يَارزُّونْ ڒْموْثْ نّشْ.“

¹⁹ Disse também o Senhor a Moisés, em Midiã: Vai, torna para o Egito, porque são mortos todos os que procuravam tirar-te a vida.

²⁰ إِكْسِي مُوسَا ثَامْغَارْثْ نّسْ ذ إِحنْجِيرنْ نّسْ ؤُشَا إِسّنْيَا إِ-ثنْ خْ وغْيُوڒْ، إِذْوڒْ-د غَارْ ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا ؤُشَا إِكْسِي مُوسَا ثَاغَّارْشْثْ ن أَربِّي ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ.

²⁰ Tomou, pois, Moisés a sua mulher e os seus filhos; fê-los montar num jumento e voltou para a terra do Egito. Moisés levava na mão o bordão de Deus.

²¹ إِنَّا سِيذِي إِ مُوسَا: ”خْمِي غَا ثْرَاحذْ، أَذْ د-ثْذوْڒذْ عَاوذْ غَارْ مِيصْرَا، خْزَارْ أَذْ ثڭّذْ إِ فِيرْعُونْ مَارَّا لْمُوعْجِيزَاثْ نِّي ذ أَشْ ڭِّيغْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ. مَاشَا نشّْ أَذْ سّْقسْحغْ ؤُڒْ نّسْ، ڒَامِي وَارْ إِخْسْ أَذْ إِضْڒقْ إِ ڒْڭنْسْ.

²¹ Disse o Senhor a Moisés: Quando voltares ao Egito, vê que faças diante de Faraó todos os milagres que te hei posto na mão; mas eu lhe endurecerei o coração, para que não deixe ir o povo.

²² خنِّي أَذْ ثِينِيذْ إِ فِيرْعُونْ: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: إِسْرَائِيل ذ مِّي ذ أَمنْزُو إِنُو.

²² Dirás a Faraó: Assim diz o Senhor : Israel é meu filho, meu primogênito.

²³ أَقَا نِّيغْ أَشْ: أجّْ أَذْ إِفّغْ مِّي أَذْ أَيِي إِعْبذْ! مَاشَا شكْ ثُوڭِيذْ أَذْ ث ثجّذْ. خْزَارْ، نشّْ أَذْ نْغغْ مِّيشْ، أَمنْزُو نّشْ.‘ “

²³ Digo-te, pois: deixa ir meu filho, para que me sirva; mas, se recusares deixá-lo ir, eis que eu matarei teu filho, teu primogênito.

²⁴ إِمْسَارْ ذڭْ وبْرِيذْ، ذڭْ إِجّْ ن ومْشَانْ مَانِي غَا سّنْسنْ، إِمّڒْقَا سِيذِي أَكِيذسْ ؤُ نتَّا ثُوغَا إِخْسْ أَذْ ث إِنغْ.

²⁴ Estando Moisés no caminho, numa estalagem, encontrou-o o Senhor e o quis matar.

²⁵ ڒخْذنِّي ثكْسِي صَافُّورَا إِشْثْ ن ثْخذْمشْثْ ن وژْرُو، ثخْثنْ ڒعْذَاڒْيثْ ن مِّيسْ ؤُشَا ثڒْقفْ أَسْ إِضَارنْ نّسْ، ثنَّا: ”س ثِيذتّْ شكْ ثدْجِيذْ أَمْ يِيجّْ ن يسْڒِي ن إِذَامّنْ إِ نشّْ“

²⁵ Então, Zípora tomou uma pedra aguda, cortou o prepúcio de seu filho, lançou-o aos pés de Moisés e lhe disse: Sem dúvida, tu és para mim esposo sanguinário.

²⁶ إِجَّا إِ-ث خنِّي. ڒخْضنِّي ثنَّا: ”\+bdit شكْ\+bdit* ذ إِسْڒِي ن إِذَامّنْ \+bdit إِ ثدْجِيذْ\+bdit*!“، ذِي سِّيبّثْ ن إِخْثَاننْ.

²⁶ Assim, o Senhor o deixou. Ela disse: Esposo sanguinário, por causa da circuncisão.

²⁷ إِنَّا سِيذِي إِ هَارُونْ: ”رُوحْ أَذْ ثڒْقِيذْ مُوسَا ذِي ڒخْڒَا!“ ؤُشَا إِرُوحْ، إِمْسَاڭَارْ أَكِيذسْ غَارْ وذْرَارْ ن أَربِّي، إِسُّوذمْ إِ-ث.

²⁷ Disse também o Senhor a Arão: Vai ao deserto para te encontrares com Moisés. Ele foi e, encontrando-o no monte de Deus, o beijou.

²⁸ إِخبَّارْ مُوسَا هَارُونْ خْ مَارَّا أَوَاڒنْ إِ ذ أَسْ إِنَّا سِيذِي ونِّي إِ-ث-إِ-د-إِسّكّنْ ؤُڒَا خْ مَارَّا ڒعْڒَامَاثْ إِ ذ أَسْ يُومُورْ أَذْ إِڭّْ.

²⁸ Relatou Moisés a Arão todas as palavras do Senhor , com as quais o enviara, e todos os sinais que lhe mandara.

²⁹ خنِّي إِرُوحْ مُوسَا ذ هَارُونْ، سّْمُوننْ مَارَّا إِمْغَارنْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل،

²⁹ Então, se foram Moisés e Arão e ajuntaram todos os anciãos dos filhos de Israel.

³⁰ ؤُشَا إِسِّيوڒْ هَارُونْ س مَارَّا أَوَاڒنْ إِ ثُوغَا إِنَّا سِيذِي إِ مُوسَا ؤُشَا إِڭَّا ڒعْڒَامَاثْ قِيبَاتْشْ إِ ثِيطَّاوِينْ ن ڒْڭنْسْ.

³⁰ Arão falou todas as palavras que o Senhor tinha dito a Moisés, e este fez os sinais à vista do povo.

³¹ ؤُشَا يُومنْ زَّايْسنْ ڒْڭنْسْ، سْڒِينْ بلِّي سِيذِي إِزِّيدْجزْ أَسْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ؤُمِي إِژْرَا ڒْمحْنثْ إِ ذِي دْجَانْ، ؤُضَارنْ ؤُشَا بنْذْقنْ أَسْ.

³¹ E o povo creu; e, tendo ouvido que o Senhor havia visitado os filhos de Israel e lhes vira a aflição, inclinaram-se e o adoraram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Êxodo 4 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →