Êxodo 4

rifa (RIFA) vs ACF

ACF Almeida Corrigida Fiel

¹ خنِّي يَارَّا-د مُوسَا، إِنَّا: ”خْزَارْ، نِيثْنِي وَارْ ذَايِي تِّيمْننْ شَا ؤُشَا وَارْ تّسْڒِينْ شَا إِ وَاوَاڒْ إِنُو، مِينْزِي أَذْ إِنِينْ: ’سِيذِي وَارْ ذ أَشْ د-إِبَانْ شَا!‘ “

¹ Então respondeu Moisés, e disse: Mas eis que não me crerão, nem ouvirão a minha voz, porque dirão: O SENHOR não te apareceu.

² خنِّي إِنَّا أَسْ سِيذِي: ”مِينْ غَاركْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ؟“ ؤُشَا يَارَّا-د: ”ذ ثَاغَّارْشْثْ.“

² E o Senhor disse-lhe: Que é isso na tua mão? E ele disse: Uma vara.

³ إِنَّا: ”نْضَارْ إِ-ت خْ ثمُّورْثْ!“ إِنْضَارْ إِ-ت خْ ثمُّورْثْ، ثذْوڒْ ذ إِجّْ ؤُفِيغَارْ ؤُشَا يَارْوڒْ مُوسَا زَّايسْ.

³ E ele disse: Lança-a na terra. Ele a lançou na terra, e tornou-se em cobra; e Moisés fugia dela.

⁴ ڒخْذنِّي إِنَّا سِيذِي إِ مُوسَا: ”سْوِيژّضْ أَفُوسْ نّشْ، طّفْ إِ-ت زڭْ ؤُنوَّارْ نّسْ ...“ - ؤُشَا إِسّْوِيژّضْ مُوسَا أَفُوسْ نّسْ، إِطّفْ إِ-ت ؤُشَا ثذْوڒْ عَاوذْ ذ ثَاغَّارْشْثْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ -

⁴ Então disse o Senhor a Moisés: Estende a tua mão e pega-lhe pela cauda. E estendeu sua mão, e pegou-lhe pela cauda, e tornou-se em vara na sua mão;

⁵ ”... حِيمَا أَذْ أَمْننْ بلِّي أَقَا إِبَانْ أَشْ-د سِيذِي، أَربِّي ن ڒجْذُوذْ نْسنْ، أَربِّي ن إِبْرَاهِيمْ، أَربِّي ن إِسْحَاقْ ذ أَربِّي ن يَاعْقُوبْ.“

⁵ Para que creiam que te apareceu o Senhor Deus de seus pais, o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.

⁶ إِنَّا أَسْ سِيذِي عَاوذْ: ”سِيذفْ أَفُوسْ نّشْ ذڭْ وحْسِينْ نّشْ.“ ؤُشَا إِسِّيذفْ أَفُوسْ نّسْ ذڭْ وحْسِينْ ؤُشَا ؤُمِي ث-إِ-د-إِكّسْ، خْزَارْ، أَفُوسْ نّسْ إِبَارْصْ أَمْ وذْفڒْ.

⁶ E disse-lhe mais o Senhor: Põe agora a tua mão no teu seio. E, tirando-a, eis que a sua mão estava leprosa, branca como a neve.

⁷ ؤُشَا إِنَّا: ”أَرّْ أَفُوسْ نّشْ عَاوذْ ذڭْ وحْسِينْ!“ يَارَّا أَفُوسْ نّسْ ذڭْ وحْسِينْ ؤُشَا إِعْقبْ إِسُّوفّغْ إِ-ث-إِ-د عَاوذْ زڭْ وحْسِينْ، ؤُشَا خْزَارْ، إِذْوڒْ عَاوذْ أَمْ مِينْ إِقِّيمنْ ن أَرِّيمثْ نّسْ.

⁷ E disse: Torna a por a tua mão no teu seio. E tornou a colocar sua mão no seu seio; depois tirou-a do seu seio, e eis que se tornara como a sua carne.

⁸ ”مَاڒَا وَارْ زَّايكْ ؤُمِيننْ شَا ؤُ وَارْ غَاركْ د-تّسْڒِينْ إِ مِينْ ذ أَسنْ إِ غَا ثِينِي ڒعْڒَامثْ ثَامزْوَارُوثْ، خنِّي أَذْ أَمْننْ ذِي مِينْ ذ أَسنْ غَا ثِينِي ڒعْڒَامثْ ثَانڭَّارُوثْ.

⁸ E acontecerá que, se eles não te crerem, nem ouvirem a voz do primeiro sinal, crerão à voz do derradeiro sinal;

⁹ مَاڒَا نِيثْنِي وَارْ ؤُمِيننْ شَا ذِي ثْنَاينْ ن ڒعْڒَامَاثْ-أَ ؤُ وَارْ ذ أَشْ سْڒِينْ شَا، خنِّي كْسِي أَمَانْ ن إِغْزَارْ ؤُشَا فَارّغْ إِ-ثنْ خْ ڒَاژَاغْ ؤُ أَمَانْ نِّي ثكْسِيذْ زڭْ إِغْزَارْ أَذْ ذوْڒنْ ذ إِذَامّنْ خْ ڒَاژَاغْ.“

⁹ E se acontecer que ainda não creiam a estes dois sinais, nem ouvirem a tua voz, tomarás das águas do rio, e as derramarás na terra seca; e as águas, que tomarás do rio, tornar-se-ão em sangue sobre a terra seca.

¹⁰ ڒخْذنِّي إِنَّا مُوسَا إِ سِيذِي: ”أَ سِيذِي إِنُو!، نشّْ وَارْ دْجِيغْ شَا ذ أَرْيَازْ ن بُو-ثَاوَاڒِينْ، إِضنَّاضْ لَّا، ؤُڒَا ذ فَارِيضنَّاضْ لَّا ؤُ زڭْ وَامِي ثبْذِيذْ أَذْ ثسِّيوْڒذْ أَكْ-ذ ؤُمْسخَّارْ نّشْ لَّا، مِينْزِي نشّْ غَارِي أَقمُّومْ إِذقْڒنْ ذ إِڒسْ إِذقْڒنْ.“

¹⁰ Então disse Moisés ao Senhor: Ah, meu Senhor! eu não sou homem eloqüente, nem de ontem nem de anteontem, nem ainda desde que tens falado ao teu servo; porque sou pesado de boca e pesado de língua.

¹¹ إِنَّا أَسْ سِيذِي: ”وِي إِوْشِينْ أَقمُّومْ إِ بْنَاذمْ؟ نِيغْ وِي إِڭِّينْ حذْ ذ أَزِييْنُونْ نِيغْ ذ أَذهْشُورْ نِيغْ ذ ونِّي إِتّْوَاڒَانْ نِيغْ ذ أَذَارْغَاڒْ؟ مَا وَارْ إِدْجِي ذ نشّْ، سِيذِي؟

¹¹ E disse-lhe o Senhor: Quem fez a boca do homem? ou quem fez o mudo, ou o surdo, ou o que vê, ou o cego? Não sou eu, o Senhor?

¹² ڒخُّو، رُوحْ ذِينْ، أَذْ إِڒِيغْ أَكْ-ذ ؤُقمُّومْ نّشْ، أَذْ أَشْ سّشْنغْ مْلِيحْ مِينْ غَا ثِينِيذْ.“

¹² Vai, pois, agora, e eu serei com a tua boca e te ensinarei o que hás de falar.

¹³ مَاشَا نتَّا إِنَّا: ”أَ سِيذِي إِنُو، سكّْ س ؤُفُوسْ نّشْ مَانْ ونْ إِ ثخْسذْ أَذْ ثسّكّذْ.“

¹³ Ele, porém, disse: Ah, meu Senhor! Envia pela mão daquele a quem tu hás de enviar.

¹⁴ ڒخْذنِّي إِتّْوَاسَّارْغْ وغْضَابْ ن سِيذِي خْ مُوسَا، إِنَّا: ”مَا وَارْ إِدْجِي هَارُونْ، أَلَاوِي، ذ ؤُمَاشْ؟ نشّْ سّْنغْ، أَقَا نتَّا إِسّنْ أَذْ إِسِّيوڒْ. خْزَارْ، أَقَا أَذْ كِيشْ إِمْسَاڭَارْ ؤُ خْمِي شكْ غَا إِژَارْ، أَذْ إِفَارْحْ وُوڒْ نّسْ.

¹⁴ Então se acendeu a ira do Senhor contra Moisés, e disse: Não é Arão, o levita, teu irmão? Eu sei que ele falará muito bem; e eis que ele também sai ao teu encontro; e, vendo-te, se alegrará em seu coração.

¹⁵ ؤُشَا شكْ أَذْ كِيسْ ثسِّيوْڒذْ، أَذْ أَسْ ثڭّذْ أَوَاڒنْ ذڭْ ؤُقمُّومْ نّسْ. ڭُّورْ أَذْ إِڒِيغْ أَكْ-ذ ؤُقمُّومْ نّشْ ذ ؤُقمُّومْ نّسْ، أَذْ أَومْ سّْغَارغْ مِينْ غَا ثِينِيمْ.

¹⁵ E tu lhe falarás, e porás as palavras na sua boca; e eu serei com a tua boca, e com a dele, ensinando-vos o que haveis de fazer.

¹⁶ نتَّا أَذْ إِسِّيوڒْ أَكْ-ذ ڒْڭنْسْ ذڭْ ومْشَانْ نّشْ. أَذْ إِمْسَارْ أَمُّو: نتَّا أَذْ أَشْ يِيڒِي أَمشْنَاوْ أَقمُّومْ نّشْ ؤُ شكْ أَذْ ثِيڒِيذْ إِ نتَّا أَمشْنَاوْ أَربِّي.

¹⁶ E ele falará por ti ao povo; e acontecerá que ele te será por boca, e tu lhe serás por Deus.

¹⁷ أَذْ ثكْسِيذْ ثَاغَّارْشْثْ-أَ إِ زِي غَا ثڭّذْ ڒعْڒَامَاثْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ.“

¹⁷ Toma, pois, esta vara na tua mão, com que farás os sinais.

¹⁸ إِرُوحْ مُوسَا ؤُشَا إِذْوڒْ غَارْ ؤُضڭّْوَاڒْ نّسْ يِيثْرُو، إِنَّا أَسْ: ”أجّْ أَيِي أَذْ رَاحغْ، أَذْعقْبغْ غَارْ أَيْثْمَا نِّي إِدْجَانْ ذِي مِيصْرَا، حِيمَا أَذْ ژَترغْ، مَا عَاذْ دَّارنْ.“ إِنَّا يِيثْرُو إِ مُوسَا: ”رُوحْ ذِي ڒهْنَا.“

¹⁸ Então foi Moisés, e voltou para Jetro, seu sogro, e disse-lhe: Eu irei agora, e tornarei a meus irmãos, que estão no Egito, para ver se ainda vivem. Disse, pois, Jetro a Moisés: Vai em paz.

¹⁹ إِنَّا سِيذِي عَاوذْ إِ مُوسَا ذِي مِيذْيَانْ: ”ڒُْوحْ، ثْذوْڒذْ غَارْ مِيصْرَا، مِينْزِي أَقَا مُّوثنْ مَارَّا إِنِّي ثُوغَا يَارزُّونْ ڒْموْثْ نّشْ.“

¹⁹ Disse também o Senhor a Moisés em Midiã: Vai, volta para o Egito; porque todos os que buscavam a tua alma morreram.

²⁰ إِكْسِي مُوسَا ثَامْغَارْثْ نّسْ ذ إِحنْجِيرنْ نّسْ ؤُشَا إِسّنْيَا إِ-ثنْ خْ وغْيُوڒْ، إِذْوڒْ-د غَارْ ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا ؤُشَا إِكْسِي مُوسَا ثَاغَّارْشْثْ ن أَربِّي ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ.

²⁰ Tomou, pois, Moisés sua mulher e seus filhos, e os levou sobre um jumento, e tornou à terra do Egito; e Moisés tomou a vara de Deus na sua mão.

²¹ إِنَّا سِيذِي إِ مُوسَا: ”خْمِي غَا ثْرَاحذْ، أَذْ د-ثْذوْڒذْ عَاوذْ غَارْ مِيصْرَا، خْزَارْ أَذْ ثڭّذْ إِ فِيرْعُونْ مَارَّا لْمُوعْجِيزَاثْ نِّي ذ أَشْ ڭِّيغْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ. مَاشَا نشّْ أَذْ سّْقسْحغْ ؤُڒْ نّسْ، ڒَامِي وَارْ إِخْسْ أَذْ إِضْڒقْ إِ ڒْڭنْسْ.

²¹ E disse o Senhor a Moisés: Quando voltares ao Egito, atenta que faças diante de Faraó todas as maravilhas que tenho posto na tua mão; mas eu lhe endurecerei o coração, para que não deixe ir o povo.

²² خنِّي أَذْ ثِينِيذْ إِ فِيرْعُونْ: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: إِسْرَائِيل ذ مِّي ذ أَمنْزُو إِنُو.

²² Então dirás a Faraó: Assim diz o Senhor: Israel é meu filho, meu primogênito.

²³ أَقَا نِّيغْ أَشْ: أجّْ أَذْ إِفّغْ مِّي أَذْ أَيِي إِعْبذْ! مَاشَا شكْ ثُوڭِيذْ أَذْ ث ثجّذْ. خْزَارْ، نشّْ أَذْ نْغغْ مِّيشْ، أَمنْزُو نّشْ.‘ “

²³ E eu te tenho dito: Deixa ir o meu filho, para que me sirva; mas tu recusaste deixá-lo ir; eis que eu matarei a teu filho, o teu primogênito.

²⁴ إِمْسَارْ ذڭْ وبْرِيذْ، ذڭْ إِجّْ ن ومْشَانْ مَانِي غَا سّنْسنْ، إِمّڒْقَا سِيذِي أَكِيذسْ ؤُ نتَّا ثُوغَا إِخْسْ أَذْ ث إِنغْ.

²⁴ E aconteceu no caminho, numa estalagem, que o Senhor o encontrou, e o quis matar.

²⁵ ڒخْذنِّي ثكْسِي صَافُّورَا إِشْثْ ن ثْخذْمشْثْ ن وژْرُو، ثخْثنْ ڒعْذَاڒْيثْ ن مِّيسْ ؤُشَا ثڒْقفْ أَسْ إِضَارنْ نّسْ، ثنَّا: ”س ثِيذتّْ شكْ ثدْجِيذْ أَمْ يِيجّْ ن يسْڒِي ن إِذَامّنْ إِ نشّْ“

²⁵ Então Zípora tomou uma pedra aguda, e circuncidou o prepúcio de seu filho, e lançou-o a seus pés, e disse: Certamente me és um esposo sanguinário.

²⁶ إِجَّا إِ-ث خنِّي. ڒخْضنِّي ثنَّا: ”\+bdit شكْ\+bdit* ذ إِسْڒِي ن إِذَامّنْ \+bdit إِ ثدْجِيذْ\+bdit*!“، ذِي سِّيبّثْ ن إِخْثَاننْ.

²⁶ E desviou-se dele. Então ela disse: Esposo sanguinário, por causa da circuncisão.

²⁷ إِنَّا سِيذِي إِ هَارُونْ: ”رُوحْ أَذْ ثڒْقِيذْ مُوسَا ذِي ڒخْڒَا!“ ؤُشَا إِرُوحْ، إِمْسَاڭَارْ أَكِيذسْ غَارْ وذْرَارْ ن أَربِّي، إِسُّوذمْ إِ-ث.

²⁷ Disse o Senhor a Arão: Vai ao deserto, ao encontro de Moisés. E ele foi, e encontrou-o no monte de Deus, e beijou-o.

²⁸ إِخبَّارْ مُوسَا هَارُونْ خْ مَارَّا أَوَاڒنْ إِ ذ أَسْ إِنَّا سِيذِي ونِّي إِ-ث-إِ-د-إِسّكّنْ ؤُڒَا خْ مَارَّا ڒعْڒَامَاثْ إِ ذ أَسْ يُومُورْ أَذْ إِڭّْ.

²⁸ E relatou Moisés a Arão todas as palavras do Senhor, com que o enviara, e todos os sinais que lhe mandara.

²⁹ خنِّي إِرُوحْ مُوسَا ذ هَارُونْ، سّْمُوننْ مَارَّا إِمْغَارنْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل،

²⁹ Então foram Moisés e Arão, e ajuntaram todos os anciãos dos filhos de Israel.

³⁰ ؤُشَا إِسِّيوڒْ هَارُونْ س مَارَّا أَوَاڒنْ إِ ثُوغَا إِنَّا سِيذِي إِ مُوسَا ؤُشَا إِڭَّا ڒعْڒَامَاثْ قِيبَاتْشْ إِ ثِيطَّاوِينْ ن ڒْڭنْسْ.

³⁰ E Arão falou todas as palavras que o Senhor falara a Moisés e fez os sinais perante os olhos do povo.

³¹ ؤُشَا يُومنْ زَّايْسنْ ڒْڭنْسْ، سْڒِينْ بلِّي سِيذِي إِزِّيدْجزْ أَسْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ؤُمِي إِژْرَا ڒْمحْنثْ إِ ذِي دْجَانْ، ؤُضَارنْ ؤُشَا بنْذْقنْ أَسْ.

³¹ E o povo creu; e quando ouviram que o Senhor visitava aos filhos de Israel, e que via a sua aflição, inclinaram-se, e adoraram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Êxodo 4 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →