Êxodo 4

rifa (RIFA) vs NTLH

NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000

¹ خنِّي يَارَّا-د مُوسَا، إِنَّا: ”خْزَارْ، نِيثْنِي وَارْ ذَايِي تِّيمْننْ شَا ؤُشَا وَارْ تّسْڒِينْ شَا إِ وَاوَاڒْ إِنُو، مِينْزِي أَذْ إِنِينْ: ’سِيذِي وَارْ ذ أَشْ د-إِبَانْ شَا!‘ “

¹ Aí Moisés respondeu a Deus, o Senhor : — Mas os israelitas não vão acreditar em mim, nem vão dar atenção ao que eu falar e vão dizer que o

² خنِّي إِنَّا أَسْ سِيذِي: ”مِينْ غَاركْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ؟“ ؤُشَا يَارَّا-د: ”ذ ثَاغَّارْشْثْ.“

² Então o Senhor perguntou: — O que é isso que você tem na mão? — Um bastão — respondeu Moisés.

³ إِنَّا: ”نْضَارْ إِ-ت خْ ثمُّورْثْ!“ إِنْضَارْ إِ-ت خْ ثمُّورْثْ، ثذْوڒْ ذ إِجّْ ؤُفِيغَارْ ؤُشَا يَارْوڒْ مُوسَا زَّايسْ.

³ Deus disse: — Jogue-o no chão. Ele jogou, e o bastão virou uma cobra. E Moisés fugiu dela.

⁴ ڒخْذنِّي إِنَّا سِيذِي إِ مُوسَا: ”سْوِيژّضْ أَفُوسْ نّشْ، طّفْ إِ-ت زڭْ ؤُنوَّارْ نّسْ ...“ - ؤُشَا إِسّْوِيژّضْ مُوسَا أَفُوسْ نّسْ، إِطّفْ إِ-ت ؤُشَا ثذْوڒْ عَاوذْ ذ ثَاغَّارْشْثْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ -

⁴ Aí o Senhor ordenou a Moisés: — Estenda a mão e pegue a cobra pelo rabo. Moisés estendeu a mão e pegou a cobra pelo rabo, e de novo ela virou um bastão na mão dele.

⁵ ”... حِيمَا أَذْ أَمْننْ بلِّي أَقَا إِبَانْ أَشْ-د سِيذِي، أَربِّي ن ڒجْذُوذْ نْسنْ، أَربِّي ن إِبْرَاهِيمْ، أَربِّي ن إِسْحَاقْ ذ أَربِّي ن يَاعْقُوبْ.“

⁵ Então o Senhor disse: — Faça isso para provar aos israelitas que o

⁶ إِنَّا أَسْ سِيذِي عَاوذْ: ”سِيذفْ أَفُوسْ نّشْ ذڭْ وحْسِينْ نّشْ.“ ؤُشَا إِسِّيذفْ أَفُوسْ نّسْ ذڭْ وحْسِينْ ؤُشَا ؤُمِي ث-إِ-د-إِكّسْ، خْزَارْ، أَفُوسْ نّسْ إِبَارْصْ أَمْ وذْفڒْ.

⁶ E o Senhor continuou: — Agora ponha a mão no peito. Moisés obedeceu. E, quando tirou a mão do peito, ela estava leprosa, branca como a neve.

⁷ ؤُشَا إِنَّا: ”أَرّْ أَفُوسْ نّشْ عَاوذْ ذڭْ وحْسِينْ!“ يَارَّا أَفُوسْ نّسْ ذڭْ وحْسِينْ ؤُشَا إِعْقبْ إِسُّوفّغْ إِ-ث-إِ-د عَاوذْ زڭْ وحْسِينْ، ؤُشَا خْزَارْ، إِذْوڒْ عَاوذْ أَمْ مِينْ إِقِّيمنْ ن أَرِّيمثْ نّسْ.

⁷ — Ponha outra vez a mão no peito — ordenou Deus, o Senhor . Ele pôs a mão no peito novamente. E, quando a tirou, ela estava tão boa como o resto do corpo.

⁸ ”مَاڒَا وَارْ زَّايكْ ؤُمِيننْ شَا ؤُ وَارْ غَاركْ د-تّسْڒِينْ إِ مِينْ ذ أَسنْ إِ غَا ثِينِي ڒعْڒَامثْ ثَامزْوَارُوثْ، خنِّي أَذْ أَمْننْ ذِي مِينْ ذ أَسنْ غَا ثِينِي ڒعْڒَامثْ ثَانڭَّارُوثْ.

⁸ Então o Senhor lhe disse: — Se com o primeiro milagre os israelitas não acreditarem em você e não se convencerem, então com o segundo vão acreditar.

⁹ مَاڒَا نِيثْنِي وَارْ ؤُمِيننْ شَا ذِي ثْنَاينْ ن ڒعْڒَامَاثْ-أَ ؤُ وَارْ ذ أَشْ سْڒِينْ شَا، خنِّي كْسِي أَمَانْ ن إِغْزَارْ ؤُشَا فَارّغْ إِ-ثنْ خْ ڒَاژَاغْ ؤُ أَمَانْ نِّي ثكْسِيذْ زڭْ إِغْزَارْ أَذْ ذوْڒنْ ذ إِذَامّنْ خْ ڒَاژَاغْ.“

⁹ Mas, se com esses dois milagres ainda não crerem e não quiserem ouvir o que você disser, tire água do rio Nilo e derrame no chão, que ela virará sangue.

¹⁰ ڒخْذنِّي إِنَّا مُوسَا إِ سِيذِي: ”أَ سِيذِي إِنُو!، نشّْ وَارْ دْجِيغْ شَا ذ أَرْيَازْ ن بُو-ثَاوَاڒِينْ، إِضنَّاضْ لَّا، ؤُڒَا ذ فَارِيضنَّاضْ لَّا ؤُ زڭْ وَامِي ثبْذِيذْ أَذْ ثسِّيوْڒذْ أَكْ-ذ ؤُمْسخَّارْ نّشْ لَّا، مِينْزِي نشّْ غَارِي أَقمُّومْ إِذقْڒنْ ذ إِڒسْ إِذقْڒنْ.“

¹⁰ Moisés respondeu ao Senhor : — Ó Senhor, eu nunca tive facilidade para falar, nem antes nem agora, depois que começaste a falar comigo. Quando começo a falar, eu sempre me atrapalho.

¹¹ إِنَّا أَسْ سِيذِي: ”وِي إِوْشِينْ أَقمُّومْ إِ بْنَاذمْ؟ نِيغْ وِي إِڭِّينْ حذْ ذ أَزِييْنُونْ نِيغْ ذ أَذهْشُورْ نِيغْ ذ ونِّي إِتّْوَاڒَانْ نِيغْ ذ أَذَارْغَاڒْ؟ مَا وَارْ إِدْجِي ذ نشّْ، سِيذِي؟

¹¹ Porém o Senhor lhe disse: — Quem dá a boca ao ser humano? Quem faz com que ele seja surdo ou mudo? Quem lhe dá a vista ou faz com que fique cego? Sou eu, Deus, o

¹² ڒخُّو، رُوحْ ذِينْ، أَذْ إِڒِيغْ أَكْ-ذ ؤُقمُّومْ نّشْ، أَذْ أَشْ سّشْنغْ مْلِيحْ مِينْ غَا ثِينِيذْ.“

¹² Agora vá, pois eu o ajudarei a falar e lhe direi o que deve dizer.

¹³ مَاشَا نتَّا إِنَّا: ”أَ سِيذِي إِنُو، سكّْ س ؤُفُوسْ نّشْ مَانْ ونْ إِ ثخْسذْ أَذْ ثسّكّذْ.“

¹³ Aí Moisés pediu: — Não, Senhor. Por favor, manda outra pessoa.

¹⁴ ڒخْذنِّي إِتّْوَاسَّارْغْ وغْضَابْ ن سِيذِي خْ مُوسَا، إِنَّا: ”مَا وَارْ إِدْجِي هَارُونْ، أَلَاوِي، ذ ؤُمَاشْ؟ نشّْ سّْنغْ، أَقَا نتَّا إِسّنْ أَذْ إِسِّيوڒْ. خْزَارْ، أَقَا أَذْ كِيشْ إِمْسَاڭَارْ ؤُ خْمِي شكْ غَا إِژَارْ، أَذْ إِفَارْحْ وُوڒْ نّسْ.

¹⁴ Então o Senhor ficou irritado com Moisés e disse: — Por acaso Arão, o

¹⁵ ؤُشَا شكْ أَذْ كِيسْ ثسِّيوْڒذْ، أَذْ أَسْ ثڭّذْ أَوَاڒنْ ذڭْ ؤُقمُّومْ نّسْ. ڭُّورْ أَذْ إِڒِيغْ أَكْ-ذ ؤُقمُّومْ نّشْ ذ ؤُقمُّومْ نّسْ، أَذْ أَومْ سّْغَارغْ مِينْ غَا ثِينِيمْ.

¹⁵ Você falará com Arão e lhe dirá o que ele deve dizer. Eu os ajudarei a falar e direi o que vocês devem fazer.

¹⁶ نتَّا أَذْ إِسِّيوڒْ أَكْ-ذ ڒْڭنْسْ ذڭْ ومْشَانْ نّشْ. أَذْ إِمْسَارْ أَمُّو: نتَّا أَذْ أَشْ يِيڒِي أَمشْنَاوْ أَقمُّومْ نّشْ ؤُ شكْ أَذْ ثِيڒِيذْ إِ نتَّا أَمشْنَاوْ أَربِّي.

¹⁶ Arão falará ao povo em seu lugar. Ele será o seu representante e falará ao povo por você. E você será como Deus para ele, explicando o que ele deve dizer.

¹⁷ أَذْ ثكْسِيذْ ثَاغَّارْشْثْ-أَ إِ زِي غَا ثڭّذْ ڒعْڒَامَاثْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ.“

¹⁷ Leve este bastão porque é com ele que você vai fazer os milagres.

¹⁸ إِرُوحْ مُوسَا ؤُشَا إِذْوڒْ غَارْ ؤُضڭّْوَاڒْ نّسْ يِيثْرُو، إِنَّا أَسْ: ”أجّْ أَيِي أَذْ رَاحغْ، أَذْعقْبغْ غَارْ أَيْثْمَا نِّي إِدْجَانْ ذِي مِيصْرَا، حِيمَا أَذْ ژَترغْ، مَا عَاذْ دَّارنْ.“ إِنَّا يِيثْرُو إِ مُوسَا: ”رُوحْ ذِي ڒهْنَا.“

¹⁸ Então Moisés voltou para a casa de Jetro , o seu sogro, e disse: — Deixe que eu volte para visitar os meus parentes no Egito. Quero ver se eles ainda vivem. — Vá em paz — respondeu Jetro.

¹⁹ إِنَّا سِيذِي عَاوذْ إِ مُوسَا ذِي مِيذْيَانْ: ”ڒُْوحْ، ثْذوْڒذْ غَارْ مِيصْرَا، مِينْزِي أَقَا مُّوثنْ مَارَّا إِنِّي ثُوغَا يَارزُّونْ ڒْموْثْ نّشْ.“

¹⁹ Quando Moisés ainda estava na região de Midiã, o Senhor Deus lhe tinha dito: — Volte para o Egito, pois todos os que queriam matá-lo já morreram.

²⁰ إِكْسِي مُوسَا ثَامْغَارْثْ نّسْ ذ إِحنْجِيرنْ نّسْ ؤُشَا إِسّنْيَا إِ-ثنْ خْ وغْيُوڒْ، إِذْوڒْ-د غَارْ ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا ؤُشَا إِكْسِي مُوسَا ثَاغَّارْشْثْ ن أَربِّي ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ.

²⁰ Então Moisés fez com que a sua mulher e os seus filhos montassem um jumento e começou com eles a sua viagem de volta para o Egito. Moisés tinha na mão o bastão que Deus havia mandado que ele levasse.

²¹ إِنَّا سِيذِي إِ مُوسَا: ”خْمِي غَا ثْرَاحذْ، أَذْ د-ثْذوْڒذْ عَاوذْ غَارْ مِيصْرَا، خْزَارْ أَذْ ثڭّذْ إِ فِيرْعُونْ مَارَّا لْمُوعْجِيزَاثْ نِّي ذ أَشْ ڭِّيغْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ. مَاشَا نشّْ أَذْ سّْقسْحغْ ؤُڒْ نّسْ، ڒَامِي وَارْ إِخْسْ أَذْ إِضْڒقْ إِ ڒْڭنْسْ.

²¹ E mais uma vez o Senhor disse a Moisés: — Eu lhe dei poder para fazer muitos milagres. Quando você voltar para o Egito, esteja pronto para fazê-los diante do rei daquela terra. Mas eu vou fazer com que ele fique teimoso e não deixe o povo de Israel sair de lá.

²² خنِّي أَذْ ثِينِيذْ إِ فِيرْعُونْ: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: إِسْرَائِيل ذ مِّي ذ أَمنْزُو إِنُو.

²² Então você lhe dirá que eu, o Senhor , digo o seguinte: “Israel é o meu primeiro filho.

²³ أَقَا نِّيغْ أَشْ: أجّْ أَذْ إِفّغْ مِّي أَذْ أَيِي إِعْبذْ! مَاشَا شكْ ثُوڭِيذْ أَذْ ث ثجّذْ. خْزَارْ، نشّْ أَذْ نْغغْ مِّيشْ، أَمنْزُو نّشْ.‘ “

²³ Já lhe disse que deixe o meu filho sair a fim de me adorar. Mas você não deixou, e por isso eu vou matar o seu filho mais velho.”

²⁴ إِمْسَارْ ذڭْ وبْرِيذْ، ذڭْ إِجّْ ن ومْشَانْ مَانِي غَا سّنْسنْ، إِمّڒْقَا سِيذِي أَكِيذسْ ؤُ نتَّا ثُوغَا إِخْسْ أَذْ ث إِنغْ.

²⁴ Durante a viagem para o Egito, num lugar onde Moisés e a sua família estavam passando a noite, o Senhor se encontrou com Moisés e procurou matá-lo.

²⁵ ڒخْذنِّي ثكْسِي صَافُّورَا إِشْثْ ن ثْخذْمشْثْ ن وژْرُو، ثخْثنْ ڒعْذَاڒْيثْ ن مِّيسْ ؤُشَا ثڒْقفْ أَسْ إِضَارنْ نّسْ، ثنَّا: ”س ثِيذتّْ شكْ ثدْجِيذْ أَمْ يِيجّْ ن يسْڒِي ن إِذَامّنْ إِ نشّْ“

²⁵ Aí Zípora, a sua mulher, pegou uma pedra afiada, cortou o prepúcio do seu filho e com ele tocou o pé de Moisés. E disse: — Você é um marido de sangue para mim.

²⁶ إِجَّا إِ-ث خنِّي. ڒخْضنِّي ثنَّا: ”\+bdit شكْ\+bdit* ذ إِسْڒِي ن إِذَامّنْ \+bdit إِ ثدْجِيذْ\+bdit*!“، ذِي سِّيبّثْ ن إِخْثَاننْ.

²⁶ Ela disse isso por causa da circuncisão . E assim o Senhor deixou Moisés viver.

²⁷ إِنَّا سِيذِي إِ هَارُونْ: ”رُوحْ أَذْ ثڒْقِيذْ مُوسَا ذِي ڒخْڒَا!“ ؤُشَا إِرُوحْ، إِمْسَاڭَارْ أَكِيذسْ غَارْ وذْرَارْ ن أَربِّي، إِسُّوذمْ إِ-ث.

²⁷ Nesse meio tempo o Senhor disse a Arão: — Vá se encontrar com Moisés no deserto. Ele foi, e se encontrou com Moisés no monte sagrado , e o beijou.

²⁸ إِخبَّارْ مُوسَا هَارُونْ خْ مَارَّا أَوَاڒنْ إِ ذ أَسْ إِنَّا سِيذِي ونِّي إِ-ث-إِ-د-إِسّكّنْ ؤُڒَا خْ مَارَّا ڒعْڒَامَاثْ إِ ذ أَسْ يُومُورْ أَذْ إِڭّْ.

²⁸ Moisés contou a Arão tudo o que o Senhor tinha dito quando havia mandado que ele voltasse para o Egito e falou também dos milagres que Deus tinha ordenado que ele fizesse.

²⁹ خنِّي إِرُوحْ مُوسَا ذ هَارُونْ، سّْمُوننْ مَارَّا إِمْغَارنْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل،

²⁹ Aí Moisés e Arão foram para o Egito e reuniram todos os líderes do povo de Israel.

³⁰ ؤُشَا إِسِّيوڒْ هَارُونْ س مَارَّا أَوَاڒنْ إِ ثُوغَا إِنَّا سِيذِي إِ مُوسَا ؤُشَا إِڭَّا ڒعْڒَامَاثْ قِيبَاتْشْ إِ ثِيطَّاوِينْ ن ڒْڭنْسْ.

³⁰ Arão contou-lhes tudo o que o Senhor Deus tinha dito a Moisés, e em seguida Moisés fez os milagres diante do povo.

³¹ ؤُشَا يُومنْ زَّايْسنْ ڒْڭنْسْ، سْڒِينْ بلِّي سِيذِي إِزِّيدْجزْ أَسْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ؤُمِي إِژْرَا ڒْمحْنثْ إِ ذِي دْجَانْ، ؤُضَارنْ ؤُشَا بنْذْقنْ أَسْ.

³¹ Todos acreditaram e, quando souberam que o Senhor tinha vindo até eles e tinha visto como estavam sendo maltratados, eles se curvaram e adoraram a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Êxodo 4 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →